10.02.24       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน ฝึกฝนที่จะมีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ และลูกจะพัฒนาคุณธรรมที่สูงส่ง ความคิดที่เป็นอาชญากรของลูกจะสิ้นสุดลง และลูกจะมีประสบการณ์ของความสุขที่ไม่มีที่สิ้นสุด

คำถาม:
เพื่อที่จะเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของลูก และอยู่อย่างมีความสุขอย่างสม่ำเสมอ ลูกควรเก็บสิ่งใดไว้ในสำนึกรู้ของลูกเสมอ?

คำตอบ:
มีสำนึกรู้เสมอว่าลูกกำลังก่อตั้งอำนาจการปกครองของเทพของลูก ลูกกำลังจากดินแดนของความตายและไปสู่ดินแดนของความเป็นอมตะ ด้วยการทำสิ่งนี้ลูกจะอยู่อย่างมีความสุขมาก และพฤติกรรมของลูกจะได้รับการเปลี่ยนแปลง เพราะในการที่จะไปสู่ดินแดนแห่งอมตะหรือโลกใหม่ ลูกจำเป็นต้องมีคุณธรรมที่สูงส่งอย่างแน่นอน เพื่อที่จะได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองตนเอง ลูกต้องให้คุณประโยชน์แก่ผู้คนมากมายด้วยเช่นกัน ลูกต้องชี้หนทางแก่ทุกคน

โอมชานติ
ลูกๆไม่ควรพิจารณาว่าตนเองเป็นของที่นี่ เวลานี้ลูกรู้ว่าอาณาจักรของลูกที่เรียกว่าเป็นอาณาจักรของรามหรืออาณาจักร สุริยวงศ์นั้นมีความสงบและความสุขอย่างมาก เวลานี้เรากำลังกลายเป็นเทพอีกครั้ง เราได้กลายเป็นสิ่งนั้นก่อนหน้านี้ด้วยเช่นกัน เราเคยเป็นผู้ที่เต็มไปด้วยทุกคุณธรรม ผู้ที่มีคุณธรรมที่สูงส่ง เราเคยอยู่ในอาณาจักรของเรา เวลานี้เราอยู่ในอาณาจักรของราวัน เราเคยมีความสุขมากในอาณาจักรของเรา ดังนั้นลูกควรมีความสุขและความศรัทธาภายในตัวลูกอย่างมากที่ลูกจะไปสู่อาณาจักรของลูกอีกครั้ง ราวันช่วงชิงอาณาจักรของลูกไปจากลูก ลูกรู้ว่าลูกเคยมีอาณาจักรสุริยวงศ์ของลูกเอง เราเป็นของอาณาจักรของราม และเรามีคุณธรรมที่สูงส่ง เราเคยมีความสุขมาก แล้วราวันก็ช่วงชิงโชคของอาณาจักรของเราไป เวลานี้พ่อได้มาแล้วและกำลังบอกเราถึงความแตกต่างระหว่างสิ่งที่เคยเป็นของเราและสิ่งที่ต่างไปไม่ใช่ของเรา เป็นเวลาครึ่งวงจรเราเคยอยู่ในอาณาจักรของราม แล้วครึ่งหลังของวงจรเราได้อยู่ในอาณาจักรของราวัน หากลูกมีศรัทธาในทุกสิ่ง ลูกจะอยู่อย่างมีความสุขและพฤติกรรมของลูกจะได้รับการเปลี่ยนแปลงด้วยเช่นกัน เวลานี้เราไม่มีความสุขอย่างมากในอาณาจักรต่างแดน ชาวฮินดูหรือชาวบารัต เข้าใจว่าพวกเขาเคยไม่มีความสุขภายใต้การปกครองของต่างชาติ และเวลานี้พวกเขามีความสุขในอาณาจักรของเขาเอง อย่างไรก็ตามความสุขนั้นชั่วคราวเหมือนหยดหนึ่งของมูลกา เวลานี้ลูกๆจะไปสู่โลกของความสุขที่ถาวร ดังนั้นลูกควรอยู่อย่างมีความสุขอย่างมากอยู่ภายใน หากลูกไม่ได้อยู่ในความรู้แล้วก็เหมือนราวกับว่าสติปัญญาของลูกเป็นเช่นหิน