06.05.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆที่แสนหวาน
เมื่อลูกกลับมาบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์แล้วเท่านั้นที่การสังเวยของลูกจะได้รับการยอมรับ
ลูกแต่ละคนควรถามหัวใจของลูกเองว่าลูกได้กลับมาบริสุทธิ์มากแค่ไหน
คำถาม:
เพราะเหตุใดลูกๆ จึงสังเวยตนเองให้แก่พ่อด้วยความสุขอย่างมากในเวลานี้?
คำตอบ:
เพราะลูกรู้ว่าด้วยการสังเวยตนเองให้แก่พ่อในเวลานี้
พ่อจะสังเวยตัวพ่อเองให้แก่ลูกเป็นเวลา 21 ชาติเกิด ลูกๆ
รู้เช่นกันว่ามนุษย์ทุกคนต้องถูกสังเวยในไฟบูชายัญของความรู้ของรูดร้าที่ไม่ดับสูญในเวลานี้
เหตุนี้เองลูกจึงสังเวยร่างกาย จิตใจ
และทรัพย์สมบัติของลูกในความสุขอย่างมากเป็นการล่วงหน้า
และใช้ทุกสิ่งที่ลูกมีในทางที่มีคุณค่า
เพลง:
ให้มองดูใบหน้าของลูกในกระจกของหัวใจของลูก!
โอมชานติ
พระเจ้าชีวาพูด ท่านให้ความรู้และศรีมัทแก่ลูกๆ ของท่านเท่านั้นอย่างแน่นอน: โอ้
ลูกๆ! โอ้ ดวงวิญญาณ! “เมื่อชีวิตออกจากร่าง” และ “เมื่อดวงวิญญาณออกจากร่าง”
เป็นสิ่งเดียวกันและเหมือนกัน โอ้ มนุษย์ หรือ โอ้ ลูก
ลูกเห็นไหมว่าในชีวิตของลูกมีบาปและบุญมากแค่ไหน?
ลูกได้รับการบอกถึงการคำนวณว่ามีบุญสำหรับครึ่งหนึ่งของวงจรอย่างไรและมีบาปสำหรับอีกครึ่งหนึ่งของวงจรอย่างไร
ลูกได้รับมรดกของบุญของลูกจากพ่อผู้ที่เรียกว่าราม
เป็นผู้ที่ปราศจากตัวตนที่ถูกเรียกว่าราม สิ่งนี้ไม่ได้หมายถึงรามผู้เป็นของสีดา
ขณะนี้สิ่งนี้ได้เข้ามาในสติปัญญาของลูกๆ ที่กลายเป็นบราห์มิน
สิ่งสร้างทางปากของบราห์มาว่าลูกเป็นดวงวิญญาณบุญและบริสุทธิ์
เป็นเวลาหนึ่งครึ่งของวงจรและแล้วลูกกลายเป็นดวงวิญญาณบาปอีกหนึ่งครึ่งของวงจร
ขณะนี้ลูกต้องกลับมาเป็นดวงวิญญาณบุญและ บริสุทธิ์
ลูกแต่ละคนสามารถถามหัวใจของลูกเองว่า ลูกกลับมาเป็นดวงวิญญาณบุญมากแค่ไหน
พ่อได้อธิบายให้แก่ลูกแล้วว่า
ลูกสามารถกลายเป็นดวงวิญญาณบุญจากดวงวิญญาณบาปได้อย่างไร
ลูกไม่สามารถกลายเป็นดวงวิญญาณบุญได้ด้วยการสร้างไฟบูชายัญหรือด้วยการทำทาปาเซีย
ฯลฯ นั่นคือหนทางของการกราบไหว้บูชา
ไม่มีมนุษย์คนใดกลายเป็นดวงวิญญาณบุญด้วยการทำสิ่งนั้น ขณะนี้ลูกๆ
เข้าใจว่าลูกกำลังกลายเป็นดวงวิญญาณบุญ
จากการกลายเป็นดวงวิญญาณบาปด้วยการทำตามการกำหนดของปีศาจลูกก็ลงบันไดมาเรื่อยๆ
