06.06.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน เวลาอมฤตนั้นดีมาก ดังนั้นตื่นแต่เช้าตรู่
นั่งในสันโดษและมีการสนทนาที่แสนหวานกับบาบา
คำถาม:
ความรู้อะไรที่ช่วยลูกอย่างมากในการกลายเป็นโยคีที่สม่ำเสมอ?
คำตอบ:
ความรู้ของละคร ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นถูกกำหนดไว้แล้วในละคร
สภาพของลูกไม่ควรจะขึ้นลงเลย ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นไร
แม้กระทั่งหากมีแผ่นดินไหวหรือขาดทุนทางธุรกิจก็ตาม
ไม่ควรมีความสงสัยแม้แต่น้อยที่เกิดขึ้นในตัวลูกเกี่ยวกับสิ่งใด
สิ่งนี้เป็นที่รู้กันว่าเป็นมหาวีระ (ทหารที่กล้าหาญ)
หากลูกไม่มีความรู้ที่ถูกต้องของละคร ลูกก็เฝ้าแต่หลั่งน้ำตา
การมีความรู้ของละครช่วยลูกอย่างมากที่จะกลายเป็นโยคีที่สม่ำเสมอ
เพลง:
ขอคารวะต่อชีวา...
โอมชานติ
ลูกๆ เข้าใจอย่างดีมากว่าเวลานี้เป็นเวลาสิ้นสุดของโลกที่ไม่บริสุทธิ์นี้
เวลานี้เป็นเวลาเริ่มต้นของโลกที่บริสุทธิ์ เพียงลูกๆเท่านั้นที่รู้สิ่งนี้
เป็นลูกๆเท่านั้นที่ได้รับคำแนะนำเหล่านี้หรือศรีมัท ใครกำลังให้สิ่งนี้แก่ลูก?
พระเจ้า ผู้ที่สูงสุดเหนือสิ่งใด ท่านเฝ้าแต่อธิบายให้ลูก
ว่าลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์ ความรู้นี้เป็นไปสำหรับลูก
ทุกคนอื่นไม่บริสุทธิ์ โลกที่ไม่บริสุทธิ์นี้จะถูกทำลายอย่างแน่นอน
ผู้ที่ข้องแวะในกิเลสถูกเรียกว่าไม่บริสุทธิ์ พ่ออธิบาย:
ลูกเป็นเหตุที่ทำให้เกิดความทุกข์แก่กันและกันเป็นเวลาชาติแล้วชาติเล่า
เหตุนี้เองลูกจึงสัมผัสกับความทุกข์ตั้งแต่ตอนต้นจนถึงตอนกลางและตอนจบ
ลูกเฝ้าแต่ทำให้กันและกันไม่บริสุทธิ์ แม้ว่าพวกเขาร้องออกมาว่าพวกเขาไม่บริสุทธิ์
สิ่งนี้ก็ไม่ได้อยู่ในสติปัญญาของพวกเขาอย่างเต็มที่ พวกเขาร้องเรียกหา: “ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ได้โปรดมา”
และพวกเขาก็ยังไม่หยุดกลับมาไม่บริสุทธิ์
เวลานี้ลูกเข้าใจแล้วว่าทุกสิ่งเกี่ยวกับการกลับมาบริสุทธิ์
ลูกต้องการใครบางคนที่จะสามารถอธิบายทั้งหมดนี้ได้
มีเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่สามารถอธิบายสิ่งนี้ได้
ไม่มีกูรูเหล่านั้นสามารถชำระใครให้บริสุทธิ์ได้ ลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์
ไม่ใช่เพียงเพื่อชาติเกิดเดียวแต่เพื่อชาติเกิดแล้วชาติเกิดเล่า
ลูกที่มีความรู้มากก็ไปล้ำหน้าอย่างรวดเร็ว สิ่งนี้ถูกกำหนดไว้แล้วตามละคร
