11.09.26 Morning Odia Murli Om Shanti BapDada Madhuban
“ମିଠେ ବଚ୍ଚେ:- ଏହି
ଅନ୍ତିମ ଜନ୍ମରେ ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ୟବହାରରେ ରହି ପଦ୍ମ ଫୁଲ ସମାନ ପବିତ୍ର ହୁଅ, ଏକମାତ୍ର ବାବାଙ୍କୁ ମନେ
ପକାଅ, ଏହା ହିଁ ଗୁପ୍ତ ମେହନତ ଅଟେ ।”
ପ୍ରଶ୍ନ:-
ଜ୍ଞାନର ତୃତୀୟ
ନେତ୍ର ମିଳିବା ମାତ୍ରେ ହିଁ କେଉଁ ପ୍ରକାର ପ୍ରଭେଦ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଅନୁଭବ ହୋଇଥାଏ?
ଉତ୍ତର:-
ଭକ୍ତିରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପାଇବା ପାଇଁ କେତେ ଦ୍ୱାର-ଦ୍ୱାର ଘୂରି ବୁଲୁଥିଲୁ, କେତେ ଆଘାତ ପାଉଥିଲୁ ।
ଏବେ ଆମକୁ ସିଏ ମିଳିଗଲେ । (୨) ତା’ ସହିତ ଦୟା ଆସୁଛି ଯେ ବିଚରା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ
ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଘୂରି ବୁଲୁଛନ୍ତି, ରାସ୍ତା ଖୋଜୁଛନ୍ତି । ବାବା ଆମକୁ ଏଣେ ତେଣେ ଖୋଜିବାରୁ
ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ । ଆମେ ବାବାଙ୍କ ସାଥିରେ ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରୁଛୁ ।
ଗୀତ:-
ଆଜ ଅନ୍ଧେରେ
ମେଁ ହେ ଇନ୍ସାନ୍...
ଓମ୍ ଶାନ୍ତି ।
ଗୋଟିଏ ପଟେ
ଭକ୍ତମାନେ ସ୍ମରଣ କରୁଛନ୍ତି । ଅନ୍ୟ ପଟେ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ତୃତୀୟ ନେତ୍ର ମିଳିସାରିଛି ଅର୍ଥାତ୍
ବାବାଙ୍କର ପରିଚୟ ମିଳିସାରିଛି । ଭକ୍ତମାନେ କହୁଛନ୍ତି ଆମେ ଘୂରି ବୁଲୁଛୁ । ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମେ ତ
ଘୂରି ବୁଲୁନାହଁ । କେତେ ତଫାତ୍ ରହିଛି । ବାବା ତୁମ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ସାଥିରେ ନେଇଯିବା ପାଇଁ
ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଉଛନ୍ତି । ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଗୁରୁମାନଙ୍କ ପଛରେ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ମେଳା ମହୋତ୍ସବରେ କେତେ
ଘୂରି ବୁଲୁଛନ୍ତି । ତୁମର ବୁଲିବା ଏବେ ସରିଯାଇଛି । ପିଲାମାନେ ଜାଣିଛନ୍ତି ଯେ ଏହିପରି ବୁଲିବାରୁ
ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ବାବା ଆସିଛନ୍ତି । ଯେପରି କଳ୍ପ ପୂର୍ବରୁ ବାବା ଆସି ପାଠ ପଢାଇଥିଲେ ଅଥବା
ରାଜଯୋଗ ଶିଖାଇଥିଲେ, ଠିକ୍ ସେହିପରି ପାଠ ପଢାଉଛନ୍ତି । ପିଲାମାନେ ଜାଣିଛନ୍ତି ଯେ ଆମେ ୫ ବିକାର
ଉପରେ ବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁଛୁ । କୁହାଯାଇଥାଏ ମାୟାକୁ ଜିତିଲେ ଜଗତକୁ ଜିତିବ । ୫ ବିକାର ରୂପୀ
ରାବଣକୁ ମାୟା ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି । ମାୟା ଆମର ଶତ୍ରୁ ଅଟେ । ଧନ ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ମାୟା କୁହାଯାଏ ନାହିଁ
। ଲେଖିବାକୁ ମଧ୍ୟ ହେବ ୫ ବିକାର ରୂପୀ ରାବଣ ବା ମାୟା.... ତେବେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏହାର କିଛି ଅର୍ଥ
ବୁଝିପାରିବେ । ନଚେତ୍ କିଛି ବି ବୁଝିପାରିବେ ନାହିଁ । ମାୟାକୁ ଜିତିଲେ ଜଗତକୁ ଜିତିପାରିବ ।
ଏଥିରେ ଯାଦବ ଏବଂ କୌରବ ମାନଙ୍କର କିମ୍ବା ଅସୁର ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର କୌଣସି କଥା ନାହିଁ । ଏଠାରେ
