01.02.26 Avyakt Bapdada Thai Murli
15.12.2008 Om Shanti Madhuban
ในช่วงเวลาของการก่อตั้งอาณาจักรเดียว ศาสนาเดียว
กฎหมายและระเบียบและความสงบเรียบร้อย
จงเปลี่ยนแปลงตนเองและกลายเป็นผู้เปลี่ยนแปลงโลก
วันนี้ บัพดาดาได้เห็นลูกๆ ราช-ดูลาเร่ (ลูกๆผู้เป็นที่รักยิ่ง) ของท่านในทุกหนแห่ง
มีเพียงหนึ่งกำมือจากหลายล้านคนเท่านั้นที่ได้รับความรักความเสน่หาและการดูแลเอาใจใส่เป็นพิเศษนี้จากพระเจ้า
ด้วยความรักและการดูแลเอาใจใส่ของพระเจ้านี้
บัพดาดาได้ทำให้ลูกแต่ละคนเป็นนายของสามบัลลังก์
บัลลังก์แรกคือบัลลังก์หน้าผากของสิทธิในอำนาจในการปกครองตนเอง
บัลลังก์ที่สองคือบัลลังก์หัวใจของบัพดาดา
และบัลลังก์ที่สามคือบัลลังก์ของสิทธิในอาณาจักรของโลก
พ่อได้มอบบัลลังก์ทั้งสามนี้ให้กับลูกๆอันเป็นที่รักยิ่งของท่าน
ด้วยการมีบัลลังก์ทั้งสามนี้ในสำนึกรู้ของลูกตลอดเวลา
ลูกแต่ละคนจึงมีความซาบซึ้งทางจิตวิญญาณ ดังนั้น
ลูกทุกคนจึงอยู่อย่างมีความสุขเมื่อเห็นมรดกที่ได้รับจากพ่อใช่ไหม?
บทเพลงนั้นเล่นอยู่ในหัวใจของลูกโดยอัตโนมัติใช่ไหม? "ว้า บาบา! ว้า! ว้า โชคของฉัน!
ว้า!" ลูกได้รับในชีวิตจริงของลูกในสิ่งที่ลูกไม่เคยแม้แต่จะฝันถึงมาก่อนเลย
ในยุคบรรจบพบกันนี้ พร้อมกับบัลลังก์เหล่านี้
บัพดาดาได้ทำให้ลูกได้สัมผัสกับสภาพที่โบยบินโดยผ่านมงกุฎสองชั้น
บัพดาดาเห็นรูปแบบของมงกุฎสองชั้นของลูกๆทุกคน: หนึ่งคือมงกุฎของความบริสุทธิ์
และอีกหนึ่งคือมงกุฎของความรับผิดชอบในงานรับใช้
วันนี้ บัพดาดาได้ตรวจสอบความเร็วของความพยายามของลูกทุกคนในทุกหนแห่ง
เพราะลูกทุกคนสามารถมองเห็นและรับรู้ถึงความเร็วของเวลาได้เช่นกัน
บัพดาดาเห็นมรดกของโชคแห่งอาณาจักรที่แต่ละคนได้รับจากพ่อ อาณาจักรของลูก
การบรรลุผลในอนาคตของลูก
และซันสการ์ที่ลูกทุกคนจะมีในอนาคตอย่างเป็นธรรมชาติและจะเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติของลูกควรสัมผัสได้ในตอนนี้เป็นระยะเวลาที่ยาวนาน
นี่เป็นเพราะว่านั่นคือโลกใหม่ (นายาซันซา)
และโลกใหม่นั้นกำลังถูกสร้างขึ้นพร้อมกับซันสการ์ใหม่ของลูกทุกคน ดังนั้น
ลูกกำลังสัมผัสกับความพิเศษของโลกใหม่ใช่หรือไม่?
ลูกมีความซาบซึ้งกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในอาณาจักรของลูกใช่ไหม?
