14.07.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ
ที่แสนหวาน อย่าได้เบื่อหน่ายกับการจาริกแสวงบุญแห่งการจดจำระลึกถึง
เป็นพายุของสำนึกที่เป็นร่างที่ทำให้ลูกเหนื่อย
กลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณและความเหนื่อยล้าของลูกจะถูกขจัดออกไป
คำถาม:
ซันสการ์ใดที่ทำลายโชคที่สูงส่งของลูกเป็นเวลา 21 ชาติเกิด?
คำตอบ:
หากใครมีซันสการ์ของการบูดบึ้ง และบึ้งตึงกับพ่อหรือกับการศึกษานี้
โชคของผู้นั้นก็จะสูญเสียไปเป็นเวลา 21 ชาติเกิด เหตุนี้เองบาบาจึงพูดว่า: ลูกๆ
ที่แสนหวาน อย่าได้มีความซาบซึ้งแบบผิดๆใดอันเนื่องจากสำนึกที่เป็นร่าง เช่นว่า
วิธีที่ลูกอธิบายให้กับผู้คนมากมาย หรือวิธีที่ลูกช่วยเหลือผู้คนมากมาย
มองดูว่าบาบานั้นเป็นผู้ทรงอำนาจที่ยิ่งใหญ่เพียงใด
และกระนั้นท่านก็ปราศจากความหลงทะนงตน ดังนั้นจงดูพ่อ!
เพลง:
โอ
นักเดินทางในเวลากลางคืน อย่าได้เหนื่อยอ่อน! วันแห่งความสุขของลูกกำลังจะมาถึง!
โอมชานติ
ลูกที่สุดแสนหวาน ที่จากหายไปนานและเวลานี้ได้พบพานอีกครั้งได้ยินเพลงนี้แล้ว
ลูกๆผู้ที่มีค่าต่องานรับใช้ และผู้ที่จุ่มอยู่ในโยคะ
เข้าใจความหมายของเพลงอย่างเร็วมาก กลางคืนของเรานักเดินทางในเวลากลางคืน
นั่นคือกลางคืนของเราบราห์มินเวลานี้กำลังจะสิ้นสุดลง
หนทางของความเลื่อมใสศรัทธาเรียกว่ากลางคืน
ครึ่งวงจรนี้ซึ่งหมายถึงกลางคืนกำลังจะสิ้นสุดลง
มีกลางวันและกลางคืนที่มีขีดจำกัดด้วยเช่นกัน
มีกลางวันของบราห์มินซึ่งเป็นครึ่งวงจรและกลางคืนของบราห์มินซึ่งเป็นอีกครึ่งหนึ่ง
ในเวลานี้เมื่อพ่อมามีความมืดมิด เป็นเวลาของแสงแรกแห่งรุ่งอรุณ เวลาเช้ากำลังจะมา
ลูกๆ รู้ และเวลานี้พ่อพูดว่า: ลูกๆที่สุดแสนหวาน
อย่าได้เหนื่อยล้าในการจาริกแสวงบุญแห่งการจดจำระลึกถึง
มีการจาริกแสวงบุญทางร่างที่ผู้คนเคยเดินเท้าไป พวกเขาจะเดินทางอย่างช้าๆ มาก
และหยุดพักหลายจุดในบ้านพักที่สร้างขึ้นระหว่างทาง
พวกเขาตระหนักว่าพวกเขาต้องหยุดที่จุดหมายปลายทางเฉพาะบางแห่ง
ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยเดินเท้าไปด้วยความรักอย่างมาก และด้วยความเลื่อมใสศรัทธา
และนั่นก็ต้องใช้ความเพียรพยายามอย่างมาก สิ่งนี้ง่ายดายมาก
นี่เรียกว่าการจดจำระลึกถึงหรือโยคะที่ง่ายดาย ลูกเพียงแต่ต้องจดจำพ่อ
การเหนื่อยล้าหมายถึงการมีสำนึกที่เป็นร่าง ใช่ ไม่ต้องสงสัยว่าจะมีอุปสรรคของมายา