ลูกๆรู้ว่าลูกจะประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรของลูกเองอย่างแน่นอน ไม่มีเรื่องของความยากลำบากใดๆในสิ่งนี้ เราเคยประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรของเราและเราเคยปกครองถึงครึ่งหนึ่งของวงจร แล้วราวันก็ทำลายทุกสิ่งที่เรามีอย่างสิ้นเชิง เมื่อลูกที่ดีทำกิจกรรมที่เสื่อมเสีย พวกเขาจะพูดว่า ลูกเสียสติไปแล้วหรือ? สิ่งเหล่านี้คือประเด็นที่ไม่มีขีดจำกัด ลูกควรเข้าใจว่ามายาได้ทำให้ลูกขาดสติอย่างสิ้นเชิง เราตกลงมาเรื่อยๆ เวลานี้พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดกำลังสอนคุณธรรมที่สูงส่งแก่เรา ดังนั้นปรอทของความสุขควรสูงขึ้น เมื่อครูให้ความรู้ เหล่านักเรียนก็จะมีความสุข นี่คือความรู้ที่ไม่มีขีดจำกัด ลูกแต่ละคนต้องตรวจสอบตนเองว่า ฉันมีลักษณะนิสัยที่เป็นเช่นปีศาจหรือไม่? หากลูกไม่กลับมาสมบูรณ์พร้อม จะต้องมีการลงโทษ อย่างไรก็ตาม ทำไมเราต้องมีประสบการณ์ของการถูกลงโทษเล่า? ดังนั้นลูกต้องจดจำพ่อผู้ที่ลูกได้รับอาณาจักรนี้จากท่าน เวลานี้เราต้องสร้างสมคุณธรรมที่สูงส่งที่เราเคยมีอีกครั้ง ที่นั่นราชาราชินีเป็นเช่นไร ปวงประชาก็เป็นเช่นนั้น ทุกคนมีคุณธรรมที่สูงส่ง ลูกเข้าใจคุณธรรมที่สูงส่ง หากบางคนไม่เข้าใจสิ่งเหล่านี้พวกเขาจะพัฒนาคุณธรรมเหล่านั้นได้อย่างไร? พวกเขาร้องเพลงเกี่ยวกับการเต็มไปด้วยทุกคุณธรรมและดังนั้นลูกต้องเพียรพยายามและกลายเป็นเช่นนั้น สิ่งนี้ใช้ความเพียรพยายามที่จะกลายเป็นเช่นนั้น มีดวงตาที่เป็นเช่นอาชญากร พ่อพูดว่า พิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณและความคิดที่เป็นอาชญากรทั้งหมดก็จะจบสิ้นลง พ่ออธิบายวิธีการมากมายให้แก่ลูก ผู้ที่มีคุณธรรมที่สูงส่งกล่าวได้ว่าเป็นเทพและผู้ที่ไม่มีคุณธรรมเลยกล่าวได้ว่าเป็นมนุษย์ ทั้งสองคือมนุษย์ แต่เหตุใดเทพจึงได้รับการกราบไหว้บูชา? เพราะว่าพวกเขามีคุณธรรมที่สูงส่ง ขณะที่กิจกรรมของมนุษย์เป็นกิจกรรมที่เหมือนกับลิงเหล่านั้น พวกเขาต่อสู้และทะเลาะเบาะแว้งกันฯลฯเป็นอย่างมากในบรรดาพวกเขาเอง สิ่งต่างๆเช่นนั้นไม่คงอยู่ในยุคทอง ถึงอย่างไรพวกเขาก็มีชีวิตอยู่ที่นี่ หากลูกทำความผิดพลาดลูกต้องอดทนต่อสิ่งนั้นอย่างแน่นอน หากลูกไม่มีสำนึกเป็นดวงวิญญาณลูกต้องอดทน ยิ่งลูกกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณมากเท่าไร ลูกก็จะยิ่งสร้างสมคุณธรรมที่สูงส่งมากเท่านั้น ลูกต้องตรวจสอบตนเองว่า ฉันมีคุณธรรมที่สูงส่งหรือไม่? พ่อคือผู้ประทานความสุขและดังนั้นหน้าที่ของลูกๆคือให้ความสุขแก่ทุกคน ถามหัวใจของลูกว่า ฉันกำลังเป็นเหตุของความทุกข์แก่ผู้ใดหรือไม่? อย่างไรก็ตามบางคนมีนิสัยเช่นที่ว่าพวกเขาไม่สามารถละเว้นจากการเป็นต้นเหตุของความทุกข์ได้ พวกเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงตนเองเลย เป็นเหมือนราวกับว่าพวกเขาคือคนคุก พวกเขาพิจารณาว่าตนเองมีความสุขเมื่อพวกเขาอยู่ในคุก พ่อพูดว่า ที่นั่นไม่มีคุกใดๆ ไม่มีการกระทำบาปใดเลยที่ใครจะต้องเข้าคุก ที่นี่พวกเขาต้องสัมผัสกับการลงโทษในคุก เวลานี้ลูกเข้าใจว่าเมื่อลูกเคยอยู่ในอาณาจักรของลูกเอง ลูกเคยมั่งคั่งมาก ผู้ที่เป็นของสกุลบราห์มินจะเข้าใจว่า พวกเขากำลังก่อตั้งอาณาจักรของเขาเอง สถานที่นั้นที่เคยเป็นอาณาจักรของเหล่าเทพเคยเป็นอาณาจักรของเรา เมื่อดวงวิญญาณได้รับความรู้ พวกเขามีความสุข ลูกต้องพูดว่า ผู้ที่มีชีวิต อย่างแน่นอน เมื่อเราผู้ที่มีชีวิตเป็นของศาสนาเทพ เราเคยมีอาณาจักรของเราทั่วทั้งโลก ความรู้นี้เป็นไปสำหรับลูก ชาวบารัตไม่เข้าใจว่าเคยเป็นอาณาจักรของเขาและพวกเขาเคยสโตประธานเช่นกัน เพียงลูกเท่านั้นที่เข้าใจความรู้นี้ทั้งหมด ดังนั้นเราเคยเป็นเทพและเราต้องกลายเป็นสิ่งนั้นในเวลานี้ แม้ว่าจะมีอุปสรรค ลูกจะเฝ้าแต่สร้างความก้าวหน้าวันแล้ววันเล่า ชื่อของลูกจะเฝ้าแต่ได้รับการประกาศเกียรติคุณ ทุกคนจะเข้าใจว่านี่คือองค์กรที่ดีและกำลังดำเนินงานที่ดี ลูกแสดงให้เห็นหนทางที่ง่ายมาก มีคำกล่าวว่า ลูกเคยเป็นเทพที่สโตประธานในอาณาจักรของลูกเอง เวลานี้ลูกกลับมาตโมประธาน ไม่มีใครอื่นที่พิจารณาว่าตนเองอยู่ในอาณาจักรของราวัน ลูกเคยรู้ว่าลูกเคยสะอาดและบริสุทธิ์อย่างมาก และเวลานี้ลูกกลับมาตกต่ำ ขณะที่กลับมาใช้ชาติเกิดสติปัญญาของลูกก็เปลี่ยนจากสูงส่งมาเป็นหิน เวลานี้เรากำลังก่อตั้งอาณาจักรของเราเอง และดังนั้นลูกควรมีความกระตือรือร้นนั้นและไม่ว่างเว้นในการเพียรพยายาม ผู้ที่เคยข้องแวะในสิ่งนี้ในวงจรที่แล้ว เขาเองจะมาข้องแวะในสิ่งนี้ในเวลานี้อย่างแน่นอน เรากำลังก่อตั้งอาณาจักรของเทพของเราตามลำดับกันไปตามความเพียรพยายามของเรา ลูกลืมสิ่งนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นกัน มิเช่นนั้นก็จะมีความสุขภายในอย่างมาก เฝ้าแต่เตือนกันและกันที่จะอยู่ในมานมานะบาฟ จดจำพ่อผู้ที่เวลานี้ลูกกำลังประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรของลูก ไม่มีสิ่งใดใหม่ พ่อให้ศรีมัทแก่เราทุกๆวงจรที่เราจะสร้างสมคุณธรรมที่สูงส่ง มิเช่นนั้นเราจะต้องได้รับประสบการณ์ของการลงโทษแล้วประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่ต่ำ นี่คือล็อตเตอรี่ที่ใหญ่โต หากลูกเพียรพยายามในเวลานี้และประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง ลูกจะเฝ้าแต่ได้รับสถานภาพนั้นทุกๆวงจร พ่ออธิบายแก่ลูกอย่างง่ายดายมาก เฝ้าแต่อธิบายที่นิทรรศการว่า ท่านซึ่งเป็นชาวบารัตเคยเป็นของอาณาจักรของเหล่าเทพ แล้วขณะที่กลับมาใช้ชาติเกิดและลงบันไดมา ท่านได้กลายเป็นสิ่งนี้ บาบาอธิบายแก่ลูกอย่างง่ายดายมาก ท่านคือพ่อสูงสุด ครูสูงสุดและกูรูสูงสุด มีลูกๆนักเรียนมากมายที่ยังคงแข่งขันกันต่อไป บาบาขอรายชื่อของผู้ที่กลับมาปราศจากกิเลสและกลับมาบริสุทธิ์ว่ามีจำนวนเท่าใด ได้อธิบายแก่ลูกๆแล้วว่าดวงวิญญาณเปล่งประกายอยู่ตรงกลางหน้าผาก พ่อพูดว่า พ่อมาและนั่งที่นี่เช่นกัน (ตรงกลางหน้าผาก) และเล่นบทบาทของพ่อเอง บทบาทของพ่อคือชำระผู้ที่ไม่บริสุทธิ์ให้บริสุทธิ์ พ่อคือมหาสมุทรของความรู้ เมื่อเด็กเกิดมา บางคนก็ดีมาก และบางคนก็นิสัยเสีย แล้วพวกเขาก็กลายเป็นผู้ที่ประหลาดใจเมื่อได้ยินความรู้นี้ ผู้ที่ถ่ายทอดความรู้แล้วก็วิ่งหนีไป โอ้ มายา! เธอแสนจะมีพลัง! อย่างไรก็ตามพ่อพูดว่า แม้ว่าพวกเขาจะวิ่งหนีไป พวกเขาจะไปที่ใดได้เล่า? พ่อนี้คือผู้เดียวเท่านั้นที่จะพาลูกข้ามฝาก พ่อผู้เดียวคือผู้ประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์ อย่างไรก็ตามไม่มีใครรู้ในความรู้นี้เลย ผู้ที่เชื่อสิ่งนี้ในวงจรก่อนหน้านี้จะเชื่อสิ่งนี้ในเวลานี้ ลูกต้องเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของลูกเป็นอย่างยิ่งและลูกต้องทำงานรับใช้ด้วยเช่นกัน ลูกต้องนำคุณประโยชน์มาให้แก่ผู้คนมากมาย ไปและชี้หนทางให้แก่ผู้อื่นมากมาย อธิบายแก่ทุกคนอย่างอ่อนหวานมากว่า พวกท่าน ชาวบารัตเคยเป็นนายของโลก เวลานี้ท่านสามารถประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรของท่านกลับคืนมาในลักษณะนี้ ลูกเข้าใจว่าไม่มีใครอื่นสามารถอธิบายในลักษณะที่พ่ออธิบายแก่ลูก อย่างไรก็ตามขณะที่ก้าวไปลูกก็พ่ายแพ้เพราะมายา พ่อพูดด้วยตนเองว่า ด้วยการเอาชนะกิเลสเท่านั้นที่ลูกจะกลายเป็นผู้เอาชนะโลก เทพเหล่านั้นกลายเป็นผู้เอาชนะโลก พวกเขาต้องเคยมีการกระทำเช่นนั้นอย่างแน่นอน พ่อได้อธิบายแก่ลูกถึงปรัชญาของกรรมด้วยเช่นกัน ในอาณาจักรของราวันการกระทำนั้นเป็นบาป ในขณะที่ในอาณาจักรของรามการกระทำนั้นเป็นกลาง สิ่งหลักคือการเอาชนะตัณหาราคะและกลายเป็นผู้เอาชนะโลก จงจดจำพ่อ เพราะเวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน เรามั่นใจ 100 เปอร์เซ็นต์ว่าเราจะประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรของเราอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามเราจะไม่ปกครองที่นี่ เราประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรที่นี่แล้วจะปกครองในดินแดนของความเป็นอมตะ ลูกลืมแม้กระทั่งว่าเวลานี้ลูกอยู่ระหว่างดินแดนของความตายและดินแดนของความเป็นอมตะ เหตุนี้เองพ่อจึงเตือนลูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า