หัวใจของลูกบอกว่า "อาณาจักรของเรา โลกใหม่ของเรากำลังจะมาถึง!" ดังนั้น
บัพดาดาจึงกำลังดูว่าคุณสมบัติพิเศษของโลกใหม่นั้นปรากฏขึ้นในชีวิตที่เพียรพยายามของลูกๆมากน้อยเพียงใด
ลูกรู้แล้วว่าซันสการ์ใหม่และคุณสมบัติพิเศษใหม่ของโลกใหม่คืออะไร
คุณสมบัติพิเศษของโลกใหม่ได้ปรากฏขึ้นในสติปัญญาของลูกทุกคนแล้ว
ลูกรู้ถึงคุณสมบัติพิเศษเหล่านี้ใช่ไหม? ลูกจำได้และรู้ในสิ่งนี้ คุณสมบัติพิเศษแรก
– จงตรวจสอบว่าคุณสมบัติพิเศษแต่ละอย่างปรากฏขึ้นในตัวลูกมากน้อยเพียงใด
คุณสมบัติพิเศษหลักคืออาณาจักรเดียว
เช่นเดียวกับที่มีอาณาจักรเดียวอยู่ที่นั่นโดยธรรมชาติ
ไม่มีอาณาจักรอื่นอยู่ที่นั่น ในทำนองเดียวกัน
จงดูชีวิตในยุคบรรจบพบกันของลูกว่ามีเพียงอาณาจักรเดียวในชีวิตของลูกหรือไม่
หรือบางครั้งอาจมีอาณาจักรอื่นด้วย?
หากในขณะที่ดำเนินชีวิตไปพร้อมกับอาณาจักรของลูกเอง ยังมีอาณาจักรของมายาอยู่ด้วย
แล้วลูกจะมีซันสการ์ของอาณาจักรเดียวหรือไม่? จากอาณาจักรเดียว
จะไม่มีอีกอาณาจักรอื่นปกครองในเวลาเดียวกันใช่ไหม?
นั่นคืออาณาจักรแห่งศรีมัทของพระเจ้าหรือไม่? หรือบางครั้งอาจมีการกดขี่โดยมายาไหม?
ในหัวใจของลูกไม่มีอาณาจักรของมายาใช่ไหม? ดังนั้น จงตรวจสอบสิ่งนี้
ตรวจสอบชาร์ทของลูกในแง่มุมเหล่านี้ ตอนนี้ ในยุคบรรจบพบกัน
นี่คืออาณาจักรของพระเจ้าหรือมายาก็กดขี่ลูกอยู่ด้วย?
ลูกได้ตรวจสอบสิ่งนี้แล้วหรือยัง? ตรวจสอบตอนนี้เลย ลูกตรวจสอบชาร์ทของลูกใช่ไหม?
ดังนั้น ถ้าแม้แต่ตอนนี้ยังมีสองอาณาจักร
ลูกจะประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรเดียวได้อย่างไร? การกำหนดของมายาปะปนกับศรีมัทหรือไม่?
ในทำนองเดียวกัน มีศาสนาเดียว มีอาณาจักรเดียว และศาสนาเดียว ศาสนา (ธรรมะ) หมายถึง
ดาร์น่า ดังนั้น ดาร์น่าพิเศษของลูกคืออะไร? ดาร์น่าของความบริสุทธิ์ ดังนั้น
ตรวจสอบดูว่าธรรมชาติของความบริสุทธิ์ได้กลายเป็นธรรมชาติในความคิด คำพูด การกระทำ
ความสัมพันธ์ และสายสัมพันธ์ของลูกอยู่เสมอหรือไม่?
เช่นที่ในอาณาจักรของลูกจะมีการปลูกฝังความบริสุทธิ์อย่างเป็นธรรมชาติ
ในทำนองเดียวกัน
ดาร์น่าของความบริสุทธิ์ในเวลานี้ได้กลายเป็นธรรมชาติและเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติของลูกหรือไม่?
ลูกรู้ว่ารูปดั้งเดิมและรูปที่คงอยู่ตลอดไปของลูกคือความบริสุทธิ์ ดังนั้น
จงตรวจสอบดูว่า ศาสนาเดียวของลูก นั่นคือความบริสุทธิ์ของลูก เป็นธรรมชาติหรือไม่?
ธรรมชาติทำงานแม้ว่าลูกจะไม่ต้องการก็ตาม ลูกบางคนพูดอะไรในการสนทนาจากใจถึงใจ?