ไม่มีลูกคนไหนรู้ว่าลูกกลายเป็นดวงวิญญาณบุญและประกาศสิทธิ์ในมรดกแห่งความสุขนานแค่ไหน
มนุษย์ทั้งหมดจดจำพ่อและพวกเขาเรียกท่านว่าพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด บราห์มา วิษณุ
และชางก้า ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นพระเจ้า ไม่มีใครสามารถถูกเรียกว่าพระเจ้าได้
แม้ว่าลูกจะพูดถึงประชาบิดาบราห์มาในเวลานี้
แต่ไม่ใช่ทุกคนในหนทางของการกราบไหว้บูชาจะจดจำพ่อของปวงประชา (ประชาบิดา)
มีเพียงพ่อที่ปราศจากตัวตนเท่านั้นที่ได้รับการจดจำจากทุกคน โอ้ พระเจ้า พ่อ! โอ้
ภควัน (พระเจ้า)! เหล่านี้คือคำพูดที่ออกมาจากปากของเขา
พวกเขาเพียงจดจำเพียงผู้เดียวเท่านั้น มนุษย์ไม่สามารถเรียกตนเองว่าพระเจ้า,พ่อ
หรือบราห์มา วิษณุและชางก้าก็ไม่สามารถเรียกตนเองว่าพระเจ้า,พ่อเช่นกัน
พวกเขามีชื่อทางร่างกาย มีเพียงพระเจ้าผู้เป็นพ่อผู้เดียวเท่านั้น
พ่อไม่ได้มีร่างเป็นของพ่อเอง ในหนทางของการกราบไหว้บูชา
ผู้คนกราบไหว้บูชาชีวาอย่างมาก เวลานี้ลูกๆ
รู้แล้วว่าชีพบาบากำลังพูดกับลูกผ่านร่างนี้: “โอ้ ลูกๆ!”
ท่านพูดสิ่งนี้ด้วยความรักอย่างมาก!
พ่อรู้ว่าท่านเป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์และผู้ประทานการหลุดพ้นจากบาปสำหรับทุกคน
ผู้คนร้องเพลงสรรเสริญพ่อ แต่พวกเขาไม่รู้ว่าพ่อมาหลังจาก 5000 ปี
พ่อมาอย่างแน่นอนเมื่อถึงตอนสิ้นสุดของยุคเหล็ก
ขณะนี้เป็นตอนสิ้นสุดของยุคเหล็กและดังนั้นพ่อมาอย่างแน่นอน
ไม่ใช่กฤษณะที่กำลังสอนลูก ลูกได้รับศรีมัท แต่ไม่ได้มาจากกฤษณะ
ดวงวิญญาณกฤษณะกลายเป็นเทพด้วยการทำตามศรีมัทเช่นกัน หลังจากใช้ 84
ชาติเกิดขณะนี้ลูกทำตามการกำหนดของปีศาจ พ่อพูดว่า:
พ่อมาเมื่อวงจรของลูกกำลังจะสิ้นสุดลง
ลูกที่มาในตอนเริ่มต้นเวลานี้อยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมทั้งหมด
เมื่อต้นไม้ถึงสภาพของความเสื่อมโทรมอย่างเต็มที่
ต้นไม้ทั้งต้นก็จะกลายเป็นเช่นนั้น พ่ออธิบาย: จากการกลับมาตาโมประธานของลูก
ทุกคนก็กลับมาตาโมประธาน นี่คือต้นไม้แห่งศาสนาที่หลากหลายของโลกมนุษย์
สิ่งนี้ถูกเรียกว่าต้นไม้กลับหัวด้วย เมล็ดอยู่ด้านบน
ต้นไม้ทั้งต้นปรากฏออกมาจากเมล็ดนั้น ผู้คนพูดว่า: โอ้ พระเจ้า พ่อ!
