09.09.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ
ที่แสนหวาน
ด้วยพลังโยคะเท่านั้นที่ลูกสามารถเอาชนะบาปของลูกและกลายเป็นผู้เอาชนะบาป
คำถาม:
ความคิดอะไรที่ทำให้ลูกที่เพียรพยายามหยุดทำความพยายาม?
คำตอบ:
เมื่อผู้เพียรพยายามมีความคิดว่ายังมีเวลาเหลืออยู่อีกมากและเขาจะสามารถควบไปข้างหน้าได้ในภายหลัง
พ่ออธิบายว่า: ลูกๆ ความตายไม่ได้ถูกกำหนดไว้
หากลูกจะทิ้งทุกสิ่งไว้เพื่อพรุ่งนี้และตายไปในระหว่างนั้น ลูกจะได้รับรายได้อะไร?
ดังนั้นจงเฝ้าแต่ให้คุณประโยชน์ต่อตัวลูกเองและผู้อื่นให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ด้วยการทำตามศรีมัท
ห้ามหยุดเพียรพยายามด้วยการคิดเกี่ยวกับเวลา
เพลง:
ขอคารวะต่อชีวา
โอมชานติ
ได้มีการอธิบายแก่ลูกๆ ว่า ผู้เดียว
ผู้ปราศจากตัวตนไม่สามารถทำการกระทำใดได้หากไม่มีผู้ที่มีตัวตน
มิฉะนั้นท่านไม่สามารถเล่นบทบาทของท่านได้
พ่อทางจิตมาและอธิบายให้แก่ลูกๆทางจิตโดยผ่านบราห์มา
ลูกจะต้องกลับมาสะโตประธานและเป็นนายของโลกด้วยพลังของโยคะ
สิ่งนี้อยู่ในสติปัญญาของลูกๆ
ว่าพ่อมาทุกวงจรและสอนราชาโยคะให้แก่ลูกโดยผ่านบราห์มา
ท่านได้ทำการก่อตั้งศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไป
นั่นคือท่านเปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นเทพ
มนุษย์ผู้ที่เป็นเทพนั้นบริสุทธิ์และเปลี่ยนไปหลังจาก 84
ชาติเกิดและขณะนี้กลับมาไม่บริสุทธิ์ เมื่อผู้คนของบารัตมีสติปัญญาที่สูงส่ง
พวกเขามีทุกสิ่ง - ความบริสุทธิ์ ความสงบ และความสุข นี่คือเรื่องของ 5000 ปี
พ่ออธิบายถึงบัญชีทั้งหมดรวมทั้งวันที่และเวลาให้แก่ลูก ไม่มีใครที่สูงไปกว่าท่าน
เพียงพ่อเท่านั้นนั่งที่นี่และบอกลูกถึงความลับของเริ่มแรก ตอนกลาง และตอนจบของโลก
นั่นคือของต้นกัลปะ ศาสนาเทพของบารัตเวลานี้ได้หายไป
ภาพลักษณ์นั้นคงอยู่อย่างแน่นอน
ผู้คนชาวบารัตรู้ว่ามีอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ในยุคทอง
พวกเขาได้ทำความผิดในคัมภีร์และได้แสดงว่ากฤษณะอยู่ในยุคทองแดง
เพียงพ่อเท่านั้นที่มาและแสดงหนทางกลับบ้านให้แก่ผู้ที่ลืมสิ่งนี้
ท่านเรียกได้ว่าเป็นผู้นำทางสู่การหลุดพ้นและการหลุดพ้นในชีวิต
ท่านผู้เดียวเท่านั้นที่ให้การหลุดพ้นและการหลุดพ้นในชีวิตแก่ทุกคน
เมื่อบารัตได้รับการหลุดพ้นในชีวิต
ดวงวิญญาณที่เหลือทั้งหมดอยู่ในดินแดนแห่งการหลุดพ้น