ลูกจำเป็นต้องกล้าหาญอย่างมากด้วยเช่นกัน
สิ่งนั้นจะสามารถเกิดขึ้นได้ด้วยการอยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่อของลูกเท่านั้น
พ่อนั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูกอย่างดีมาก บาบาพูดว่า: ตื่นแต่เช้าตรู่และจดจำบาบา
นั่นเป็นช่วงเวลาที่สวยงามมากที่จะอยู่ในการจดจำระลึกถึง
ช่วงเวลานั้นถูกเรียกว่ารุ่งอรุณ ในหนทางความเลื่อมใสศรัทธา ผู้คนพูดว่า: “จดจำระลึกถึงพระเจ้าในเวลาเช้าตรู่
โอ จิตใจ!” พ่อก็พูดเช่นกันว่า:
ตื่นแต่เช้าตรู่และจดจำระลึกถึงพ่อแล้วลูกจะทำให้ตนเองมีความสุขอย่างมาก
ขณะที่นั่งในการจดจำระลึกถึงพ่อ ลูกควรคิดถึงเกี่ยวกับวิธีที่จะอธิบายให้แก่ผู้อื่น
บรรยากาศในเวลาอมฤตนั้นบริสุทธิ์มาก
ในระหว่างวันลูกก็ข้องแวะอยู่ในธุรกิจทางโลกของลูก
จนกระทั่งเที่ยงคืนมีบรรยากาศที่ไม่บริสุทธิ์ นักปราชญ์
ผู้เคร่งศาสนาและผู้เลื่อมใสศรัทธาทั้งหมดทำความเลื่อมใสศรัทธาในเวลาเช้าตรู่
ในความเป็นจริงพวกเขาสามารถอยู่ในการจดจำระลึกถึงตลอดทั้งวันด้วย
พวกเขายังคงข้องแวะอยู่ในธุรกิจของเขา
แต่โยคะของสติปัญญาของพวกเขาจะถูกเชื่อมในโยคะกับเทพที่พวกเขากราบไหว้บูชา
อย่างไรก็ตามไม่มีใครสามารถคงอยู่เช่นนั้นได้ ในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา
แม้ว่าพวกเขาจะทำความพยายามเพียงแค่มีการเหลือบมอง พวกเขาก็ไม่ได้รับสิ่งใดเลย
ในขณะที่กำลังทำการกราบไหว้บูชาพวกเขาต้องกลับมาตาโมประธาน
ในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธาเช่นกัน พวกเขาได้มอบสิ่งสังเวยแก่ชีวา
พวกเขาเรียกสิ่งนั้นว่าการสังเวยตนเองที่คาจี
พวกเขากระโดดลงไปในบ่อในขณะที่ระลึกถึงชีวา นั่นคือการสังเวยของเขาต่อชีวา
นั่นคือการสังเวยของหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา
นี่คือการสังเวยของหนทางของความรู้นี้ นั่นเป็นเรื่องยากและนี่ก็ยากเช่นกัน
ไม่มีประโยชน์ใดๆผ่านสิ่งนั้นในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา
นั่นก็เหมือนกับดวงวิญญาณได้ฆ่าตัวตายจากร่างกายของเขา นั่นไม่ใช่ความรู้
พวกเขายังพูดด้วยเช่นกันว่าแต่ละดวงวิญญาณคือดวงวิญญาณสูงสุด
เพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่มีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ และท่านอธิบายแก่ลูกๆ
ว่าท่านผู้เดียวเท่านั้นคือดวงวิญญาณสูงสุด เป็นการพูดเท็จมากที่สุดที่จะพูดว่า “ฉันดวงวิญญาณคือดวงวิญญาณสูงสุด”
