20.02.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกที่แสนหวาน มีความสนใจในการหารายได้อย่างมาก มีการหารายได้ผ่านการศึกษานี้
คำถาม:
อะไรที่นำมาซึ่งความสุข แต่กลายเป็นอุปสรรคเมื่อไม่มีความรู้นี้?
คำตอบ:
การมีนิมิตเป็นเรื่องของความสุขอย่างยิ่ง แต่ถ้าลูกไม่มีความรู้ที่ถูกต้องแม่นยำ
ลูกก็จะยิ่งสับสนมากยิ่งกว่า ตัวอย่างเช่น ถ้าใครบางคนมีนิมิตของพ่อ
เขาเห็นรูปของจุด เขาจะเข้าใจอะไรด้วยการเห็นจุดนั้น?
เขาจะกลับมามีความสับสนมากยิ่งกว่า
เหตุนี้เองจึงไม่มีประโยชน์ในการมีนิมิตเมื่อลูกไม่มีความรู้นี้
จะมีอุปสรรคของมายามากยิ่งกว่าในสิ่งนั้น หลายคนมีความซาบซึ้งผิดๆ โดยมีนิมิต
เพลง:
ฉันได้มาเพื่อปลุกโชคของฉัน
โอมชานติ
ลูกๆ ทางจิตที่อ่อนหวานที่สุดได้ยินเพลงแล้ว
ลูกคนใหม่ได้ยินเพลงและลูกคนเก่าก็ได้ยินเพลงนั้นด้วยเช่นกัน
กุมารีก็ยังได้ยินว่านี่คือโรงเรียนด้วยเช่นกัน
โชครูปแบบใดรูปแบบหนึ่งถูกสร้างขึ้นในโรงเรียน มีโชคทุกรูปแบบที่นั่น
บางคนสร้างโชคของเขาด้วยการกลายเป็นศัลยแพทย์
และคนอื่นๆสร้างโชคของเขาด้วยการกลายเป็นทนายความ
โชคของเขาถูกกล่าวว่าเป็นทั้งเป้าหมายและวัตถุประสงค์
ลูกจะศึกษาอะไรในโรงเรียนอื่นๆ มากไปกว่าวิธีการสร้างโชคของตัวเอง?
ที่นี่ลูกรู้ว่าลูกมาเพื่อสร้างโชคของลูก
ลูกมาที่นี่เพื่อประกาศสิทธิ์ในโชคแห่งอาณาจักรของโลกใหม่ของลูก
นี่คือราชาโยคะสำหรับโลกใหม่ ของพวกเขาเป็นไปเพื่อโลกเก่า พวกเขากลายเป็นศัลยแพทย์
ทนายความหรือวิศวกรฯลฯ ของโลกเก่า
ขณะนี้มีเวลาเหลือน้อยมากในโลกเก่าที่จะกลายเป็นเช่นนั้น พวกเขาทั้งหมดจะถูกทำลาย
โชคนั้นเป็นไปสำหรับดินแดนแห่งความตายนี้ นั่นคือสำหรับชาติเกิดนี้
การศึกษานี้ของลูกเป็นไปสำหรับโลกใหม่ ลูกมาที่นี่เพื่อสร้างโชคของลูกสำหรับโลกใหม่
ลูกจะได้รับโชคของอาณาจักรของลูกในโลกใหม่ ใครกำลังสอนลูก?
พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดที่ลูกได้ประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกจากท่าน
เมื่อใครบางคนได้รับมรดกจากหมอของการกลายเป็นหมอ นั่นคือมรดกสำหรับชาติเกิดนี้
ผู้คนได้รับมรดกจากพ่อของเขาและได้มรดกอื่นๆจากการศึกษาของพวกเขา
และแล้วเมื่อพวกเขาแก่ชรา พวกเขาก็ไปหากูรูของพวกเขา พวกเขาต้องการอะไร?