และเหตุนี้เองท่านจึงได้ชื่อว่าผู้ประทานการหลุดพ้นและการหลุดพ้นในชีวิต
ผู้สร้างมีเพียงผู้เดียว และโลกก็มีเพียงหนึ่งเดียวเช่นกัน
มีประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์เดียวของโลกและสิ่งนี้ยังคงซ้ำรอยต่อไป มียุคทอง
ยุคเงิน ฯลฯ แล้วก็มียุคแห่งการบรรจบพบกัน
ยุคเหล็กไม่บริสุทธิ์ในขณะที่ยุคทองนั้นบริสุทธิ์ ก่อนยุคทองจะมาถึง
ยุคเหล็กต้องถูกทำลายก่อนอย่างแน่นอน การก่อตั้งต้องเกิดขึ้นก่อนการทำลายล้าง
การก่อตั้งจะไม่เกิดขึ้นในยุคทอง
พระเจ้ามาเมื่อโลกที่ไม่บริสุทธิ์ต้องได้รับการชำระให้บริสุทธิ์
ขณะนี้พ่อกำลังแสดงให้ลูกเห็นวิธีที่ง่ายดายที่จะใช้:
จงตัดขาดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับร่างกายของลูกและความสัมพันธ์ทางร่างและกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณและจดจำพ่อ
พ่อคือผู้เดียวผู้ที่ให้ผลแก่ผู้เลื่อมใสศรัทธา
ท่านให้ความรู้แก่ผู้เลื่อมใสศรัทธาเพื่อทำให้พวกเขาบริสุทธิ์
เป็นโยคะที่ชำระล้างทุกคนให้บริสุทธิ์
มหาสมุทรแห่งความรู้มาและพูดความรู้โดยผ่านปากของผู้นี้
ท่านชำระผู้ที่ไม่บริสุทธิ์ให้บริสุทธิ์
ขณะนี้ทุกดวงวิญญาณกลับมาไม่บริสุทธิ์และดังนั้นพวกเขาร้องเรียกหาพ่อเพราะไม่มีใครนอกจากพ่อที่สามารถชำระล้างพวกเขาให้บริสุทธิ์ได้
ถ้าแม่น้ำคงคาเป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์แล้วเหตุใดลูกจึงร้องเพลงว่า:
ผู้ชำระให้บริสุทธิ์คือรามผู้ที่เป็นของสีดา? สติปัญญากล่าวว่า พ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุดจะมาอีกครั้งอย่างแน่นอนเพื่อที่จะทำการก่อตั้งโลกใหม่และทำลายล้างโลกเก่า
ต้นกัลปะนั้นมีช่วงเวลา
สิ่งใดก็ตามที่ไปถึงสภาพเสื่อมโทรมทั้งหมดเรียกว่าตาโมประธาน
สิ่งนี้ไม่สามารถเรียกว่าโลกใหม่ นี่คือโลกของยุคเหล็ก
ทุกสิ่งเหล่านี้ถูกทำให้นั่งอยู่ในสติปัญญาของลูกเพื่อที่ลูกจะอธิบายให้แก่ผู้อื่น
ให้สาสน์นี้แก่ทุกบ้าน อย่าพูดว่า “พระเจ้ามาแล้ว!” จงอธิบายอย่างมีศิลปะวิธีว่า:
คุณมีสองพ่อ พ่อทางโลกและพ่อทางจิต ในเวลาของความทุกข์ ลูกเพียงจดจำพ่อทางจิต
ไม่มีใครในดินแดนแห่งความสุขจดจำพระเจ้า
ในยุคทองอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์มีความสงบ ความสุข และความบริสุทธิ์ มีทุกสิ่ง
เมื่อลูกได้รับมรดกของพ่อแล้ว ลูกจะร้องเรียกหาท่านทำไมล่ะ?