แต่ลูกต้องไม่เบื่อหน่ายในสิ่งนี้ เมื่อลูกเหนื่อยล้าลูกก็กลับมามีสำนึกที่เป็นร่าง
พ่อพูดว่า: ลูกๆ ลูกต้องทำงานเพื่อหาเลี้ยงชีพของร่างกายของลูก
ลูกได้รับอนุญาตสำหรับสิ่งนั้น แปดชั่วโมงสำหรับการหาเลี้ยงชีพของลูก
แปดชั่วโมงสำหรับการพักผ่อน และให้แปดชั่วโมงสำหรับสิ่งนี้
อย่างไรก็ตามไม่มีใครให้เวลาแปดชั่วโมงเต็มเลย
ในเวลาสุดท้ายลูกจะสามารถอยู่ในการจดจำระลึกถึงนี้เป็นเวลาแปดชั่วโมง
เฝ้าแต่เพิ่มชาร์ตของลูก เมื่อลูกมานั่งที่นี่ลูกได้รับความช่วยเหลือในการจดจำบาบา
และนี่เรียกว่าการนำสมาธิ ลูกมาและนั่งที่นี่ในการจดจำระลึกถึงบาบา
นี่ไม่ได้หมายความว่า เป็นเพียงเมื่อลูกมาและนั่งที่นี่เท่านั้นที่ลูกต้องจดจำท่าน
มีหลายคนที่คิดถึงเพียงแค่นั่งในโยคะเป็นเวลา 5-10 นาที แต่พ่อพูดว่า:
ขณะที่ทำธุรกิจของลูก และเมื่อลูกไปที่นั่นที่นี่ จงอยู่ในโยคะ
เมื่อผู้คนไปอาบน้ำในแม่น้ำคงคา พวกเขาก็เฝ้าแต่สวดชื่อของราม
ที่นี่ลูกไม่ต้องพร่ำสวดสิ่งใด แต่ลูกเพียงแค่ต้องจดจำระลึกถึงพ่อ
พ่อนั้นเพียงแต่พูดกับลูกๆเท่านั้น
คุณประโยชน์ของลูกอยู่ในการจาริกแสวงบุญแห่งการจดจำระลึกถึง
ลูกต้องไม่เบื่อหน่ายในสิ่งนี้ พายุมากมายจะมาในการจาริกแสวงบุญนี้
มันไม่ได้เป็นพายุฝุ่นฯลฯ เมื่อพายุของมายามา โยคะแห่งสติปัญญาก็ขาดตอน
แล้วเมื่อลูกกลับมามีสำนึกที่เป็นร่าง ลูกก็จดจำธุรกิจและลูกๆของลูก พ่อพูดว่า:
ธุรกิจทั้งหมดนั้น ฯลฯ จะจบสิ้นลง เวลานี้ลูกๆของลูกจะไม่สามารถเป็นทายาทได้
เพราะทุกสิ่งจะถูกทำลาย เวลานี้ทายาทของพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดอยู่ที่นี่
มรดกที่มีขีดจำกัดจะจบสิ้น ผู้คนที่มั่งคั่งคิดว่าเมื่อลูกๆ
ของพวกเขาเติบโตขึ้นและแต่งงาน พวกเขาจะกลายเป็นนี่หรือเป็นนั่น พ่อพูดว่า:
ตอนนี้ไม่มีเวลาเหลือมากนัก ดังนั้น
ขจัดความผูกพันยึดมั่นทั้งหมดออกไปจากโลกอย่างสมบูรณ์ นี่คือสุสาน
หากลูกตายขณะที่กังวลเกี่ยวกับธุรกิจหรือลูกๆของลูกฯลฯ
ลูกก็จะทำลายตนเองโดยไม่จำเป็น หากลูกจดจำชีพบาบา
ก็จะมีความเจริญรุ่งเรืองอย่างยิ่ง ด้วยการกลับมามีสำนึกที่เป็นร่าง
ทุกสิ่งจะพังทลาย และด้วยการมีสำนึกที่เป็นดวงวิญญาณ ก็จะมีความเจริญรุ่งเรือง
ยิ่งลูกอยู่ในการจดจำระลึกถึงมากเพียงใด
ลูกก็ยิ่งได้รับมรดกสำหรับอนาคตของลูกเป็นเวลา 21 ชาติเกิดมากขึ้นเพียงนั้น
