01.10.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ
ที่แสนหวาน เลิกหวาดกลัวมายา ไม่ว่าเธอจะพยายามทำให้ลูกลืมมากแค่ไหนก็ตาม
ห้ามเหน็ดเหนื่อย
ตื่นในอมฤตเวลาและเพียรพยายามอย่างเต็มที่เพื่อจะอยู่ในการจดจำระลึกถึง
คำถาม:
ลูกคนใดที่สามารถประกาศสิทธิ์ในอันดับที่สูงจากความเพียรพยายามของเขา?
คำตอบ:
ผู้ที่สังเวยตนเองให้แก่พ่ออย่างสมบูรณ์ นั่นคือผู้ที่อุทิศตน
คือผู้ที่ไปล้ำหน้าผู้อื่น ลูกๆอุทิศตนเองให้แก่พ่อและพ่ออุทิศตัวท่านเองให้แก่ลูกๆ
ขณะนี้ลูกให้ทุกสิ่งที่เก่าและไม่มีคุณค่าใดๆ จิตใจ ร่างกาย
และทรัพย์สมบัติของลูกแก่พ่อและพ่อให้อำนาจในการปกครองโลกเป็นการตอบแทน
เหตุนี้เองท่านจึงถูกเรียกว่าจ้าวแห่งคนจน พ่อได้มาเพื่อให้ทานแก่บารัตที่ยากจน
เพลง:
แสดงหนทางแก่คนตาบอดเถิด พระเจ้าที่รัก!..
โอมชานติ
ลูกๆ ที่อ่อนหวานอย่างที่สุด ที่สุดแสนหวาน นั่นคือสิ่งที่จะถูกกล่าวถึง ใช่หรือไม่?
ท่านคือพ่อที่ไร้ขีดจำกัดและท่านมีความรักที่ไร้ขีดจำกัด ท่านพูดว่า: ลูกๆ
ที่แสนหวานที่จากหายไปนานและขณะนี้ได้พบพานอีกครั้ง ลูกๆ เคยได้ยินเพลงนี้
เพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่แสดงหนทางแก่ลูก
ไม่มีผู้ใดในหนทางความเลื่อมใสศรัทธาที่สามารถแสดงหนทางแก่ลูกได้
ที่นั่นพวกเขาเฝ้าแต่เร่ร่อนไป ขณะนี้ แม้ว่าลูกได้พบหนทางแล้ว
มายาไม่ปล่อยให้สติปัญญาของลูกเชื่อมโยงกับพ่ออย่างถาวร
ลูกเข้าใจว่าด้วยการจดจำพ่อผู้เดียวที่ความทุกข์ทั้งหมดของลูกจะถูกขจัดออกไปและจะไม่มีสิ่งใดต้องกังวล
ทั้งๆ ที่เป็นเช่นนั้นลูกก็ลืมท่าน! พ่อพูดว่า: คิดว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณและจดจำพ่อ
พ่อผู้ชำระล้างให้บริสุทธิ์ พ่อคือมหาสมุทรแห่งความรู้
ท่านคือผู้ประทานความรู้ของกีตะ ท่านให้อำนาจในการปกครองสวรรค์แก่ลูก
นั่นคือท่านประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์แก่ลูก
กฤษณะไม่สามารถถูกเรียกว่ามหาสมุทรแห่งความรู้ มีเพียงมหาสมุทรเดียวเท่านั้น
โลกนั้นถูกล้อมรอบด้วยมหาสมุทรอย่างสมบูรณ์
ทั้งหมดเป็นมหาสมุทรเดียวแต่ได้ถูกแบ่งออกไป