ที่นั่นไม่มีอะไรนอกจากความสุข
พ่อไม่ได้สร้างโลกเพื่อเป็นสาเหตุที่ทำให้ลูกมีความทุกข์ ละครนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว
ผู้ที่มีบทบาทที่จะเล่นในตอนท้ายจะใช้ 2 ถึง 4
ชาติเกิดและอยู่ในดินแดนแห่งความสงบสำหรับช่วงเวลาที่เหลือ อย่างไรก็ตาม
เป็นไปไม่ได้สำหรับใครที่จะออกไปจากละครนี้ พวกเขาอาจใช้ 1 หรือ 2 ชาติเกิด
แต่ราวกับว่าพวกเขาได้รับการปลดปล่อยในช่วงเวลาที่เหลือ ดวงวิญญาณเป็นนักแสดง
บ้างมีบทบาทที่สูงส่ง และบ้างก็มีบทบาทที่น้อยกว่า
เป็นที่จดจำกันว่าไม่มีใครสามารถเข้าถึงส่วนลึกของพระเจ้าได้
พระเจ้าเท่านั้นที่มาและอธิบายให้แก่ลูกถึงความลับของผู้สร้างและเริ่มแรก ตอนกลาง
และตอนจบของสิ่งสร้าง พ่ออธิบายว่า: พ่อเข้ามาในร่างกายที่ธรรมดา
ผู้ที่พ่อเข้ามาในร่างกายของเขา เขาไม่รู้ถึงชาติเกิดของตนเอง
พ่อบอกลูกถึงเรื่องราวของ 84 ชาติเกิดของผู้นี้
ไม่มีบทบาทใดสามารถเปลี่ยนแปลงได้เพราะละครนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว
สิ่งนี้ไม่ได้นั่งอยู่ในสติปัญญาของผู้ใด
สิ่งนี้สามารถอยู่ในสติปัญญาของลูกได้เมื่อลูกกลับมาบริสุทธิ์และพยายามที่จะเข้าใจเท่านั้น
เพื่อที่จะเข้าใจทุกสิ่งอย่างชัดเจนลูกต้องอยู่ในบัทตี (เตาเผา) เป็นเวลา 7 วัน
พวกเขาได้อ่านจากภควัตกีตะฯลฯ เป็นเวลา 7 วันเช่นกัน
บ้างก็สามารถเข้าใจทุกสิ่งอย่างชัดเจนมากในเพียง 7 วันเท่านั้น
แต่บ้างพูดว่าไม่มีอะไรนั่งอยู่ในสติปัญญาของพวกเขาเลย
ถ้าพวกเขาไม่ประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง
สิ่งเหล่านี้จะนั่งอยู่ในสติปัญญาของพวกเขาได้อย่างไร? อัจชะ
อย่างน้อยพวกเขาก็ได้รับประโยชน์ ปวงประชาถูกสร้างขึ้นมาเรื่อยๆในลักษณะนี้
แต่ต้องใช้ความพยายามที่จะประกาศสิทธิ์ในโชคแห่งอาณาจักร
ด้วยการจดจำระลึกถึงพ่อเท่านั้นที่บาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้อง
ลูกจะทำสิ่งนี้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับลูก แต่ยังคงเป็นการชี้นำของพ่อ
สิ่งที่น่ารักเป็นที่จดจำเสมอใช่ไหม?
ในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธาเช่นกันพวกเขาพูดว่า: โอ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์
ได้โปรดมา! ขณะนี้ลูกได้พบท่านแล้ว ท่านพูดว่า: จงจดจำพ่อและสนิมจะถูกขจัดออกไป
ลูกจะไม่ได้รับอาณาจักรเช่นนั้น!
