19.11.25 Morning Odia Murli Om Shanti BapDada Madhuban
“ମିଠେ ବଚ୍ଚେ:-
ତୁମମାନଙ୍କୁ ସଦାସର୍ବଦା ଯୋଗ ରୂପକ ଫାଶୀରେ ଚଢି ରହିବା ଉଚିତ୍, ଯୋଗବଳ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଆତ୍ମା
ଖାଣ୍ଟି ସୁନା ହୋଇପାରିବ” ।
ପ୍ରଶ୍ନ:-
କେଉଁ ଶକ୍ତି
ବିକାରୀ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ତୁରନ୍ତ ବଦଳାଇ ଦେଇଥାଏ?
ଉତ୍ତର:-
ଜ୍ଞାନର ତୃତୀୟ ନେତ୍ରର ଶକ୍ତି ଯେତେବେଳେ ଆତ୍ମାରେ ଆସିଯାଏ ସେତେବେଳେ ବିକାରପଣିଆ ସମାପ୍ତ
ହୋଇଯାଏ । ବାବାଙ୍କର ଶ୍ରୀମତ ହେଉଛି - ପିଲାମାନେ, ତୁମେ ସମସ୍ତେ ପରସ୍ପର ଭାଇ-ଭାଇ ଅଟ,
ଭାଇ-ଭଉଣୀ ଅଟ, ତେଣୁ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି କେବେ ବି ବିକାରୀ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ । ତୁମେ ସର୍ବଦା ଯୋଗର
ମସ୍ତି ଅର୍ଥାତ୍ ଆନନ୍ଦ ନିଶାରେ ରୁହ । ବାଃ ମୋର ଭାଗ୍ୟ ବାଃ! ମୋତେ ଭଗବାନ ପାଠ ପଢାଉଛନ୍ତି ।
ଏହିଭଳି ବିଚାର କରିବା ଦ୍ୱାରା ସର୍ବଦା ମସ୍ତି ଚଢି ରହିବ ।
ଓମ୍ ଶାନ୍ତି ।
ମିଠା ମିଠା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆତ୍ମିକ ପିତା ବୁଝାଉଛନ୍ତି । ପିଲାମାନେ ଜାଣିଛନ୍ତି ଯେ
ଆତ୍ମିକ ପିତା ସେ ମଧ୍ୟ ଆତ୍ମା ଅଟନ୍ତି, ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଶୁଦ୍ଧ ପବିତ୍ର, ତାଙ୍କଠାରେ କୌଣସି
ଜଙ୍କ ଅପବିତ୍ରତା ଲାଗି ନାହିଁ । ଶିବବାବା ପଚାରୁଛନ୍ତି, ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଜଙ୍କ ଅଛି? ବିଲ୍କୁଲ୍
ନାହିଁ । ଏହି ଦାଦାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ ଜଙ୍କ ଥିଲା । ଏହାଙ୍କ ଶରୀରରେ ବାବା ପ୍ରବେଶ କରିଥିବାରୁ
ସାହାଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ମିଳୁଛି । ମୂଳ କଥା ହେଉଛି ୫ ବିକାର ଯୋଗୁଁ ଆତ୍ମା ଉପରେ ଜଙ୍କ ଲାଗିବା କାରଣରୁ
ଅପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି । ତେଣୁ ଯେତେ-ଯେତେ ବାବାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇବ, ଜଙ୍କ ଛାଡିଯିବ । ଭକ୍ତି
ମାର୍ଗର କଥା ତ ଜନ୍ମ-ଜନ୍ତାନ୍ତରରୁ ଶୁଣି ଆସିଛ । ଏହି କଥା ହିଁ ଅଲଗା ଅଟେ । ତୁମକୁ ଏବେ ଜ୍ଞାନ
ସାଗରଙ୍କଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ମିଳୁଛି । ତୁମ ବୁଦ୍ଧିରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ରହିଛି, ଆଉ କୌଣସି ସତସଙ୍ଗ ଆଦିରେ
ଲକ୍ଷ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନାହିଁ । ଡ୍ରାମାର ପ୍ଲାନ୍ ଅନୁସାରେ, ଈଶ୍ୱର ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ବୋଲି କହି ମୋର
ଗ୍ଲାନି କରୁଛନ୍ତି । ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏକଥା ମଧ୍ୟ ବୁଝୁ ନାହାଁନ୍ତି ଯେ ଏହା ହେଉଛି ଡ୍ରାମା । ଏଥିରେ
କ୍ରିଏଟର, ଡାଇରେକ୍ଟଟର ମଧ୍ୟ ଡ୍ରାମାରେ ବନ୍ଧା ଅଟନ୍ତି, ଯଦିଓ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ବୋଲି ଗାନ