พวกเขาพูดสิ่งที่อ่อนหวานมากๆ พวกเขาพูดว่า: "ฉันไม่ได้ต้องการ
แต่บางครั้งร่องรอยของความไม่บริสุทธิ์ก็ปรากฏขึ้นในความคิดหรือคำพูดของฉัน"
สิ่งนี้เกิดขึ้นเพราะมีซันสการ์ของหลายชาติเกิด ดังนั้น
ศาสนาเดียวหมายความว่าดาร์น่าของความบริสุทธิ์จะต้องเป็นธรรมชาติและเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติของลูก
แม้ว่าในคำพูดของลูกจะมีความแรงบางอย่างอยู่บ้าง ลูกก็พูดว่า: "นั่นไม่ใช่ความโกรธ
แต่ฉันกลับมีความแรงเล็กน้อย" ดังนั้น ความแรงนั้นคืออะไร? มันคือลูกของความโกรธ
แล้วเมื่อไหร่ซันสการ์ของศาสนาเดียวจะกลายเป็นธรรมชาติ? ดังนั้น จงตรวจสอบ
และพร้อมกับการตรวจสอบนั้น จงนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงด้วยพลังที่ลูกได้รับจากพ่อ
ตอนนี้อย่างน้อยที่สุดบัพดาดากำลังดึงความสนใจของลูกมาที่สิ่งนี้ล่วงหน้า
หากลูกพยายามอย่างจริงจังเพื่อตรวจสอบและเปลี่ยนแปลง ก็ยังมีเวลาอยู่บ้าง
แต่หลังจากนั้นไม่นาน ป้ายของ "ทันทีทันใด" หรือ "สายเกินไป"
ก็จะต้องถูกยกขึ้นมาอย่างแน่นอน แล้วอย่าพูดว่าบาบาไม่ได้เตือนลูก
เหตุนี้เองเวลาสำหรับการเพียรพยายามได้ผ่านไปแล้ว
แต่ลูกยังมีเวลาที่จะเพียรพยายามอย่างเข้มข้นจริงจัง ดังนั้น จงตรวจสอบ
แต่อย่าเพียงแค่ตรวจสอบ จงนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงไปพร้อมๆกันด้วย
บางคนตรวจสอบตนเองแต่ไม่มีพลังที่จะเปลี่ยนแปลงตนเอง
การตรวจสอบและการเปลี่ยนแปลงควรเกิดขึ้นพร้อมกัน
ความเคารพตนเองและการสรรเสริญของลูกทุกคนคืออะไร? สมญาของลูกคืออะไร?
นายผู้ทรงอำนาจ ผู้มีทุกพลัง ลูกเป็นนายผู้มีทุกพลังหรือลูกมีเพียงแค่บางพลัง?
ผู้ใดที่กล่าวว่าตนเป็นนายที่มีทุกพลัง ยกมือขึ้น! อัจชะ ขอแสดงความยินดีด้วย
นายที่เต็มไปด้วยทุกพลัง! อย่างไรก็ตาม
จะพูดว่าอย่างไรหากลูกเป็นนายที่มีทุกพลังแต่ไม่สามารถนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงได้?
จะพูดว่าอย่างไรได้หากลูกปรารถนาที่จะเปลี่ยนแปลงซันสการ์และธรรมชาติของตนเองแต่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้?
ถามตนเองว่า: ฉันเป็นนายที่มีพลังเพียงบางพลัง หรือเป็นนายที่มีทุกพลัง?
เมื่อนายที่มีทุกพลังมีความคิดว่า "ฉันต้องทำสิ่งนี้"
สิ่งนั้นก็จะสำเร็จลุล่วงไปแล้ว จะไม่มีความคิดว่า "มันจะเกิดขึ้นไหม?
