06.04.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวานลูกได้รับสินค้าทั้งหมดที่พ่อมีแล้ว
เข้าถึงสิ่งเหล่านี้และดลใจผู้อื่นให้ทำเช่นเดียวกัน
คำถาม:
ทำไมพ่อผู้เป็นตรีกาลดาชิไม่บอกลูกในวันนี้เกี่ยวกับสิ่งใดๆ ของวันพรุ่งนี้
ถึงแม้ว่าท่านรู้ตอนต้น ตอนกลาง และตอนจบของละคร?
คำตอบ:
บาบาพูดว่า:
ลูกๆ หากพ่อจะบอกทุกสิ่งแก่ลูกล่วงหน้า ก็จะไม่มีความสุขสันต์ใดเลยในละคร
นี้ไม่ใช่กฎ ถึงแม้ว่าพ่อรู้ทุกสิ่ง พ่อยังคงถูกผูกไว้กับละคร
พ่อก็ไม่สามารถบอกสิ่งใดแก่ลูกล่วงหน้าได้และดังนั้นลูกต้องไม่วิตกกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เพลง:
มีชีวิตอยู่ในหนทางของท่านและตายในหนทางของท่าน…
โอมชานติ
ผู้นี้คือพ่อเหนือโลกของทุกดวงวิญญาณ ท่านพูดกับดวงวิญญาณ
ท่านได้มีการฝึกฝนการพูดว่า “ลูก ลูก!” แม้ว่าร่างกายอาจเป็นร่างของลูกสาว
ดวงวิญญาณทั้งหมดนั่นเป็นลูกๆ แต่ละดวงวิญญาณคือทายาท
นั่นคือทุกดวงวิญญาณมีสิทธิ์ที่จะประกาศสิทธิ์ในมรดก พ่อมาและพูดว่า: ลูกๆ
ลูกแต่ละคนมีสิทธิ์ที่จะประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูก
จดจำพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดอย่างมากมาย เป็นสิ่งนี้ที่จำเป็นต้องใช้ความเพียรพยายาม
บาบาได้มาจากอาณาเขตสูงสุดเพื่อสอนพวกเรา
ผู้รู้และผู้เคร่งศาสนามาจากบ้านของพวกเขาเองและบ้างก็มาจากหมู่บ้าน
บาบาได้มาจากอาณาเขตสูงสุดเพื่อสอนพวกเรา ไม่มีใครรู้เกี่ยวกับสิ่งนี้
พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดคือผู้ทำให้บริสุทธิ์ พระเจ้า ผู้เป็นพ่อ
ท่านถูกเรียกว่ามหาสมุทรแห่งความรู้ด้วยเช่นกัน ท่านก็ถูกเรียกว่าผู้ทรงอำนาจด้วย
ความรู้อะไรที่ท่านมี? ท่านมีความรู้ทางจิตวิญญาณ พ่อเป็นเมล็ดของต้นไม้โลกมนุษย์
ท่านเป็นสัจจะ เป็นชีวิตที่มีความรู้สึก และเป็นตัวแห่งปีติ
มีคำยกย่องอย่างมากมายสำหรับท่าน ท่านมีสินค้าเหล่านี้
บางคนผู้ที่มีร้านค้าจะพูดว่าเขามีของมากมายหลายประเภทเท่านี้
พ่อก็พูดด้วยเช่นกันว่า: พ่อเป็นมหาสมุทรแห่งความรู้ มหาสมุทรแห่งความสงบ
และมหาสมุทรแห่งปีติ พ่อมีสินค้าเหล่านี้ทั้งหมดในสต๊อค
พ่อมาในยุคแห่งการบรรจบพบกันเพื่อส่งมอบสิ่งเหล่านี้
พ่อส่งมอบทุกสิ่งที่พ่อมีแก่ลูก อย่างไรก็ตาม