ସ୍ଥୁଳ ଲଢେଇ ହେଉ ନାହିଁ । ଗାୟନ କରିଥାନ୍ତି ଯେ ଯୋଗବଳ ଦ୍ୱାରା ମାୟା ରାବଣ ଉପରେ ବିଜୟ
ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଜଗତଜିତ୍ ହେଉଛନ୍ତି । ତୁମେମାନେ ଜାଣିଛ - ବିଶ୍ୱକୁ ଜଗତ ବୋଲି
କୁହାଯାଉଛି । ସାରା ବିଶ୍ୱ ଉପରେ ବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଇବା ପାଇଁ ବିଶ୍ୱର ମାଲିକ ହିଁ ଆସିଛନ୍ତି ।
ସିଏ ହିଁ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ୍ ଅଟନ୍ତି । ଏକଥା ତ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ବୁଝାଇ ଦିଆଯାଇଛି ଯେ - ବାବାଙ୍କୁ
ମନେ ପକାଇବା ଦ୍ୱାରା ହିଁ ପାପ ଭସ୍ମ ହୋଇଥାଏ । ମୁଖ୍ୟ କଥା ହେଲା ବାବାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇବା ।
ବାବାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇଲେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା କୌଣସି ବିକର୍ମ ହେବ ନାହିଁ ଏବଂ ତୁମେ ଖୁସିରେ ରହିବ ।
ପତିତ-ପାବନ ବାବା ଆସିଛନ୍ତି ପବିତ୍ର କରାଇବା ପାଇଁ, ତେବେ ପୁଣି ଆମେ ବିକର୍ମ କାହିଁକି କରିବୁ ।
ତେଣୁ ନିଜ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ରଖିବାକୁ ହେବ । ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ହିଁ ବୁଦ୍ଧି ଅଛି ନା । ଏଥିରେ ଲଢେଇ
ଆଦି କିଛି କରିବାର ନାହିଁ କେବଳ ୫ ବିକାର ଗୁଡିକୁ ଜିତିବା ପାଇଁ ବାବାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇବା । ଏହା
ତ ବହୁତ ସହଜ ଅଟେ । ହଁ ଏଥିରେ ପରିଶ୍ରମ କରିବାକୁ ପଡିଥାଏ, ସମୟ ଲାଗିଥାଏ । ମାୟା ଦୀପ ଲିଭାଇବା
ପାଇଁ ପ୍ରତି ମୁହୂ୍ର୍ତ୍ତରେ ତୋଫାନ ଆଣିଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ ଲଢେଇର କୌଣସି କଥା ନାହିଁ ।
ସତ୍ୟଯୁଗରେ ତ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ହେବ । ସେଠାରେ କେହି ଅସୁର ରହିବେ ନାହିଁ ।
ଆମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରହ୍ମା
ମୁଖ ବଂଶାବଳୀ ଅଟୁ । ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁଳର ଅଟନ୍ତି, ସେହିମାନେ ହିଁ ନିଜକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୋଲି
ଭାବିଥାନ୍ତି । ଆତ୍ମିକ ବାବା ଆମ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ବସି ଜ୍ଞାନ ଦେଉଛନ୍ତି । ଜ୍ଞାନର ସାଗର,
ପତିତ-ପାବନ ସଦ୍ଗତି ଦାତା ଜଣେ ହିଁ ଅଟନ୍ତି । ସିଏ ହିଁ ସ୍ୱର୍ଗର ସ୍ଥାପନ କର୍ତ୍ତା ଅଟନ୍ତି ।
ତୁମେମାନେ ବହୁତ ଖୁସି ହେବା ଦରକାର । ଏକଥା ବିଦେଶୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିବେ, ଏମାନେ ତ ସେହି
ସିନ୍ଧିର ବ୍ରହ୍ମାକୁମାର କୁମାରୀମାନେ ଅଟନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ କହୁଥିଲେ ଯେ ଆମେ ଶ୍ରୀମତ ଆଧାରରେ
ସ୍ୱର୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରି ଦେଖାଇବୁ । ଏହି କଥା ଆତ୍ମା ଶରୀର ଦ୍ୱାରା କହୁଛି ନା । ଆତ୍ମା ଶୁଣୁଛି ଏବଂ
ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ଚାଲୁଛି । କଳ୍ପ-କଳ୍ପ ବାବା ହିଁ ଆସି ଏହି ଉପାୟ ବତାଉଛନ୍ତି । ବାବା
ଗୁପ୍ତ ଅଟନ୍ତି, କାହାକୁ ଏକଥା ଜଣାପଡୁନାହିଁ । ଅନେକ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ବୁଝାଉଛନ୍ତି ତଥାପି କୋଟିକରେ