พวกเขาพูดว่า: “โปรดให้คำสอนแก่เราเพื่อไปสู่ดินแดนแห่งความสงบ
ให้การหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์แก่เรา
พาเราออกจากที่นี่ไปสู่ดินแดนแห่งความสงบ” พวกเขาได้รับมรดกจากพ่อของเขา
และจากครูของพวกเขาสำหรับชาติเกิดนี้ แต่พวกเขาไม่ได้รับอะไรจากกูรู
พวกเขาศึกษากับครูและได้รับมรดกเพียงเล็กน้อย พวกเขาจะกลายเป็นครู ครูสอนเย็บผ้า
เพราะพวกเขาต้องการหารายได้ แม้ว่าพวกเขาจะมีมรดกของพ่อของพวกเขา
พวกเขาก็ศึกษาเล่าเรียนเพื่อหารายได้ของพวกเขาเอง ไม่มีรายได้ที่ได้รับจากกูรู ใช่
บางคนศึกษากีตะฯลฯ เป็นอย่างดีและแล้วให้การบรรยายฯลฯบนพื้นฐานของการศึกษานั้น
ทั้งหมดนั้นเป็นไปเพื่อความสุขชั่วคราว
เวลานี้ลูกอยู่ในดินแดนแห่งความตายนี้อีกเพียงช่วงเวลาสั้นๆ โลกเก่านี้จะถูกทำลาย
ลูกเข้าใจว่าลูกมาที่นี่เพื่อสร้างโชคของลูกเพื่อโลกใหม่ โลกเก่านี้จะถูกทำลาย
สมบัติของลูกและสมบัติของพ่อของลูกก็จะถูกเผาไป ลูกจะกลับมาสิ้นเนื้อประดาตัว
รายได้ที่ลูกต้องการเวลานี้สำหรับโลกใหม่
ผู้คนของโลกเก่านี้ไม่สามารถช่วยลูกให้หารายได้นั้น
ชีพบาบาคือผู้ที่ทำให้ลูกหารายได้สำหรับโลกใหม่นั้น
ลูกมาที่นี่เพื่อสร้างโชคของลูกสำหรับโลกใหม่นั้น พ่อคือพ่อของลูก
ครูของลูกและกูรูของลูก ท่านมาในยุคบรรจบพบกัน
ท่านสอนลูกถึงวิธีที่จะหารายได้สำหรับอนาคต
ตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่วันของโลกเก่านี้ ผู้คนในโลกไม่เข้าใจสิ่งนี้
พวกเขาถามว่า: เมื่อไหร่โลกใหม่จะมา? หลายคนพูดว่าผู้คนเหล่านี้เพียงแต่พูดโกหก
พ่อพูดว่า: โลกใหม่กำลังถูกก่อตั้ง เด็กจะพูดว่าเหล่านี้เป็นเรื่องโกหก ลูกๆ
เข้าใจว่าผู้เดียวนั้นคือ พ่อ ครู และสัตกูรูของลูกสำหรับโลกใหม่
พ่อมาเพื่อพาลูกไปสู่ดินแดนแห่งความสงบและดินแดนแห่งความสุข
เมื่อบางคนไม่ได้สร้างโชคของพวกเขานั่นก็หมายความว่าเขาไม่เข้าใจอะไรเลย
ในบ้านเดียวกันภรรยาอาจจะเรียนการศึกษานี้แต่สามีไม่
หรือลูกๆจะศึกษาการศึกษานี้แต่พ่อแม่ไม่ สิ่งนี้ยังคงเกิดขึ้นต่อเนื่องตลอดเวลา
ในตอนเริ่มต้นมีหลายครอบครัวมา อย่างไรก็ตามเมื่อพายุของมายามา
ผู้ที่ประหลาดใจเมื่อได้ยินความรู้นี้ ผู้ที่ถ่ายทอดสิ่งนี้ให้แก่ผู้อื่น
และแล้วก็จากพ่อไป เป็นที่จดจำว่า:
ผู้ที่ประหลาดใจเมื่อได้ยินความรู้นี้จะเป็นของพ่อ พวกเขาจะศึกษาสิ่งนี้ และแล้ว...