เดี๋ยวจะได้เห็นกัน, ฉันไม่สามารถทำสิ่งนี้ได้..." ดังนั้น ในเวลานี้ ตามเวลาแล้ว
ผลลัพธ์ควรจะเป็นเช่นนั้น ไม่ว่าลูกจะมีความคิดอะไรก็ตาม
ความคิดนั้นและการที่ลูกจะกลายเป็นรูปแบบนั้น ควรเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน
ตอนนี้ ปีใหม่ ปีอะแวค กำลังจะมาถึงแล้ว นับเป็นเวลา 40
ปีของการได้รับการหล่อเลี้ยงจากอะแวค ดังนั้น ตอนนี้ก็เป็นเวลา 72
ปีแล้วนับตั้งแต่ที่ลูกได้รับการหล่อเลี้ยงในรูปที่อะแวคและการหล่อเลี้ยงผ่านรูปที่มีตัวตน
ดังนั้น ลูกจะไม่ตอบแทนการหล่อเลี้ยงที่ลูกได้รับจากพ่อทั้งสองให้แก่บัพดาดาหรือ?
ลองคิดดูสิว่า การหล่อเลี้ยงที่ลูกได้รับนั้นคืออะไร
และอะไรคือสิ่งที่เป็นไปในทางปฏิบัติ? บัพดาดาเห็นว่า แม้กระทั่งตอนนี้
ก็ยังมีความประมาทไม่ระมัดระวังและความเกียจคร้านในลักษณะที่ดูดีอยู่
ความเกียจคร้านในลักษณะที่ดูดีคือ "มันจะเกิดขึ้น ฉันจะกลายเป็นสิ่งนั้น
ฉันจะไปถึงที่นั่น" (ภาษาของการผัดวันประกันพรุ่ง) ส่วนความประมาทคือ "ฉันกำลังทำอยู่"
(ภาษาของการแก้ตัว) "สิ่งนี้ต้องเกิดขึ้น สิ่งนี้ต้องทำ" อย่างไรก็ตาม
มีความแตกต่างระหว่างคำพูดและการกระทำของลูก บัพดาดายังคงยิ้มอยู่เมื่อเห็นฉากหนึ่ง
ลูกพูดว่าอะไร? "อย่างน้อยสิ่งนี้ก็ควรจะเกิดขึ้น!" จงทำสิ่งนี้ก่อน
แล้วฉันจะสามารถก้าวไปข้างหน้าได้เป็นอย่างดี!
มีทัศนคติที่ต้องการให้คนอื่นเปลี่ยนแปลง แต่ในบางกรณี
ทัศนคติที่จะเปลี่ยนแปลงตนเองนั้นกลับน้อยกว่า ดังนั้น
เวลานี้จงเปลี่ยนทัศนคติของการมองดูผู้อื่น หากลูกต้องการมองดูผู้อื่น
จงมองที่คุณสมบัติพิเศษของพวกเขา “สิ่งนี้เกิดขึ้นอยู่แล้ว
สิ่งนี้ก็ยังคงดำเนินต่อไปอยู่แล้ว คนนี้ก็ทำอย่างนี้เช่นกัน…”
เวลานี้จงลดความรู้สึกนี้ลง มองดูตนเองและให้พ่ออยู่เบื้องหน้าลูกเสมอ
ไม่สำคัญว่าจะเป็นใคร ไม่ว่าบางคนจะเป็นมหาระตีหรือระดับกลาง ในความพยายามของพวกเขา
พวกเขาทุกคนกำลังเปลี่ยนแปลงความอ่อนแออย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนั้น จงมองพ่อ
มองพ่อทั้งสอง มองพ่อบราห์มา มองพ่อชีว่า พ่อได้ทำให้ลูกนั่งบนบัลลังก์หัวใจของท่าน
และลูกก็ทำให้พ่อนั่งบนบัลลังก์หัวใจของลูกเช่นกัน คติพจน์ของลูกคือ “มองดูพ่อ”
ไม่มีคติพจน์ว่า “มองพี่สาวน้องสาว มองพี่ชายน้องชาย” แม้แต่ตอนนี้
ก็ยังมีความอ่อนแออย่างใดอย่างหนึ่งในตัวลูกแต่ละคน อย่างไรก็ตาม
หากลูกต้องการมองดูผู้อื่น จงมองที่คุณสมบัติพิเศษของพวกเขา
อย่ามองที่ความอ่อนแอที่พวกเขากำลังขจัดออกไปจากตนเอง ประการที่สอง
ในอาณาจักรของลูก ลูกจำอาณาจักรของลูกได้ใช่ไหม? มันเป็นอาณาจักรของลูกเมื่อวานนี้
และมันจะเป็นอาณาจักรของลูกในวันพรุ่งนี้
อาณาจักรของลูกได้เข้ามาอยู่ในสติปัญญาของลูกและอยู่ในสายตาของลูกอย่างชัดเจนแล้วใช่ไหม?