କେହି ଜଣେ ହିଁ ଏକଥା ବୁଝୁଛନ୍ତି । ତୁମେମାନେ ଏବେ ଜାଣୁଛ ଯେ ଆମର ଅଲରାଉଣ୍ଡର ପାର୍ଟ ଅଟେ ।
ବାବା ବୁଝାଇଛନ୍ତି ତୁମେ ହିଁ ରାଜ୍ୟ ନେଉଛ ଆଉ କେହି ନେଇପାରିବେ ନାହିଁ । କେବଳ ତୁମ
ଭାରତବାସୀମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ରାଜ୍ୟ ନେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ଏବେ ନିଜକୁ ହିନ୍ଦୁ
ବୋଲାଉଛନ୍ତି । ଜନଗଣନାରେ ମଧ୍ୟ ହିନ୍ଦୁ ଲେଖି ଦେଉଛନ୍ତି । ଆମେ ଯାହା ବି ନାମ ରଖୁ, ବାସ୍ତବରେ
ଆମେ ଦେବୀ-ଦେବତା ଧର୍ମର ଥିଲୁ । ସେମାନେ ଦୈବୀ ଧର୍ମ ଭ୍ରଷ୍ଟ, କର୍ମଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଯିବା କାରଣରୁ
ନିଜକୁ ହିନ୍ଦୁ କହିଦେଉଛନ୍ତି । ହିନ୍ଦୁ ନାମ କାହିଁକି ରଖାଯାଇଛି - ଏକଥା ମଧ୍ୟ କେହି
ଜାଣିନାହାଁନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିବା ଦରକାର ଯେ ତୁମେ କୁହ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ କିଏ ସ୍ଥାପନ
କରିଥିଲେ । ଏହା ତ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନର ନାମ । କେହି ହେଲେ କହିପାରିବେ ନାହିଁ । ତୁମେମାନେ ଜାଣିଛ ଏବେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମର ସ୍ଥାପନା ହେଉଛି । କହିଥା’ନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେବୀ-ଦେବତା
ନମଃ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଲେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ନମ୍ବରୱାନ । ବାସ୍ତବରେ ସ୍ୱର୍ଗ ସତ୍ୟଯୁଗକୁ କୁହାଯାଏ ।
ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ରାଜ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗ କୁହାଯାଏ ନାହିଁ । ଅଧାକଳ୍ପ ରାମରାଜ୍ୟ, ଅଧାକଳ୍ପ ହେଲା
ଆସୁରୀ ରାଜ୍ୟ । ଏହି ସବୁ କଥାକୁ ମନ-ବୁଦ୍ଧିରେ ଧାରଣ କରିବାକୁ ହେବ । ଏବେ ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା
ପାଇଁ କ’ଣ କରିବାକୁ ହେବ? ପବିତ୍ର ତ ନିଶ୍ଚିତ ରହିବାକୁ ହିଁ ହେବ । ବାବା କହୁଛନ୍ତି - ପିଲାମାନେ
କାମ ବିକାର ମହାଶତ୍ରୁ ଅଟେ, ଏହା ଉପରେ ବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ପବିତ୍ର ହୋଇ ରହିବାକୁ ହେବ ସେଥିପାଇଁ
ପଦ୍ମ ଫୁଲର ଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଇଛନ୍ତି । ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ୟବହାରରେ ରହି ପଦ୍ମ ଫୁଲ ସମାନ ହେବାକୁ ପଡିବ
। ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ତୁମ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ । ହଠଯୋଗୀମାନେ ତ ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ୟବହାରରେ କମଳଫୁଲ ସମାନ
ରହିପାରିବେ ନାହିଁ । ସେମାନେ ନିଜର ନିବୃତ୍ତି ମାର୍ଗର ଅଭିନୟ କରୁଛନ୍ତି । ସେମାନେ ଗୃହସ୍ଥ
ବ୍ୟବହାରରେ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେଥିପାଇଁ ଘରଦ୍ୱାର ଛାଡି ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି । ତୁମେ ଉଭୟ
ସନ୍ନ୍ୟାସର ତୁଳନା କରିପାରିବ । ପ୍ରବୃତ୍ତିମାର୍ଗରେ ରହିଲାବାଲାଙ୍କର ଗାୟନ ଅଛି । ବାବା