สิ่งนี้ขึ้นอยู่กับลูกแต่ละคนว่าลูกเข้าถึงมากเพียงใดและลูกทำความเพียรพยายามมากเพียงใด
ลูกเข้าใจว่าพ่อมีอะไรและลูกเข้าใจสิ่งนี้อย่างถูกต้องแม่นยำ ทุกวันนี้
ไม่มีใครยอมรับว่าตามความเป็นจริงพวกเขามีอะไร เป็นที่จดจำว่า:
ทรัพย์สมบัติของบางคนถูกฝังไว้ใต้ดิน... ทั้งหมดนั้นอ้างถึงเวลานี้
เมื่อไฟไหม้ทุกสิ่งก็ถูกทำลาย ราชามีห้องที่แข็งแรงมากมายในพระราชวังของพวกเขา
แม้กระทั่งมีแผ่นดินไหวหรือไฟที่รุนแรงมาก
พวกเขาทั้งหมดจะยังสามารถอยู่รอดได้จากห้องเหล่านั้น ลูกๆ
เข้าใจว่าไม่มีอะไรที่นี่จะเป็นประโยชน์ที่นั่น
แม้กระทั่งเหมืองทั้งหมดจะเต็มอีกครั้ง
วิทยาศาสตร์เช่นกันจะถูกทำให้บริสุทธิ์และเป็นประโยชน์แก่ลูก ลูกๆ
มีความรู้นี้ทั้งหมดอยู่ในสติปัญญาของลูก เวลานี้ลูกๆ รู้ตอนเริ่ม ตอนกลาง
และตอนจบของโลก
มีจำนวนเล็กน้อยเท่านั้นที่เหลืออยู่ในเวลาสุดท้ายและเราก็จะมารู้สิ่งนั้นด้วยเช่นกัน
บาบาจะบอกทุกสิ่งล่วงหน้าแก่ลูกได้อย่างไร? พ่อพูดว่า:
พ่อเองก็ถูกผูกไว้ด้วยละครเช่นกัน
ไม่ว่าความรู้อะไรก็ตามที่ลูกได้รับจนถึงเวลานี้ถูกกำหนดไว้ในละคร
ลูกต้องเข้าใจว่าทุกวินาทีที่ผ่านไปนั้นอยู่ในละคร
พรุ่งนี้เราจะเห็นอะไรก็ตามที่จะเกิดขึ้นพรุ่งนี้
บาบาจะไม่บอกลูกวันนี้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นพรุ่งนี้ ผู้คนไม่เข้าใจความลับของละครนี้
พวกเขาขยายช่วงเวลาของวงจรออกไปอย่างมาก!
จำเป็นต้องมีความกล้าหาญที่จะเข้าใจละครนี้ แม้ว่าแม่ของลูกตาย ก็ให้กินฮาลวา!
เราเข้าใจว่าเธอตายไปแล้วและใช้ชาติเกิดอื่น ทำไมเราจึงควรร้องไห้?
บาบาอธิบายแล้วว่า: ลูกสามารถพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ว่านิทรรศการนี้มีขึ้นในวันที่นี้
สถานที่นี้ ในวิธีเดียวกับเมื่อ 5,000 ปีที่แล้ว
ลูกสามารถเขียนว่าประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของโลกกำลังซ้ำรอยในขณะนี้
ลูกเข้าใจว่าโลกนี้จะคงอยู่อีกไม่กี่วันเท่านั้นและทุกสิ่งจะถูกทำลาย
เราจะเพียรพยายามและกลายเป็นผู้เอาชนะการกระทำบาป
ช่วงเวลาของการกระทำบาปเริ่มขึ้นในยุคทองแดง นั่นคือ
ช่วงเวลาเมื่อการกระทำบาปถูกกระทำ เวลานี้ลูกกำลังเอาชนะการกระทำบาป ดังนั้น
ลูกจะกลายเป็นผู้เอาชนะการกระทำบาป
ลูกเอาชนะการกระทำบาปด้วยการทำตามศรีมัทแล้วลูกจะกลายเป็นผู้เอาชนะการกระทำบาป