ลูกกลายเป็นนายของโลกและดังนั้นลูกกลายเป็นนายของทั้งทะเลและแผ่นดินด้วยเช่นกัน
ที่นั่นไม่มีผู้ใดพูดว่า: นี่คือที่ดินของฉันและท่านต้องไม่ข้ามเขตแดนของเรา
ที่นี่พวกเขาแม้กระทั่งแบ่งมหาสมุทร
ลูกเข้าใจว่าทั้งโลกเคยเป็นบารัตและลูกเคยเป็นนายของสิ่งนั้น มีเพลงด้วยเช่นกันว่า:
บาบา
เราประกาศสิทธิ์จากท่านในอำนาจของการปกครองโลกที่ไม่มีผู้ใดสามารถขโมยไปจากเราได้
ที่นี่พวกเขาแม้กระทั่งต่อสู้เกี่ยวกับน้ำ
พวกเขาต้องจ่ายหลายแสนรูปีเพื่อได้รับน้ำจากกันและกัน
ลูกกำลังได้รับอาณาจักรของทั้งโลกเช่นที่ลูกเคยได้รับในวงจรที่แล้ว
พ่อได้ให้ตาที่สามของความรู้แก่ลูก พ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุดคือผู้ประทานความรู้
ท่านมาและให้ความรู้เวลานี้ ในยุคทองลักษมีและนารายณ์ไม่ได้มีความรู้นี้ ใช่
ลูกสามารถพูดว่าพวกเขาเคยได้รับความรู้ในชาติเกิดที่แล้วของเขาและกลายเป็นสิ่งนั้น
ลูกคือผู้เดียวกัน ลูกพูดว่า: บาบา ท่านคือผู้เดียวกัน
ท่านเคยทำให้เราเป็นนายของโลก พ่อพูดว่า: การกำหนดของพ่อนั้นไม่ได้ซับซ้อน
การศึกษาอื่นๆ นั้นซับซ้อนอย่างยิ่ง! สิ่งนี้ง่ายดายอย่างยิ่ง
ลูกมาเพื่อรู้จักผู้สร้างและตอนเริ่ม ตอนกลาง และตอนจบของสิ่งสร้าง
และแล้วบอกผู้อื่นว่าลูกได้วนไปรอบวงจรของ 84 ชาติเกิดอย่างไร
ขณะนี้ลูกต้องกลับบ้านกับพ่อ พ่อได้บอกลูกด้วยว่าพายุมากมายของมายาจะมา
ห้ามหวาดกลัวสิ่งเหล่านั้น เมื่อลูกตื่นในตอนเช้าตรู่เพื่อนั่งในการจดจำระลึกถึง
สติปัญญาของลูกจะมีความคิดอื่นและลูกจะไม่สามารถอยู่ในการจดจำระลึกถึงได้แม้เพียงสองนาที
พ่อพูดว่า: เลิกเหน็ดเหนื่อย อัจชะ
อยู่ในการจดจำระลึกถึงเป็นเวลาหนึ่งนาทีและแล้วนั่งอีกวันถัดไปและแล้ววันถัดจากนั้น
มีความมุ่งมั่นที่จะมีการจดจำระลึกถึงอย่างแน่นอน
พายุมากมายจะมาหาผู้ที่ข้องแวะในกิเลส ความบริสุทธิ์คือสิ่งหลัก
วันนี้โลกนี้คือโรงค้าประเวณีที่ไม่บริสุทธิ์
วันพรุ่งนี้โลกนี้จะเป็นวัดที่บริสุทธิ์ของชีวา(ชีวาลายา-สวรรค์)
ลูกรู้ว่านี่คือร่างเก่า หากลูกเฝ้าแต่จดจำพ่อตลอดเวลา
และแล้วไม่ว่าลูกจะจากร่างของลูกเมื่อไรก็ตาม ลูกจะมีค่าควรแก่การไปสวรรค์
ลูกเคยได้ยินความรู้เพียงเล็กน้อยจากพ่อ ใช่ไหม?