ลูกเคยนับไหมว่าลูกได้ปกครองอาณาจักรของลูกมาแล้วกี่ครั้ง?
ลูกปกครองมานับครั้งไม่ถ้วน ทันทีที่ลูกพูดถึงสิ่งนั้น มันก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าลูก
รูปแบบของการมีสิทธิ์ในอาณาจักรและอาณาจักรที่สูงส่งของลูกนั้น
ราวกับว่ากฎหมายและระเบียบและความสงบเรียบร้อยกำลังทำงานอยู่ในอาณาจักรของลูกอย่างเป็นธรรมชาติ
ลูกทุกคนมีซันสการ์ของการเต็มไปด้วยความรู้
ลูกรู้ว่ากฎหมายและระเบียบคืออะไรและความสงบเรียบร้อยคืออะไร ในทำนองเดียวกัน
จงดูชีวิตของลูก
ลูกทำงานภายใต้คำสั่งของพ่อหรือบางครั้งลูกทำงานภายใต้คำสั่งของมายาหรือไม่?
บางครั้งลูกไม่ได้ทำตามการกำหนดของผู้อื่นและการกำหนดของจิตใจของลูกเองแทนที่จะทำตามศรีมัทใช่ไหม?
ดังนั้น กฎหมายและระเบียบคืออะไร? กฎหมายและระเบียบคือการเป็นจักรพรรดิผู้ไร้กังวล
ลูกไม่มีความกังวลเพราะลูกได้มาซึ่งการบรรลุผลในทุกสิ่ง ในทำนองเดียวกัน
จงตรวจสอบชีวิตที่สูงส่งของลูกในยุคบรรจบพบกันว่า
ลูกได้มาซึ่งการบรรลุผลทั้งหมดที่พ่อให้หรือไม่ สิ่งเหล่านั้นเปรียบเสมือนประสาดย์
(อาหารศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์ที่ออฟเฟอร์ให้แก่พระเจ้า) จากพระเจ้า
และมีการให้ความสำคัญกับประสาดย์อย่างมากดังนั้น
ลูกจึงได้มาซึ่งการบรรลุผลสำเร็จทั้งหมดจากพ่อในฐานะพระภู่ประสาดย์
นี่คือความสำคัญของพระภู่ประสาดย์ มันเป็นมรดก เป็นสิทธิ และเป็นประสาดย์ด้วย
ดังนั้น ตรวจสอบดูว่า:
ฉันเต็มไปด้วยทั้งกฎหมายและระเบียบและความสงบเรียบร้อยหรือไม่?
บัพดาดาเห็นว่าลูกส่วนใหญ่ได้รับพลังของการเปลี่ยนแปลงแล้ว
และหากใช้พลังนั้นในเวลาที่ถูกต้อง ก็ไม่จำเป็นต้องใช้ความพยายามใดๆ ดูสิ
ลูกทุกคนเคยมีประสบการณ์มาแล้วว่า หากลูกคนใดคนหนึ่งพ่ายแพ้ต่อมายาในทางใดทางหนึ่ง
ลูกทุกคนจะพูดในการสนทนาและในการดำเนินคลาสว่า
คำสองคำนี้สามารถทำให้ลูกตกลงมาและสามารถทำให้ลูกขึ้นไปได้ ลูกรู้จักคำสองคำนี้ดี
มันได้เข้าไปอยู่ในจิตใจของทุกคนแล้ว คำสองคำนี้คือ "ฉัน" และ "ของฉัน"
ลูกพูดคำเหล่านี้ในการสนทนาและในการดำเนินคลาส บัพดาดาได้ยินคลาสเหล่านั้น
ลูกพูดว่าอย่างไร? ตอนนี้ ด้วยพลังของการเปลี่ยนแปลง
เมื่อใดก็ตามที่ลูกใช้คำสองคำนี้ เมื่อลูกพูดว่า "ฉัน (คนนั้นคนนี้)" หรือ "ฉันเป็นบราห์มิน"
แต่ฉันคือใคร? บัพดาดาได้ให้สมญามากมายของความเคารพตนเองแก่ลูก
เมื่อใดก็ตามที่ลูกใช้คำว่า "ฉัน"
จงพูดสมญาของความเคารพตนเองอย่างใดอย่างหนึ่งควบคู่ไปด้วย นั่นคือ