เวลานี้ลูกมีศรัทธาที่ มั่นคงว่าลูกจะไปสู่อาณาจักรของลูก อาณาจักรเก่านี้จะสิ้นสุดลงอย่างแน่นอน เพื่อที่จะไปสู่โลกใหม่เวลานี้ลูกต้องสร้างสมคุณธรรมที่สูงส่งอย่างแน่นอน พูดกับตนเองในลักษณะนี้ พิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณ เพราะเวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน ดังนั้นเป็นในเวลานี้ที่ลูกต้องพิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณ แล้วลูกจะไม่ต้องกลับมาที่นี่เพื่อรับความรู้นี้ กิเลสทั้งห้าจะไม่คงอยู่ที่นั่นที่เราจะต้องมีโยคะ เป็นในเวลานี้ที่ลูกต้องมีโยคะเพื่อกลับมาบริสุทธิ์ ที่นั่นทุกคนได้รับการเปลี่ยนแปลง แล้วองศาก็เฝ้าแต่ลดลงทีละน้อย สิ่งนี้ง่ายดายอย่างมาก ความโกรธเป็นเหตุของความทุกข์ต่อผู้คน สิ่งหลักคือสำนึกที่เป็นร่าง ที่นั่นไม่มีสำนึกที่เป็นร่าง ด้วยการกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ ลูกไม่มีสายตาที่เป็นอาชญากร ลูกกลายเป็นผู้ที่มีสายตาที่มีอารยะธรรม ในอาณาจักรของราวันลูกมีสายตาที่เป็นอาชญากร ลูกรู้ว่าลูกอยู่อย่างมีความสุขมากในอาณาจักรของลูกเอง ไม่มีตัณหาราคะหรือความโกรธใดๆ ลูกมีเพลงที่มีฐานมาจากสิ่งนี้ตั้งแต่วันแรกๆ กิเลสเหล่านี้ไม่ได้คงอยู่ที่นั่น เราได้รับชัยชนะแล้วก็พ่ายแพ้หลายต่อหลายครั้ง สิ่งใดก็ตามที่ได้เกิดขึ้นตั้งแต่ยุคทองจนถึงยุคเหล็กต้องซ้ำรอย พ่อและครูท่านเฝ้าแต่ให้ความรู้ที่ท่านมีแก่ลูก ครูทางจิตนี้น่าอัศจรรย์ พระเจ้านั้นสูงสุดเหนือสิ่งใดและท่านเป็นครูที่สูงสุดเหนือสิ่งใดด้วยเช่นกัน และท่านกำลังทำให้เราเป็นเทพสูงสุดเหนือสิ่งใด ลูกเองสามารถมองเห็นว่าพ่อกำลังก่อตั้งความเป็นเทพอย่างไร ลูกเองกำลังกลายเป็นเทพ เวลานี้พวกเขาทั้งหมดเรียกตนเองว่าฮินดู มีการอธิบายแก่พวกเขาว่าที่จริงแล้วเคยมีศาสนาเทพที่คงอยู่ตลอดไป ในขณะที่ศาสนาอื่นยังคงดำเนินต่อไป เพียงศาสนาเทพเท่านั้นที่หายไป นี่คือศาสนาที่บริสุทธิ์มาก ไม่มีศาสนาอื่นที่บริสุทธิ์เท่ากับศาสนานี้ เวลานี้เนื่องจากไม่มีความบริสุทธิ์ พวกเขาจึงไม่สามารถเรียกตนเองว่าเทพ ลูกสามารถอธิบายว่าลูกเคยเป็นของศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไป และเหตุนี้เองลูกจึงกราบไหว้บูชาเหล่าเทพ ผู้ที่กราบไหว้บูชาพระคริสต์เป็นชาวคริสต์ ผู้ที่กราบไหว้บูชาพระพุทธเจ้าเป็นชาวพุทธ ผู้ที่กราบไหว้เทพคือเทพ แล้วเหตุใดลูกจึงเรียกตนเองว่าฮินดู? ลูกควรอธิบายแก่พวกเขาอย่างมีศิลปะวิธี หากลูกเพียงแต่บอกพวกเขาว่าไม่มีศาสนาฮินดู พวกเขาก็จะไม่พอใจ บอกพวกเขาว่าพวกเขาเป็นของศาสนาเทพดั้งเดิม แล้วพวกเขาจะเข้าใจว่าศาสนาโบราณดั้งเดิมไม่ใช่ศาสนาฮินดู คำว่า โบราณและดั้งเดิม นั้นดี