12.02.24       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน ในเวลานี้เส้นเชือกของความผูกพันยึดมั่นของลูกควรตัดให้ขาดลงเพราะทั้งโลกนี้ถูกทำลาย ลูกไม่ควรมีความสนใจในสิ่งใดของโลกเก่านี้

คำถาม:
อะไรคือสมญาของผู้ที่มีความซาบซึ้งทางจิต? ลูกประเภทไหนที่มีประสบการณ์ของความซาบซึ้งนั้น?

คำตอบ:
ลูกที่สัมผัสกับความซาบซึ้งทางจิตถูกเรียกว่าเป็น มาสท์ คาลันดาร์(ราชาที่ซาบซึ้ง) พวกเขาคือผู้ที่กลายเป็นคาลันกิธาร์ (ผู้ที่ได้รับขนนกยูงหลังจากถูกประณาม) พวกเขามีความซาบซึ้งของการกลายเป็นราชาเสมอ สิ่งนี้คงอยู่ในสติปัญญาของเขาว่าในเวลานี้พวกเขาจะกลับมามั่งคั่งจากผู้ที่ยากจน ผู้ที่จะถูกร้อยเข้าไปในลูกประคำของรูดร้าจะมีประสบการณ์กับความซาบซึ้งนั้น ลูกๆ ผู้ที่มีศรัทธาว่าในเวลานี้พวกเขาจะกลับบ้านและแล้วไปสู่โลกใหม่จะมีประสบการณ์ของความซาบซึ้งนั้น

โอมชานติ
พ่อทางจิตมีการสนทนาจากใจถึงใจกับลูกๆ ทางจิต สิ่งนี้ถูกเรียกว่าความรู้ทางจิตสำหรับจิตวิญญาณ จิตวิญญาณคือมหาสมุทรแห่งความรู้ มนุษย์ไม่สามารถเป็นมหาสมุทรแห่งความรู้ มนุษย์เป็นมหาสมุทรของความเลื่อมใสศรัทธา ทั้งหมดคือมนุษย์ ผู้ที่กลายเป็นบราห์มินนั้นใช้ความรู้จากมหาสมุทรแห่งความรู้และกลายเป็นนายของมหาสมุทรแห่งความรู้ เทพเหล่านั้นไม่ได้มีความเลื่อมใสศรัทธาและพวกเขาก็ไม่ได้มีความรู้นี้ เหล่าเทพไม่มีความรู้นี้ เพียงพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุดผู้เดียวเท่านั้นคือมหาสมุทรแห่งความรู้ และเหตุนี้เองท่านผู้เดียวเท่านั้นที่กล่าวได้ว่าเป็นเช่นเพชร ท่านเองมาและเปลี่ยนลูกจากเปลือกหอยไปเป็นเพชร และเปลี่ยนสติปัญญาของลูกจากหินให้สูงส่ง มนุษย์ไม่รู้สิ่งใดเลย และแล้วมนุษย์ก็กลายเป็นเทพ พวกเขากลายเป็นเทพด้วยการทำตามศรีมัท เป็นเวลาครึ่งวงจรไม่มีความจำเป็นใดสำหรับการกำหนดของใครที่นั่น ที่นี่ผู้คนรับการกำหนดจากกูรูมากมาย เวลานี้พ่อได้อธิบายแก่ลูกว่าลูกรับศรีมัทจากสัตกูรู ชาวซิกข์พูดถึงสัตกูรูผู้ที่มีภาพลักษณ์เป็นอมตะ พวกเขาไม่เข้าใจความหมายของสิ่งนั้น พวกเขาเรียกหา สัตกูรูคือภาพลักษณ์อมตะ นั่นคือ ท่านคือภาพลักษณ์อมตะผู้ที่ให้การหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์ เพียงพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุดเท่านั้นที่ถูกเรียกว่าเป็นภาพลักษณ์อมตะ มีความแตกต่างราวกับกลางวันและกลางคืนระหว่างสัตกูรูและกูรู พวกเขาพูดถึงกลางวันและกลางคืนของบราห์มา สิ่งนี้แน่นอนเพราะบราห์มากลับมาใช้ชาติเกิด