นำสิ่งนั้นเข้ามาในสติปัญญาของลูก ทันทีที่ลูกพูดคำว่า "ฉัน"
ลูกต้องระลึกถึงความเคารพในตนเองด้วย เมื่อลูกพูดว่า "ของฉัน" ลูกต้องระลึกถึงบาบา:
"บาบาของฉัน" ให้สิ่งนี้กลายเป็นความตระหนักรู้ตามธรรมชาติของลูก
เพียงแค่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนี้ขึ้น ประการที่สอง โดยทั่วไปแล้ว
เมื่อลูกมีความสัมพันธ์หรือมีสายสัมพันธ์กับผู้อื่น มายาจะเข้ามาพร้อมกับสองคำ
คำหนึ่งคือเจตนา (bhav) และอีกคำหนึ่งคือความรู้สึก (bhavna –
ความรู้สึกที่บริสุทธิ์/ความปรารถนาดี) เมื่อใดก็ตามที่ลูกพูดหรือคิดถึงคำว่า "
bhav " จงระลึกถึงเจตนาทางจิตวิญญาณ ทันทีที่ลูกพูดคำว่า " bhav "
จงระลึกถึงเจตนาทางจิตวิญญาณ และเมื่อลูกพูดคำว่า "bhavna"
จงระลึกถึงความรู้สึกที่บริสุทธิ์ เปลี่ยนแปลงความหมายของคำเหล่านั้น
สมญาของลูกคืออะไร? ผู้เปลี่ยนแปลงโลก
ผู้เปลี่ยนแปลงโลกไม่สามารถเปลี่ยนแปลงคำเหล่านี้ได้หรือ? ดังนั้น
ลองทำดูและดูว่าลูกใช้พลังของการเปลี่ยนแปลงในเวลาที่ถูกต้องได้หรือไม่
มันจะเกิดขึ้นหลังจากนั้น เมื่อสถานการณ์ผ่านไปแล้วและจิตใจของลูกไม่ชอบมัน
และจิตใจของลูกเริ่มคิดถึงมัน อย่างไรก็ตาม เวลาได้ผ่านไปแล้วใช่หรือไม่?
นี่คือเหตุผลว่าทำไมตอนนี้จึงจำเป็นต้องมีความเร็วสูงมาก ไม่ใช่แค่บางครั้ง
อย่าคิดว่าลูกจะสบายดีตลอดเวลา
เพราะบัพดาดาได้บอกลูกแล้วว่าไม่มีอะไรรับประกันได้ในช่วงเวลาสุดท้าย จะมีเกมของ "ทันทีทันใด"
เกิดขึ้น ลูกบางคนแม้กระทั่งพูดสิ่งต่างๆที่หวานมากกับพ่อ พวกเขาพูดว่า: "เมื่อเวลาใกล้จะถึงจุดสุดขีดมากขึ้นมาอีกหน่อย
ก็จะมีการวางเฉยเกิดขึ้นเองอยู่แล้ว และในช่วงเวลาของการวางเฉยนั้น
ความเร็วของฉันก็จะเร็วขึ้นเอง" อย่างไรก็ตาม บัพดาดาได้กล่าวว่า
ลูกจำเป็นต้องเพียรพยายามอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน
หากความพยายามนั้นเกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ
รางวัลที่ลูกได้รับก็จะอยู่เพียงช่วงเวลาสั้นๆเช่นกัน
ลูกจะไม่สร้างรางวัลอย่างเต็มที่สำหรับ 21 ชาติเกิด
จงจำคำพูดสามคำของบัพดาดาไว้เสมอ คือ ทันทีทันใด พร้อมเสมอ และ "อย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน"
จงเก็บคำพูดทั้งสามนี้ไว้ในสติปัญญาของลูกตลอดเวลา
ช่วงเวลาสุดท้ายของใครๆก็สามารถเกิดขึ้นได้ทุกที่ ทุกเวลา แม้แต่ตอนนี้
ลูกก็เห็นแล้วว่ามีบราห์มินมากมายเพียงใดที่จากไปแล้ว พวกเขารู้หรือไม่?