โดยที่ไม่อยู่ในการจดจำระลึกถึง ก็จะมีการสูญเสียอย่างใหญ่หลวง
นั่นจะเป็นการสูญเสียวงจรแล้ววงจรเล่า นี่เป็นประเด็นของการสูญเสียใหญ่หลวงเช่นนั้น
ลูกควรคิดเกี่ยวกับวิธีที่จะประกาศสิทธิ์ในมรดกที่สมบูรณ์ของลูก
ไม่ควรมีความละโมบมากเกินไปต่อความมั่งคั่ง
ลูกไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งใดมากเกินไป เมื่อบางคนล้มละลาย
เขาก็วิตกกังวลอย่างมากจนเขาลืมชีพบาบาอย่างสิ้นเชิง
แล้วพวกเขาก็กล่าวโทษความรู้นี้
และพูดว่าเป็นเพราะพวกเขาเข้ามาในหนทางนี้ที่พวกเขาล้มละลาย หรือที่พวกเขาเจ็บป่วย
ลูกไม่ควรคิดในแบบนั้น เมื่อมีความเจ็บป่วยใดๆฯลฯ
มันเป็นความทุกข์ทรมานของกรรมของลูก
และเป็นการดีที่บัญชีกรรมทั้งหมดของลูกจะถูกสะสาง
ความเจ็บป่วยก็ยังดีกว่าการลงโทษจากดรามราช ความทุกข์ทรมานของกรรมต้องถูกสะสาง
ร่างกายเหล่านี้เป็นโรคอย่างมาก ต้องได้รับการดูแลอย่างมาก ในขณะที่เคลื่อนไป
บางครั้งพวกเขาก็เพียงแต่หยุดลง บางคนแม้กระทั่งหัวใจล้มเหลว
โลกเก่าเช่นนั้นควรถูกขจัดออกไปจากสติปัญญาอย่างสมบูรณ์
เมื่อลูกๆเห็นว่าพ่อของพวกเขากำลังให้มีการสร้างบ้านใหม่สำหรับพวกเขา
หัวใจของพวกเขาก็หันเหออกไปจากบ้านเก่า พวกเขาพูดว่า: บาบา
ให้มีการสร้างบ้านใหม่เร็วๆเถอะ! มีปัญหามากมายในบ้านเก่านี้
ลูกรู้ด้วยเช่นกันว่าโลกเก่านี้สกปรกมาก นี่คือการสละละทิ้งที่ไม่มีขีดจำกัดของลูก
ผู้คนเหล่านั้นละทิ้งบ้านและครอบครัวของพวกเขา
นั่นเรียกว่าการสละละทิ้งที่มีขีดจำกัด ลูกสละละทิ้งกิเลส พ่อพูดว่า:
ตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับร่างกายและความสัมพันธ์ทางร่างของลูก
และจดจำพ่อผู้เดียวเท่านั้นอย่างสม่ำเสมอ ลืมโลกนี้ที่ลูกมองเห็นด้วยตาของลูก
สติปัญญาของลูกรู้ว่า เวลานี้ลูกกำลังทำความเพียรพยายามเพื่ออาณาจักรแห่งสวรรค์
ลูกแต่ละคนได้รับตาที่สามแห่งความรู้นี้แล้ว ทั้งหมดจะถูกเปลี่ยนไปเป็นสุสาน
อย่าได้มีความรักใดๆต่อสิ่งนี้ ทุกวันนี้ผู้คนมีเงินมากมาย
และดังนั้นกิเลสจึงได้มีพลังมากยิ่งขึ้น กิเลสของตัณหาราคะนั้นรุนแรงมาก
พวกเขาไม่สามารถอยู่ได้โดยปราศจากกิเลสของตัณหาราคะ
พวกเขาอยู่อย่างบริสุทธิ์เป็นเวลา 4-5 ปี และแล้วบางคนก็เขียนมาว่า: บาบา
วันนี้เขาได้รับอิทธิพลจากวิญญาณปีศาจร้ายและทำให้ใบหน้าของเขาสกปรก
เขาทุกข์ทรมานจากการถูกทำร้ายอย่างหนัก! เขาตกลงมาทันทีจากชั้นห้า