สิ่งนั้นเป็นไปไม่ได้! พ่อพูดว่า:
พ่อมาเพื่อชำระล้างผู้ไม่บริสุทธิ์ให้บริสุทธิ์เท่านั้นและดังนั้นพ่อกำลังชำระล้างลูกให้บริสุทธิ์ในเวลานี้
อย่างไรก็ตามไม่ว่าอะไรก็ตามที่จะเกิดขึ้นในละครก็จะเกิดขึ้น
ยกตัวอย่างเช่นหากเกิดแผ่นดินไหวหรือหลังคาถล่มลงมานั่นก็ถูกเรียกว่าชะตากรรม
สิ่งนั้นก็เกิดขึ้นในวงจรที่แล้วด้วย
ไม่จำเป็นที่จะต้องขึ้นลงแม้เพียงเล็กน้อยกับสิ่งนั้น
ลูกต้องคงอยู่อย่างมั่นคงในละครอย่างมาก
สิ่งนี้เป็นที่รู้กันดีว่าการเป็นทหารที่กล้าหาญ ผู้คนมากมายประสบอุบัติเหตุฯลฯ
มีใครในพวกเขาได้รับการปกป้องหรือไม่? สิ่งนี้ถูกกำหนดไว้แล้วในละคร
นี่เป็นบทบาทของพวกเขาในละครเช่นนั้น
ผู้ที่ไม่เข้าใจละครก็จดจำร่างกายและเฝ้าแต่หลั่งน้ำตา
พวกเขาไม่สามารถจดจำชีพบาบาได้เพราะพวกเขาไม่ได้รักชีพบาบา
พวกเขาไม่ได้มีความรักที่แท้จริงนั้น ต้องมีความรักอย่างเต็มที่ต่อพ่อ
ทุกวงจรลูกกลายเป็นผู้สติปัญญามีความรักต่อชีพบาบา
ลูกจะไม่พูดว่าเทพมีสติปัญญาที่มีความรักต่อพ่อ
พวกเขาได้มาซึ่งสถานภาพนั้นด้วยการมีความรักในเวลานี้ ที่นั่นพวกเขาไม่รู้อะไรเลย
ตลอดทั้งวงจรลูกไม่รู้สิ่งใดเกี่ยวกับชีพบาบาที่จะทำให้ลูกสามารถรักท่านได้
เวลานี้พ่อได้ให้คำแนะนำของพ่อแก่ลูก พ่อพูดว่า:
เวลานี้จงตัดขาดจากคนอื่นและเชื่อมตนเองกับพ่อผู้เดียวเท่านั้น
นี่คือเวลาของการทำลายล้างอย่างแน่นอน ลูกๆ
รู้สิ่งนี้ในขณะที่ผู้คนนั้นอยู่ในความมืดมิดที่สุด
เวลานี้ลูกเข้าใจว่าลูกต้องประกาศสิทธิ์ในมรดกอย่างเต็มที่จากพ่อ
หากปราศจากการอยู่ในการจดจำระลึกถึงลูกไม่สามารถกลับมาสะโตประธานได้
ลูกแต่ละคนกลายเป็นศัลยแพทย์และตรวจสอบความเจ็บป่วยของลูกเอง
ทำตามศรีมัทและดูว่าลูกรักพ่อมากแค่ไหน เป็นการดีที่จะจดจำระลึกถึงพ่อในเวลาอมฤต
ช่วงเวลาเช้าตรู่นั้นดีมาก จะไม่มีพายุใดๆของมายาในเวลานั้น
ไม่มีประโยชน์ใดในการทำทาปาเซียจนถึงเที่ยงคืนเพราะช่วงเวลานั้นสกปรกมาก
บรรยากาศก็แย่มากในตอนนั้น
ดังนั้นลูกควรปล่อยช่วงเวลานั้นไปจนกระทั่งหลังจากตีหนึ่งในตอนเช้า
บรรยากาศดีหลังตีหนึ่ง พ่อพูดว่า: ของลูกคือราชาโยคะที่ง่ายดาย
ดังนั้นลูกอาจจะนั่งอย่างสบาย
บาบาบอกลูกถึงประสบการณ์ของท่านเองว่าท่านพูดกับบาบาอย่างไร: บาบา
ละครนี้มหัศจรรย์เพียงใด!
ดูสิว่าท่านมาและทำให้ผู้ที่ไม่บริสุทธิ์นั้นบริสุทธิ์อย่างไร!
ดูสิว่าท่านนั้นเปลี่ยนทั้งโลกอย่างไร! เป็นความมหัศจรรย์ยิ่ง!