ดวงวิญญาณพูดสิ่งนี้ ชื่อของดวงวิญญาณคือดวงวิญญาณ
เมื่อดวงวิญญาณเข้ามาในร่างกายก็จะมีการตั้งชื่อให้กับร่างกาย
การแสดงยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ไม่มีการแสดงในโลกของดวงวิญญาณ
นี่คือสถานที่สำหรับการแสดง มีแสงสว่างและทุกสิ่งที่นี่สำหรับการแสดง
ไม่มีพระอาทิตย์ พระจันทร์ หรือการแสดงละครในที่ดวงวิญญาณอาศัยอยู่
กลางวันและกลางคืนคงอยู่ที่นี่
ไม่มีกลางคืนหรือกลางวันในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนหรือในโลกที่ปราศจากตัวตน
ที่นี่เป็นสนามของการกระทำ ที่ผู้คนสร้างทั้งการกระทำที่ดีและการกระทำที่ไม่ดี
มีการกระทำดีในยุคทองและยุคเงินเพราะอาณาจักรของกิเลสทั้งห้า
ของราวันไม่ได้อยู่ที่นั่น พ่อนั่งที่นี่และบอกลูกถึงความลับของการกระทำ
การกระทำที่เป็นกลางและการกระทำที่เป็นบาป
ต้องมีการแสดงการกระทำเพราะนี่คือสนามของการกระทำ
การกระทำทั้งหมดที่ผู้คนในยุคทองทำนั้นเป็นกลาง ไม่มีอาณาจักรของราวันที่นั่น
นั่นเรียกว่าสวรรค์ ไม่มีสวรรค์ในเวลานี้ ในยุคทองมีเพียงบารัตเดียวเท่านั้น
ไม่มีดินแดนอื่นใดเลย กล่าวกันว่า: พระเจ้าแห่งสวรรค์ผู้เป็นพ่อ
ดังนั้นพ่อสร้างสวรรค์อย่างแน่นอน ผู้คนของทุกประเทศรู้ว่าบารัตคือแผ่นดินโบราณ
ไม่มีใครรู้ว่าในตอนแรกมีเพียงบารัตเดียวเท่านั้น ไม่เป็นเช่นนั้นอีกต่อไป
นี่เป็นเรื่องของ 5000 ปีที่แล้ว มีคำกล่าวว่าบารัตเคยเป็นสวรรค์เมื่อ 3000
ปีก่อนพระคริสต์ ผู้สร้างได้สร้างสิ่งสร้างอย่างแน่นอน
เนื่องจากมีสติปัญญาที่ตาโมประธานพวกเขาจึงไม่เข้าใจสิ่งนี้มากนัก
บารัตเป็นดินแดนที่สูงที่สุด บารัตเป็นจุดกำเนิดยุคแรกของโลกมนุษย์
ละครนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว ผู้ที่มั่งคั่งช่วยเหลือคนผู้ที่ยากจน
สิ่งนี้ดำเนินต่อเนื่องมาตั้งแต่ตอนเริ่มต้นด้วยเช่นกัน
ในหนทางของการกราบไหว้บูชาเช่นกันผู้ที่มั่งคั่งให้ทานแก่ผู้ที่ยากจน อย่างไรก็ตาม
นี่คือโลกที่ไม่บริสุทธิ์ ไม่ว่าผู้คนจะให้ทานบริจาคใด
เป็นผู้ที่ไม่บริสุทธิ์ที่ให้ทานและผู้ไม่บริสุทธิ์ที่ได้รับ
จะมีผลอะไรจากผู้ที่ไม่บริสุทธิ์ทำทานให้แก่ผู้ที่ไม่บริสุทธิ์
ไม่ว่าเขาจะบริจาคหรือให้ทานมากแค่ไหนและทำบุญมากแค่ไหน พวกเขาก็ยังคงลงมาเรื่อยๆ
ไม่มีแผ่นดินอื่นใดที่ทำทานในวิธีเดียวกับที่บารัตทำ
ขณะนี้ลูกสังเวยทุกสิ่งที่ลูกมี ร่างกาย จิตใจ และทรัพย์สมบัติในสิ่งนี้
นี่เรียกว่าไฟบูชายัญของความรู้ของรูดร้าที่ไม่ดับสูญซึ่งม้าถูกสังเวย
เพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองตนเอง ดวงวิญญาณพูดว่า:
ร่างเก่านี้ต้องถูกสังเวยที่นี่ด้วย ลูกรู้ว่าผู้คนทั้งโลกจะถูกสังเวยในสิ่งนี้
ดังนั้นเหตุใดเราจึงไม่สังเวยตนเองให้แก่บาบาด้วยความสุข?