ที่พวกเขาพูดว่าเป็นกลางวันของบราห์มาและกลางคืนของบราห์มา และแล้วบราห์มาก็กลายเป็นเทพวิษณุ ลูกสรรเสริญชีพบาบาว่า การเกิดของท่านเป็นเช่นเพชร ในเวลานี้ลูกกำลังกลับมาบริสุทธิ์ขณะที่อาศัยอยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูก ลูกต้องอยู่อย่างบริสุทธิ์และซึมซับความรู้นี้ กุมารีไม่มีบ่วงพันธะใดๆ พวกเธอเพียงแต่จดจำพ่อแม่และพี่น้องหญิงชายของเธอ และแล้วเมื่อพวกเธอไปที่บ้านฝ่ายสามีของเธอ พวกเธอก็มีสองครอบครัว เวลานี้พ่อพูดกับลูกว่า กลับมาปราศจากร่าง! ในเวลานี้ลูกทั้งหมดต้องกลับบ้าน พ่อกำลังชี้หนทางที่จะกลับมาบริสุทธิ์แก่ลูก พ่อผู้เดียวคือผู้ชำระให้บริสุทธิ์ พ่อรับประกันว่าหากลูกจดจำพ่อ บาปของลูกในหลายๆชาติเกิดจะถูกเผาไปในไฟของโยคะนั้น เช่นที่เมื่อลูกใส่ทองเก่าเข้าไปในไฟ อัลลอยด์จะถูกขจัดออกไปและเพียงทองแท้เท่านั้นที่หลงเหลืออยู่ ดังนั้นนี่คือไฟของโยคะ ในยุคบรรจบพบกันนี้เท่านั้นที่บาบาสอนราชาโยคะนี้แก่ลูก เหตุนี้เองท่านจึงได้รับการสรรเสริญอย่างมาก ทุกคนต้องการที่จะเรียนราชาโยคะที่พระเจ้าสอน ซันยาสซีนำผู้คนมากมายมาจากต่างแดน พวกเขาคิดว่าผู้คนเหล่านั้นจะละทิ้งทุกสิ่ง อย่างไรก็ตามลูกคือซันยาสซีเช่นกัน แต่ไม่มีใครรู้เกี่ยวกับการสละละทิ้งที่ไม่มีขีดจำกัดนี้ เพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่สอนการสละละทิ้งที่ไม่มีขีดจำกัดแก่ลูก ลูกรู้ว่าโลกเก่านี้จะสิ้นสุดลง เราไม่ได้มีความสนใจในสิ่งใดของโลกนี้ ผู้นั้นผู้นี้ละร่างของเขาและรับอีกร่างหนึ่งเพื่อเล่นบทบาทของเขา และแล้วเหตุใดเราจึงร้องไห้? เส้นด้ายของความผูกพันยึดมั่นถูกตัดขาดไป เวลานี้เราได้สร้างความสัมพันธ์ของเรากับโลกใหม่ ลูกเช่นนั้นคือมาสท์ คาลันกิธาร์ที่มั่นคง ลูกมีความซาบซึ้งของการกลายเป็นราชา บาบามีความซาบซึ้งด้วยเช่นกันว่า พ่อจะไปและกลายเป็นคาลันกิธาร์ พ่อจะกลายเป็นผู้ที่มั่งคั่งจากผู้ที่ยากจน ภายในท่านมีความซาบซึ้งนั้นและเหตุนี้เองท่านจึงถูกเรียกว่าเป็น มาสท์ คาลันกิธาร์ ลูกมีนิมิตของผู้นี้ ดังนั้นเช่นที่ผู้นี้ซาบซึ้ง ลูกควรมีความซาบซึ้งเช่นกัน ลูกจะถูกร้อยเข้าไปในลูกประคำของรูดร้าเช่นกัน ผู้ที่มีศรัทธาที่มั่นคงจะซาบซึ้ง ในเวลานี้เราดวงวิญญาณต้องกลับบ้าน และแล้วเราจะเข้าไปสู่โลกใหม่ ผู้คนที่มองดูผู้นี้(บราห์มา) ด้วยศรัทธานี้จะสามารถมองเห็นศรีกฤษณะที่เป็นเด็ก เขาสวยงามมาก กฤษณะไม่ได้อยู่ที่นี่ ผู้คนมากมายสิ้นหวังที่จะมีประสบการณ์กับกฤษณะ พวกเขาสร้างชิงช้าและป้อนนมแก่เขา