କରାଯାଇଛି - କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଜାଣିଛ ବାବା ମଧ୍ୟ ଡ୍ରାମା ଆଧାରରେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି । ବାବା
ନିଜେ ଆସି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ବୁଝାଇଛନ୍ତି କହୁଛନ୍ତି ମୋ ଆତ୍ମାରେ ଅବିନାଶୀ ଅଭିନୟ ନିଧାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ
ରହିଛି ସେହି ଅନୁସାରେ ପଢାଉଛି । ଯାହା କିଛି ବୁଝାଉଛି, ଡ୍ରାମାରେ ନିଧାର୍ଯ୍ୟ ରହିଛି । ଏବେ
ତୁମକୁ ଏହି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ସଂଗମଯୁଗରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ହେବାକୁ ପଡିବ । ଭଗବାନୁବାଚ ଅଟେ ନା । ବାବା
କହୁଛନ୍ତି ତୁମକୁ ପୁରୁଷାର୍ଥ କରି ଏହି ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣ ହେବାକୁ ପଡିବ । ଏପରି ଆଉ କୌଣସି
ମନୁଷ୍ୟ କହିପାରିବେ ନାହିଁ ଯେ ତୁମେ ବିଶ୍ୱର ମାଲିକ ହେବ । ତୁମେ ଜାଣିଛ ଆମେ ଆସିଛୁ ବିଶ୍ୱର
ମାଲିକ, ନରରୁ ନାରାୟଣ ହେବା ପାଇଁ । ଭକ୍ତିମାର୍ଗରେ ତ ଜନ୍ମ-ଜନ୍ମାନ୍ତର କଥା ଶୁଣି ଆସିଛ,
କିନ୍ତୁ କିଛି ହେଲେ ବୁଝି ନ ଥିଲ । ଏବେ ବୁଝୁଛ - ବାସ୍ତବରେ ଏହି ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣଙ୍କର ରାଜ୍ୟ
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିଲା, ଏବେ ନାହିଁ । ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତି ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ପିଲାଙ୍କୁ ବୁଝାଉଛନ୍ତି ।
ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଆଦି ସନାତନ ଦେବୀ-ଦେବତା ଧର୍ମର ସ୍ଥାପନା ହେଉଛି । ସତ୍ୟଯୁଗରେ ଏହି ଏକ ଧର୍ମ
ଥିଲା, ଆଉ କୌଣସି ଧର୍ମ ନ ଥିଲା, ଏବେ ସେ ଧର୍ମ ନାହିଁ ପୁର୍ନବାର ସ୍ଥାପନା ହେଉଛି । ବାବା
କହୁଛନ୍ତି ମୁଁ କଳ୍ପର ସଂଗମଯୁଗରେ ଆସି ତୁମକୁ ପାଠ ପଢାଉଛି । ଏହା ପାଠଶାଳା ଅଟେ ନା । ଏଠାରେ
ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଚରିତ୍ର ମଧ୍ୟ ସୁଧାରିବାକୁ ହେବ । ୫ ବିକାରରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ପଡିବ । ତୁମେ ହିଁ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଯାଇ ଗାନ କରୁଥିଲ - ଆପଣ ସର୍ବଗୁଣ ସମ୍ପନ୍ନ - ଆମେ ହେଉଛୁ ପାପୀ । ଭାରତବାସୀ
ହିଁ ଦେବତା ଥିଲେ । ସତ୍ୟଯୁଗରେ ଏହି ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣ ପୂଜ୍ୟ ଥିଲେ, ପୁଣି କଳିଯୁଗରେ ପୂଜାରୀ
ହୋଇଛନ୍ତି । ଏବେ ପୁଣି ପୂଜ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି, ପୂଜ୍ୟ ସତ୍ତ୍ୱପ୍ରଧାନ ଆତ୍ମାମାନେ ଥିଲେ । ତାଙ୍କର
ଶରୀର ମଧ୍ୟ ସତ୍ତ୍ୱପ୍ରଧାନ ଥିଲା । ଯେପରି ଆତ୍ମା (ସୁନା) ସେପରି ଅଳଙ୍କାର, ସୁନାରେ ଖାଦ
ମିଶାଗଲେ ତା’ର ଦାମ୍ କେତେ କମ୍ ହୋଇଯାଏ । ତୁମେ ମଧ୍ୟ କେତେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଥିଲ । ଏବେ ମୂଲ୍ୟ କେତେ