ลูกดวงวิญญาณรู้ว่าลูกจดจำระลึกถึงพ่อ ลูกเคยพูดว่า: บาบา เมื่อท่านมา
ฉันจะสังเวยตนเองให้แก่ท่าน เพราะเมื่อฉันสังเวยตนเองให้แก่ท่าน
ท่านจะสังเวยตนเองให้กับฉันเป็นเวลา 21 ชาติ นี่คือข้อตกลง
ฉันสังเวยตนเองให้แก่ท่านและท่านสังเวยตนเองให้แก่ฉัน 21 ครั้ง พ่อพูดว่า
พ่อจะไม่ยอมรับการสังเวยของลูกดวงวิญญาณจนกว่าลูกจะกลับมาบริสุทธิ์ พ่อพูดว่า
จดจำพ่อผู้เดียวเท่านั้นอย่างสม่ำเสมอและดวงวิญญาณของลูกจะกลับมาบริสุทธิ์
ด้วยการลืมพ่อ ลูกจึงกลับมาไม่บริสุทธิ์และไม่มีความสุขอย่างมาก !
เมื่อผู้คนไม่มีความสุขพวกเขาก็แสวงหาที่พึ่งพิง
ราวันทำให้ลูกไม่มีความสุขอย่างยิ่งเป็นเวลา 63 ชาติเกิด
สิ่งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของสีดาเดียว มนุษย์ทั้งหมดคือสีดา
พวกเขาได้เขียนเรื่องราวในรามเกียรติ์ว่าราวันได้ขังสีดาไว้ในกระท่อมแห่งความทุกข์ได้อย่างไร
ตามความเป็นจริงแล้ว ทั้งหมดนั้นหมายถึงเวลานี้
ทั้งหมดอยู่ในกรงขังของราวันซึ่งหมายถึงกิเลสทั้งห้าและเหตุนี้เองพวกเขาจึงร้องเรียกหาในความทุกข์:
โปรดปลดปล่อยเราจากสิ่งนี้! นี่ไม่ใช่เรื่องของเพียงคนเดียว พ่ออธิบายว่า:
ทั้งโลกอยู่ในกรงขังของราวัน นี่คืออาณาจักรของราวัน คานธีจีและคนอื่นๆ
ทั้งหมดพูดว่าพวกเขาต้องการอาณาจักรของราม
ซันยาสซีไม่เคยพูดว่าพวกเขาต้องการอาณาจักรของราม
เป็นเพียงผู้คนของบารัตเท่านั้นที่พูดสิ่งนี้
ไม่มีศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไปในเวลานี้ มีแต่กิ่งก้านอื่นๆ ทั้งหมด
เมื่อมียุคทองมีศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไปเพียงศาสนาเดียวในเวลานั้น
ชื่อนั้นได้เปลี่ยนไป พวกเขาได้ลืมศาสนาของตนเองและเปลี่ยนไปเป็นของศาสนาอื่น
ประชากรของชาวฮินดูมีจำนวนน้อยกว่าที่ควรจะเป็นเพราะหลายคนได้เปลี่ยนไปเป็นของศาสนาอื่น
ด้วยเหตุนี้เองประชากรของชาวบารัตจึงมีจำนวนน้อยลง
มิฉะนั้นประชากรของชาวบารัตจะมากที่สุด พวกเขาเปลี่ยนไปเป็นของศาสนาต่างๆ มากมาย
พ่อพูดว่า: ศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไปของลูกสูงส่งที่สุด ลูกเคยสะโตประธาน