สิ่งเหล่านั้นคือภาพลักษณ์ที่ไม่มีชีวิตในขณะที่นี่เป็นของจริง ผู้นี้มีศรัทธาด้วยเช่นกันว่าท่านจะกลายเป็นเด็กอีกครั้ง ลูกบางคนมองเห็นเด็กเล็กๆในนิมิตที่สูงส่งด้วยเช่นกัน ลูกไม่สามารถมองเห็นเขาด้วยดวงตาทางร่างของลูก เมื่อดวงวิญญาณได้รับนิมิตที่สูงส่งเขาก็ไม่มีสำนึกรู้ของร่างกายเลย ในเวลานั้นลูกจะพิจารณาว่าตนเองเป็นจักรพรรดินีและผู้นั้นคือเด็ก ผู้คนมากมายมีนิมิตเหล่านี้ในเวลานี้ มีหลายคนที่มีนิมิตของผู้คนที่แต่งกายในชุดขาวด้วยเช่นกัน พวกเขาได้รับการบอกในนิมิตว่า ไปหาผู้คนเหล่านั้น รับความรู้จากพวกเขาและคุณจะกลายเป็นเจ้าชายเช่นเดียวกับเขา นี่คือเวทมนตร์ ลูกทำข้อตกลงที่ดีมาก บาบารับเปลือกหอยจากลูกและให้เพชรและไข่มุกแก่ลูกกลับมา ลูกกำลังกลายเป็นเช่นเพชร ชีพบาบากำลังทำให้ลูกกลายเป็นเช่นเพชรและเหตุนี้เองท่านจึงยิ่งใหญ่ เนื่องจากความไม่เข้าใจ ผู้คนพูดว่านี่คือเวทมนตร์ ผู้ที่อัศจรรย์จากความรู้นี้และแล้ววิ่งหนีไปแล้วพูดสิ่งที่ผิด หลายคนกลายเป็นคนทรยศในลักษณะนี้ ผู้ที่กลายเป็นคนทรยศเช่นนั้นไม่สามารถประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงได้ มีคำกล่าวถึงพวกเขาว่า ผู้ที่ประณามสัตกูรูไม่สามารถประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง ที่นี่ลูกมีพ่อที่แท้จริง ลูกเข้าใจสิ่งนี้ในเวลานี้ ผู้คนพูดว่าท่านมาในทุกยุค อัจชะ มีสี่ยุค ดังนั้นลูกจะสามารถพูดว่ามีการอวตาร 24 ครั้งได้อย่างไร? และแล้วพวกเขาก็พูดว่าพระเจ้าอยู่ในก้อนกรวดก้อนหินทั้งหมดและว่าพระเจ้าอยู่ในทุกอณูหรือที่พระเจ้าอยู่ในทุกคน พ่อพูดว่า พ่อคือผู้ที่เปลี่ยนเปลือกหอยให้เป็นเพชรและแล้วลูกก็ใส่พ่อเข้าไปในก้อนกรวดก้อนหินทุกก้อน! หากท่านอยู่ในทุกหนแห่งในเวลาเดียวกันท่านก็จะอยู่ในทุกคนและจะไม่มีคุณค่าใดๆ ดูซิว่าลูกประณามพ่ออย่างไร! บาบาพูดว่า สิ่งนี้ถูกกำหนดไว้ในละครเช่นกัน เมื่อลูกกลายเป็นเช่นนั้น บาบามาและยกระดับลูก นั่นคือท่านเปลี่ยนลูกจากมนุษย์ให้เป็นเทพ แล้วประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์จะซ้ำรอย จะมีลักษมีและนารายณ์เดียวกันในยุคทอง ที่นั่นมีเพียงบารัต ในตอนเริ่มต้นมีเทพจำนวนน้อยมาก และแล้วทุกสิ่งก็ค่อยๆขยายตัวทีละนิดและมองดูว่าเวลานี้มีผู้คนมากเท่าใดหลังจาก 5000 ปี ไม่มีใครอื่นที่มีความรู้นี้ในสติปัญญาของเขา ที่เหลือคือความเลื่อมใสศรัทธาทั้งหมด พวกเขาร้องสรรเสริญภาพลักษณ์ของเหล่าเทพ พวกเขาไม่เข้าใจว่าพวกเขาเคยคงอยู่ในรูปที่มีชีวิตอย่างไรหรือหลังจากนั้นพวกเขาไปที่ไหน