เหตุนี้เองลูกจึงต้องประกาศสิทธิ์ในมรดกอย่างเต็มที่ทั้ง 21 ชาติเกิดอย่างแน่นอน
โดยใช้ความพยายามอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน
รักษาความพยายามอย่างเข้มข้นนี้ไว้ในสำนึกรู้ของลูก
อันดับแรกและชาติเกิดแรกในอาณาจักรของลูกเอง ลูกคิดอย่างไร?
ลูกต้องการมาในชาติเกิดแรกใช่ไหม? ควรจะมีความสุขในสิ่งใด?
ในชาติเกิดแรกหรือในชาติเกิดใดๆ?
ผู้ที่รู้สึกว่าตนควรมีบทบาทร่วมกับศรีกฤษณะในชาติเกิดแรกในอาณาจักรของพวกเขา
ยกมือขึ้น! (ทุกคนยกมือขึ้น) อัจชะ บทบาทในชาติเกิดแรก? เมื่อเห็นมือของทุกคน
บาบาก็รู้สึกพอใจ ลูกอาจปรบมือได้ ขอแสดงความยินดีที่ลูกมาในชาติเกิดแรก!
อย่างไรก็ตาม… บาบาควรบอกลูกหรือไม่? ท่านไม่ควรบอกใช่ไหม? ลูกต้องมาก่อน
แล้วทำไมบาบาต้องบอกสิ่งอื่นๆกับลูก? มันดีแล้ว ทุกคนที่มา ลูกต้องมาในชาติเกิดแรก
ลูกได้ปรบมือให้กับชาติเกิดแรกและสภาพแรกแล้ว ดังนั้น
ลูกต้องสร้างสภาพแรกขึ้นมาอย่างแน่นอน
ลูกทั้งหลายที่มีความคิดที่มุ่งมั่นว่าลูกต้องไปให้เร็ว ไม่ว่าจะมีอุปสรรคใดๆก็ตาม
เพราะอุปสรรคเหล่านั้นไม่ควรอยู่อย่างเป็นอุปสรรค
แต่ควรเปลี่ยนรูปแบบของมันเป็นชัยชนะเบื้องหน้าผู้ทำลายอุปสรรค
เพราะลูกทุกคนคือผู้ทำลายอุปสรรค ลูกมีสมญาอะไร? ผู้ทำลายอุปสรรค ดังนั้น
แม้ว่าอุปสรรคจะมา มันก็จะมาเพื่อเล่นเกม แต่ลูกต้องตระหนักรู้ได้จากระยะไกล
อุปสรรคจะมาในรูปแบบที่ดูดี
แต่ลูกผู้ทำลายอุปสรรคจะรู้ได้จากระยะไกลว่าพวกเขากำลังเล่นเกมอะไร
ด้วยเหตุนี้บัพดาดาจึงต้องการให้ลูกทุกคนกลับไปด้วยกัน
ไม่มีลูกคนไหนควรถูกทิ้งไว้อยู่ข้างหลัง บัพดาดาเองจะไม่มีความสุขเลยหากปราศจากลูกๆ
ดังนั้นอย่าปล่อยให้ความมุ่งมั่นของลูกอ่อนแอลง ลูกต้องทำสิ่งนี้ อย่าใช้ภาษาของ “เก
เก” (ฉันจะทำมันในเวลาใดเวลาหนึ่ง) "ฉันจะทำ ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง
มันจะเกิดขึ้นแน่ๆ ค่อยดูเดี๋ยวก็รู้เอง" อย่าพูดสิ่งต่างๆเหล่านั้น
ความมุ่งมั่นคือกุญแจสู่ความสำเร็จ อย่าสูญเสียกุญแจนี้ไป
มายาก็ฉลาดเหมือนกันใช่ไหม? เธอเจอกุญแจ ดังนั้นลูกต้องดูแลกุญแจนี้ให้ดีมากๆ
ถึงลูกทุกคนผู้โชคดีและน่ารักทุกคนในทุกหนแห่งที่มีความมุ่งมั่นที่จะลงมือทำสิ่งต่างๆในทางปฏิบัติทันทีที่ลูกคิดได้