แม้กระทั่งผู้ที่วิ่งหนีจากที่นี่ไปและขณะนี้ได้กลับมาและกำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกของพวกเขาอีกครั้ง
ลูกได้รับการอธิบายแล้วด้วยเช่นกันว่าความคิดสุดท้ายของลูกจะนำลูกไปสู่จุดหมายปลายทาง
ยกตัวอย่างเมื่อบางคนละร่างของเขา
เขานำซันสการ์ของความรู้ไปกับเขาและจะถูกดึงตั้งแต่วัยเด็กให้มาในทิศทางนี้
แม้ว่าอวัยวะของเขาจะเล็กและเขาไม่สามารถพูดได้ เขาจะถูกดึงเข้ามาหาความรู้นี้
ตั้งแต่วัยเด็กเขาจะมีซันสการ์ที่ดีที่จะให้ความสุข พ่อสอนลูกๆ ดวงวิญญาณ
พ่อให้ตัวอย่างของพวกทหารแก่ลูก
พวกเขานำซันสการ์เหล่านั้นไปและพวกเขาจึงกลายเป็นสมาชิกของกองทัพอีกครั้ง
ในทำนองเดียวกันผู้ที่ศึกษาคัมภีร์ก็นำซันสการ์เหล่านั้นไปกับพวกเขาและดังนั้นพวกเขาจึงเรียนรู้คัมภีร์ด้วยหัวใจตั้งแต่วัยเด็ก
และแล้วพวกเขาก็ได้รับการสรรเสริญสำหรับสิ่งนั้น
ผู้ที่ไปจากที่นี่นั้นได้รับการสรรเสริญตั้งแต่วัยเด็ก
เป็นดวงวิญญาณที่ซึมซับความรู้
อย่างไรก็ตามบัญชีกรรมที่หลงเหลืออยู่ต้องได้รับการชำระสะสาง
แต่อย่างน้อยที่สุดพวกเขาจะไปสวรรค์ พวกเขาจะมาหาพ่อและคารวะท่าน
ปวงประชามากมายจะถูกสร้างขึ้น พวกเขาจะประกาศสิทธิ์ในมรดกของเขาจากพ่อ
มีคำกล่าวในเวลาสุดท้ายว่า: โอ้ พระภู่(พระเจ้า)!
กิจกรรมที่สูงส่งของท่านนั้นช่างน่าอัศจรรย์! ขณะนี้ลูกเข้าใจว่า: โอ้ บาบา!
กิจกรรมที่สูงส่งของลูกเช่นนั้นเป็นไปตามแผนละคร บาบา
การกระทำของท่านแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากการกระทำของมนุษย์ทั้งหมด
ผู้ที่ทำงานรับใช้ที่ดีเพื่อพ่อจะได้รับรางวัลที่ดีมาก
พวกเขาถูกร้อยเข้าไปในลูกประคำแห่งชัยชนะ
นี่คือความรู้ทางจิตที่พ่อจิตวิญญาณให้แก่จิตวิญญาณ
มนุษย์ทั้งหมดเพียงแต่จดจำร่างกายเท่านั้น พวกเขาพูดว่า: ชีวานันดา คงเฆชวารานันทา
(Gangeshwarananda) ฯลฯ ให้ความรู้นั้น
ที่นี่ลูกจะพูดว่าชีพบาบาที่ไม่มีตัวตนนั้นให้ความรู้แก่ลูก
พ่อคือผู้ที่สูงสุดเหนือสิ่งใดและชื่อของพ่อ ดวงวิญญาณคือชีวา พวกเขาพูดว่า:
ขอคารวะต่อดวงวิญญาณสูงสุดชีวา และแล้วพวกเขาก็พูดกับบราห์มา วิษณุ และชางก้าว่า:
ขอคารวะต่อเหล่าเทพ พวกเขาคือสิ่งสร้างเช่นกัน ไม่มีมรดกใดสามารถได้รับจากพวกเขา
ในหมู่ลูกๆ เองคือพี่น้อง ลูกไม่สามารถได้รับมรดกด้วยการจดจำพี่น้องของลูก (บราห์มา)
ดาด้านี้คือพี่น้องของลูกด้วย เขาคือนักเรียนและกำลังศึกษาด้วย
ลูกจะไม่ได้รับมรดกจากท่าน ท่านเองกำลังได้รับมรดกจากชีพบาบา ท่านได้ยินก่อน
ท่านบอกพ่อว่า: บาบา ฉันคือลูกคนแรกของท่าน ฉันได้รับมรดกจากท่านทุกๆ วงจร
ฉันกลายเป็นพาหนะของท่านทุกๆ วงจร
พาหนะของชีวาคือบราห์มาและดินแดนของวิษณุได้รับการก่อตั้งผ่านบราห์มา
ลูกบราห์มินคือผู้ช่วยและแล้วลูกจะกลายเป็นนายด้วยเช่นกัน
ลูกรู้ว่าขณะนี้ลูกกำลังประกาศสิทธิ์ในโชคของอาณาจักรของลูกจากพ่อเช่นเดียวกับที่ลูกเคยทำเมื่อ
5,000 ปีที่แล้ว
ผู้ที่เคยประกาศสิทธิ์ในโชคแห่งอาณาจักรของเขาในวงจรที่แล้วจะมาที่นี่
สามารถรู้ได้จากความเพียรพยายามของแต่ละคนว่าใครจะกลายเป็นจักรพรรดิหรือจักรพรรดินีหรือปวงประชา
ลูกจะได้นิมิตของทุกสิ่งในเวลาสุดท้าย ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับความเพียรพยายามของลูก
ลูกแต่ละคนต้องอุทิศตนเอง พ่อพูดว่า: พ่อคือจ้าวของคนจน
เพียงลูกที่ยากจนเท่านั้นที่อุทิศตนเองแก่พ่อ การให้ทานนั้นให้แก่คนยากจนเสมอ
ยกตัวอย่างเมื่อบางคนสร้างวิทยาลัย นั่นไม่ใช่การให้ทานแก่คนยากจน
สิ่งนั้นไม่ได้เป็นไปในนามของพระเจ้าแต่ยังคงเป็นการให้ทาน เมื่อบางคนเปิดวิทยาลัย
เขาได้รับผลของสิ่งนั้น: เขาจะมีการศึกษาที่ดีในชาติเกิดถัดไปของเขา
นั่นคือพรที่เขาได้รับ ในบารัตมีการให้ทานและทำบุญมากที่สุด ขณะนี้มีการทำทานมากมาย
ลูกให้ทานแก่พ่อและพ่อให้ทานแก่ลูก
ท่านรับสิ่งที่ไร้ประโยชน์ของลูกจากลูกและให้อำนาจการปกครองโลกแก่ลูกเป็นการตอบแทน
ขณะนี้ลูกให้ทานร่างกาย จิตใจและทรัพย์สมบัติของลูกแก่พ่อ ก่อนผู้คนเหล่านั้นตาย
พวกเขาก็ทำพินัยกรรม พวกเขาพูดว่า:
ให้สิ่งนี้แก่อาศรมนั้นนี้หรืออารยาสมาจีนี้ควรได้รับทุกสิ่ง
ในความเป็นจริงควรให้ทานแก่คนยากจนผู้ที่กำลังหิวโหย เวลานี้บารัตนั้นยากจน
บารัตเคยมั่งคั่งอย่างยิ่งในยุคทอง!