ลูกคงอยู่อย่างมีสำนึกเป็นดวงวิญญาณที่นั่น ไม่มีสำนึกของการเป็นร่างที่นั่น
มีสำนึกของการเป็นร่างในยุคเหล็ก ในยุคแห่งการบรรจบพบกัน ลูกมีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ
ลูกรู้จักพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุดด้วยเช่นกัน นี่คือความภาคภูมิที่บริสุทธิ์
ลูกบราห์มินเป็นผู้สูงส่งที่สุด
ลูกเป็นเครื่องประดับที่สูงส่งที่สุดของสกุลบราห์มิน
เพียงลูกเท่านั้นที่ได้รับความรู้นี้ ไม่มีใครอื่นได้รับความรู้นี้
นี่คือสกุลที่สูงส่งที่สุดของลูก เป็นที่จดจำกันว่า “ถามลูกๆ
ของโกปี้วัลลาภเกี่ยวกับความสุขเหนือประสาทสัมผัส”
เวลานี้ลูกกำลังถูกรางวัลล๊อตเตอรี่ หลังจากที่ลูกได้รับบางสิ่งแล้ว
ก็ไม่มีความสุขมากนัก เมื่อบางคนมั่งคั่งจากยากจน เขาก็มีความสุขที่ยิ่งใหญ่
ลูกรู้ว่ามากเท่าที่ลูกเพียรพยายาม
ลูกก็จะประกาศสิทธิ์ในมรดกแห่งอาณาจักรจากพ่อมากตามนั้น
ลูกแต่ละคนได้รับสิ่งนี้ตามความเพียรพยายามที่ลูกทำ สิ่งหลักที่พ่อพูดคือ:
จดจำพ่อผู้เป็นที่รักมากที่สุดของลูก ท่านเป็นพ่อผู้เป็นที่รักของทุกคน
ท่านผู้เดียวเท่านั้นที่มาและให้ความสุขและความสงบแก่ทุกคน
อาณาจักรของเหล่าเทพกำลังได้รับการก่อตั้งในเวลานี้
ไม่มีราชาหรือราชินีใดเลยที่นั่น
ที่นั่นลูกจะเรียกพวกเขาว่าจักรพรรดิและจักรพรรดินี
หากพวกเขาได้รับการเรียกว่าเทวาและเทวี นั่นจะใช้ได้กับราชา ราชินี
และปวงประชาทั้งหมดเพราะพวกเขาทั้งหมดจะกลายเป็นเทวาและเทวี เหตุนี้เอง
พวกเขาจึงไม่สามารถถูกเรียกว่าเทวาและเทวี พระเจ้าคือหนึ่งเดียว
มนุษย์ไม่สามารถถูกเรียกว่าพระเจ้า แม้แต่ผู้ที่อาศัยของอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนคือ
บราห์มา วิษณุ และชางก้าก็ถูกเรียกว่าเทพ
ผู้ที่อาศัยอยู่ในโลกที่มีตัวตนจะถูกเรียกว่าเทวาและเทวีได้อย่างไร?
สูงสุดเหนือทั้งหมดคือโลกที่ไม่มีตัวตนแล้วก็มีอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนและแล้วนี้คืออันดับสาม
สิ่งนี้ควรอยู่ในสติปัญญาของลูก พ่อของพวกเราทั้งหมดดวงวิญญาณคือชีพบาบา
ท่านเป็นครูและกูรูด้วยเช่นกัน ท่านเป็นช่างทอง นักกฎหมาย ฯลฯ ด้วยเช่นกัน
ท่านปลดปล่อยทุกคนจากกรงขังของราวัน ชีพบาบาคือนักกฎหมายที่ยิ่งใหญ่มาก!
ทำไมลูกจึงควรลืมพ่อเช่นนั้นเล่า? ทำไมลูกจึงพูดว่า “บาบา ลูกลืมพ่อ”?