ลูกไม่ได้พูดว่า "ฉันจะทำ ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง" แต่ลูกจะทำทันทีที่ลูกคิดได้
ถึงผู้ที่ทำลายความผูกพันยึดมั่นอยู่เสมอ –
พวกเขาเป็นอิสระจากความผูกพันยึดมั่นไม่เพียงแต่ในความสัมพันธ์เท่านั้น
แต่พวกเขายังไม่มีความผูกพันยึดมั่นกับจิตสำนึกของร่างกายหรือความหยิ่งยโสของร่างกายด้วย
ถึงลูกๆเช่นนั้นที่เป็นผู้ทำลายความผูกพันยึดมั่นและพร้อมเสมอ
ถึงผู้ที่วางมือไว้ในมือแห่งศรีมัทของพ่ออยู่เสมอ
ถึงผู้ที่จะโบยบินกลับไปกับพ่อและจะมาสู่อาณาจักรของพวกเขากับพ่อบราห์มา
ถึงลูกๆที่เพียรพยายามอย่างรวดเร็วที่มีสภาพที่โบยบิน โปรดรับพร ความรัก
และความระลึกถึงมากมายจากบัพดาดา และนมัสเตกับลูกๆที่เป็นนาย
พร:
ขอให้ลูกเป็นผู้เอาชนะอุปสรรค และด้วยพลังของการเปลี่ยนแปลงของลูก
จงเป็นผู้ที่มีค่าควรแก่การได้รับคำขอบคุณจากทุกคน
หากมีใครบางคนดูหมิ่นลูก จงเปลี่ยนคำดูหมิ่นนั้นให้เป็นการยกระดับในหนึ่งวินาที
หากมีใครเข้ามาอยู่เบื้องหน้าลูกเพื่อทดสอบลูกด้วยซันสการ์หรือธรรมชาติของเขาแล้ว
จงมีสำนึกรู้ถึงหนึ่งเดียว
นำเอาซันสการ์และธรรมชาติที่สูงส่งของหัวใจที่มีเมตตาของลูกมาใช้
เมื่อมีใครมาปรากฏตัวต่อหน้าลูกด้วยสายตาทางกาย
จงเปลี่ยนสายตานั้นให้เป็นสายตาที่มีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ
เมื่อลูกเรียนรู้ศิลปะของการเปลี่ยนแปลงในลักษณะนี้แล้ว
ลูกจะกลายเป็นผู้เอาชนะอุปสรรค
ดวงวิญญาณทั้งหมดที่มีสายสัมพันธ์กับลูกก็จะขอบคุณลูก
คติพจน์:
จงเป็นตัวของประสบการณ์ และประกายแห่งโชคแห่งความสุขจะปรากฏบนใบหน้าของลูก
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
ด้วยความเป็นหนึ่งเดียวกันและศรัทธาที่มีลักษณะเฉพาะ จงกลับมาเต็มไปด้วยความสำเร็จ
ในขณะที่มีหลายประเทศ
หลายภาษา หลายรูปแบบและสีสัน ขอให้ความเป็นหนึ่งเดียวกันปรากฏชัดในหัวใจของแต่ละคน
เพราะทุกคนล้วนเป็นลูกของพ่อผู้เดียวกัน ทุกคนเป็นกิ่งก้านของต้นไม้ต้นเดียวกัน
และทุกคนกำลังทำตามศรีมัทของผู้เป็นหนึ่งเดียว
การแสดงให้เห็นถึงความเป็นหนึ่งเดียวท่ามกลางความแตกต่าง
การปฏิรูปสิ่งที่เสียไปแล้วให้ดีขึ้น
การสร้างความเป็นหนึ่งเดียวกันท่ามกลางความหลากหลาย คืองานรับใช้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
นี่คือสิ่งมหัศจรรย์และเป็นพื้นฐานของความสำเร็จ