มันเป็นความมหัศจรรย์ของละคร พ่อเองพูดว่า: เป็นความมหัศจรรย์ของละครและมายา
นี่คือประเด็นของละคร สามีและภรรยาหย่าร้างกันและลูกๆได้หย่าขาดจากพ่อของเขา
มันไม่ได้เป็นเช่นนั้นที่นี่ ลูกไม่สามารถหย่าขาดจากใครก็ตามได้ที่นี่
พ่อมาเพื่อทำให้ลูกๆหารายได้ที่แท้จริง พ่อไม่ทำให้ใครก็ตามตกอยู่ในหลุมพราง
พ่อคือผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ผู้ที่มีเมตตา พ่อมาและปลดปล่อยลูกจากความทุกข์
ท่านกลายเป็นผู้นำทางของลูกและพาลูกกลับไปกับท่านด้วยเช่นกัน
กูรูทางโลกไม่ได้พูดว่า เขาจะพาลูกกลับไปกับเขา
ลูกเคยเห็นหรือได้ยินสิ่งนี้จากกูรูหรือไม่? ลูกสามารถถามกูรูเหล่านั้นว่า: “ท่านมีสาวกมากมาย
เมื่อท่านจากร่างของท่าน ท่านจะพาสาวกของท่านไปด้วยหรือไม่?”
ไม่มีใครในพวกเขาจะพูดว่า เขาจะพาสาวกของเขาไปกับเขา นั่นเป็นไปไม่ได้
ไม่มีใครจะพูดว่าเขาสามารถพาทุกคนไปสู่ดินแดนนิพพานหรือดินแดนแห่งการหลุดพ้นได้
ไม่มีใครถามคำถามเช่นนี้ว่า: “ท่านจะพาเราไปกับท่านด้วยไหม?”
ในคัมภีร์นั้นมีคำพูดของพระเจ้ากล่าวไว้ว่า: ฉันจะพาทุกคนกลับไป
ทุกคนจะกลับไปเหมือนฝูงยุง มีมนุษย์เพียงเล็กน้อยในยุคทอง
ในขณะที่มีมนุษย์มากมายในยุคเหล็ก ดวงวิญญาณจะละร่างกายของเขา
ชำระสะสางบัญชีกรรมของพวกเขาและกลับบ้าน พวกเขาต้องวิ่งแข่งกลับไปอย่างแน่นอน
หลายคนไม่สามารถพักอาศัยที่นี่ได้ ลูกๆ
เข้าใจอย่างชัดเจนมากว่าเวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน ลูกต้องละร่างกายของลูก เมื่อลูกตาย
โลกก็ตายไปสำหรับลูก เพียงพิจารณาว่าตัวลูกเองเป็นดวงวิญญาณและจดจำพ่อ
ลูกต้องละร่างเก่าๆของลูกนี้ โลกนี้ก็เก่าด้วยเช่นกัน
เมื่อลูกนั่งอยู่ในบ้านหลังเก่าและบ้านใหม่กำลังถูกสร้างขึ้นมา
ลูกเข้าใจว่าบ้านใหม่กำลังถูกสร้างขึ้นมาเพื่อลูก สติปัญญาของลูกก็จะไปสู่บ้านใหม่
“จงทำสิ่งนี้ในบ้านนี้ ทำสิ่งนี้ที่นี่” ความผูกพันทั้งหมดถูกตัดขาดจากบ้านเก่า
และสายใยของลูกก็อยู่กับบ้านใหม่ นั่นเป็นประเด็นที่มีขีดจำกัด
ในขณะที่ประเด็นนี้เป็นเรื่องของโลกที่ไม่มีขีดจำกัด
ลูกต้องทำลายความผูกพันยึดมั่นของลูกไปจากโลกเก่าและเชื่อมโยงกับโลกใหม่
ลูกรู้ว่าโลกเก่านี้จะถูกทำลาย โลกใหม่นั้นคือสวรรค์
เราจะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงส่งที่นั่น ยิ่งลูกอยู่ในโยคะมากเท่าไหร่
ลูกก็จะยิ่งสามารถซึมซับความรู้นี้และอธิบายให้แก่ผู้อื่นได้มากเท่านั้น
และปรอทความสุขของลูกก็จะสูงขึ้นมากเท่านั้น นี่คือการสอบที่สำคัญมาก
เรากำลังได้รับมรดกแห่งสวรรค์ของเราเป็นเวลา 21 ชาติเกิด
เป็นการดีที่จะกลายเป็นผู้มั่งคั่งใช่ไหม? หากลูกมีอายุที่ยาวนาน
นั่นก็เป็นสิ่งที่ดีใช่ไหม?