มีพายุของมายามากมาย บาบาพูดว่า: สิ่งนี้จะเกิดขึ้น
ลูกต้องทำความเพียรพยายามบางอย่าง นี้คือการรบรากับมายา
ลูกพันดาวาสไม่ต่อสู้รบรากับฆราวาส พันดาวาสจะต่อสู้รบราได้อย่างไร? ในกรณีนั้น
พวกเขาจะก้าวร้าวรุนแรง พ่อไม่ได้สอนความก้าวร้าวรุนแรง พวกเขาไม่เข้าใจสิ่งใด
แท้จริงแล้ว เราไม่มีการต่อสู้ บาบาเพียงแต่แสดงหนทางให้เราจดจำท่าน
เพื่อที่ว่าจะไม่มีการจู่โจมใดๆ จากมายา
เวลานี้มีเรื่องราวของใครบางคนที่ถูกถามว่าเขาต้องการความสุขหรือความทุกข์ก่อน
เขาพูดว่าเขาต้องการความสุขก่อน ไม่สามารถมีความทุกข์ใดๆ ในยุคทอง
ลูกรู้ว่าเวลานี้สีดาทั้งหมดอยู่ในกระท่อมแห่งความทุกข์ของราวัน
โลกทั้งหมดนี้เป็นเกาะอยู่ในกลางมหาสมุทร ทุกคนเวลานี้อยู่ในกรงขังของราวัน
พ่อมาเพื่อให้การหลุดพ้นเพื่อชีวิตใหม่แก่ทุกคน ทุกคนอยู่ในกระท่อมของความทุกข์นี้
มีความสุขในสวรรค์และความทุกข์ในนรก นี้ถูกเรียกว่ากระท่อมของความทุกข์
นั่นคือดินแดนที่เป็นอิสระจากความทุกข์ สวรรค์ มีความแตกต่างอย่างมากมาย! ลูกๆ
พยายามที่จะจดจำพ่อแล้วปรอทของความสุขของลูกจะสูงขึ้น ถ้าลูกไม่ทำตามคำแนะนำของพ่อ
ลูกก็คือลูกเลี้ยง ลูกจะจบลงในบรรดาปวงประชา
ผู้ที่เป็นลูกที่แท้จริงจะเข้าไปสู่อาณาจักร ถ้าลูกปรารถนาที่จะเข้าไปสู่อาณาจักร
ลูกต้องทำตามศรีมัท ลูกไม่ได้รับการกำหนดจากศรีกฤษณะ มีการกำหนดจากสองเท่านั้น
เวลานี้ลูกกำลังได้รับศรีมัทและลูกได้รับรางวัลของสิ่งนั้นในยุคทอง แล้วในยุคทองแดง
ลูกก็ได้รับการกำหนดของราวัน ทุกคนกลายเป็นปีศาจร้ายด้วยการทำตามการกำหนดของราวัน
เวลานี้ลูกกำลังได้รับการกำหนดของพระเจ้า
เพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่ให้การกำหนดแก่ลูกและท่านคือพระเจ้า
ลูกกำลังกลับมาบริสุทธิ์อย่างมากด้วยการทำตามการกำหนดของพระเจ้า
บาปแรกคือการดิ้นรนอยู่ในมหาสมุทรของยาพิษ เหล่าเทพไม่ดิ้นรนอยู่ในมหาสมุทรของยาพิษ
ผู้คนถามว่าเด็กๆ ไม่เกิดมาที่นั่นหรือ? ทำไมจะไม่มีเด็กๆ ที่นั่น? อย่างไรก็ตาม
นั่นเป็นโลกที่ปราศจากกิเลส ปราศจากกิเลสอย่างสิ้นเชิง
กิเลสเหล่านี้ไม่คงอยู่ที่นั่น
พ่ออธิบายแล้วว่าเทพมีจิตสำนึกที่เป็นดวงวิญญาณเท่านั้น ไม่ใช่จิตสำนึกของพระเจ้า
ลูกมีจิตสำนึกที่เป็นดวงวิญญาณและจิตสำนึกของพระเจ้าด้วยเช่นกัน
ในตอนแรกลูกไม่ได้มี ทั้งสองจิตสำนึกเช่นกัน ในยุคทองลูกไม่รู้จักพระเจ้า
ลูกเพียงแต่รู้ว่าลูกเป็นดวงวิญญาณ ลูกดวงวิญญาณจะละร่างเก่าของลูกและรับร่างใหม่
ลูกเข้าใจล่วงหน้าว่าเมื่อใดที่ลูกกำลังจะละร่างเก่าของลูกและรับร่างใหม่
แม้กระทั่งเมื่อลูกกำลังจะมีเด็ก ลูกจะได้รับนิมิตของสิ่งเหล่านั้นล่วงหน้า
ลูกกลายเป็นนายของทั้งโลกด้วยพลังโยคะ ดังนั้น
เด็กๆจะไม่สามารถเกิดด้วยพลังโยคะหรือ?