หลังจากนั้นลูกเปลี่ยนไปและกลับมาตาโมประธาน ลูกๆ
เข้าใจว่ามหาสมุทรแห่งความรู้ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ผู้ที่ลูกร้องเรียกหา
ขณะนี้กำลังสอนลูกเป็นการส่วนตัว ท่านคือมหาสมุทรแห่งความรู้และมหาสมุทรแห่งความรัก
พระคริสต์ไม่สามารถได้รับการยกย่องในลักษณะเดียวกัน
กฤษณะไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นมหาสมุทรแห่งความรู้หรือผู้ชำระให้บริสุทธิ์
มีเพียงมหาสมุทรเดียวเท่านั้น ในทั่วทั้งสี่ทิศมีเพียงมหาสมุทรเดียว
ไม่มีสองมหาสมุทร นี่คือการละเล่นของโลกมนุษย์
แต่ละคนมีบทบาทของตนเองในการละเล่นนี้ พ่อพูดว่า:
หน้าที่ของพ่อแตกต่างจากหน้าที่ของคนอื่นโดยสิ้นเอย่างสิ้นเชิง
พ่อคือมหาสมุทรแห่งความรู้ ลูกร้องเรียกหาพ่อผู้ชำระให้บริสุทธิ์
แล้วลูกก็เรียกพ่อว่าผู้ให้การหลุดพ้น ท่านปลดปล่อยลูกจากอะไร?
ไม่มีใครรู้สิ่งนี้เช่นกัน ลูกรู้ว่าลูกมีความสุขมากในยุคทองและยุคเงิน
นั่นเรียกว่าสวรรค์ เวลานี้คือนรก เหตุนี้เองทุกคนจึงร้องเรียกหา:
ปลดปล่อยเราจากความทุกข์และพาเราไปสู่ดินแดนแห่งความสุข!
ซันยาสซีไม่เคยพูดว่าคนนั้นคนนี้ได้กลายเป็นผู้อยู่อาศัยในสวรรค์
พวกเขากล่าวว่าคนนั้นคนนี้ได้ไปสู่ดินแดนนิพพานดินแดนที่อยู่เหนือขึ้นไปที่อยู่ไกลออกไป
ในต่างประเทศเช่นกัน พวกเขาพูดว่า: คนนั้นคนนี้จากไปเพื่ออยู่บนสวรรค์
พวกเขาเชื่อว่าดวงวิญญาณนั้นไปหาพระเจ้าผู้เป็นพ่อ
เพราะที่นั่นมีสวรรค์อย่างแท้จริง พวกเขาพูดถึงพระเจ้าแห่งสวรรค์ผู้เป็นพ่อ
สิ่งนี้ไม่มีอยู่เวลานี้ หลังจากนรกต้องมีสวรรค์
พระเจ้าผู้เป็นพ่อต้องมาที่นี่เพื่อก่อตั้งสวรรค์
สวรรค์ไม่ได้อยู่ในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนหรือในโลกที่ไม่มีตัวตน
พ่อต้องมาที่นี่อย่างแน่นอน พ่อพูดว่า: พ่อมาและรับการค้ำจุนช่วยเหลือของวัตถุธาตุ
พ่อไม่ได้ใช้ชาติเกิดในลักษณะที่มนุษย์ใช้ชาติเกิด พ่อไม่ได้เข้ามาในครรภ์
ลูกทั้งหมดเข้ามาในครรภ์ ในยุคทองครรภ์เป็นเหมือนพระราชวัง