ภาพลักษณ์เหล่านั้นได้รับการกราบไหว้บูชาแต่ภาพลักษณ์เหล่านั้นอยู่ที่ใดในเวลานี้? พวกเขาต้องกลับมาตาโมประธานเช่นกันและแล้วกลับมาสาโตประธาน สิ่งนี้ไม่ได้เข้าไปในสติปัญญาของใคร เป็นหน้าที่ของพ่อผู้เดียวที่จะทำให้สติปัญญาที่ตาโมประธานเช่นนั้นสาโตประธาน ลักษมีและนารายณ์เคยคงมีอยู่ในอดีตและเหตุนี้เองพวกเขาจึงได้รับการสรรเสริญ ผู้ที่สูงสุดเหนือสิ่งใดคือพระเจ้าผู้เดียว ส่วนที่เหลือทั้งหมดยังคงใช้ชาติเกิดใหม่อย่างต่อเนื่อง พระเจ้าพ่อสูงสุดเหนือสิ่งใดประทานการหลุดพ้นและการหลุดพ้นในชีวิตแก่ทุกคน หากท่านไม่มาผู้คนจะกลับมาไม่มีค่าแม้เศษสตางค์และตาโมประธานมากยิ่งขึ้น เมื่อพวกเขาเคยปกครองอาณาจักรพวกเขามีค่าหนึ่งปอนด์ ไม่มีใครทำการกราบไหว้บูชาใดที่นั่น และแล้วเหล่าเทพที่มีค่าแก่การกราบไหว้บูชาก็กลายเป็นผู้กราบไหว้บูชาเมื่อพวกเขาตกลงไปในหนทางบาป ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาเคยปราศจากกิเลสอย่างสมบรูณ์ ลูกบราห์มินบางคนเข้าใจสิ่งเหล่านี้ตามลำดับกันไปด้วยเช่นกัน หากลูกเองไม่เข้าใจอย่างสมบรูณ์แล้วลูกจะอธิบายอะไรแก่ผู้อื่น? หากลูกถูกเรียกว่าบราห์มากุมารและกุมารีและลูกไม่สามารถอธิบาย ลูกก็เป็นเหตุของความสูญเสียแก่ผู้อื่น เหตุนี้เองลูกจึงควรพูดว่า ฉันจะเรียกซิสเตอร์ที่อาวุโสของฉันผู้ที่จะอธิบายแก่ท่านได้ บารัตเคยเป็นเช่นเพชรและเวลานี้เป็นเช่นเปลือกหอย ใครจะให้มงกุฎแก่บารัตที่เวลานี้เป็นเช่นขอทาน? บอกเราว่าลักษมีและนารายณ์อยู่ที่ใดในเวลานี้ พวกเขาจะไม่สามารถบอกลูกได้ พวกเขาคือมหาสมุทรของความเลื่อมใสศรัทธาและมีเพียงความซาบซึ้งนั้น ลูกคือนายแห่งมหาสมุทรแห่งความรู้ ผู้คนเหล่านั้นพิจารณาว่าคัมภีร์เป็นความรู้ พ่อพูดว่า คัมภีร์มีขนบธรรมเนียมและระบบของความเลื่อมใสศรัทธา ยิ่งลูกมีพลังของความรู้มากเท่าไรลูกก็จะยิ่งกลายเป็นแม่เหล็กมากเท่านั้น และแล้วทุกคนจะถูกดึง พวกเขาไม่ได้ถูกดึงในเวลานี้ ถึงกระนั้นก็ตามสิ่งเหล่านี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าลูกจดจำพ่อเป็นไปตามพลังและโยคะของลูกมากแค่ไหน ไม่ใช่ว่าลูกจดจำพ่อตลอดเวลา เพราะต่อมาร่างกายของลูกจะไม่คงอยู่ ลูกต้องกลายเป็นผู้นำสาส์นและให้สาส์นแก่ผู้คนมากมาย เป็นลูกๆ เท่านั้นที่กลายเป็นผู้นำสาสน์ ไม่มีใครอื่นที่จะกลายเป็นสิ่งนี้ เมื่อพระคริสต์มาและก่อตั้งศาสนาของเขา เขาไม่ถูกเรียกว่าผู้นำสาส์น เขาเพียงก่อตั้งศาสนาคริสต์เท่านั้น เขาไม่ได้ทำสิ่งอื่นใด เขาเข้ามาในร่างของคนอื่นและแล้วผู้อื่นก็ตามเขาลงมา อาณาจักรกำลังได้รับการก่อตั้งที่นี่ เมื่อลูกก้าวหน้าต่อไป ลูกจะได้นิมิตของทุกสิ่งว่า ลูกจะกลายเป็นอะไรและลูกกระทำกรรมที่เป็นบาปใด ไม่ได้ใช้เวลานานที่จะได้นิมิต ผู้คนเคยสังเวยตนเองที่คาจี พวกเขาจะยืนที่นั่นและกระโดดลงไปในบ่อ เวลานี้รัฐบาลให้หยุดสิ่งนั้น ผู้คนคิดว่าพวกเขาจะได้มาซึ่งการหลุดพ้น พ่อพูดว่า ไม่มีใครสามารถได้มาซึ่งการหลุดพ้น ลูกได้รับการลงโทษในช่วงเวลาสั้นๆเท่านั้นสำหรับทุกชาติเกิดของลูก และแล้วต่อมาบัญชีทั้งหมดก็เริ่มขึ้นใหม่ ยังไม่มีใครสามารถกลับบ้านได้ พวกเขาจะอยู่ที่ใด? และแล้วต้นไม้เผ่าพันธุ์ของดวงวิญญาณก็จะถูกทำให้เสียไป พวกเขาลงมาตามลำดับกันไปและแล้วก็จะกลับไปตามลำดับกันไป ลูกๆได้นิมิตและแล้วลูกก็ทำรูปภาพเหล่านี้ฯลฯ เวลานี้ลูกได้รับความรู้ของ 84 ชาติเกิดของลูก และตอนเริ่ม ตอนกลาง และตอนจบของวงจรโลก ลูกๆตามลำดับกันไปเช่นกัน บางคนผ่านด้วยคะแนนมากและบางคนก็ผ่านด้วยคะแนนน้อย ไม่มีใครอื่นสามารถได้ 100 คะแนน เพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่ได้ 100 คะแนน ไม่มีใครสามารถกลายเป็นเช่นนั้น มีความแตกต่างเล็กน้อยระหว่างทุกคน ไม่ใช่ว่าทุกคนจะกลายเป็นเช่นเดียวกัน มีมนุษย์มากมายอย่างยิ่งและพวกเขาแต่ละคนก็มีรูปลักษณะของตนเอง ดวงวิญญาณทั้งหมดเป็นจุดที่สุดแสนเล็ก ผู้คนนั้นใหญ่โตมากแต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่มีลักษณะหน้าตาของสองคนที่เหมือนกัน จะมีดวงวิญญาณมากเท่ากับที่มีในเวลานี้ และเหตุนี้เองพวกเขาจะอยู่ที่บ้านเบื้องบนที่นั่น ละครนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว ไม่มีความแตกต่างแม้แต่น้อยที่สุดภายในละครนั้น เมื่อการถ่ายภาพเกิดขึ้นลูกจะมองเห็นสิ่งเดียวกันอีกครั้ง ลูกจะพูดว่า เราพบกันเช่นนี้เมื่อ 5000 ปีที่แล้วเช่นกัน ไม่สามารถน้อยกว่าหรือมากกว่าแม้กระทั่ง 1 วินาที นี่เป็นละคร ผู้ที่มีความรู้ของผู้สร้างและสิ่งสร้างในสติปัญญาของเขานั้นถูกเรียกว่าผู้ควงกงจักรแห่งการตระหนักรู้ในตนเอง ลูกได้รับความรู้นี้จากพ่อ มนุษย์ไม่สามารถให้ความรู้นี้แก่มนุษย์ มนุษย์สอนเกี่ยวกับความเลื่อมใสศรัทธา ในขณะที่พ่อผู้เดียวสอนความรู้แก่ลูก เพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่เป็นมหาสมุทรแห่งความรู้ และแล้วลูกก็กลายเป็นแม่น้ำของความรู้ การหลุดพ้นและการหลุดพ้นในชีวิตนั้นได้รับผ่านแม่น้ำแห่งความรู้จากมหาสมุทรแห่งความรู้เท่านั้น เหล่านั้นคือแม่น้ำ น้ำมีอยู่ตลอดเวลา ขณะที่ในยุคบรรจบพบกันเท่านั้นที่ลูกได้รับความรู้นี้ แม่น้ำไหลรินตลอดเวลาในบารัต