କମ୍ ହୋଇଗଲାଣି । ତୁମେ ପୂଜ୍ୟ ଥିଲ, ଏବେ ପୂଜାରୀ ହୋଇଯାଇଛ । ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେତେ ଯୋଗଯୁକ୍ତ ହୋଇ
ରହିବ ସେତେ ପାପ କଟିବ ଏବଂ ବାବାଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ବଢିବ, ଖୁସି ମଧ୍ୟ ରହିବ । ବାବା ସିଧାସଳଖ
କହୁଛନ୍ତି - ପିଲାମାନେ ଚାର୍ଟ ରଖ ଯେ ସାରା ଦିନରେ ଆମେ କେତେ ସମୟ ବାବାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଉଛୁ? ୟାଦ୍ର
ଯାତ୍ରା, ଏହି ଅକ୍ଷର ସଠିକ୍ ଅଟେ । ୟାଦ କରି କରି ପାପ କଟି-କଟି ଅନ୍ତ ମତି ସୋ ଗତି ହୋଇଯିବ ।
ସେଠାରେ ପଣ୍ଡାମାନେ ଯାତ୍ରାରେ ନେଇଯାଇଥାନ୍ତି । ଏଠାରେ ଆତ୍ମା ନିଜେ ଯାତ୍ରା କରୁଛି । ପରମଧାମ
ଯିବାକୁ ହେବ କାହିଁକି ନା ଡ୍ରାମାର ଚକ୍ର ଏବେ ପୂରା ହେଉଛି । ଏକଥା ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଜାଣିଛ ଯେ ଏହା
ବହୁତ ଖରାପ ଦୁନିଆ । ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ କେହି ହେଲେ ଜାଣି ନାହାଁନ୍ତି । ନ ଜାଣିଥିବା କାରଣରୁ
କୁହାଯାଉଛି ବିନାଶ କାଳେ ବିପରୀତ ବୁଦ୍ଧି, ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏହି ନର୍କ ହିଁ ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ ଅଟେ
। ତାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିରେ ଏ କଥା ରହିବ ନାହିଁ । ତୁମକୁ ଏସବୁ ବିଚାର ସାଗର ମନ୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ ବହୁତ
ଏକାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ । ଏଠାକାର ଏକାନ୍ତ ବହୁତ ଭଲ ସେଥିପାଇଁ ମଧୁବନର ମହିମା ରହିଛି । ପିଲାମାନେ
ବହୁତ ଖୁସି ହେବା ଉଚିତ୍ । ଆମେ ଜୀବାତ୍ମା, ଆମକୁ ପରମାତ୍ମା ପଢାଉଛନ୍ତି । କଳ୍ପ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ
ଏହିପରି ପଢାଇଥିଲେ । କୃଷ୍ଣଙ୍କ କଥା ନୁହେଁ । ସେ ତ ଛୋଟ ପିଲା ଥିଲେ । ସେ ଆତ୍ମା, ଇଏ ପରମାତ୍ମା
ଅଟନ୍ତି । ପ୍ରଥମ ନମ୍ବର ଆତ୍ମା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପୁଣି ଶେଷ ନମ୍ବରକୁ ଆସିଯାଇଛନ୍ତି । ତେଣୁ ନାମ ରୂପ
ମଧ୍ୟ ଅଲଗା ହୋଇଗଲା । ବହୁତ ଜନ୍ମର ଅନ୍ତ ଜନ୍ମରେ ନାମ ତ ଅଲଗା ହେବ ନା । କହୁଛନ୍ତି ଇଏ ତ ଦାଦା
ଲେଖରାଜ ଅଟନ୍ତି । ଏହା ତାଙ୍କର ବହୁତ ଜନ୍ମର ଶେଷ ଜନ୍ମ ଅଟେ । ବାବା କହୁଛନ୍ତି ମୁଁ ଏହାଙ୍କ
ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ତୁମକୁ ରାଜଯୋଗ ଶିଖାଉଛି । କାହା ଶରୀରରେ ତ ବାବା ଆସିବେ ନା । ଶାସ୍ତ୍ରରେ
ଏକଥା ନାହିଁ । ବାବା ତୁମ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ପଢାଉଛନ୍ତି, ତୁମେ ହିଁ ପଢୁଛ । ସତ୍ୟଯୁଗରେ ପୁଣି ଏହି
ଜ୍ଞାନ ରହିବ ନାହିଁ । ସେଠାରେ ରହିଛି ପ୍ରାରବ୍ଧ । ବାବା ସଂଗମରେ ଆସି ଏହି ଜ୍ଞାନ ଶୁଣାଉଛନ୍ତି
ପୁଣି ତୁମେ ପଦ ପାଇଯାଉଛ । ଏହା ହେଉଛି ଅବିନାଶୀ ବାବାଙ୍କଠାରୁ ଅବିନାଶୀ ସମ୍ପତ୍ତି ପାଇବାର ସମୟ