ต้องมีความพยายามบ้างเล็กน้อยเพื่อมีการจดจำระลึกถึง
เพียงผู้ที่จดจำบาบาอย่างมากจะได้รับสภาพที่อยู่เหนือบ่วงกรรมของพวกเขา
เพราะด้วยไม่จดจำบาบาอย่างเต็มที่บาปของลูกจึงไม่ได้รับการปลดเปลื้อง
ด้วยพลังโยคะเท่านั้นที่ลูกสามารถกลายเป็นผู้เอาชนะบาป
ลักษมีและนารายณ์กลับมาบริสุทธิ์มากเช่นนี้ได้อย่างไร
ในเมื่อไม่มีใครเลยบริสุทธิ์ในตอนท้ายของยุคเหล็ก?
เวลานี้บทตอนของความรู้ของกีตะกำลังซ้ำรอย พระเจ้าชีวาพูด:
ทุกคนยังคงทำความผิดกันต่อไปดังนั้นพ่อจึงมาและทำให้ทุกคนปราศจากจากความผิด
คัมภีร์ทั้งหมดของบารัตเป็นของหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา พ่อพูดว่า:
ไม่มีใครรู้เกี่ยวกับสิ่งที่พ่อพูด
ผู้ที่ได้ยินสิ่งนี้จากพ่อจะได้รับรางวัลของพวกเขาเป็นเวลา 21 ชาติเกิด
แล้วความรู้นี้ก็หายไป ลูกได้วนไปรอบวงจรและเวลานี้กำลังฟังความรู้นี้
ลูกรู้ว่าลูกกำลังเพาะต้นอ่อนของการเปลี่ยนมนุษย์เป็นเทพ นี่คือต้นอ่อนของต้นไม้เทพ
ผู้คนยังคงเพาะต้นอ่อนของต้นไม้นั้นต่อไป พ่อมาและแสดงให้ลูกเห็นถึงความแตกต่าง
ลูกแสดงให้เห็นว่าแผนของพวกเขาเป็นอย่างไร และแผนของลูกเป็นอย่างไร
พวกเขามีการวางแผนครอบครัวเพื่อหยุดจำนวนประชากรโลกที่เพิ่มขึ้น
พ่อบอกลูกในสิ่งที่ดีมาก
นั่นคือศาสนานับไม่ถ้วนจะถูกทำลายและครอบครัวของเทพจะได้รับการก่อตั้ง
ในยุคทองมีเพียงครอบครัวเดียวของศาสนาเทพเท่านั้น
ไม่มีครอบครัวมากมายอื่นที่คงอยู่ในเวลานั้น
ดูซิว่ามีครอบครัวที่คงอยู่ในบารัตในเวลานี้มากมายเพียงใด - ครอบครัวกุจราตี
ครอบครัวซิกข์ อันที่แล้วควรมีเพียงครอบครัวเดียวในบารัต
เมื่อมีครอบครัวมากมายก็ย่อมมีความขัดแย้งอย่างแน่นอน และก็มีสงครามกลางเมือง
สงครามกลางเมืองเกิดขึ้นภายในครอบครัวด้วยเช่นกัน
เช่นที่พี่น้องสองคนในครอบครัวเดียวกันที่ไม่สามารถอาศัยอยู่ด้วยกันได้เพราะมีการขัดแย้งระหว่างกัน
แม้แต่น้ำก็ยังถูกแบ่งระหว่างพวกเขา
ผู้ที่อยู่ในศาสนาซิกข์รู้สึกว่าพวกเขาควรจะให้ความสุขกับครอบครัวที่อยู่ในศาสนาของพวกเขามากขึ้น
มีแรงดึงดูดมากกว่าไปสู่ประเภทของตนเอง พวกเขายังคงพยายามอย่างหนักต่อไป
เมื่อถึงเวลาสุดท้ายพวกเขาจะต่อสู้รบรากันในหมู่ของตนเอง การทำลายล้างต้องเกิดขึ้น
พวกเขายังคงผลิตระเบิดจำนวนมากต่อไป เมื่อสงครามใหญ่เกิดขึ้น พวกเขาก็ทิ้งระเบิด 2