เพราะไม่มีการกระทำบาปที่นั่นซึ่งเขาจะต้องถูกลงโทษ
เหตุนี้เองจึงเรียกว่าพระราชวังของครรภ์
ที่นี่ดวงวิญญาณมีการกระทำที่เป็นบาปและดังนั้นพวกเขาจึงต้องประสบกับการถูกลงโทษ
เหตุนี้เองครรภ์จึงเรียกว่ากรงขัง ที่นี่ในอาณาจักรของราวันผู้คนยังคงทำบาปกันต่อไป
นี่คือโลกของดวงวิญญาณบาป นั่นคือโลกของดวงวิญญาณบุญ สวรรค์
มีคำกล่าวว่ากฤษณะลอยมาบนใบโพธิ์ นี่คือวิธีที่พวกเขาแสดงการสรรเสริญกฤษณะ
ในยุคทองไม่มีความทุกข์ในครรภ์ พ่ออธิบายแก่ลูกถึงปรัชญาของการกระทำ
การกระทำที่เป็นกลางและการกระทำที่เป็นบาป พวกเขาได้สร้างคัมภีร์,กีตะจากสิ่งนี้
แต่แทนที่จะพูดว่าพระเจ้าชีวาพูด พวกเขากลับใช้ชื่อของกฤษณะ
ขณะนี้ลูกรู้แล้วว่าลูกกำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกของความสุขที่ไร้ขีดจำกัดจากพ่อที่ไร้ขีดจำกัด
เวลานี้บารัตถูกสาปแช่งโดยราวันและเหตุนี้เองบารัตจึงกลับมาตกต่ำ
การสาปแช่งอย่างใหญ่หลวงนี้ถูกกำหนดไว้ในละครเช่นกัน พ่อมาและให้พร:
ขอให้ลูกมีชีวิตที่ยืนยาว! ขอให้ลูกมีลูกๆ ขอให้ลูกมีความมั่งคั่ง!
ท่านให้มรดกของความสุขทุกประเภทแก่ลูก พ่อมาและสอนลูก
ลูกกลายเป็นเทพด้วยการศึกษาสิ่งนี้ สิ่งสร้างใหม่กำลังถูกสร้างขึ้นมา
พ่อทำให้ลูกเป็นของท่านผ่านประชาบิดาบราห์มา ประชาบิดาบราห์มาได้รับการจดจำกันมา
ลูกกลายเป็นบราห์มา กุมารและกุมารี ลูกๆของท่าน
ลูกประกาศสิทธิ์ในมรดกของปู่ผ่านทางพ่อ
ลูกได้ประกาศสิทธิ์นี้มาก่อนหน้านี้ด้วยเช่นกัน เวลานี้พ่อมาอีกครั้ง ลูกๆ
ของพ่อควรไปหาพ่อ อย่างไรก็ตาม
ได้รับการจดจำว่าโลกมนุษย์ถูกก่อตั้งขึ้นโดยผ่านประชาบิดาบราห์มา
สิ่งนี้จะต้องเกิดขึ้นที่นี่ใช่ไหม? ในความสัมพันธ์กับดวงวิญญาณ
ลูกพูดว่าลูกคือพี่น้องเพศชาย เมื่อลูกกลายเป็นลูกของประชาบิดาบราห์มา
ลูกคือพี่น้องหญิงชาย ในเวลานี้ลูกทั้งหมดเป็นพี่น้องหญิงชาย
ลูกได้ประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกจากพ่อ
แม้กระทั่งเวลานี้ลูกกำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกจากพ่อ ชีพบาบาพูดว่า: จดจำพ่อ!