หากลูกจดจำวงจรโลกและทำให้ผู้อื่นเป็นเช่นเดียวกับตัวลูกเองแล้ว
ลูกจะให้คุณประโยชน์ได้มากตามนั้น หากลูกต้องการกลายเป็นราชา
ลูกต้องสร้างปวงประชาของลูกด้วยเช่นกัน หลายคนมาที่นิทรรศการ
พวกเขาทั้งหมดจะกลายเป็นปวงประชาต่อไป
เพราะความรู้ที่ไม่สูญสลายนี้จะไม่เคยถูกทำลาย
สิ่งนี้เข้าไปอยู่ในสติปัญญาของลูกที่ลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์และกลายเป็นนายของโลกที่บริสุทธิ์
หากลูกทำความพยายามอย่างมาก ลูกสามารถประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงในหมู่ปวงประชาได้
มิฉะนั้นลูกจะกลายเป็นปวงประชาระดับล่าง ทุกสิ่งตามลำดับกันไป
อาณาจักรของรามกำลังได้รับการก่อตั้งและแล้วอาณาจักรของราวันจะถูกทำลาย
ในยุคทองจะมีเพียงเทพเท่านั้น บาบาได้อธิบายว่า:
ด้วยการอยู่ในการจาริกแสวงบุญแห่งการจดจำระลึกถึงลูกจะกลายเป็นนายของโลกที่สะโตประธาน
ปวงประชาและราชาทั้งหมดเป็นนาย แม้แต่ปวงประชาก็พูดว่า: “บารัตของเราสูงส่งที่สุด”
บารัตสูงสุดอย่างแท้จริง ไม่ได้เป็นเช่นนั้นในเวลานี้: เคยเป็นเช่นนั้นอย่างแน่นอน
เป็นเวลานี้ที่กลับมายากจนแสนเข็ญ บารัตเก่าแก่โบราณเคยมั่งคั่งที่สุดเหนือสิ่งใด
ลูกรู้ว่าเราชาวบารัตแท้จริงแล้วเป็นของสกุลเทพที่สูงส่งที่สุด
ไม่มีใครอื่นสามารถถูกเรียกว่าเทพ
ลูกสาวศึกษาสิ่งนี้และแล้วลูกต้องอธิบายให้แก่ผู้อื่น ลูกต้องอธิบายแก่มนุษย์
ลูกก็มีรูปภาพเช่นกันที่ลูกสามารถแสดงให้ผู้คนเห็นว่าพวกเขา(ลักษมีและนารายัน)ประกาศสิทธิ์ในสถานภาพของพวกเขาอย่างไร
ลูกสามารถแสดงให้พวกเขาเห็นทุกสิ่งโดยรายละเอียดโดยให้เวลาและวันที่ที่แน่นอนและถูกต้อง
พวกเขากำลังประกาศสิทธิ์ในสถานภาพของพวกเขาอีกครั้งหนึ่งจากชีพบาบา
ภาพลักษณ์ของพวกเขาคงอยู่ด้วยเช่นกัน ชีวาคือ พ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด พ่อพูดว่า:
ด้วยพลังการมีโยคะลูกจะได้รับมรดกของลูกเป็นเวลา 21 ชาติเกิดผ่านบราห์มา
ลูกสามารถกลายเป็นเทพของสุริยะวงศ์ ผู้เป็นนายแห่งดินแดนวิษณุ