ସେଥିପାଇଁ ପିଲାମାନେ ଅବହେଳା କରିବା ଅନୁଚିତ୍ । ମାୟା ବହୁତ ଭୁଲ୍ କରାଉଛି ପୁଣି ବୁଝାଯାଏ
ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟରେ ହିଁ ନାହିଁ । ବାବା ତ ପୁରୁଷାର୍ଥ କରାଇଥା’ନ୍ତି । ଭାଗ୍ୟରେ କେତେ ଫରକ ରହିଛି
। କେହି ପାସ୍, କେହି ଫେଲ୍ ହୋଇଯାଉଛନ୍ତି । ଦ୍ୱି-ମୁକୁଟଧାରୀ ହେବା ପାଇଁ ପୁରୁଷାର୍ଥ କରିବାକୁ
ହେବ ।
ବାବା କହୁଛନ୍ତି ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ୟବହାରରେ ଅବଶ୍ୟ ରୁହ । ଲୌକିକ ପିତାଙ୍କର କରଜ ମଧ୍ୟ ପିଲାମାନଙ୍କୁ
ଶୁଝିବାକୁ ହେବ । ନିୟମ ପ୍ରମାଣ ଚାଲିବାକୁ ହେବ । ଏଠାରେ ତ ସମସ୍ତେ ବେକାଇଦା ଅଟନ୍ତି । ତୁମେ
ଜାଣିଛ ଆମେ ହିଁ ଏତେ ଉଚ୍ଚ ପବିତ୍ର ଥିଲୁ, ପୁଣି ତଳକୁ ଖସିଆସିଛୁ । ଏବେ ପୁଣି ପବିତ୍ର ହେବାକୁ
ପଡିବ । ପ୍ରଜାପିତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ସବୁ ବି.କେ. ହୋଇଥିବାରୁ ବିକାରୀ ଦୃଷ୍ଟି ରହିପାରିବ
ନାହିଁ କାହିଁକି ନା ତୁମେ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ଅଟ ନା । ବାବା ସବୁ ଯୁକ୍ତି ବତାଉଛନ୍ତି । ତୁମେ ସମସ୍ତେ
ବାବା-ବାବା କହୁଥିବାରୁ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ହୋଇଗଲ । ଭଗବାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତେ ପିତା ବୋଲି କହିଥା’ନ୍ତି ନା ।
ଆତ୍ମାମାନେ କହୁଛନ୍ତି ଆମେ ଶିବବାବାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଅଟୁ । ପୁଣି ଶରୀରରେ ଆସୁଥିବାରୁ ଭାଇ-ଭଉଣୀ
ହେଉଛନ୍ତି । ପୁଣି ଆମର ବିକାରୀ ଦୃଷ୍ଟି କାହିଁକି ଯିବ । ତୁମେ ବଡ-ବଡ ସଭାରେ ଏହି କଥା
ବୁଝାଇପାରିବ । ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଭାଇ-ଭାଇ ଅଟ ପୁଣି ପ୍ରଜାପିତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚନା
କରାଯିବାରୁ, ଭାଇ-ଭଉଣୀ ହୋଇଗଲ, ଆଉ କୌଣସି ସମ୍ବନ୍ଧ ନାହିଁ । ଆମେ ସବୁ ଏକମାତ୍ର ବାବାଙ୍କର
ସନ୍ତାନ । ଏକମାତ୍ର ବାବାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ହୋଇଥିବାରୁ ବିକାରଗ୍ରସ୍ତ କିପରି ହୋଇ ପାରିବେ । ଆତ୍ମା
ରୂପରେ ଭାଇ-ଭାଇ ତା’ ସହିତ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ମଧ୍ୟ ଅଟ । ବାବା ବୁଝାଉଛନ୍ତି ଏହି ଆଖି ବହୁତ ଧୋକା
ଦେଇଥାଏ । ଆଖି ଭଲ ଜିନିଷ ଦେଖୁଥିବାରୁ ଇଚ୍ଛା ହୋଇଥାଏ । ଆଖି ନ ଦେଖିଲେ ଇଚ୍ଛା ଜାଗ୍ରତ ହେବ
ନାହିଁ । ଏହି ବିକାରୀ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ବଦଳାଇବାକୁ ପଡୁଛି । ଭାଇ-ଭଉଣୀ ବିକାରୀ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିପାରିବେ
ନାହିଁ । ଏହି ଦୃଷ୍ଟି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବା ଉଚିତ୍ । ଜ୍ଞାନର ତୃତୀୟ ନେତ୍ରର ବଳ ଦରକାର ।
ଅଧାକଳ୍ପ ଏହି ଆଖି ଦ୍ୱାରା ପାପ କରିଛ, ବର୍ତ୍ତମାନ ବାବା କହୁଛନ୍ତି ଏହି ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇ ହେବ
କିପରି? ଆମ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାରେ ଜଙ୍କ ଲାଗିଯାଇଛି । ଯେତେ ବାବାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇବ ସେତେ ସ୍ନେହ ଯୋଡି
ହେବ । ପଢା ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ବାବାଙ୍କ ସ୍ମୃତି ଦ୍ୱାରା ସ୍ନେହ ଯୋଡି ହେବ । ଭାରତର ପ୍ରାଚୀନ ଯୋଗ
ରହିଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୋଇ ନିଜ ଧାମକୁ ଚାଲିଯିବ । ସବୁ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ନିଜ
ପିତାଙ୍କର ପରିଚୟ ଦେବାକୁ ହେବ । ସର୍ବବ୍ୟାପୀର ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ବିଲ୍କୁଲ୍ ଅଧୋ ପତିତ
ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି । ଏବେ ବାବା କହୁଛନ୍ତି - ଡ୍ରାମା ଅନୁସାରେ ତୁମର ଅଭିନୟ ରହିଛି । ରାଜଧାନୀ
ଅବଶ୍ୟ ସ୍ଥାପନ ହେବ । ଯେତିକି ଯିଏ କଳ୍ପ ପୂର୍ବରୁ ପୁରୁଷାର୍ଥ କରିଥିଲେ ସେତିକି ସିଏ ନିଶ୍ଚୟ
କରିବ । ତୁମେ ସାକ୍ଷୀ ହୋଇ ଦେଖୁଛ । ଏହି ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ବହୁତ ଆତ୍ମା ଦେଖିବେ । ତୁମର ଏହା
ଈଶ୍ୱରୀୟ ମିଶନ ଅଟେ । ଏହା ହେଉଛି ନିରାକାର ଈଶ୍ୱରୀୟ ପିତାଙ୍କର ମିଶନ । ତାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ,
ବୌଦ୍ଧ ମିଶନ ଅଟେ । ଏହା ନିରାକାରୀ ଈଶ୍ୱରୀୟ ମିଶନ । ନିରାକାର ତ ନିଶ୍ଚୟ କୌଣସି ଶରୀରରେ ଆସିବେ
ନା । ତୁମେ ମଧ୍ୟ ନିରାକାର ଆତ୍ମାମାନେ ମୋ ସାଥିରେ ରହୁଥିଲ ନା । ଏହି ଡ୍ରାମା କିପରି ପ୍ରସ୍ତୁତ
ହୋଇଛି? ଏହା କାହାରି ବୁଦ୍ଧିରେ ନାହିଁ । ରାବଣ ରାଜ୍ୟରେ ସବୁ ବିପରୀତ ବୁଦ୍ଧି ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ।
ଏବେ ବାବାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରୀତି ଲଗାଇବାକୁ ପଡିବ । ତୁମର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ହେଉଛି ମୋର ତ ଏକମାତ୍ର
ଶିବବାବା ଦ୍ୱିତୀୟ କେହି ନୁହଁନ୍ତି । ନଷ୍ଟୋମୋହା ହେବାକୁ ପଡିବ । ବହୁତ ପରିଶ୍ରମ କରିବାକୁ ହେବ
। ଏହା ଯେପରି ଫାଶୀ ଉପରେ ଚଢିବା ସଦୃଶ ଅଟେ । ବାବାଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ରହିବା ଅର୍ଥାତ୍ ଫାଶୀରେ
ଚଢିବା । ଶରୀରକୁ ଭୁଲି ବାବାଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ଆମକୁ ବିଭୋର ହୋଇଯିବାକୁ ହେବ । ବାବାଙ୍କର ସ୍ମୃତିରେ
ରହିବା ବହୁତ ଜରୁରୀ ଅଟେ । ନଚେତ୍ ଜଙ୍କ କିପରି ଛାଡିବ? ପିଲାମାନେ ଭିତରେ ଭିତରେ ଖୁସି ରହିବା
ଉଚିତ୍ - ଶିବବାବା ଆମକୁ ପଢାଉଛନ୍ତି । କେହି ଶୁଣିଲେ କହିବେ ଇଏ କ’ଣ କହୁଛନ୍ତି କାହିଁକି ନା
ସେମାନେ ତ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭଗବାନ ବୋଲି ଭାବୁଛନ୍ତି ।
ତୁମେ ଏବେ ବହୁତ ଖୁସି ହେଉଛ ଯେ ଆମେ ଏବେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ରାଜଧାନୀକୁ ଯାଉଛୁ । ଆମେ ମଧ୍ୟ