เช่นที่พ่อมีความคิดเหล่านี้ ดังนั้นลูกๆ
ก็ควรมีความคิดด้วยเช่นกันว่าจะนำเรือของมนุษย์ข้ามฟากไปได้อย่างไร พ่อพูดว่า:
ลูกเฝ้าแต่ร้องเรียกหา: “โอ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ได้โปรดมา!” เวลานี้พ่อได้มาแล้ว
อย่าได้กลับมาไม่บริสุทธิ์! อย่าได้กลับมาไม่บริสุทธิ์และแล้วมาและนั่งในชุมนุม
มิฉะนั้นลูกจะทำให้บรรยากาศไม่บริสุทธิ์ บาบามาและรู้ได้
ในเดลีและบอมเบย์ผู้ที่ข้องแวะในกิเลสจะมาและนั่งที่นั่น
ได้มีการจดจำกันว่าปีศาจมานั่งเพื่อสร้างอุปสรรค
ผู้ที่ข้องแวะในกิเลสถูกเรียกว่าปีศาจ พวกเขาทำให้บรรยากาศเสีย
การลงโทษนั้นรุนแรงมากสำหรับพวกเขา บาบาอธิบายทุกสิ่ง
อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่สามารถอยู่โดยไม่ได้เป็นเหตุของการสูญเสียแก่ตนเอง
พวกเขาแม้กระทั่งพูดเท็จ ลูกควรเขียนถึงบาบาในทันทีและพูดว่า: “บาบาฉันได้ทำความผิดนี้
โปรดยกโทษให้กับฉัน!” เขียนเกี่ยวกับบาปของลูก
มิฉะนั้นบาปเหล่านั้นจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆและลูกจะต้องจบสิ้นลงในก้นบึ้งของนรกที่ลึกที่สุด
พวกเขามาเพื่อรับบางสิ่ง แต่ในความเป็นจริงแล้วพวกเขากลับเป็นเหตุให้ตนเองสูญเสีย
นี่ก็เป็นบทบาทของละครด้วย เคยมีปีศาจเช่นนั้นในวงจรก่อนหน้านี้
พวกเขาแม้กระทั่งคงอยู่ในเวลานี้ พวกเขาไม่สนใจน้ำทิพย์แล้วดื่มยาพิษ
พวกเขาทำร้ายตนเองและเป็นเหตุของการสูญเสียให้แก่ผู้อื่นด้วยเช่นกัน
พวกเขาทำลายบรรยากาศ ไม่ใช่ว่าครูทุกคนจะเหมือนกัน มีกองทัพช้าง
กองทัพม้าและกองทัพเท้า ลูกๆควรมีความสุขมากมาย ลูกได้พบกับพ่อแล้ว
ลูกต้องการอะไรอีก? ใช่ ลูกต้องดูแลลูกๆ ของลูกอย่างแน่นอน
อย่าได้คิดว่าพวกเขาทั้งหมดนั้นเป็นของบาบาและดังนั้นลูกจึงสามารถพูดกับบาบาว่า: “บาบา
ท่านดูแลพวกเขาด้วย! เวลานี้ฉันเป็นของท่าน” พ่ออธิบาย:
ขณะที่อยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูก จงกลับมาบริสุทธิ์เหมือนดอกบัว
อย่าได้ทำสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ สิ่งแรกนั้นคือตัณหาราคะ
เป็นเพราะสิ่งนี้ที่ดรุพดีร้องเรียกหาเพื่อให้ได้รับการปกป้อง
เธอได้ร้องเรียกเมื่อพ่อผู้ที่สามารถได้ยินเธอนั้นได้มาแล้ว
ไม่มีใครร้องเรียกหาเพื่อปกป้อง(เพื่อความบริสุทธิ์)ก่อนที่ท่านจะมา
พวกเขาจะร้องเรียกหาใคร? เป็นเพราะบาบามาที่พวกเขาร้องเรียกหา
พวกเขาจะไปที่ไหนหลังจากที่กลับมาบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์
พวกเขาต้องกลับบ้านและนี่คือเวลาที่จะทำเช่นนั้น
ผู้ประทานหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์สำหรับทุกคนและผู้ปลดปล่อยคือหนึ่งเดียว
มีความทุกข์ที่นี่
ไม่มีนักปราชญ์ผู้รู้หรือผู้เคร่งศาสนาใดสามารถมีความสุขที่นี่ได้
ทุกคนมีความทุกข์หรือความเจ็บป่วยประเภทใดประเภทหนึ่งฯลฯ
มีแม้กระทั่งกูรูที่ตาบอดและพิการ
พวกเขาต้องเคยทำการกระทำเช่นนั้นอย่างแน่นอนที่ทำให้พวกเขากลายเป็นคนตาบอดหรือพิการ
จะไม่มีใครตาบอดหรือพิการในยุคทอง ผู้คนไม่เข้าใจสิ่งนี้
เพียงพ่อเท่านั้นที่มาและอธิบายสิ่งนี้
เพียงพ่อเท่านั้นที่เป็นมหาสมุทรแห่งความรู้และผู้ชำระให้บริสุทธิ์
ที่เหลือทั้งหมดคือความเลื่อมใสศรัทธา หนทางของความเลื่อมใสศรัทธาแยกจากกัน
นั่นคือหนทางสำหรับการลงบันได ต้องใช้เวลา 84
ชาติเกิดที่จะลงมาสู่ชีวิตของบ่วงพันธะ
และแล้วก็ใช้หนึ่งวินาทีที่จะเข้าไปสู่ชีวิตแห่งการหลุดพ้น
นั่นคือต่อเมื่อลูกทำตามคำแนะนำของผู้เดียวนั้นและจดจำพ่อ สิ่งนี้ตามลำดับกันไป
พวกเขาพูดว่า: “คงจะเป็นการดีถ้าเรามีคนนั้นคนนี้เป็นครูของเรา”
เป็นเพราะพวกเขาอ่อนแอที่พวกเขาขอให้ครูมาหาพวกเขาเป็นเวลาสองถึงสี่เดือน
บาบาพูดว่า: นี่เป็นความผิดเช่นกัน
ทำไมลูกถึงจดจำครูของลูกเมื่อบาบาบอกบางสิ่งที่ง่ายดายแก่ลูก?