କହୁଛନ୍ତି - ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ୟବହାରରେ ରହି ଏହି ଗୋଟିଏ ଅନ୍ତିମ ଜନ୍ମରେ ସାହାସ ରଖି ପଦ୍ମଫୁଲ ସମାନ
ପବିତ୍ର ହୁଅ । ନିଜର ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ୟବହାରରେ ହିଁ ରୁହ । ହଦର ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ତ ଘରଦ୍ୱାର ଛାଡି
ଚାଲିଯାଆନ୍ତି । ଢେର ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବାକୁ ପଡିଥାଏ । ପ୍ରଥମେ ସେମାନେ
ମଧ୍ୟ ସତ୍ୱପ୍ରଧାନ ଥିଲେ, ଏବେ ତ ତମୋପ୍ରଧାନ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି । ଡ୍ରାମାରେ ବି ଏହିପରି ତାଙ୍କର
ଅଭିନୟ ରହିଛି । ପୁଣି ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହିଁ ହେବ ।
ବାବା ବୁଝାଉଛନ୍ତି ଏହି
ପତିତ ଦୁନିଆର ବିନାଶ ତ ନିଶ୍ଚିତ ହେବ । ଛୋଟ-ଛୋଟ କଥାରେ ମଧ୍ୟ ପରସ୍ପରକୁ ଧମକ ଦେଉଛନ୍ତି । ଯଦି
ଏପରି ନ ହେବ ତେବେ ବଡ ଲଢେଇ ଲାଗିଯିବ । ତୁମେମାନେ ଜାଣିଛ କଳ୍ପ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହୋଇଥିଲା
। ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲେଖାଯାଇଛି ପେଟରୁ ମୁସଳ ବାହାରିଲା, ଏପରି ହେଲା.... ପୁଣି ହୋଲିରେ ମଧ୍ୟ ତା’ର
ନାଟକ କରିଥା’ନ୍ତି । ବାସ୍ତବରେ ମୁସଳ ଏକ କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ହିଁ ଅଟେ ଯାହାଦ୍ୱାରା ବିନାଶ କରୁଛନ୍ତି
। ଏକଥା ମଧ୍ୟ ପିଲାମାନେ ଜାଣିଛନ୍ତି ଯାହା କିଛି ବିତିଯାଇଛି ତାହା ପୁନର୍ବାର ହେବ । ବନି ବନାୟୀ
ବନ ରହୀ... ଅର୍ଥାତ୍ ଯାହା ହୋଇଥିଲା ତାହାର ପୁନରାବୃତ୍ତି ହେଉଛି । ଏବେ ତୁମ ବୁଦ୍ଧିରେ ସମସ୍ତ
ରହସ୍ୟ ରହିଛି । ଏହା କେବଳ କହିବାର କଥା ନୁହେଁ । ଏଥିରେ କାହାକୁ ଦୋଷ ଦେଇପାରିବା ନାହିଁ ।
ଡ୍ରାମାରେ ଏହି ପାର୍ଟ ରହିଛି । ତୁମକୁ କେବଳ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାବାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣାଇବାକୁ ହେବ ।
ଏହି ଡ୍ରାମା ତ ଅନାଦି ଅବିନାଶୀ ଅଟେ । ଡ୍ରାମାର ଭାବି କ’ଣ, ଏକଥା ମଧ୍ୟ ତୁମେମାନେ ବୁଝିଗଲଣି ।
ଏହା କଳିଯୁଗ ଅନ୍ତ ଏବଂ ସତ୍ୟଯୁଗ ଆଦିର ସଂଗମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଟେ । ଏହାକୁ ହିଁ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଯୁଗ
କୁହାଯାଉଛି । ଆଜିକାଲି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଯୁଗ ବିଷୟରେ ଭଲ ଭାବରେ ବୁଝାଇ ଦିଆଯାଉଛି ।
ଏହି ଯୁଗରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ହେବାକୁ ପଡିବ । ସମସ୍ତ ଆତ୍ମାମାନେ ସତ୍ତ୍ୱପ୍ରଧାନ ଉତ୍ତମ
ହୋଇଯିବେ । ଏବେ ସମସ୍ତେ ତମୋପ୍ରଧାନ କନିଷ୍ଠ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି । ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡିକୁ ବି ତୁମେ ଭଲ
ଭାବରେ ବୁଝୁଛ । କଳିଯୁଗ ଶେଷ ହୋଇ ସତ୍ୟଯୁଗ ଆସିବ ପୁଣି ଥରେ ଜୟ-ଜୟକାର ହୋଇଯିବ । କାହାଣୀ
ଶୁଣାଯାଇଥାଏ ନା । ଏହା ତ ସହଜରୁ ସହଜ କଥା । ମିଛ କାହାଣୀ ତ ବହୁତ ରହିଛି । ବର୍ତ୍ତମାନ ବାବା
ନିଜେ ଆସି ବୁଝାଉଛନ୍ତି । ଭକ୍ତିମାର୍ଗରେ ତୁମେ ମୋର ମହିମା ଗାୟନ କରି ଆସିଛ । ଏବେ ବାସ୍ତବରେ
ମୁଁ ତୁମକୁ ସୁଖଧାମ ଏବଂ ଶାନ୍ତିଧାମର ରାସ୍ତା ବତାଉଛି । ସଦ୍ଗତିକୁ ସୁଖ ଗତି, ଦୁର୍ଗତିକୁ
ଦୁଃଖ ଗତି କୁହାଯିବ । କଳିଯୁଗରେ ଅଛି ଦୁଃଖ, ସତ୍ୟଯୁଗରେ ରହିଛି ସୁଖ । ଏକଥା ବୁଝାଇଲେ ସମସ୍ତେ
ବୁଝିଯିବେ । ଆଗକୁ ଗଲେ ବୁଝିଚାଲିବେ । ସମୟ ବହୁତ କମ୍ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବହୁତ ଉଚ୍ଚ ।
ଯଦି କଲେଜକୁ ଯାଇ ତୁମେ ବୁଝାଇବ ତେବେ ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ପିଲାମାନେ ଭଲ ଭାବରେ ବୁଝିପାରିବେ ।
ବାସ୍ତବରେ ଏହି ଡ୍ରାମାର ଚକ୍ର ଘୂରି ଚାଲିଛି ଆଉ କୌଣସି ଦୁନିଆ ନାହିଁ । ସେମାନେ ଭାବୁଛନ୍ତି
ଉପରେ କୌଣସି ଦୁନିଆ ରହିଛି, ସେଥିପାଇଁ ତାରକା ଆଦିକୁ ଯାଉଛନ୍ତି । ବାସ୍ତବରେ ସେଠାରେ କିଛି ନାହିଁ
। ଈଶ୍ୱର ଏକ, ସୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟ ଏକ ଏବଂ ଏହା ହିଁ ମନୁଷ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ଅଟେ । ମନୁଷ୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟ ହିଁ ଅଟେ,
କେବଳ ଦେହର ଅନେକ ଧର୍ମ ରହିଛି । କେତେ ବିଭିନ୍ନତା ରହିଛି । ସତ୍ୟଯୁଗରେ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଧର୍ମ
ଥିଲା, ତାକୁ ସୁଖଧାମ କୁହାଯାଉଥିଲା । କଳିଯୁଗ ହେଲା ଦୁଃଖଧାମ । ଏହା ସୁଖ ଏବଂ ଦୁଃଖର ଖେଳ ଅଟେ
ନା । ବାବା କ’ଣ କେବେ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇପାରିବେ । ବାବା ଆସି ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛନ୍ତି ।
ଯିଏ ଦୁଃଖହର୍ତ୍ତା ଅଟନ୍ତି, ସିଏ ପୁଣି କାହାକୁ ଦୁଃଖ ଦେଇପାରିବେ କି । ବର୍ତ୍ତମାନ ହେଲା ରାବଣ
ରାଜ୍ୟ । ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଭିତରେ ୫ ବିକାରର ପ୍ରବେଶତା ହୋଇଛି ସେଥିପାଇଁ ଏହାକୁ ରାବଣ ରାଜ୍ୟ
କୁହାଯାଉଛି । ବିଶ୍ୱର ଇତିହାସ-ଭୂଗୋଳର ରହସ୍ୟ ଏବେ ତୁମ ପିଲାମାନଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିରେ ଆସିଯାଇଛି ।
ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟହ ଏହି କଥା ଶୁଣୁଛ, ଏହା ବହୁତ ଉଚ୍ଚ ପାଠପଢା ଅଟେ । ତେଣୁ ବାବା ବୁଝାଉଛନ୍ତି
ବର୍ତ୍ତମାନ ଆଉ ଅଳ୍ପ ସମୟ ରହିଛି । ସେହି ସମୟ ଭିତରେ ବାବାଙ୍କଠାରୁ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ନେବାକୁ
ହେବ । ଧିରେ ଧିରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବୁଝିଯିବେ ଯେ ବାସ୍ତବରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପାଇବାର ରାସ୍ତା ତ ଏହିମାନେ
ହିଁ ବତାଉଛନ୍ତି । ଦୁନିଆରେ ଆଉ କେହି ହେଲେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପାଇବାର ରାସ୍ତା ବତାଉ ନାହାଁନ୍ତି ।
ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପାଇବାର ରାସ୍ତା ଈଶ୍ୱର ହିଁ ବତାଉଛନ୍ତି । ତୁମେମାନେ ତ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ସନ୍ଦେଶ
ଦେଲାବାଲା ଅଟ । କଳ୍ପ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ନିମିତ୍ତ ହୋଇଥିବେ ସେହିମାନେ ହିଁ ଏବେ ହେବେ
ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କରାଇ ଚାଲିବେ । ପିଲାମାନଙ୍କୁ ବିଚାର ସାଗର ମନ୍ଥନ କରିବାକୁ ହେବ । ରାୟ ଦେବା
ଦରକାର - ବାବା ଆମେ ଭାବୁଛୁ ଏହି ଚିତ୍ର ରହିବା ଦରକାର, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭଲ ଭାବରେ