ชีพบาบากำลังให้มรดกนี้แก่ลูกโดยผ่านดาด้า(พี่ชายอาวุโส)บราห์มา
ดวงวิญญาณของผู้นี้ได้ยินทุกสิ่งก่อน ดวงวิญญาณคือผู้ที่ดูดซับทุกสิ่ง
นี่คือประเด็นหลัก พวกเขาแสดงภาพลักษณ์ของชีวา
ภาพลักษณ์นั้นคือภาพลักษณ์ของพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุดชีวา บราห์มา,วิษณุและชางก้าเป็นเทพของดินแดนที่ละเอียดอ่อน
ประชาบิดาบราห์มาต้องอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน มีบราห์มากุมารและกุมารี ลูกๆ
ของประชาบิดาบราห์มามากมาย ถ้าลูกไม่ได้กลายเป็นลูกของประชาบิดาบราห์มา
และกลายเป็นบราห์มินลูกจะสามารถได้รับมรดกของลูกจากชีพบาบาได้อย่างไร?
สิ่งนี้ไม่สามารถเป็นสิ่งสร้างทางกายภาพ “สิ่งสร้างที่เกิดจากปาก” ได้รับการจดจำ
ลูกพูดว่าลูกเป็นสิ่งสร้างที่เกิดจากปากของประชาบิดาบราห์มา พวกเขาเป็นสาวกของกูรู
ที่นี่ลูกเรียกผู้เดียวนั้นว่า “พ่อ ครูและสัตกูรู”
ลูกไม่ได้เรียกผู้นี้ว่าเป็นสิ่งนั้น มีชีพบาบาผู้ที่ไม่มีตัวตน
ท่านคือมหาสมุทรแห่งความรู้ด้วยเช่นกัน ท่านให้ความรู้นี้ของตอนเริ่มต้น ตอนกลาง
และตอนจบของโลกแก่ลูก
ผู้ที่ไม่มีตัวตนก็เป็นครูด้วยเช่นกันและท่านให้ความรู้นี้แก่ลูกโดยผ่านผู้ที่มีตัวตนนี้
เป็นดวงวิญญาณที่พูดสิ่งนั้น ดวงวิญญาณพูดว่า: อย่าทำร้ายร่างกายฉัน
เมื่อดวงวิญญาณกลับมาไม่มีความสุข พวกเขาก็ได้รับคำอธิบาย
การทำลายล้างอยู่เบื้องหน้า และพ่อเหนือโลกมาในตอนท้ายเพื่อพาทุกคนกลับบ้าน
ทุกสิ่งที่มีอยู่กำลังจะถูกทำลาย สิ่งนี้ถูกเรียกว่าดินแดนแห่งความตาย
สวรรค์มีอยู่ที่นี่บนพื้นโลกนี้ วัดดิลวาลาถูกสร้างขึ้น
พวกเขาแสดงการทำทาปาเซียบนพื้นดิน และสวรรค์ก็ถูกแสดงไว้ข้างบนเหนือพวกเขา
พวกเขาจะแสดงที่ไหนอีก? พวกเขาได้แสดงภาพลักษณ์ของเทพไว้ด้านบน
พวกเขาก็คงอยู่ที่นี่เช่นกัน ลูกต้องอธิบายด้วยยุทธวิธี
ลูกควรไปที่วัดและอธิบายให้แก่พวกเขา: “นี่คืออนุสรณ์ของชีพบาบาผู้ที่กำลังสอนเรา”
แท้จริงแล้วชีวาเป็นเพียงจุด แต่จะกราบไหว้บูชาจุดได้อย่างไร?