ลูก ขณะนี้พวกเขาผลิตระเบิดมากมาย นี่เป็นเรื่องของความเข้าใจ
ลูกต้องอธิบายว่านี่คือสงครามมหาภารตะเดียวกัน แม้แต่บุคคลที่มีชื่อเสียงก็พูดว่า
ถ้าพวกเขาไม่หยุดสงคราม ทั้งโลกก็จะถูกจุดให้ลุกเป็นไฟ ลูกรู้ว่าจะต้องมีไฟ
พ่อกำลังก่อตั้งศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไป ราชาโยคะเป็นไปเพื่อยุคทอง
ศาสนาเทพที่ได้หายไปนั้นจะได้รับการก่อตั้งอีกครั้ง ขณะนี้เป็นยุคเหล็ก
และหลังจากนั้นก็ต้องมียุคทอง
ขณะนี้มีสงครามมหาภารตะที่ยิ่งใหญ่นี้เป็นไปเพื่อการทำลายล้างของยุคเหล็ก
ซึมซับสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดอย่างดีมากแล้วจึงอธิบาย มนุษย์เป็นของชุมนุมปีศาจ
และเหตุนี้เองลูกจะต้องระมัดระวังอย่างมาก
ขณะนี้จะมีอุปสรรคมากมายเช่นที่เคยมีในวงจรที่แล้วอย่างแน่นอน
ละครนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว และเราก็ถูกผูกอยู่กับละคร
ลูกไม่ควรที่จะลืมการจาริกแสวงบุญของการจดจำระลึกถึง มีเพลงว่า: “โอ้
นักเดินทางในเวลากลางคืนอย่าได้เหนื่อยล้า”
ไม่มีใครสามารถเข้าใจความหมายของเพลงนี้ได้
กลางคืนกำลังจะสิ้นสุดลงและกลางวันกำลังจะมาถึง
ครึ่งวงจรนี้ได้มาถึงจุดสิ้นสุดและความสุขในเวลานี้จะเริ่มขึ้น
พ่อได้อธิบายแก่ลูกถึงความหมายของคำว่า “มานมานะบาฟ”
เพราะมีการใส่ชื่อของกฤษณะเข้าไปในกีตะ จึงไม่มีพละกำลังเดียวกัน
กฤษณะไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นผู้ทรงพลังอำนาจ เขาใช้ 84 ชาติเกิดเต็ม
เหตุนี้เองกีตะจึงไม่ได้มีพละกำลังเดียวกันนั้น
ขณะนี้เรากำลังให้คุณประโยชน์กับมนุษย์ทั้งหมด
ผู้ที่กลายเป็นผู้ที่ให้คุณประโยชน์จะได้รับมรดก
เราไม่สามารถให้คุณประโยชน์หากปราศจากการจาริกแสวงบุญของการจดจำระลึกถึง
ในเวลานี้ผู้คนทั้งหมดมีสติปัญญาที่ไม่มีความรัก พวกเขาพูดว่า
พระเจ้าอยู่ทุกหนทุกแห่ง ลูกต้องอธิบายว่าท่านเป็นพ่อที่ไร้ขีดจำกัด
ชาวบารัตได้รับมรดกที่ไร้ขีดจำกัดจากพ่อที่ไร้ขีดจำกัด ลูกชาวบารัตได้ใช้ 84
ชาติเกิด ลูกได้ฟังความรู้มาอย่างต่อเนื่อง
แต่ขณะนี้ลูกได้เห็นสิ่งต่างๆในทางปฏิบัติ วันแล้ววันเล่าคนใหม่มากมายก็จะมาหาลูก
ถ้าบุคคลที่มีชื่อเสียงจะมาขณะนี้
ก็จะใช้เวลาไม่นานเลยที่เสียงของลูกจะกระจายออกไปอย่างรวดเร็วมาก