ବୁଝିପାରିବେ । ବାବା ଏଥିପାଇଁ କମ୍ ଚିତ୍ର ରଖିବା ପାଇଁ କହୁଛନ୍ତି କାହିଁକିନା ବହୁତ ଛୋଟ ଛୋଟ
ସେଣ୍ଟର ମାନ ରହିଛି । ସେଠାରେ ୫-୭ଟି ଚିତ୍ର ମଧ୍ୟ ମୁସ୍କିଲ୍ରେ ରଖିପାରିବ ।
ବାବା କହୁଛନ୍ତି ଘରେ-ଘରେ
ଗୀତା ପାଠଶାଳା ହେଉ । ଏପରି ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଅଛନ୍ତି ଯିଏକି ଗୋଟିଏ କୋଠରୀରେ ସବୁ କିଛି ଚଲାଉଛନ୍ତି
। ଯଦି ମୁଖ୍ୟ ଚିତ୍ର ଗୁଡିକ ରଖିଛ ତେବେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ମିଳିଯିବ । ବାସ୍ତବରେ ଭଗବାନ
କାହାକୁ କୁହାଯାଏ, ତାଙ୍କଠାରୁ କ’ଣ ମିଳୁଛି? ଭଗବାନଙ୍କୁ ବାବା ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି । ବବୁଲନାଥ
ବାବା ବୋଲି କହିବେ ନାହିଁ । ତାଙ୍କୁ ରୁଦ୍ର ବାବା ମଧ୍ୟ କୁହାଯିବ ନାହିଁ । ଶିବ ବାବାଙ୍କ ନାମ
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଟେ । ବାବା କହୁଛନ୍ତି ଏହା ସେହି କଳ୍ପ ପୂର୍ବର ଜ୍ଞାନ ଯଜ୍ଞ । ଅବିନାଶୀ ବାବା ଶିବ
ଏହି ଯଜ୍ଞ ରଚନା କରିଛନ୍ତି । ଶିବବାବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ରଚନା କରିଛନ୍ତି
। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସ୍ଥାପନା କରିଛନ୍ତି । ଏହା ହେଲା ରାଜଯୋଗର ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଏହା
ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଯେଉଁଥିରେ ସାରା ପୁରୁଣା ଦୁନିଆର ଆହୁତି ପଡୁଛି । ସିଏ ହିଁ ଜଣେ ଯିଏକି ପିତା,
ଶିକ୍ଷକ, ଗୁରୁ ଏବଂ ଜ୍ଞାନର ସାଗର ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି । ଏହିଭଳି ଆଉ କେହି ହେଲେ ନାହାଁନ୍ତି ।
ଆଜିକାଲି ଯଜ୍ଞ ରଚନା କଲେ, ଚାରିପାଖରେ ଶାସ୍ତ୍ର ରଖିଥାନ୍ତି । ଗୋଟିଏ ଆହୁତିର କୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ
ତିଆରି କରିଥାନ୍ତି । ବାସ୍ତବରେ ଏହା ହେଉଛି - ଜ୍ଞାନ ଯଜ୍ଞ, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ନକଲ କରିଛନ୍ତି ।
ଏଠାରେ କୌଣସି ସ୍ଥୂଳ ଜିନିଷ ଆଦି ତ ନାହିଁ । ଏବେ ତୁମ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଅନାଦି ଅବିନାଶୀ ବାବା
ମିଳିଛନ୍ତି, ଅବିନାଶୀ ଜ୍ଞାନ ମିଳିଛି, ଏକଥା ଆଉ କେହି ଜାଣିନାହାଁନ୍ତି । ବର୍ତ୍ତମାନ ସାରା
ଦୁନିଆର ଆହୁତି ପଡିବ, ଏକଥା ତୁମେ ଜାଣିଛ । ଏହି ପୁରୁଣା ଦୁନିଆ ବିନାଶ ହୋଇଯିବ । ମନରେ ଏହି
ଖୁସି ତ ରହିଛି ଯେ ରାମରାଜ୍ୟର ସ୍ଥାପନା ହେଉ, ଏହା ତ ବହୁତ ଭଲ କଥା । କିନ୍ତୁ ତାକୁ ଯିଏ
ସ୍ଥାପନା କରିବେ ତାହା ନିଜ ପାଇଁ ହିଁ କରିବେ ନା । ସମସ୍ତେ ନିଜ ପାଇଁ ହିଁ ପରିଶ୍ରମ କରିଥା’ନ୍ତି
। ତୁମେ ଜାଣିଛ ଏହି ମହାଭାରତ ଲଢେଇ ମଧ୍ୟ ଏହି ଯଜ୍ଞରୁ ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୋଇଛି । କେଉଁଠି ସେହି
ସ୍ଥୂଳ ସୀମିତ କଥା, କେଉଁଠି ଏହି ବିଶାଳ ଯଜ୍ଞର କଥା ରହିଛି । ତୁମେ ନିଜ ପାଇଁ ହିଁ ପୁରୁଷାର୍ଥ
କରୁଛ । ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାବାଙ୍କୁ ନ ଜାଣିଛ, ସମ୍ପତ୍ତି ମିଳିପାରିବ ନାହିଁ । ବାବା ହିଁ ଆସି
ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି । ତୁମର ସବୁ କିଛି ଗୁପ୍ତ ଅଟେ । ଆତ୍ମାମାନେ ଯେଉଁ ହିଂସ୍ରକ
ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଅହିଂସକ ହେବାକୁ ପଡିବ । କାହା ଉପରେ କ୍ରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ଯେବେ ୫ ବିକାରର ଦାନ ଦେବ ତେବେ ଗ୍ରହଣ ଛାଡିଯିବ, ଏହି ୫ ବିକାର ଦ୍ୱାରା ହିଁ ସମସ୍ତେ କଳା
ଅର୍ଥାତ୍ ପତିତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି । ଏବେ ପୁଣି ସର୍ବଗୁଣ ସମ୍ପନ୍ନ, ୧୬ କଳା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କିପରି ହେବା
- ଏହି କଥା ବାବା ବସି ବୁଝାଉଛନ୍ତି । ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଏହିପରି କିଏ କରାଇଲେ? କେହି ଗୁରୁ
ମିଳିଗଲେ? ଇଏ ତ ବିଶ୍ୱର ମାଲିକ ଥିଲେ । ନିଶ୍ଚିତ ଇଏ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ଭଲ କର୍ମ କରିଛନ୍ତି
ସେଥିପାଇଁ ଭଲ ଜନ୍ମ ମିଳିଲା । ଭଲ କର୍ମ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଜନ୍ମ ମିଳିଥାଏ । ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି । ବ୍ରହ୍ମାରୁ ବିଷ୍ଣୁ ଗୋଟିଏ ସେକେଣ୍ଡରେ
ହେଉଛନ୍ତି । ମନୁଷ୍ୟରୁ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି, ଗୋଟିଏ ସେକେଣ୍ଡରେ ଜୀବନମୁକ୍ତି ଏହାକୁ ହିଁ
କୁହାଯାଉଛି । ତୁମେମାନେ ବାବାଙ୍କର ହେଲ ଏବଂ ଜୀବନମୁକ୍ତିର ସମ୍ପତ୍ତି ପାଇଗଲ । ସେଠାରେ ରାଜା
ପ୍ରଜା ସମସ୍ତେ ଜୀବନମୁକ୍ତ ଅଟନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ବି ଆସିବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜୀବନମୁକ୍ତ ହେବାକୁ
ପଡିବ । ବାବା ତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବୁଝାଉଛନ୍ତି । ପୁଣି ଉଚ୍ଚ ପଦ ପାଇବା ପାଇଁ ପୁରୁଷାର୍ଥ କରିବାକୁ
ହେବ, ସମସ୍ତ ଆଧାର ପୁରୁଷାର୍ଥ ଉପରେ ରହିଛି । ତେବେ ଆମେ ପୁରୁଷାର୍ଥ କରି କାହିଁକି ଉଚ୍ଚ ପଦ ନ
ପାଇବୁ । ଆମେ ବାବାଙ୍କୁ ବହୁତ ୟାଦ କରିବା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ରୂପକ ସିଂହାସନରେ ବସିପାରିବୁ
। ବାବା କୌଣସି କଷ୍ଟ ଦେଉନାହାଁନ୍ତି । ଅବଳାମାନଙ୍କୁ କ’ଣ ମେହନତ କରାଇବେ । ବାବାଙ୍କର ୟାଦ
ମଧ୍ୟ ଗୁପ୍ତ ଅଟେ । ଜ୍ଞାନ ତ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହୋଇଯାଇଥାଏ । କୁହାଯାଏ ଏହାଙ୍କର ଭାଷଣ ତ ବହୁତ ଭଲ,
କିନ୍ତୁ ଯୋଗରେ କେତେ ଜମା କରିଛନ୍ତି? ବାବାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଉଛନ୍ତି? କେତେ ସମୟ ୟାଦ କରୁଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କରି ସ୍ମୃତି ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଜନ୍ମ-ଜନ୍ମାନ୍ତରର ବିକର୍ମ ବିନାଶ ହେବ । ଏହି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ
ଜ୍ଞାନ କଳ୍ପ-କଳ୍ପ ଆତ୍ମିକ ବାବା ଶିବ ହିଁ ଆସି ଦେଉଛନ୍ତି । ଆଉ କେହି ବି ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦେଇପାରିବେ
ନାହିଁ । ଆଚ୍ଛା—
ମିଠା ମିଠା ସିକିଲଧେ
ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମାତା-ପିତା, ବାପଦାଦାଙ୍କର ମଧୁର ସ୍ନେହଭରା ସ୍ମୃତି ଏବଂ ସୁପ୍ରଭାତ ।
ଆତ୍ମିକ ପିତାଙ୍କର ଆତ୍ମିକ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ନମସ୍ତେ ।
ଧାରଣା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟ ସାର
:—