แต่เมืองทั้งหมดจะถูกทำลาย ดินแดนอื่นจะไม่หลงเหลืออยู่อีกต่อไป จะมีฝน และน้ำจะไหลไปสู่น้ำ(มหาสมุทร) และจะมีเพียงบารัตนี้เท่านั้น ในเวลานี้ลูกได้รับความรู้ทั้งหมด นี้คือความรู้และที่เหลือคือความเลื่อมใสศรัทธา ชีพบาบาผู้เดียวที่เป็นเช่นเพชรและวันเกิดของท่านก็ได้รับการเฉลิมฉลอง ลูกควรถามผู้คนว่า ชีพบาบาทำอะไร? ท่านมาและทำให้ผู้ที่ไม่บริสุทธิ์นั้นบริสุทธิ์ ท่านบอกความรู้ของตอนเริ่ม ตอนกลางและตอนจบแก่ลูก เหตุนี้เองจึงมีการร้องเพลงว่า เมื่อพระอาทิตย์ของความรู้ขึ้น มีกลางวันผ่านความรู้และกลางคืนผ่านความเลื่อมใสศรัทธา ลูกรู้ว่าในเวลานี้ลูกได้ใช้ 84 ชาติเกิดของลูกเรียบร้อยแล้ว ด้วยการจดจำบาบาในเวลานี้ลูกจะกลับมาบริสุทธิ์ แล้วลูกจะได้รับร่างที่บริสุทธิ์ ลูกทั้งหมดกลับมาบริสุทธิ์ตามลำดับกันไป สิ่งนี้ง่ายดายมาก สิ่งหลักคือการจดจำระลึกถึง มีผู้คนมากมายผู้ที่ไม่รู้วิธีที่จะพิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณอย่างไรหรือวิธีที่จะจดจำพ่ออย่างไร ถึงอย่างไรก็ตามลูกได้กลายเป็นลูกๆของพ่อและดังนั้นลูกจะไปสู่สวรรค์อย่างแน่นอน อาณาจักรได้รับการก่อตั้งตามความเพียรพยายามที่ทำในเวลาปัจจุบัน อัจชะ

ถึงลูกๆที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. มีความซาบซึ้งเสมอว่าในเวลานี้ลูกกลายเป็นนายแห่งมหาสมุทรแห่งความรู้ เติมเต็มตนเองด้วยพละกำลังของความรู้ และกลายเป็นแม่เหล็ก จงกลายเป็นผู้นำสาส์นทางจิต

2. อย่าได้มีการกระทำเช่นนั้นที่ชื่อของพ่อ สัตกูรูจะถูกประณาม ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นลูกต้องไม่ร้องไห้

พร:
ขอให้ลูกมีสัจจะและความซื่อสัตย์และให้ประสบการณ์แห่งความสูงส่งผ่านพฤติกรรมและใบหน้าของลูกด้วยรากฐานของสัจจะของลูก

ดวงวิญญาณมากมายในโลกพูดและคิดว่าตนเองมีความซื่อสัตย์และมีสัจจะ อย่างไรก็ตามความซื่อสัตย์ที่สมบูรณ์สามารถขึ้นอยู่กับความบริสุทธิ์เท่านั้น หากไม่มีความบริสุทธิ์ก็จะไม่สามารถเต็มไปด้วยสัจจะหรือความซื่อสัตย์ตลอดเวลา รากฐานของสัจจะคือความบริสุทธิ์และข้อพิสูจน์ของสัจจะในทางปฏิบัติคือความสูงส่งบนใบหน้าและในพฤติกรรมของลูก บนพื้นฐานของความบริสุทธิ์จะมีรูปของสัจจะตามธรรมชาติและง่ายดาย เมื่อทั้งดวงวิญญาณและร่างกายของลูกมีความบริสุทธิ์ และแล้วลูกสามารถถูกกล่าวได้ว่ามีความซื่อสัตย์และมีสัจจะอย่างสมบูรณ์นั่นคือเทพที่เต็มไปด้วยความสูงส่ง

คติพจน์:
อยู่อย่างไม่ว่างเว้นในงานรับใช้ที่ไม่มีขีดจำกัด และลูกจะมีการวางเฉยไม่มีขีดจำกัดอย่างเป็นธรรมชาติ