ลูกรู้ว่าไม่มีใครอื่นสามารถมีอาหารและธัญพืชมากเท่ากับที่ลูกมีเมื่อลูกอยู่ที่นั่น
ที่นั่นสิ่งนั้นจะไม่ทำให้ลูกเสียค่าใช้จ่ายใดเลย ด้วยการให้ทานข้าวหนึ่งกำมือ
ลูกได้รับปราสาทราชวังเป็นเวลา 21 ชาติเกิดเป็นการตอบแทน
ลูกจะได้รับทรัพย์สมบัติด้วยเช่นกัน ขณะนี้เพราะแม้กระทั่งวัตถุธาตุก็ตาโมประธาน
สิ่งเหล่านั้นจึงเฝ้าแต่เป็นเหตุของความทุกข์ ที่นั่นวัตถุธาตุนั้นสะโตประธาน
ลูกรู้ว่าใครจะไปยุคทองและใครจะอยู่ในยุคทองแดง ในตอนสิ้นสุดของยุคเหล็ก
ลัทธิและนิกายเล็กๆ หรือกิ่งก้านและลำต้นเฝ้าแต่ปรากฏออกมา
เวลานี้ลูกมีความรู้ของต้นไม้ ละครฯลฯ อยู่ในสติปัญญาของลูก
ลูกรู้บทบาทของพ่อด้วยเช่นกัน
มีการแสดงไว้ในสงครามมหาภารตะว่าเพียงพันดาวาสทั้งห้าเท่านั้นที่ปลอดภัย โอเค
แล้วสิ่งใดเกิดขึ้นหลังจากนั้น?
อย่างแน่นอนที่ผู้ที่เคยศึกษาราชาโยคะนั้นปกครองอาณาจักร
ก่อนหน้านั้นลูกไม่รู้สิ่งใดเช่นกัน บาบาเคยศึกษากีตะฯลฯ ด้วยเช่นกัน
ท่านเคยกราบไหว้บูชานารายณ์ ท่านเคยรักกีตะอย่างมาก!
ท่านเคยศึกษากีตะแม้กระทั่งเมื่อเดินทางด้วยรถไฟ
ขณะนี้ท่านตระหนักว่าท่านไม่เข้าใจสิ่งใด สิ่งนั้นเป็นเช่นก้อนกรวดในกระป๋องดีบุก
ลูกเคยทำสิ่งต่างๆ มากมายในหนทางความเลื่อมใสศรัทธา แต่ไม่ได้มีการยกระดับใดๆ
มีการรบราอย่างมากมายในโลก ที่นี่เช่นกันไม่ใช่ทุกคนสามารถกลับมาบริสุทธิ์
เหตุนี้เองจึงมีการรบรา
พ่อให้การลี้ภัยแก่ลูกและบอกลูกด้วยว่าความเจ็บป่วยจะปะทุขึ้นมาอย่างแน่นอน
ลูกจะจดจำลูกของลูก ฯลฯ ลูกต้องกลายเป็นผู้เอาชนะความผูกพันยึดมั่นนั้น
เพียงแต่คิดว่าลูกได้ตายไปแล้ว
เมื่อลูกเป็นของพ่อก็หมายความว่าลูกตายไปแล้วจากโลกนี้และแล้วจะไม่มีการตระหนักรู้ใดๆ
ต่อร่างกาย พ่อพูดว่า: ลืมร่างกายของลูกและความสัมพันธ์ทางร่างใดก็ตามที่ลูกมี
เป็นราวกับว่าสิ่งใดก็ตามที่ลูกมองเห็นในโลกนี้ไม่ได้คงอยู่
ร่างเก่านี้ต้องถูกทิ้งไป เราต้องกลับบ้าน
ลูกจะกลับบ้านและแล้วลูกจะได้รับร่างใหม่ที่สวยงาม
เวลานี้ร่างของพวกเขานั้นน่าเกลียดและแล้วพวกเขาจะกลับมาสวยงาม
ขณะนี้บารัตนั้นน่าเกลียดแล้วจะกลับมาสวยงาม เวลานี้บารัตคือป่าของขวากหนาม
ทุกคนเฝ้าแต่ทิ่มแทงกันและกัน เมื่อพวกเขาไม่พอใจเกี่ยวกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
พวกเขาเริ่มดูถูกดูหมิ่นกันและเริ่มจะรบรากัน ลูกๆ
ต้องกลับมาอ่อนหวานอย่างยิ่งแม้กระทั่งอยู่ที่บ้าน ไม่เช่นนั้นแล้วผู้คนจะพูดว่า:
ผู้นี้ให้ทานกิเลสทั้งห้าแต่เหตุใดเขาจึงยังโกรธเล่า? บางทีเขาไม่ได้ให้ทานความโกรธ
พ่อพูดว่า: ลูกๆ ให้ทานกิเลสทั้งห้าในอาภรณ์ของพ่อและลางร้ายจะถูกขจัดออกไป
พระจันทร์อยู่ในเงามืดด้วยเช่นกัน
ขณะนี้ลูกกำลังกลับมาเต็มเปี่ยมและดังนั้นพ่อพูดว่า: จงให้ทานกิเลสทั้งห้า
ลูกกำลังได้รับอำนาจในการปกครองของสวรรค์ ดวงวิญญาณได้รับมรดกจากพ่อ
ดวงวิญญาณพูดว่า: มีเวลาน้อยนิดอย่างยิ่งที่หลงเหลืออยู่ในโลกเก่า
ลูกต้องทำให้ทุกสิ่งบรรลุผล ลูกต้องจบสิ้นความวิตกกังวลทั้งหมดของลูก
บาบารู้ว่าความคิดประเภทต่างๆ มากมายจะเข้ามา ความคิดถึงธุรกิจของลูกก็จะเข้ามา
ในหนทางความเลื่อมใสศรัทธา เมื่อพวกเขานั่งลงเพื่อทำพิธีแสดงความเลื่อมใสศรัทธา
พวกเขาจดจำลูกค้า ธุรกิจฯลฯ ของพวกเขาและดังนั้นพวกเขาจึงชกตัวเอง “ฉันกำลังนั่งในการจดจำระลึกถึงนารายณ์
แต่เหตุใดฉันจึงกำลังจดจำสิ่งเหล่านั้น?” สิ่งเดียวกันเกิดขึ้นที่นี่เช่นกัน
เมื่อลูกข้องแวะตนเองในงานรับใช้ทางจิตนี้อย่างดีมาก
ลูกได้รับการบอกว่าลูกต้องปล่อยวางธุรกิจฯลฯ ของลูก
เพียงแต่ข้องแวะตนเองในงานรับใช้ของบาบา มีคำกล่าวว่า:
หากท่านปล่อยวางท่านก็เป็นอิสระ เฝ้าแต่ทิ้งสำนึกที่เป็นร่าง
เพียงแต่จดจำพ่อและจากการเป็นเช่นลิงลูกจะกลับมามีค่าควรแก่การนั่งในวัด
พ่อได้ให้ตัวอย่างของแมลงที่ส่งเสียงและเต่าด้วย
และแล้วผู้คนเหล่านั้นก็ใช้ตัวอย่างเหล่านี้ในหนทางความเลื่อมใสศรัทธา
เวลานี้ลูกรู้ว่าแมลงคือใคร ลูกคือแมลงที่ส่งเสียงและลูกส่งเสียงของความรู้นี้
ตัวอย่างนั้นอ้างอิงถึงเวลานี้ พวกเขาไม่สามารถใช้ตัวอย่างเดียวกันนี้ งานเฉลิมฉลอง
ฯลฯ ทั้งหมดเป็นของเวลานี้ ไม่มีงานเฉลิมฉลองในยุคทองและยุคเงิน
สิ่งเหล่านั้นทั้งหมดเป็นของหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา เพียงเมื่อไม่นานมานี้
เมื่อเป็นวันเกิดของกฤษณะ
พวกเขาทำรูปปั้นดินเหนียวภาพของกฤษณะและกราบไหว้บูชาและแล้วก็จมรูปปั้นนั้นในทะเลสาป
เวลานี้ลูกเข้าใจว่าพวกเขาทำอะไร นั่นคือศรัทธาที่งมงาย เมื่อลูกอธิบายแก่ผู้ใด
พวกเขาจะไม่เข้าใจสิ่งนั้น เมื่อบางคนล้มป่วย พวกเขาพูดว่า:
เป็นเพราะเธอหยุดกราบไหว้บูชากฤษณะที่สิ่งนี้เกิดขึ้น
มีผู้คนมากมายที่ประหลาดใจในวิธีนี้ พวกเขารับฟังความรู้
พวกเขาถ่ายทอดสิ่งนั้นแก่ผู้อื่นและแล้วก็วิ่งหนีไป
เหตุนี้เองลูกประคำของบราห์มินจึงไม่สามารถถูกสร้างขึ้นได้
เครื่องประดับของสกุลบราห์มินนี้สูงส่งที่สุด