จะมีการถวายดอกไม้ให้กับจุดได้อย่างไร?
ด้วยเหตุนี้เองพวกเขาจึงได้ทำให้ท่านมีรูปที่ใหญ่โต ท่านไม่ได้ใหญ่โตเช่นนั้น
สิ่งนั้นได้รับการจดจำว่าดวงดาวที่น่าอัศจรรย์เปล่งประกายตรงกลางหน้าผาก
เป็นสิ่งที่ละเอียดอ่อนที่สุด เป็นเพียงจุด
หากเป็นบางสิ่งที่ใหญ่นักวิทยาศาสตร์จะสามารถจับสิ่งนั้นได้อย่างรวดเร็ว
ท่านไม่ได้สว่างไสวเหมือนดวงอาทิตย์พันดวง ไม่มีอะไรเป็นเช่นนั้น
ผู้เลื่อมใสศรัทธาบางคนที่มาที่นี่พูดว่า: “เราได้เห็นเพียงใบหน้านี้เท่านั้น”
บาบาเข้าใจว่าพวกเขายังไม่ได้รับคำแนะนำอย่างเต็มที่ของพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด
โชคของพวกเขายังไม่ถูกเปิด จนกว่าพวกเขาจะได้รู้จักพ่อ
พวกเขาจะไม่รู้เลยว่าดวงวิญญาณเป็นจุดและชีพบาบาก็เป็นจุดด้วยเช่นกัน
และพวกเขาต้องจดจำท่านด้วยเช่นกัน
เมื่อพวกเขาเข้าใจสิ่งนี้และจดจำระลึกถึงท่านเท่านั้นที่บาปของพวกเขาจะสามารถได้รับการปลดเปลื้อง
อย่างไรก็ตามเมื่อพวกเขาพูดว่า “ฉันเห็นท่าน ฉันเห็นท่านเป็นเช่นนี้”
นั่นกล่าวได้ว่าเป็นอุปสรรคของมายา เวลานี้ลูกมีความสุขที่ลูกได้พบพ่อแล้ว
พ่อพูดว่า: เมื่อพวกเขามีนิมิตของกฤษณะ พวกเขาก็ร่ายรำฯลฯด้วยความสุขเป็นอย่างมาก
แต่ไม่มีใครได้รับการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์ผ่านสิ่งนั้น
พวกเขามีนิมิตโดยบังเอิญ ถ้าลูกไม่ศึกษาเล่าเรียนเป็นอย่างดี
ลูกจะเข้าไปสู่ปวงประชา เราควรได้รับประโยชน์โดยการมีนิมิต
ผู้คนในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธามีนิมิตเมื่อพวกเขาทำความพยายามอย่างมาก
ที่นี่พวกเขามีนิมิตด้วยการพยายามเพียงเล็กน้อย แต่ไม่มีประโยชน์อะไรในสิ่งนั้น
พวกเขาจะไปและกลายเป็นปวงประชาธรรมดาฯลฯในดินแดนของกฤษณะ
เวลานี้ลูกๆเข้าใจแล้วว่าชีพบาบาคือผู้ที่ให้ความรู้นี้แก่ลูก คำสั่งของพ่อก็คือ:
จงกลับมาบริสุทธิ์อย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามบางคนไม่สามารถอยู่อย่างบริสุทธิ์ได้
บางครั้งแม้แต่คนที่ไม่บริสุทธิ์ก็แอบมาที่นี่อย่างลับๆ
พวกเขาสร้างความเสียหายให้แก่ตนเองเท่านั้น พวกเขาหลอกลวงตนเอง
ไม่มีเรื่องของการหลอกลวงพ่อ ลูกจะได้รับความมั่งคั่งโดยการหลอกลวงพ่อหรือ?