และหลังจากนั้นจะมีความปั่นป่วนเกิดขึ้น เหตุนี้เองทุกสิ่งจะค่อยๆเกิดขึ้นทีละน้อยๆ
ความรู้นี้แฝงตัว ไม่มีใครสามารถบอกว่าลูกกำลังทำอะไร
มีความทุกข์ในความเลื่อมใสศรัทธาและความสุขในความรู้
มีเพียงลูกเท่านั้นและไม่มีใครอื่นที่รู้ว่าลูกกำลังต่อสู้รบรากับราวันอย่างไร
พระเจ้าพูด: หากลูกต้องการที่จะกลับมาสะโตประธานจากตาโมประธาน
จงจดจำพ่อและบาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้อง
จงกลับมาบริสุทธิ์และพ่อจะพาลูกกลับไปกับพ่อ ทุกคนจะได้รับการหลุดพ้น
ทุกคนจะได้รับการหลุดพ้นจากอาณาจักรของราวัน ลูกพูดว่าเพียงชีพชัคตี
บราห์มากุมารีเท่านั้นที่จะก่อตั้งโลกที่สูงส่งด้วยการทำตามศรีมัทของพ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุด เช่นเดียวกับที่พวกเขาได้ทำในวงจรที่แล้ว โลกที่สูงส่งคงอยู่เมื่อ
5000 ปีที่แล้ว ทำให้สิ่งนี้นั่งอยู่ในสติปัญญาของลูก
เมื่อสติปัญญาของลูกซึมซับประเด็นหลัก
ลูกจะสามารถอยู่ในการจาริกแสวงบุญแห่งการจดจำระลึกถึงได้
ลูกบางคนคิดว่ายังคงมีเวลาและลูกจะเพียรพยายามในภายหลัง อย่างไรก็ตาม
ความตายไม่มีระเบียบวินัย ถ้าหากมีใครตายในวันพรุ่งนี้ล่ะ?
ดังนั้นลูกต้องไม่คิดว่าลูกจะควบไปข้างหน้าในเวลาสุดท้าย
ความคิดนี้จะทำให้ลูกล้มลงไปมากยิ่งกว่านี้
จงเฝ้าแต่เพียรพยายามต่อไปให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ลูกแต่ละคนต้องให้คุณประโยชน์แก่ตนเองด้วยการทำตามศรีมัท
ตรวจสอบตัวลูกเองเพื่อดูว่าลูกจดจำระลึกถึงพ่อมากแค่ไหน
และลูกทำงานรับใช้ของพ่อมากแค่ไหน ลูกคือผู้ช่วยทางจิตของพระเจ้า
ลูกให้การช่วยเหลือจิตวิญญาณทั้งหลายให้พ้นภัย
ลูกแสดงให้ผู้คนเห็นว่าจิตวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์สามารถกลับมาบริสุทธิ์ได้อย่างไร
บาปของลูกจะไม่ได้รับการปลดเปลื้องด้วยการจดจำกฤษณะ
กฤษณะเป็นเจ้าชายและได้รับประสบการณ์กับรางวัลของเขา ไม่จำเป็นต้องยกย่องเขา
ลูกยกย่องเทพได้อย่างไร? ใช่ ทุกคนเฉลิมฉลองวันเกิด นั่นเป็นเรื่องที่ธรรมดา
แต่พวกเขาทำอะไรอีก? พวกเขาก็ยังคงลงบันไดมาเรื่อยๆอยู่ดี
มีมนุษย์ทั้งที่ดีและไม่ดี ทุกคนมีบทบาทของตนเอง นี่คือเรื่องที่ไร้ขีดจำกัด
กิ่งก้านหลักและกิ่งย่อยนั้นนับได้ แต่ใบไม้นับไม่ถ้วน
ลูกจะนั่งนับแต่ละใบได้อย่างไร? พ่อยังคงอธิบายให้กับลูกต่อไป: ลูกๆ จงเพียรพยายาม!