เพียงแค่จดจำพ่อและควงกงจักรแห่งการตระหนักรู้ในตนเอง
อธิบายสิ่งนี้แก่ผู้อื่นด้วยเช่นกัน ก็แค่นี้เอง ครูจะมาและทำอะไร?
นี่เป็นเรื่องของหนึ่งวินาที ด้วยการข้องแวะอยู่ในธุรกิจของลูก
ลูกก็ลืมที่จะทำเช่นนั้น และแล้วแม้กระทั่งครูก็จะพูดว่า: “มานมานะบาฟ!”
ผู้ที่โง่เขลาบางคนก็ไม่เข้าใจอะไรเลยและพูดว่าพวกเขาต้องการครูที่ดี
ลูกก็ได้รับความรู้นี้เช่นกัน จดจำระลึกถึงพ่อและมรดก! ละทิ้งสำนึกที่เป็นร่าง!
นี่คือศูนย์ของฉัน นั่นคือศูนย์ของคนนั้น ทำไมนักเรียนคนนี้ถึงไปที่นั่น
ทุกสิ่งเหล่านี้คือสำนึกที่เป็นร่าง ศูนย์ทั้งหมดเป็นของชีพบาบา ไม่ใช่เป็นของลูก
ทำไมลูกถึงรู้สึกว่าคนนั้นคนนี้ไม่มาที่ศูนย์ของลูก? เขาจะไปไหนก็ได้
บาบาพูดเสมอว่า: อย่าได้ร้องขออะไรจากใคร
ลูกสามารถเข้าใจว่าลูกจะได้รับอะไรหากลูกไม่หว่านเมล็ด
ในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธาเช่นกัน พวกเขาให้ทานและทำบุญ
ในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธาลูกทำทุกสิ่งเพื่อพระเจ้าโดยทางอ้อม
ผู้คนให้แก่ซันยาสซีเป็นอย่างมาก
โดยปกติการให้ทานนั้นจะให้กับคนยากจนไม่ใช่กับคนมั่งคั่ง
การให้ทานอาหารนั้นเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
พ่ออธิบายว่าเมื่อลูกให้ทานลูกก็ได้รับผลของสิ่งนั้นในชาติเกิดถัดไปของลูก
พระเจ้าให้ผลของสิ่งนั้นแก่ทุกคน
นักปราชญ์ผู้รู้และผู้เคร่งศาสนาไม่สามารถให้การตอบแทนใดๆ ได้
เป็นเพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่ให้สิ่งนั้น ท่านสามารถให้ผ่านใครก็ตาม พ่ออธิบาย:
ลูกเคยให้ในนามของพระเจ้า
และท่านเคยทำให้แน่ใจว่าลูกจะได้รับสิ่งนั้นตอบแทนในชาติเกิดถัดไปของลูก
เวลานี้พ่อได้มาหาลูกโดยตรง เวลานี้ลูกจะได้รับผลตอบแทนสำหรับ 21 ชาติเกิด
ความตายกำลังยืนอยู่เบื้องหน้า ในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา
ลูกไม่ได้รับการบอกว่าความตายกำลังยืนอยู่เบื้องหน้าลูกและดังนั้นลูกจึงต้องใช้ทุกสิ่งที่ลูกมีในหนทางที่มีค่า
ไม่เคยมีการบอกสิ่งนี้แก่ลูก เวลานี้พ่ออธิบายให้แก่ลูก:
ใครก็ตามที่ต้องการสามารถเปิดโรงพยาบาลทางจิตนี้ได้
บางคนบอกว่าพวกเขาจะสร้างอาคารที่ลูกสามารถเปิดโรงพยาบาลนี้ได้ พ่อพูดว่า:
ถ้าลูกสร้างอาคารในวันนี้และลูกตายในวันพรุ่งนี้ ทุกสิ่งจะจบสิ้น
ไม่มีการรับประกันใดๆสำหรับร่างกายของลูก