แรกสุดคือสำนึกที่เป็นร่าง ทันทีที่ลูกตกจากที่สูง
ลูกก็ถูกบดขยี้อย่างสมบูรณ์และทุกสิ่งก็จบสิ้น
กระดูกทั้งหมดของลูกแตกหักโดยสิ้นเชิง จากนั้นก็ใช้เวลาในการทำความเพียรพยายาม
นี่คือการถูกชกที่ใหญ่ที่สุด เหตุนี้เอง บาบาพูดว่า:
ตัณหาราคะคือศัตรูที่เลวร้ายที่สุด การหมกมุ่นในกิเลสเรียกว่าความไม่บริสุทธิ์
ลูกพูดว่า: บาบา ทำให้เราบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์เถิด
เป็นเพียงในบารัตเท่านั้นที่พวกเขาเคยปราศจากกิเลสอย่างสมบูรณ์
บารัตเคยปราศจากกิเลสอย่างสิ้นเชิง เวลานี้บารัตมีกิเลส
ผู้ที่เป็นของสุริยวงศ์เรียกได้ว่าปราศจากกิเลสอย่างสมบูรณ์
แม้ว่าไม่มีการเอ่ยถึงกิเลสในอาณาจักรของราม องศายังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง 1,250
ปีผ่านไป และดังนั้นพละกำลังของโลกก็ลดลงมากเพียงนั้น
เหตุนี้เองโลกในตอนแรกสาโทประธาน และแล้วก็กลับมาสาโท
ลูกปรารถนาที่จะทำตามมาม่าและบาบาและกลายเป็นจักรพรรดิและจักรพรรดินีของสุริยวงศ์
ไม่มีเรื่องของความยากลำบากหรือมีค่าใช้จ่ายในสิ่งนี้
ลูกแม้กระทั่งไม่จำเป็นต้องพูดสิ่งใด เพียงแต่อยู่ในการจดจำระลึกถึง
สิ่งนี้เรียกว่าโยคะที่ง่ายดาย ต้องใช้ความเพียรพยายามอย่างมาก
ลูกทั้งหมดที่อยู่เบื้องหน้าบาบาคือมหารตี จะต้องมีโยคะที่สมบูรณ์ในสิ่งนี้
เพราะเพียงนั้นที่ลูกธนูจะยิงตรงเป้าได้ นี่คือพลังโยคะ ยังขาดโยคะอย่างมาก
มีอุปสรรคมากมายในโยคะ พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดบอกลูกๆที่สุดแสนหวานว่า
อย่าได้บึ้งตึงกับพ่อหรือกับการศึกษาเล่าเรียน หากลูกบูดบึ้ง
ลูกก็บึ้งตึงกับโชคของลูกเป็นเวลา 21 ชาติเกิด แม้กระทั่งลูกที่ดีมากก็เริ่มบึ้งตึง
พวกเขามีความซาบซึ้งของสำนึกที่เป็นร่างถึงวิธีที่พวกเขาได้อธิบายให้กับผู้คนมากมาย
เมื่อมีความหยิ่งยะโสของร่างกาย พวกเขาก็ล้มลง ไม่ควรจะมีความหยิ่งยโสใดๆในสิ่งนี้
ชีพบาบามีความหยิ่งยะโสใดไหม? ท่านนั้นปราศจากความหลงทะนงตนอย่างมาก
และกระนั้นท่านก็เป็นผู้ทรงอำนาจที่ยิ่งใหญ่เช่นนั้น! ท่านพูดว่า:
พ่อเข้ามาในร่างที่ธรรมดาในบ้านที่ธรรมดา พ่อไม่ได้เข้ามาในบ้านของผู้ที่มั่งคั่ง
ดังนั้น ลูกๆ เวลานี้ลูกควรจะตื่นขึ้น บาบาให้กลยุทธ์ที่ดีมากแก่ลูก
ความล่าช้าก็เนื่องจากลูกๆเท่านั้น ตามละครสภาพของลูกยังไม่กลับมาแข็งแกร่งขนาดนั้น