(୧) ଅବିନାଶୀ
ଡ୍ରାମାର ରହସ୍ୟକୁ ବୁଦ୍ଧିରେ ରଖି କାହାକୁ ହେଲେ ବି ଦୋଷୀ କରିବାର ନାହିଁ । ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ହେବା
ପାଇଁ ପୁରୁଷାର୍ଥ କରିବାକୁ ହେବ । ଏହି କମ୍ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ବାବାଙ୍କଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ପତ୍ତି
ନେବାର ଅଛି ।
(୨) ଡବଲ ଅହିଂସକ ହେବା
ପାଇଁ କେବେ ହେଲେ କାହା ଉପରେ କ୍ରୋଧ କରିବାର ନାହିଁ । ବିକାରଗୁଡିକର ଦାନ ଦେଇ ସର୍ବଗୁଣ
ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ପାଇଁ ପୁରୁଷାର୍ଥ କରିବାକୁ ହେବ ।
ବରଦାନ:-
ଗୋଟିଏ ସେକେଣ୍ଡ
ଭିତରେ ସବୁ ପ୍ରକାରର ଦୁର୍ବଳତା ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରି ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ହେଉଥିବା
ସଦା ସ୍ନେହୀ ଭବ ।
ଯେପରି ସ୍ନେହୀ ଆତ୍ମା
ସ୍ନେହରେ ଭରପୂର ହୋଇଥିବା କାରଣରୁ ନିଜର ସବୁ କିଛି ଅର୍ପଣ କରିଦେଇଥାଏ, ସ୍ନେହୀକୁ କିଛି ବି
ସମର୍ପଣ କରିବା ପାଇଁ ଭାବିବାକୁ ପଡି ନ ଥାଏ । ତେଣୁ ତୁମେମାନେ ଯାହା ବି ନିୟମ ମର୍ଯ୍ୟାଦା
ଗୁଡିକୁ ଶୁଣୁଛ ସେଗୁଡିକୁ ବାସ୍ତବିକ ରୂପରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବା ପାଇଁ ବା ସର୍ବ
ଦୁର୍ବଳତାଗୁଡିକରୁ ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାର ସହଜ ଉପାୟ ହେଲା - ସର୍ବଦା ଏକମାତ୍ର ବାବାଙ୍କର
ସ୍ନେହୀ ହୁଅ । ଯାହାର ସ୍ନେହୀ ଅଟ, ଯଦି ନିରନ୍ତର ତାଙ୍କ ସାଥୀରେ ରହିବ ତେବେ ଆତ୍ମ-ଅଭିମାନର
ରଙ୍ଗ ଲାଗିଯିବ ଏବଂ ଗୋଟିଏ ସେକେଣ୍ଡରେ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ହୋଇଯିବ, କାହିଁକିନା ସ୍ନେହୀ
ଆତ୍ମାକୁ ବାବାଙ୍କର ସହଯୋଗ ସ୍ୱତଃ ମିଳିଯାଇଥାଏ ।
ସ୍ଲୋଗାନ:-
ଯଦି ନିଶ୍ଚୟର
ମୂଳଦୁଆ ମଜବୁତ ଅଛି, ତେବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବା ସୁନିଶ୍ଚିତ ଅଟେ ।
ଅବ୍ୟକ୍ତ ଈଶାରା:- ଏବେ
ନିଜର ଦାତା ସ୍ୱରୂପକୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ କର ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ସବୁ
ଆତ୍ମାମାନେ ଭିକାରୀ ରୂପରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ କିଛି ନା କିଛି ମାଗି ଚାଲିଛନ୍ତି । ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁଖରେ ବା
ମନ ଭିତରେ ଏହି କଥା ରହୁଛି ଯେ ଆମକୁ ଏଇଆ ଦିଅ, ସେଇଆ ଦିଅ । କେହି ଯଦି ଧନର ଭିକାରୀ, ଆଉ କେହି
ସହଯୋଗ ପାଇବାର ଭିକାରୀ, କେହି ପୁଣି ସମ୍ବନ୍ଧର ଭିକାରୀ, ଆଉ କେହି ଅଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ ସୁଖ-ଶାନ୍ତି
ପାଇବାର ଭିକାରୀ, କେହି ଟିକିଏ ନିଦ୍ରା ପାଇଁ ବା ଆରାମ ପାଇବା ପାଇଁ ଭିକାରୀ ଅଟେ ତ ଆଉ କେହି
ନିଜର ଅନୁଗାମୀ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଭିକାରୀ ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ତୁମେମାନେ ଦାତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ
ମାଷ୍ଟର ଦାତା ହୋଇ ନିଜର ଶୁଭଭାବନାର ମନୋବୃତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଭିକାରୀ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କର କ୍ଷୂଧା
ନିବାରଣ କର ।