ให้คำแนะนำของพ่อแก่ทุกคนและเชื่อมโยงสติปัญญาของลูกในโยคะกับพ่อ พ่อพูดว่า:
จงบอกทุกคนให้กลับมาบริสุทธิ์แล้วพวกเขาจะไปยังดินแดนแห่งการหลุดพ้น
โลกไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นจากสงครามมหาภารตะ
ไฟบูชายัญนี้ถูกสร้างขึ้นเพราะจำเป็นต้องมีโลกใหม่
ไฟบูชายัญของเรากำลังจะจบสิ้นลงและดังนั้นทุกสิ่งจะถูกสังเวยในนั้น อัจชะ
ถึงลูกๆ ที่แสนหวาน
ผู้เป็นที่รัก ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง
และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
จงกลับมาเป็นผู้ช่วยที่แท้จริงของพระเจ้า
และรับใช้เพื่อกอบกู้จิตวิญญาณทั้งหมดให้พ้นภัย ให้คุณประโยชน์แก่ทุกคน
ให้คำแนะนำของพ่อแก่ทุกคน
2. จดจำผู้เดียว(พ่อ)ผู้ที่น่ารักที่สุดเหนือสิ่งใดด้วยความรักอย่างมาก
อยู่อย่างไม่สั่นคลอนในละครที่ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว เลิกหวาดกลัวต่ออุปสรรคต่างๆ
พร:
ขอให้ลูกเป็นอิสระจากบ่วงพันธะทั้งหมดด้วยวิธีของ 'มานมานะบาฟ' อย่างสม่ำเสมอ
สัมผัสกับประสบการณ์ของสภาพแห่งความหวานชื่นของจิตใจและให้ผู้อื่นได้รับประสบการณ์เดียวกัน
ลูกๆ
ที่ตัดบ่วงของโซ่เหล็กและเชือกที่ละเอียดอ่อนของพวกเขาและมีสภาพที่เป็นอิสระจากบ่วงพันธะจะเป็นอิสระจากความหวานชื่นของสิ่งของวัตถุแห่งยุคเหล็กและความผูกพันยึดมั่นในจิตใจ
ไม่มีจิตสำนึกที่เป็นร่างหรือสิ่งใดของโลกเก่าที่สามารถดึงดูดพวกเขาได้แม้แต่เล็กน้อย
เมื่อไม่มีแรงดึงดูดต่อความหวานชื่นของประสาทสัมผัสทางกายนั่นคือเมื่อไม่มีแรงดึงดูดต่อความหวานชื่นชั่วคราวแล้วลูกจะได้สัมผัสกับความสุขที่เหนือประสาทสัมผัสและความหวานชื่นของจิตใจ
สำหรับสิ่งนี้ลูกต้องมีสภาพ 'มานมานะบาฟ' อย่างสม่ำเสมอ
คติพจน์:
งานรับใช้ที่แท้จริงทำสำเร็จได้เมื่อลูกได้รับพรและความสุขจากทุกคน
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
เวลานี้เปิดเผยรูปของผู้ประทานของลูก
ผู้คนทั่วโลกพิจารณาว่าการบริจาคเป็นการทำบุญ
ลูกๆของผู้ประทานก็เป็นดวงวิญญาณบุญผู้บริจาคอยู่เสมอ
ลูกไม่สามารถมีความปรารถนาที่จะได้รับสิ่งตอบแทนชั่วคราวจากดวงวิญญาณใดๆ เช่น "ถ้าดวงวิญญาณนี้ให้บางสิ่ง
และแล้วฉันก็จะให้" หรือ "ถ้าผู้นี้ทำบางสิ่ง ฉันก็จะทำบางสิ่งด้วย"
เลิกมีความรู้สึกที่จำกัดเช่นนั้น ในฐานะที่ลูกของผู้ประทาน ลูกก็เป็นดวงวิญญาณบุญ
ผู้ที่ให้ความรัก ความร่วมมือ และพลังแก่ดวงวิญญาณทั้งหมด