เพียงแค่เก็บห้องหนึ่งในบ้านที่ลูกมีในเวลานี้ซึ่งลูกสามารถเปิดโรงพยาบาลและวิทยาลัยทางจิตได้
เมื่อลูกให้ประโยชน์แก่ผู้คนมากมาย ลูกก็ประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงมาก อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
ทำตามศรีมัทและตรวจสอบตนเองว่าลูกมีความรักที่แท้จริงต่อพ่อผู้เดียวในเวลาของการทำลายล้างนี้หรือไม่:
ฉันได้ตัดขาดจากคนอื่นและเชื่อมโยงตนเองกับผู้เดียวเท่านั้นหรือไม่?
ฉันได้ทำการกระทำที่เป็นบาปใดๆที่ทำให้ฉันกลายเป็นปีศาจหรือไม่?
ตรวจสอบตนเองด้วยวิธีนี้และเปลี่ยนแปลงตนเอง
2.
ไม่มีการรับประกันสำหรับร่างกายของลูก ดังนั้นใช้ทุกสิ่งที่ลูกมีในหนทางที่มีค่า
เพื่อที่จะทำให้สภาพของลูกมั่นคงและไม่สั่นคลอนอย่างสม่ำเสมอ
เฝ้าแต่ก้าวหน้าไปในขณะที่เก็บความเข้าใจของละครไว้ในสติปัญญาของลูกอย่างดีมาก
พร:
ขอให้ลูกกลายเป็นนายผู้ทรงอำนาจที่มีชัยชนะโดยการอุทิศตนเองและหยุดความพ่ายแพ้ครั้งแล้วครั้งเล่า
สร้างทุกความคิดและทำทุกการกระทำในขณะที่พิจารณาตัวเองว่าเป็นเพชรพลอยแห่งชัยชนะและลูกจะไม่เคยพ่ายแพ้
ผู้ทรงอำนาจไม่สามารถพ่ายแพ้ได้ หากลูกพ่ายแพ้ครั้งแล้วครั้งเล่า
ลูกจะต้องถูกดารามราชลงโทษ และผู้ที่พ่ายแพ้จะต้องร้อยพวงมาลัยในอนาคต
พวกเขาจะต้องสวมพวงมาลัยให้กับรูปเคารพมากมายตั้งแต่ยุคทองแดงเป็นต้นมา ดังนั้น
แทนที่จะพ่ายแพ้ จงอุทิศตนและสัญญาว่าจะนำรูปที่สมบูรณ์พร้อมของลูกมาใช้
และแล้วลูกจะกลับมามีชัยชนะ
คติพจน์:
คำว่า “ในบางครั้ง”
แสดงให้เห็นความอ่อนแอ และดังนั้นอย่าพูดว่า ฉันจะทำสิ่งนั้นในบางครั้ง
เพราะลูกต้องทำสิ่งนั้นในเวลานี้
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
คงอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใส มีธรรมชาติที่ง่ายดาย และอดทนอย่างสม่ำเสมอ
ฉันคือผู้เล่นบนเวทีที่ไม่มีขีดจำกัดนี้
เวทีของผู้เล่นให้ประสบการณ์ของการอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใสอย่างสม่ำเสมอ
ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นไร ผู้คนทั่วโลกอาจพูดว่าเป็นหายนะ
แต่ผู้เล่นที่กำลังเล่นเกมอย่างสม่ำเสมอและกำลังมองทุกสิ่งอย่างเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละวาง
จะมองว่าหายนะนั้นเป็นเพียงเกม และด้วยพลังของความอดทน
จึงมีประสบการณ์ว่าสิ่งนั้นเป็นเหมือนความบันเทิง