แต่ลูกประคำของพวกเขาไม่สามารถถูกสร้างขึ้นได้ อยู่ในสติปัญญาของลูกๆ
ว่านี่คือลูกประคำของชีพบาบาและแล้วลูกจะไปสู่ยุคทองและกลายเป็นลูกปัดของลูกประคำของวิษณุที่ต่างลำดับกันไป
ทุกคำพูดของลูกเป็นเช่นที่ว่าไม่มีใครสามารถเข้าใจได้
พ่อเฝ้าแต่สอนลูกและการขยายตัวก็ดำเนินต่อไป ผู้คนมากมายมาที่นิทรรศการฯลฯ
พวกเขาพูดว่า: เราจะมาและเข้าใจสิ่งนี้มากขึ้น อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขากลับบ้าน
ทุกสิ่งก็จบสิ้น ทุกสิ่งที่พวกเขาเคยได้ยินที่นั่นก็อยู่ที่นั่น พวกเขาพูดว่า: “ท่านแสดงหนทางที่ดีมากที่จะพบพระเจ้า”
อย่างไรก็ตามสิ่งนั้นไม่ได้เข้าไปในสติปัญญาของพวกเขาว่าพวกเขาควรทำตามหนทางนั้นและประกาศสิทธิ์ในมรดกของเขา
พวกเขาพูดว่าบราห์มา กุมารีกำลังทำงานรับใช้ที่ดีมาก ดังนั้นท่านควรเข้าใจเช่นกัน
ใช่ไหม? ลูกเฝ้าแต่ทำงานรับใช้ทางร่าง เวลานี้จงทำงานรับใช้ทางจิต!
มนุษย์ทั้งหมดเฝ้าแต่รับใช้สังคม ไม่มีใครทำงานรับใช้โดยไม่คิดค่าตอบแทน
พวกเขาจะสามารถเลี้ยงตนเองได้อย่างไร? ขณะนี้ลูกกำลังทำงานรับใช้ที่ดีมาก
ลูกรู้สึกเมตตาอย่างมากต่อบารัต บารัตของเราเคยเป็นเช่นไรก่อนหน้านั้น?
เวลานี้ดูซิว่าราวันได้ทำให้สภาพของบารัตเป็นเช่นไร!
เวลานี้เราจะทำตามศรีมัทของพ่อและประกาศสิทธิ์ในมรดกของเราอย่างแน่นอน
ลูกรู้ว่าเวลานี้ลูกเป็นของยุคแห่งการบรรจบพบกันและที่เหลือทั้งหมดเป็นของยุคเหล็ก
เรากำลังข้ามไปฝั่งนั้น
ผู้ที่อยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่ออย่างดีมากนั้นจะละจากร่างของเขาขณะที่นั่งในการจดจำระลึกถึงและแล้วดวงวิญญาณจะไม่กลับมา
ดวงวิญญาณนั้นเพียงแต่จากไปขณะที่นั่งในการจดจำระลึกถึงบาบา
ที่นี่ไม่มีเรื่องของหฐโยคะฯลฯ
ลูกสามารถมองเห็นว่าพวกเขาหายไปอย่างไรเมื่อพวกเขาเข้าฌาน
ในทำนองเดียวกันลูกจะละจากร่างของลูกขณะที่เพียงแต่นั่งอยู่
ลูกจะไปยังอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนและแล้วไปหาพ่อ
ผู้ที่เพียรพยายามอย่างมากที่จะอยู่ในการจาริกแสวงบุญของการจดจำระลึกถึงนั้นจะละจากร่างของเขาในวิธีนี้
พวกเขาจะได้รับนิมิต ในตอนเริ่มต้นลูกได้นิมิตมากมาย ในทำนองเดียวกัน
ลูกจะเห็นนิมิตมากมายอีกครั้งในเวลาสุดท้าย อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
เพื่อที่จะกลับมามีค่าควรแก่การนั่งอยู่ในวัด สละละทิ้งสำนึกที่เป็นร่าง
ข้องแวะตนเองในงานรับใช้ทางจิต
2.