เมื่อลูกทำความก้าวหน้าต่อไป ลูกจะกลับมาแข็งแกร่ง
เราบอกรัฐบาลว่าสวรรค์จะถูกก่อตั้งขึ้นมาในหลายปีนี้
เมื่อผู้คนอ่านสิ่งนี้ในหนังสือพิมพ์ พวกเขาก็จะมาและถามลูกเกี่ยวกับเรืองนี้
การก่อตั้งต้องเกิดขึ้นในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า
และดังนั้นการทำลายล้างก็จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอนเช่นกัน ผู้คนมากมายจะมา
ทรัพย์สินนี้ ฯลฯ เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น
ลูกไม่พิจารณาว่าทรัพย์สินนี้เป็นทรัพย์สินของลูก
ลูกรู้ว่าทั้งหมดนี้จะคงอยู่ต่อไปเพียงระยะเวลาสั้นๆเท่านั้น อาคารเหล่านี้ ฯลฯ
ถูกสร้างขึ้นเพื่อให้ลูกอาศัยอยู่ เพราะลูกๆ มากมายมาที่มธุบันเพื่อถูกทำให้สดชื่น
มธุบันคือสำนักงานใหญ่ ลูกกำลังทำอะไรในวันนี้ และลูกจะทำอะไรในวันพรุ่งนี้?
วันนี้ลูกกำลังทำทาปาเซีย และแล้วลูกจะไปเดลีและวรินดาวันและปกครองอาณาจักร
ลูกต้องแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า อนุสรณ์ของลูกมีอยู่ที่นี่อย่างไร
ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เราทำในเวลานี้ เราก็ได้ทำสิ่งนั้นมาเมื่อ 5,000
ปีที่แล้วเช่นกัน ก่อนอื่นมีการสร้างวัดให้แก่ชีพบาบา วัดดิลวาลา ฯลฯ
ก็ถูกสร้างขึ้นในภายหลัง ทุกสิ่งต้องทำด้วยการใช้สติปัญญา
หากลูกต้องการคำนวณว่าวัดดิลวาลาถูกสร้างขึ้นเมื่อใด ลูกก็สามารถทำได้
นี่คืออนุสรณ์ที่ถูกต้องแม่นยำของเรา ลูกรู้ว่านี่คืออนุสรณ์ของการก่อตั้ง
ลูกๆที่สุดแสนหวานควรมีประสบการณ์ของความสุขมากมาย
วิธีการเหล่านี้ทั้งหมดต้องถูกคิดค้นขึ้นมาเพื่อเพิ่มงานรับใช้ มีคำกล่าวว่า:
เมื่อรามไป ราวันก็ไปด้วย และครอบครัวใหญ่ของราวันก็ไปพร้อมกันด้วย
มองดูว่าครอบครัวของราวันนั้นใหญ่โตแค่ไหน และมองดูว่าครอบครัวของรามนั้นเล็กแค่ไหน
คำสรรเสริญนั้นถูกต้อง แต่ไม่มีใครสามารถเข้าใจสิ่งนี้ได้ พ่อนั่งที่นี่และอธิบาย
แต่ ทั้งๆที่เป็นเช่นนั้นก็ไม่มีศรัทธานั้น
อย่างแน่นอนลูกต้องทำการกระทำเพื่อการดำรงชีวิตของร่างกายของลูก
ลูกๆที่มีค่าต่องานรับใช้ พันดาวาส สามารถได้รับการหล่อเลี้ยงจากรัฐบาลนี้ได้
เราต้องให้การหล่อเลี้ยงแก่พวกเขา สภาพของลูกๆต้องเป็นไปตามนั้น
ทุกสิ่งของโลกนี้ต้องถูกลืมในการจดจำระลึกถึงบาบา
ผู้ที่คงอยู่ซาบซึ้งอย่างยิ่งในการจาริกแสวงบุญแห่งการจดจำระลึกถึง