ରାଜକୁମାର-କୁମାରୀ ହୋଇପାରିବୁ । ସେ ହେଲେ ପ୍ରଥମ ରାଜକୁମାର । ସେ ନୂଆ ଭବନରେ ରୁହନ୍ତି । ପରେ
ଯେଉଁ ସନ୍ତାନମାନେ ଜନ୍ମ ନେବେ ସେ ତ ଡେରିରେ ଆସିବେ ନା । ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ସ୍ୱର୍ଗରେ ହିଁ ହେବ ।
ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରାଜକୁମାର ହୋଇପାରିବ । ସମସ୍ତେ ତ ପ୍ରଥମ ନମ୍ବରରେ ଆସିବେ ନାହିଁ । କ୍ରମ
ଅନୁସାରେ ମାଳା ତିଆରି ହେବ ନା । ବାବା କହୁଛନ୍ତି - ପିଲାମାନେ, ଖୁବ୍ ପୁରୁଷାର୍ଥ କର । ଏଠାକୁ
ତୁମେ ଆସିଛ ନରରୁ ନାରାୟଣ ହେବା ପାଇଁ । ଏହା ସତ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କର କଥା ଅଟେ । ସତ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର
କଥା କେବେ ଶୁଣି ନ ଥିବ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତି ସମସ୍ତଙ୍କର ସ୍ନେହ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ
ହିଁ ଦୋଳିରେ ଝୁଲାଇଥା’ନ୍ତି । ରାଧାଙ୍କୁ କାହିଁକି ନୁହେଁ? ଡ୍ରାମା ପ୍ଲାନ ଅନୁସାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର
ନାମ ରହି ଆସିଛି । ତୁମର ସାଥି ରାଧା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନେହ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ରହିଛି, ତାଙ୍କର
ଡ୍ରାମାରେ ଏହିପରି ଅଭିନୟ ରହିଛି । ପିଲା ସର୍ବଦା ସ୍ନେହୀ ହୋଇଥା’ନ୍ତି । ବାବା ପିଲାମାନଙ୍କୁ
ଦେଖି କେତେ ଖୁସି ହୋଇଥା’ନ୍ତି । ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେଲେ ତ ଖୁସି ହେବେ ନା, ଝିଅ ଜନ୍ମ ହେଲେ ଚିନ୍ତିତ
ହୋଇଥା’ନ୍ତି । କେତେକ ତ ଝିଆମାନଙ୍କୁ ମାରି ବି ଦେଇଥା’ନ୍ତି । ରାବଣ ରାଜ୍ୟରେ ଚରିତ୍ରରେ କେତେ
ଫରକ ହୋଇଯାଉଛି । ଗାୟନ ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି ଆପଣ ସର୍ବଗୁଣ ସମ୍ପନ୍ନ... ଅଟନ୍ତି । ଆମେ ନିର୍ଗୁଣ ଅଟୁ
। ଏବେ ବାବା କହୁଛନ୍ତି ପୁନର୍ବାର ଏପରି ଗୁଣବାନ ହୁଅ । ଏବେ ଜାଣୁଛ ଆମେ ଅନେକ ଥର ଏହି ବିଶ୍ୱର
ମାଲିକ ହୋଇଛୁ । ଏବେ ପୁଣି ହେବାକୁ ପଡିବ । ପିଲାମାନଙ୍କର ବହୁତ ଖୁସି ରହିବା ଉଚିତ୍ । ଓହୋ!
ଶିବବାବା ଆମକୁ ପଢାଉଛନ୍ତି, ଏଠାରେ ବସି ଚିନ୍ତନ କର । ଭଗବାନ ଆମକୁ ପଢାଉଛନ୍ତି, ବାହା ଭାଗ୍ୟ
ବାହା! ଏହିପରି ବିଚାର କରି କରି ଆନନ୍ଦରେ ବିଭୋର ହୋଇଯିବା ଉଚିତ୍ । ବାହା ଭାଗ୍ୟ ବାହା! ବେହଦର
ବାବା ଆମକୁ ମିଳିଛନ୍ତି, ଆମେ ବାବାଙ୍କୁ ହିଁ ମନେ ପକାଉଛୁ । ପବିତ୍ରତାର ଗୁଣ ଧାରଣ କରିବାକୁ
ହେବ । ଆମେ ଏହିପରି ହେଉଛୁ । ଦୈବୀଗୁଣ ମଧ୍ୟ ଧାରଣ କରୁଛୁ । ଏହା ମଧ୍ୟ ମନମନାଭବ ଅଟେ ନା । ବାବା
ଆମକୁ ଏହିପରି କରାଉଛନ୍ତି । ଏହା ତ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅନୁଭବର କଥା ।
ବାବା ମଧୁର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ରାୟ ଦେଉଛନ୍ତି - ଚାର୍ଟ ଲେଖ ଏବଂ ଏକାନ୍ତରେ ବସି ଏହିପରି ନିଜ
ସହିତ କଥା ହୁଅ । ଏହି ବ୍ୟାଜ୍କୁ ଛାତିରେ ଲଗାଇ ରଖ । ଭଗବାନଙ୍କ ଶ୍ରୀମତ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଏପରି
ହେଉଛୁ । ବ୍ୟାଜ୍କୁ ଦେଖି ବାବାଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କର । ବାବାଙ୍କ ସ୍ମୃତି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଏପରି ହେଉଛୁ
। ବାବା ଆପଣଙ୍କର କମାଲ ଅଟେ, ବାବା ଆମକୁ ଆଗରୁ ଜଣା ନ ଥିଲା ଯେ ଆପଣ ଆମକୁ ବିଶ୍ୱର ମାଲିକ
କରାଇବେ । ନୈଷ୍ଠିକ ଭକ୍ତିରେ ଦର୍ଶନ ନିମନ୍ତେ ଗଳା କାଟିବା, ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ
ଯାଇଥା’ନ୍ତି, ତେବେ ଯାଇ ଦର୍ଶନ ହୋଇଥାଏ । ଏହିମାନଙ୍କର ହିଁ ଭକ୍ତମାଳା ହୋଇଛି । ଭକ୍ତମାନଙ୍କର
ସମ୍ମାନ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । କଳିଯୁଗର ଭକ୍ତ ତ ଯେପରି ବାଦଶାହା ଅଟନ୍ତି । ଏବେ ତୁମ ପିଲାମାନଙ୍କର
ବେହଦ ବାବାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରୀତି ରହିଛି । ଏକ ବାବାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ମନେ ନ ରହନ୍ତୁ । ଏକଦମ୍
ଲାଇନ୍ କ୍ଲିଅର ହେବା ଦରକାର । ଏବେ ଆମର ୮୪ ଜନ୍ମ ପୂରା ହେଉଛି । ଏବେ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ
ବାବାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଚାଲିବୁ । କାମ ମହାଶତ୍ରୁ ଅଟେ, ଏହି ଶତ୍ରୁଠାରୁ ହାରିବା ଅନୁଚିତ୍ ।
ହାରିଯାଇ ପଶ୍ଚାତାପ କଲେ କ’ଣ କରିବ? ଏକଦମ୍ ହାଡଗୋଡ ସବୁ ଭାଙ୍ଗିଯିବ । ବହୁତ କଡା ଦଣ୍ଡ
ମିଳିଥାଏ । ପାପ କଟିବା ବଦଳରେ ଆହୁରି ଅଧିକ ବଢିଯାଏ । ଯୋଗ ଲାଗିବ ନାହିଁ । ନିରନ୍ତର ବାବାଙ୍କ
ସ୍ମୃତିରେ ରହିବା ବହୁତ ମେହନତ ଅଟେ । ବହୁତ ଗପ ମଧ୍ୟ ମାରୁଛନ୍ତି - ଆମେ ନିରନ୍ତର ବାବାଙ୍କ
ସ୍ମୃତିରେ ରହୁଛୁ । ବାବା ଜାଣିଛନ୍ତି, ରହିପାରିବେ ନାହିଁ । ଏଥିରେ ମାୟାର ବହୁତ ତୁଫାନ ଆସେ ।
ଏପରି ସ୍ୱପ୍ନ ଆସିବ ଯେ, ହଇରାଣ କରିଦେବ । ଜ୍ଞାନ ତ ବହୁତ ସହଜ । ଛୋଟ ପିଲା ମଧ୍ୟ ବୁଝାଇପାରିବ
। ବାକି ୟାଦ୍ର ଯାତ୍ରାରେ ହିଁ ବହୁତ ପରିଶ୍ରମ ରହିଛି । ଖୁସି ହେବା ଅନୁଚିତ୍ ଯେ ଆମେ ବହୁତ
ସେବା କରୁଛୁ । ଯୋଗଯୁକ୍ତ ରହି ନିଜ ପାଇଁ ଗୁପ୍ତସେବା କରିଚାଲ । ଏହାଙ୍କର ନିଶା ରହୁଛି - ମୁଁ
ଶିବବାବାଙ୍କର ସନ୍ତାନ । ବାବା ବିଶ୍ୱର ରଚୟିତା ହୋଇଥିବାରୁ ନିଶ୍ଚୟ ଆମେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗର ମାଲିକ
ହେବୁ । ରାଜକୁମାର ହେବି, ଏହି ଆନ୍ତରିକ ଖୁସି ରହିବା ଦରକାର । କିନ୍ତୁ ଯେତେ ତୁମେ ୟାଦରେ
ରହିପାରିବ ସେତିକି ମୁଁ ରହିପାରିବି ନାହିଁ । ବାବାଙ୍କୁ ତ ବହୁତ ଖିଆଲ କରିବାକୁ ପଡୁଛି ।
ପିଲାମାନଙ୍କର କେବେ ଈର୍ଷା ଆସିବା ଅନୁଚିତ୍ ଯେ ବାବା ବଡ ଲୋକମାନଙ୍କର ଖାତିରି କାହିଁକି
କରୁଛନ୍ତି । ବାବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ନାଡି ଦେଖି ତାଙ୍କର କଲ୍ୟାଣ ଅର୍ଥେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ
ସେହି ଅନୁସାରେ ଚଲାଇଥା’ନ୍ତି । ଶିକ୍ଷକ ଜାଣିଥାନ୍ତି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଛାତ୍ରଙ୍କୁ କିପରି ପରିଚାଳିତ