ขณะนี้เป็นเวลาที่จะกลับบ้าน ดังนั้น
จบสิ้นบัญชีกรรมใดก็ตามที่หลงเหลืออยู่และความคิดเกี่ยวกับธุรกิจใดก็ตามที่ลูกมี
ทำความเพียรพยายามที่จะอยู่ในการจาริกแสวงบุญของการจดจำระลึกถึง
พร:
ขอให้ลูกมีความสดชื่นเบิกบานอย่างสม่ำเสมอและเป็นแสงที่เบาสบายเป็นสองเท่าและแต่งแต้มสีสันให้กับตนเองด้วยสีสันทางจิตวิญญาณโดยการคบมิตรทางทางจิตวิญญาณ
ลูกๆ
ที่ทำให้พ่อเป็นมิตรร่วมทางที่แท้จริงของพวกเขาจะอยู่อย่างได้รับการแต่งแต้มสีสันด้วยมิตรร่วมทางทางจิตวิญญาณเสมอ
การรักษามิตรร่วมทางของพ่อที่แท้จริง ครูที่แท้จริง
และสัตกูรูที่แท้จริงด้วยสติปัญญาของลูกคือการมีมิตรร่วมทางแห่งสัจจะ (สัตซัง)
ผู้ที่อยู่ในมิตรร่วมทางแห่งสัจจะ
จะอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใสและเป็นแสงที่เบาสบายเป็นสองเท่า พวกเขาไม่ประสบกับภาระใดๆ
พวกเขาสัมผัสกับประสบการณ์ว่าตัวเขาเองเต็มเปี่ยมราวกับว่าพวกเขามีเหมืองแห่งความสุขในพวกเขา
และสิ่งใดก็ตามที่เป็นของพ่อก็เป็นของพวกเขา
คติพจน์:
ทำให้ผู้ที่ท้อแท้กลับมาเข้มแข็งด้วยความร่วมมือของคำพูดที่ไพเราะแสนหวานและความจริงจังและความกระตือรือร้นของลูก
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
โอบรับจิตวิญญาณของการยกระดับผู้อื่น และยกระดับผู้ที่ประณามลูก
เพื่อที่จะโอบกอดดวงวิญญาณของการยกระดับผู้อื่น
ให้เห็นคุณธรรมของทุกดวงวิญญาณเท่านั้น
ในขณะที่เห็นความอ่อนแอและข้อบกพร่องของใครก็ตาม
ให้ใช้ความปรารถนาดีของลูกและความต้องการที่จะช่วยเหลือเขา
เพื่อให้พลังกับดวงวิญญาณนั้นและทำให้เขามีคุณธรรม เสียสละเวลา ความสุข ชื่อเสียง
และความปรารถนาสำหรับความสำเร็จใดๆของลูก
กลายเป็นผู้ให้ที่ยิ่งใหญ่ผู้ที่สละละทิ้งความต้องการที่จะรับ
เพราะเมื่อนั้นที่ลูกจะถูกกล่าวว่าเต็มเปี่ยมไปด้วยเจตจำนงที่จะยกระดับผู้อื่น