จะมีสภาพที่เข้มแข็งมาก เมื่อลูกละร่างของลูก ก็จะอยู่ในการจดจำระลึกถึงชีพบาบา
ในทำนองเดียวกัน ซันยาสซีละร่างของพวกเขาในการจดจำระลึกถึงธาตุบราห์ม
และมีความเงียบสงัดในบรรยากาศในเวลานั้น บาบาเคยมีประสบการณ์ว่า เมื่อบางคนตาย
ก็มีความเงียบสงัดในครอบครัว เป็นเช่นเดียวกันที่นี่
ในเวลาสุดท้ายจะเป็นราวกับว่าลูกลืมทุกสิ่ง เวลานี้เราต้องกลับบ้าน
เฝ้าแต่ละทิ้งสำนึกที่เป็นร่าง
ในตอนสุดท้ายลูกควรจะละร่างของลูกในความสุขและความสดชื่นแจ่มใสว่าเรากำลังจะไปที่ไหน
ก็เท่านั้นเอง เมื่อลูกมีสภาพเช่นนั้น
ลูกจะกลับมามีค่าควรแก่การถูกร้อยเข้าไปในสร้อยประคำแห่งชัยชนะ
ลูกมีกระแสของความสงบ เมื่อใครก็ตามมา เขาก็จะพูดว่า: ที่นี่มีความสงบมาก
นี่คือความสงบที่แท้จริง ดวงวิญญาณกลับมาละวางจากร่างกาย ลูกๆดวงวิญญาณรู้ว่า
ลูกเป็นตัวของความสงบ เรานั่งลง(ยึดมั่น)ในศาสนาดั้งเดิมของเรา
ไม่มีมนุษย์ใดสามารถอยู่ได้โดยปราศจากการทำการกระทำ
ผู้คนเหล่านั้นไม่สามารถทำอะไรได้ด้วยหฐโยคะ?
เวลานี้ลูกเข้าใจว่าศาสนาดั้งเดิมของลูกคือความสงบ เรามาที่นี่เพื่อเล่นบทบาทของเรา
และเวลานี้เราต้องกลับบ้าน พ่อพูดว่า: จดจำพ่อและจดจำบ้านของลูกด้วยเช่นกัน
ด้วยการจดจำพ่อลูกก็ได้รับมรดก พ่อพูดว่า: จดจำพ่อในบ้าน พ่อมาที่นี่เพียงชั่วคราว
สติปัญญาของลูกควรอยู่อย่างมั่นคงในการจดจำระลึกถึงบาบาในดินแดนแห่งความสงบ
ลูกต้องประกาศสิทธิ์ในมรดกของบ้านของลูกด้วยเช่นกัน นั่นคือบ้านของดวงวิญญาณ
และนี่คือบ้านของผู้มีชีวิต อย่าได้ลืมบ้านของลูก และอย่าได้ลืมพ่อ!
เป็นเพียงด้วยการจดจำระลึกถึงพ่อเท่านั้นที่ลูกจะกลับมาบริสุทธิ์และกลับบ้าน
โดยการซึมซับความรู้นี้ แล้วลูกก็จะไปและปกครองอาณาจักรในโลกใหม่
เฝ้าแต่ชี้หนทางให้กับผู้อื่นมากเท่าที่จะเป็นไปได้ มองดูพ่อเสมอ
ลูกรู้ว่าพ่อได้ทำอะไร; ท่านได้ให้ทุกสิ่งแก่ผู้เป็นแม่
ผู้เดียวนั้นให้การกำหนดที่จะใช้ทุกสิ่งเพื่อรับใช้ผู้เป็นแม่
เมื่อคนอื่นได้เห็นผู้นี้ พวกเขาก็ทำตามท่านและอุทิศตนเอง
อย่างไรก็ตามพวกเขาควรจะสามารถอยู่ที่นี่ได้ด้วยเช่นกัน
ตามละครแล้วเตาเผาต้องถูกสร้างขึ้นด้วย มีการแบ่งแยกระหว่างปากีสถานกับฮินดูสถาน
เตาเผาแรกของลูกเริ่มต้นในปากีสถาน ลูกได้ข้ามแม่น้ำ
ดูสิว่าพวกเขาได้เขียนอะไรในคัมภีร์! เวลานี้ลูกรับฟังทั้งหมดนี้ในทางปฏิบัติ