ลูกสามารถชำระล้างสิ่งใดก็ตามให้บริสุทธิ์ด้วยพลังโยคะ อย่างไรก็ตาม
ลูกลืมที่จะอยู่ในการจดจำระลึกถึง บ้างก็พัฒนาการฝึกฝนนี้
ซันยาสซีมากมายมีความเคารพนับถืออย่างมากต่ออาหารที่พวกเขาได้รับ
ในเวลานั้นพวกเขาพร่ำมนตรามากมายก่อนรับประทานอาหารนั้น
ลูกเช่นกันได้รับการบอกเกี่ยวกับข้อควรระวัง
ลูกต้องไม่กินเนื้อสัตว์หรือดื่มแอลกอฮอล์ ลูกกำลังกลายเป็นเทพ
เทพไม่รับประทานขยะเลย ลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์เช่นเทพ พ่อพูดว่า:
ด้วยการรู้จักพ่อจากพ่อ
ลูกจะมาเพื่อรู้ทุกสิ่งแล้วก็ไม่มีสิ่งใดจะเหลือไว้ให้ลูกรู้
ในยุคทองจะมีประเภทของการศึกษาที่แตกต่างไป
เวลานี้เป็นตอนจบของการศึกษาทั้งหมดของดินแดนแห่งความตายนี้
ธุรกิจทั้งหมดของดินแดนแห่งความตายนี้จะสิ้นสุดลงแล้วธุรกิจของดินแดนแห่งความเป็นอมตะนั้นจะเริ่มขึ้น
ลูกๆ ควรมีความซาบซึ้งมากเท่านี้ เราเคยเป็นนายของดินแดนของความเป็นอมตะ ลูกๆ
คงอยู่ในความสุขเหนือประสาทสัมผัส ทำให้ตัวลูกเองคงอยู่ในสภาพของความสุขที่สูงสุด
เราคือลูกๆ และนักเรียนของพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด พ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุดเวลานี้จะพาเรากลับบ้าน นี่ถูกเรียกว่าความปีติสูงสุด สิ่งต่างๆ
เหล่านี้ไม่คงอยู่ในยุคทอง ลูกกำลังฟังสิ่งนี้เวลานี้
เวลานี้ลูกเป็นของครอบครัวของพระเจ้า “ความสุขเหนือประสาทสัมผัส”
ที่โก๊ปและโกปี้มีประสบการณ์นั้นเป็นอนุสรณ์ของเวลานี้ บาบา
ผู้อยู่อาศัยของอาณาเขตสูงสุดมาและกลายเป็นพ่อ ครู และกูรูของเรา
ทั้งสามคือคนรับใช้ ท่านไม่มีความหยิ่งทะนงใดๆ เกี่ยวกับสิ่งนี้ ท่านพูดว่า:
พ่อรับใช้ลูกและให้ทุกสิ่งแก่ลูกแล้วก็ไปและนั่งอยู่ในดินแดนนิพพาน ดังนั้น
ท่านเป็นคนรับใช้ของเราใช่ไหม? อุปราชลงชื่อในจดหมายของพวกเขาเสมอว่า:
ผู้รับใช้ที่เชื่อฟังของท่าน บาบาไม่มีตัวตนและปราศจากความหลงทะนงด้วยเช่นกัน
ดูว่าท่านนั่งที่นี่และสอนเราอย่างไร!
ไม่มีใครอื่นสามารถสอนการศึกษาที่สูงส่งเช่นนั้นแก่เรา
ไม่มีใครอื่นสามารถให้ประเด็นที่สูงส่งเช่นนั้นแก่เรา
ผู้คนไม่เข้าใจว่าไม่ใช่กูรูที่สอนผู้นี้ ถ้าท่านมีกูรู
ผู้นั้นก็จะเป็นกูรูของคนอื่นอีกมากมายด้วยเช่นกัน
เขาจะเป็นกูรูของคนเดียวเท่านั้นหรือ?