କରିବାକୁ ହେବ । ପିଲାମାନେ ଏ କଥାରେ ସଂଶୟ ଆଣିବା ଅନୁଚିତ୍ । ଆଚ୍ଛା—
ମିଠା ମିଠା ସିକିଲଧେ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମାତା-ପିତା, ବାପଦାଦାଙ୍କର ମଧୁର ସ୍ନେହ ସମ୍ପନ୍ନ
ଶୁଭେଚ୍ଛା ଏବଂ ସୁପ୍ରଭାତ । ଆତ୍ମିକ ପିତାଙ୍କର ଆତ୍ମିକ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ନମସ୍ତେ ।
ଧାରଣା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟ ସାର
:—
(୧) ଏକାନ୍ତରେ
ବସି ନିଜ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବାକୁ ହେବ । ଆତ୍ମାରେ ଯେଉଁ କଳଙ୍କି ଲାଗିଛି ତା’କୁ ଛଡାଇବା
ପାଇଁ ଯୋଗର ଯାତ୍ରାରେ ରହିବାକୁ ହେବ ।
(୨) କୌଣସି ବି କଥାରେ
ସଂଶୟ ଉଠାଇବାର ନାହିଁ, କାହା ପ୍ରତି ଇର୍ଷା କରିବାର ନାହିଁ । ଆନ୍ତରିକ ଖୁସିରେ ରହିବା ସହିତ
ନିଜର ଗୁପ୍ତ ସେବା କରିବାକୁ ହେବ ।
ବରଦାନ:-
ଭିକାରୀରୁ
ରାଜକୁମାର ହେବାର ଅଭିନୟକୁ ବାସ୍ତବିକ ରୂପରେ ସମ୍ପାଦନ କରୁଥିବା ତ୍ୟାଗୀ ବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ
ଆତ୍ମା ଭବ ।
ଯେପରି ଭବିଷ୍ୟତରେ ବିଶ୍ୱ
ମହାରାଜା ଦାତା ହେବେ ସେହିପରି ଏବେଠାରୁ ନିଜ ଭିତରେ ଦାତା ପଣିଆର ସଂସ୍କାରକୁ ଜାଗ୍ରତ କର ।
କାହାଠାରୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ସହଯୋଗ ନେଲେ ଯାଇ ମୁଁ ସହଯୋଗ ଦେବି - ଏଭଳି କଥା ସଂକଳ୍ପରେ ମଧ୍ୟ ନ
ଆସୁ, ତେବେ କୁହାଯିବ ଭିକାରୀରୁ ରାଜକୁମାର ହେବା । ନିଜେ କାହାଠାରୁ କିଛି ନେବାର ଇଚ୍ଛା ରଖ ନାହିଁ,
ଏହିଭଳି ଅଳ୍ପକାଳର ଇଚ୍ଛା ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ରହୁଥିବା ଭିକାରୀ ହୁଅ । ଏହିଭଳି ଭିକାରୀ
ହିଁ ସମ୍ପନ୍ନ ମୂରତ ଅଟନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ଏବେ ଭିକାରୀରୁ ରାଜକୁମାର ହେବାର ପାର୍ଟକୁ ବାସ୍ତବିକ
ରୂପରେ ସମ୍ପାଦନ କରୁଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ ସଦାତ୍ୟାଗୀ ବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ । କାରଣ
ତ୍ୟାଗ ଦ୍ୱାରା ସଦାକାଳର ଭାଗ୍ୟ ସ୍ୱତଃ ହିଁ ଜମା ହୋଇଥାଏ ।
ସ୍ଲୋଗାନ:-
ସର୍ବଦା ହର୍ଷିତ
ରହିବା ପାଇଁ ସାକ୍ଷୀପଣିଆର ଆସନ ଉପରେ ନିରବ ଦ୍ରଷ୍ଟା ହୋଇ ସବୁ ଖେଳ ଦେଖ ।
ଅବ୍ୟକ୍ତ ଈଶାରା:-
ଅଶରୀରୀ ଅଥବା ବିଦେହୀ ସ୍ଥିତିର ଅଭ୍ୟାସକୁ ବଢାଅ ।
ଅଶରୀରୀ ସ୍ଥିତିର ଅନୁଭବ
କରିବା ପାଇଁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ସଂକଳ୍ପ ରୂପରେ ମଧ୍ୟ କେଉଁଠାରେ ଆକର୍ଷଣ ନ ରହୁ, ସମ୍ବନ୍ଧ ରୂପରେ,
ସମ୍ପର୍କ ରୂପରେ ଅଥବା ନିଜର କୌଣସି ବିଶେଷତା ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ ବା ମୋହ ନ ରହୁ । ଯଦି ନିଜର
କୌଣସି ବିଶେଷତା ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ମୋହ ରହିଛି, ତେବେ ତାହା ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧିଦେବ ଏବଂ
ସେହି ମୋହର, ଆକର୍ଷଣ ତୁମକୁ ଅଶରୀରୀ ହେବାକୁ ଦେବ ନାହିଁ ।