เหล่าเทพเคยบริสุทธิ์และเวลานี้ไม่บริสุทธิ์และดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถเรียกตนเองว่าเทพ สิ่งนี้เกิดขึ้นเช่นนี้ทุกๆ วงจร ลูกเคยมั่งคั่งอย่างยิ่งในอาณาจักรนั้น เวลานี้เราได้กลับมายากจนข้นแค้น พวกเขาเคยเป็นมหาเศรษฐี พ่อให้วิธีการที่ดีมากแก่ลูก มีคำถามว่า พวกท่านคือผู้อาศัยของยุคทองหรือยุคเหล็ก? หากพวกท่านเป็นของยุคเหล็ก พวกท่านคือชาวนรกอย่างแน่นอน ผู้ที่เป็นผู้อาศัยของยุคทองจะเป็นเทพหรือชาวสวรรค์ หากลูกถามคำถามเช่นนั้นแก่พวกเขา พวกเขาจะเข้าใจว่าผู้ที่กำลังถามคำถามเหล่านี้จะสามารถเปลี่ยนแปลงผู้อื่นและทำให้พวกเขากลายเป็นเทพอย่างแน่นอน ไม่มีใครอื่นสามารถถามคำถามเหล่านี้ หนทางของความเลื่อมใสศรัทธานั้นแยกไป อะไรคือผลของความเลื่อมใสศรัทธา? นั่นคือความรู้ ไม่มีความเลื่อมใสศรัทธาในยุคทองและยุคเงิน ด้วยความรู้มีกลางวันถึงครึ่งหนึ่งของวงจร และด้วยความเลื่อมใสศรัทธามีกลางคืนถึงครึ่งหนึ่งของวงจร ผู้ที่จะยอมรับสิ่งนี้จะยอมรับตามนั้น ผู้ที่ไม่ยอมรับสิ่งใดก็ไม่ยอมรับความรู้หรือความเลื่อมใสศรัทธานั้น พวกเขาเพียงรู้วิธีที่จะหาเงินเท่านั้น เวลานี้ลูกๆ กำลังก่อตั้งอาณาจักรของลูกด้วยพลังของโยคะด้วยการทำตามศรีมัท แล้วหลังจากครึ่งวงจร ลูกจะสูญเสียอาณาจักรด้วยเช่นกัน วงจรนี้ยังคงหมุนไปเรื่อยๆ อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเข้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. เพื่อที่จะให้คุณประโยชน์แก่ผู้คนมากมาย ลูกต้องทำให้คำพูดของลูกอ่อนหวานมาก รับใช้ด้วยคำพูดที่อ่อนหวาน กลับมาอดทน

2. เข้าใจปรัชญาของกรรมที่ลึกล้ำและเอาชนะกิเลส กลายเป็นเทพที่เป็นผู้เอาชนะโลก กลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ และทำให้สายตาที่เป็นอาชญากรของลูกมีอารยะธรรม

พร:
ขอให้ลูกแบ่งปัน ปราภู ปราสาด (อาหารสูงส่งศักดิ์สิทธิ์ถวายแด่พระเจ้า) ของคุณธรรมที่สูงส่ง ด้วยการกระทำที่สูงส่งของลูก และกลายเป็นเทวดานางฟ้าผู้ที่กลายเป็นเทพ

ในเวลาปัจจุบัน ไม่ว่าเป็นดวงวิญญาณที่ปราศจากความรู้นี้ หรือดวงวิญญาณบราห์มิน ทั้งสองต้องการการให้ทานของคุณธรรม ดังนั้นเวลานี้จงทำให้วิธีการนี้จริงจัง สำหรับตนเอง และสำหรับครอบครัวบราห์มิน คุณธรรมที่สูงส่งเหล่านี้เป็น ปราภู ปราสาดที่สูงส่งมากที่สุด ดังนั้นจงแบ่งปันปราสาดนี้แก่ดวงวิญญาณมากมาย เช่นที่ลูกให้โทลีแก่กันและกันด้วยความรัก ในทำนองเดียวกันให้โทลีของคุณธรรมที่สูงส่งนี้ เช่นนี้ เป้าหมายของลูกของการกลายเป็นเทพจากเทวดานางฟ้า จะปรากฎให้เห็นในลูกๆทั้งหมด

คติพจน์:
สวมเสื้อเกราะของโยคะของลูกอย่างสม่ำเสมอ และแล้วมายาศัตรูของลูก จะไม่สามารถจู่โจมลูกได้