และลูกจะได้ยินสิ่งนี้อีกครั้งหลังจากหนึ่งวงจร พ่อพูดว่า: เวลานี้
อย่าได้ยินสิ่งที่เลวร้าย! ลูกอาจจะทำธุรกิจของลูกฯลฯ ต่อไป
เเต่อย่าได้ยินสิ่งที่เลวร้าย! พ่อพูดว่า: ใช้ศรีมัทสำหรับทุกสิ่ง: บาบา
ฉันควรจะทำอะไรในสถานการณ์นี้? แล้วบาบาก็จะบอกลูกทุกสิ่ง หากลูกต้องการจะถามสิ่งใด
เพียงแค่มาหาบาบา ทำไมลูกถึงกลัว? ลูกควรจะถามบาบาในทุกย่างก้าว ด้วยการทำตามศรีมัท
ลูกก็มีรายได้หลายๆ ล้านในทุกย่างก้าว ลูกได้รับหลายๆ ล้านในทุกวินาทีที่ผ่านไป
ลูกได้รับความมั่งคั่งอย่างมาก อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง
และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
เพื่อที่จะถูกร้อยเข้าไปในสร้อยประคำแห่งชัยชนะ
ทำความเพียรพยายามอย่างเต็มที่ที่จะละวางจากร่างกายของลูก
เฝ้าแต่ละทิ้งสำนึกที่เป็นร่าง ขจัดโลกนี้ออกไปจากสติปัญญาของลูก
2.
อย่าได้มีความโลภมากเกินไปต่อความมั่งคั่ง
อย่าคิดเกี่ยวกับสิ่งใดนอกจากการจดจำระลึกถึงพ่อ
อย่าได้บึ้งตึงกับพ่อหรือการศึกษาเล่าเรียนนี้
พร:
ขอให้ลูกมีรูปรวม และด้วยสำนึกรู้ของการเป็นนาย
ได้รับประสบการณ์ของการเป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุด
ก่อนอื่น
รักษารูปรวมของร่างกายและดวงวิญญาณไว้ในสำนึกรู้ของลูก
ร่างกายเป็นสิ่งสร้างและดวงวิญญาณคือผู้สร้าง ด้วยการมีสิ่งนี้
ลูกจะมีสำนึกรู้ของการเป็นนายโดยอัตโนมัติ ด้วยสำนึกรู้ของการเป็นนาย
ลูกจะมีประสบการณ์ว่าตัวลูกเองเป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุด:
ลูกจะเป็นผู้ที่ทำให้ร่างกายทำงาน ประการที่สองด้วยสำนึกรู้ของรูปรวมของพ่อและลูก (ชีพชัคตี)
ลูกจะสามารถเอาชนะอุปสรรคใด ๆ ของมายาได้ด้วยอำนาจของลูก
คติพจน์:
หลอมรวมการขยายตัวทั้งหมดในหนึ่งวินาที และมีประสบการณ์ของสาระแห่งความรู้นี้
และให้ประสบการณ์นั้นแก่ผู้อื่น
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
อยู่ในสภาพภูเขาไฟ และมีประสบการณ์การจดจำระลึกถึงที่มีพลัง
ลูกสามารถปลดเปลื้องบาปและกลายเป็นผู้ทำลายบาปได้
เมื่อการจดจำระลึกถึงของลูกเป็นภูเขาไฟ
แล้วสภาพที่ไร้พลังของทุกดวงวิญญาณก็จะถูกทำให้จบสิ้นไปด้วยการจดจำระลึกถึงนี้
สำหรับสิ่งนี้ ลูกต้องคงอยู่อย่างรวมกับพ่อในทุกวินาทีและในทุกลมหายใจ
ไม่ว่ากรณีใดลูกไม่ควรมีการจดจำระลึกถึงที่ธรรมดา
จงทำให้รูปของความรักของลูกรวมกันกับพลัง