เพียงพ่อเท่านั้นที่ชำระล้างผู้ไม่บริสุทธิ์ให้บริสุทธิ์
ท่านกำลังก่อตั้งศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไป บาบาพูดว่า:
พ่อมาในยุคแห่งการบรรจบพบกันของทุกวงจร ลูกพูดว่า: บาบา
เราเคยพบกันในวงจรที่แล้วด้วย เพียงพ่อเท่านั้นที่มาและชำระล้างลูกให้บริสุทธิ์
พ่อชำระล้างลูกให้บริสุทธิ์เป็นเวลา 21 ชาติเกิด ดังนั้น
ลูกควรซึมซับทั้งหมดนี้แล้วอธิบายแก่ผู้อื่นในสิ่งใดก็ตามที่บาบาอธิบายแก่ลูก
เรากำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกสำหรับอนาคต 21 ชาติเกิดของเราจากพ่อ
โดยการจดจำสิ่งนี้ลูกจะมีความสุข นี่คือความปีติสูงสุด
เป็นเพียงเวลานี้เท่านั้นที่ลูกได้รับพรเหล่านี้ทั้งหมดของการกลายเป็นนายผู้เต็มไปด้วยความรู้และความปีติจากพ่อ
ในยุคทองลูกจะเป็นผู้ที่โง่เขลา ลักษมีและนารายณ์ไม่มีความรู้นี้เลย ถ้าพวกเขามี
ความรู้นี้คงจะดำเนินต่อมาตั้งแต่โบราณกาล
แม้แต่เทพก็ไม่สามารถมีประสบการณ์ของความปีติสูงสุดที่ลูกมีประสบการณ์ อัจชะ
ถึงลูกๆ ที่แสนหวาน
ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ
บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
เพื่อที่จะกลายเป็นเทพ รักษาความสะอาดอย่างมากกับอาหารและเครื่องดื่มของลูก
เคลื่อนไปขณะทำตามข้อควรระวังทั้งหมด
ชำระอาหารของลูกให้บริสุทธิ์โดยการให้ดริชตีด้วยพลังโยคะ
2. เราเป็นลูกๆ
และนักเรียนของพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด
เวลานี้ท่านกำลังจะพาเรากลับไปยังบ้านของท่าน
คงความซาบซึ้งนี้และมีประสบการณ์ของความสุขสูงสุดและปีติสูงสุด
พร:
ขอให้ลูกเป็นผู้รับใช้ที่สม่ำเสมอและด้วยความรักในงานรับใช้ของลูก
จงเปลี่ยนครอบครัวทางโลกของลูกให้เป็นครอบครัวของพระเจ้านี้
หน้าที่ของผู้รับใช้คือการข้องแวะอยู่ในการทำงานรับใช้อย่างสม่ำเสมอ
ไม่ว่าจะเป็นงานรับใช้ด้วยความคิด คำพูด หรือการกระทำ
ผู้รับใช้ไม่เคยคิดว่างานรับใช้แยกจากเขา
ผู้ที่สติปัญญามีความรักต่อการทำงานรับใช้อยู่เสมอจะเปลี่ยนครอบครัวทางโลกของพวกเขาให้เป็นครอบครัวของพระเจ้านี้
ผู้รับใช้ไม่ได้คิดว่าบ้านของเขาเป็นบ้าน แต่เป็นสถานที่สำหรับการทำงานรับใช้
คุณธรรมหลักของผู้รับใช้คือการสละละทิ้ง
ผู้ที่มีทัศนคติของการสละละทิ้งจะอยู่ในบ้านของเขาอย่างเป็นตัวของทาปาเซียซึ่งงานรับใช้เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ
คติพจน์:
เพื่อที่จะทำให้ซันสการ์ของลูกสูงส่ง จงอุทิศจิตใจและสติปัญญาของลูกให้กับพ่อ
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
สร้างสมคุณธรรมของความอ่อนหวานและความถ่อมตนเพื่อกลับมายิ่งใหญ่
ในช่วงเวลาสั้นๆ
ให้ดริชตีที่อ่อนหวานแก่ดวงวิญญาณดวงหนึ่งหรือเพียงแค่พูดคำพูดที่อ่อนหวานสองสามคำ
และลูกจะทำให้ดวงวิญญาณนั้นเต็มเปี่ยมตลอดไป ช่วงเวลาสั้นๆ
ของดริชตีที่อ่อนหวานหรือคำพูดที่อ่อนหวานเหล่านั้นจะเปลี่ยนโลกของดวงวิญญาณนั้น
คำพูดที่อ่อนหวานเพียงไม่กี่คำจะกลายเป็นวิธีการที่จะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงอย่างถาวร