ลูกดวงวิญญาณต้องจดจำชีพบาบา
ด้วยการจดจำระลึกถึงท่านเท่านั้นที่ลูกจะกลับมาบริสุทธิ์ ไม่มีวิธีอื่นใด
ลูกไม่สามารถไปสู่ดินแดนแห่งการหลุดพ้นได้โดยไม่กลับมาบริสุทธิ์
ในตอนแรกในดินแดนแห่งการหลุดพ้นในชีวิตมีเพียงศาสนาเทพเก่าแก่โบราณเท่านั้น
ต่อมาศาสนาอื่นๆทั้งหมดก็เริ่มเข้ามาดำรงอยู่ตามลำดับ
พ่อมาในตอนท้ายและปลดปล่อยทุกคนจากความทุกข์ พ่อถูกเรียกว่าผู้ให้การหลุดพ้น
พ่อพูดว่า: เพียงแค่จดจำพ่อและบาปของลูกจะถูกเผาไป ลูกแม้กระทั่งร้องเรียกหา: บาบา
มา! ทำให้เราบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์! ครูเพียงแค่สอนลูก
เขาสร้างบุคลิกภาพของลูกหรือไม่? นี่เป็นการศึกษาเช่นกัน
เพียงพ่อมหาสมุทรแห่งความรู้เท่านั้นที่มาและให้ความรู้แก่ลูก อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
จงรู้ถึงปรัชญาของการกระทำ
การกระทำที่เป็นกลางและการกระทำที่เป็นบาปและห้ามมีการกระทำที่เป็นบาปใดๆ
ในขณะที่สร้างการกระทำในสนามของการกระทำ
สละละทิ้งกิเลสทั้งหมดและด้วยเหตุนี้จึงอยู่อย่างปลอดภัยจากการกระทำที่เป็นบาป
2.
จงกลับมาบริสุทธิ์ในระดับที่พ่อยอมรับการสังเวยของลูก
กลับมาบริสุทธิ์และไปสู่โลกที่บริสุทธิ์ สังเวยร่างกาย จิตใจ
และทรัพย์สมบัติของลูกในไฟบูชายัญนี้และใช้ทุกสิ่งที่ลูกมีอย่างมีคุณค่า
พร:
ขอให้ลูกเป็นนายที่เต็มไปด้วยความรู้และกลายเป็นผู้ทำลายอุปสรรคด้วยแสงและพลังแห่งความรู้
บนเส้นทางของการกราบไหว้บูชา พระพิฆเนศได้รับการกราบไหว้บูชาว่าเป็นผู้ทำลายอุปสรรค
นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักกันในชื่อนายที่เต็มไปด้วยความรู้ นั่นคือ
พระเจ้าแห่งความรู้ ลูกๆ
ที่กลายเป็นนายที่เต็มไปด้วยความรู้จะไม่มีวันพ่ายแพ้ต่ออุปสรรคเพราะความรู้คือแสงและพลังที่จะทำให้ลูกไปถึงจุดหมายได้อย่างง่ายดาย
ในทำนองเดียวกัน
ผู้ทำลายอุปสรรคและผู้ที่อยู่อย่างหลอมรวมกับพ่ออย่างต่อเนื่องและผู้ที่เฝ้าไตร่ตรองความรู้จะไม่มีวันพ่ายแพ้ต่ออุปสรรค
คติพจน์:
จงยกมอบข้อบกพร่องทั้งหมดของลูกที่มีทั้งภายในและภายนอกให้แก่พ่ออย่างหมดสิ้นและลูกจะได้รับพลังใจ
(พลังแห่งเจตจำนง)
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
สัมผัสกับสภาพไม่ไหวหวั่นสั่นคลอนและสม่ำเสมออย่างต่อเนื่อง
บัดนี้เป็นเวลาที่จะมีประสบการณ์ด้วยตนเองและทำให้ผู้อื่นมีประสบการณ์การอยู่อย่างมั่นคง
เลิกไหวหวั่นสั่นคลอน เวลาของการเล่นเกมได้จบลงแล้ว
เวลานี้จงมีพลังอย่างสม่ำเสมอและจงทำให้ดวงวิญญาณที่อ่อนแอมีพลัง
ถ้าลูกมีสันสการ์ของความอ่อนแอ ลูกจะทำให้ผู้อื่นอ่อนแอไปด้วย
เพื่อที่จะกลับมามีประสบการณ์ในทุกประเด็นของความรู้นี้
ให้มีความรักในสันโดษและเพิ่มการฝึกฝนสมาธิของลูก