สถานภาพของลูกจะเป็นอย่างไรหากลูกไม่ทำตามศรีมัทของชีพบาบาอย่างถูกต้องแม่นยำ?
เป็นที่เข้าใจได้ว่าสิ่งนี้ไม่ได้อยู่ในโชคของลูก
หากลูกไม่ศึกษาเล่าเรียนแต่ยังคงสร้างความทุกข์แก่ผู้อื่นอยู่เรื่อยๆแล้ว
ก็จะต้องได้รับการลงโทษอย่างมาก และประการที่สองสถานภาพของลูกจะถูกทำลาย
อย่าทำสิ่งใดที่ผิดต่อกฎเกณฑ์ พ่ออธิบายว่ากิจกรรมของลูกไม่ดี
พ่อแสดงให้ลูกเห็นวิธีที่จะหารายได้ แต่ไม่ว่าลูกจะทำตามสิ่งนั้นหรือไม่
ก็อยู่ในโชคของลูก หลังจากสัมผัสกับการถูกลงโทษแล้ว
ทุกคนต้องกลับไปสู่ดินแดนแห่งความสงบ สถานภาพจะถูกทำลายและลูกจะไม่ได้รับสิ่งใดเลย
ผู้คนจำนวนมากมาที่นี่ แต่เป็นเรื่องของการประกาศสิทธิ์ในมรดกจากพ่อ ลูกพูดว่า: “บาบา
ลูกจะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพของสุริยะวงศ์แห่งสวรรค์” นี่คือราชาโยคะ
นักเรียนประกาศสิทธิ์ในทุนการศึกษา ผู้ที่สอบผ่านก็ได้รับทุนการศึกษา
ลูกประคำนี้ถูกสร้างขึ้นจากผู้ที่ประกาศสิทธิ์ในทุนการศึกษา มากเท่าที่บางคนสอบผ่าน
เขาก็จะได้รับทุนการศึกษามากตามนั้น ลูกประคำนี้ถูกสร้างขึ้น
จำนวนของผู้ที่ประกาศสิทธิ์ในทุนการศึกษาจะค่อยๆเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งพวกเขามีจำนวนนับพัน
สถานภาพที่สูงส่งคือทุนการศึกษา
ผู้ที่ศึกษาเล่าเรียนเป็นอย่างดีไม่สามารถอยู่อย่างแฝงตัวได้
คนใหม่มากมายก้าวหน้ากว่าคนเก่า
ลูกสาวหลายคนมาและบอกว่าพวกเขาชอบการศึกษานี้อย่างมากและพวกเขาสัญญาว่าหลังจากที่พวกเขาจบการศึกษาทางโลกแล้ว
พวกเขาจะข้องแวะอยู่ในการศึกษานี้และจะทำให้ชีวิตเป็นเช่นเพชร พวกเขากล่าวว่า: “เราจะหารายได้ที่แท้จริงของเราและประกาศสิทธิ์ในมรดกของเราเป็นเวลา
21 ชาติเกิด” พวกเขามีความสุขอย่างมาก
พวกเขาเข้าใจว่าถ้าพวกเขาไม่ประกาศสิทธิ์ในมรดกนี้ในเวลานี้
พวกเขาก็จะไม่มีวันประกาศสิทธิ์สิ่งนี้ได้อีก พวกเขามีความสนใจในการศึกษา
บางคนไม่มีความสนใจในการทำความเข้าใจอะไรเลยแม้แต่น้อย
แม้กระทั่งคนเก่าบางคนก็ไม่ได้ให้ความสนใจมากเท่าคนใหม่ นี่เป็นเรื่องแปลก
จะว่าไปแล้วตามละครมันไม่ได้อยู่ในโชคของพวกเขา แล้วพระเจ้าจะทำอะไรได้?
ครูจะยังคงสอนลูกต่อไป อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ใด้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึงและสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
การซ่อนความอ่อนแอของลูกคือการหลอกลวงตัวลูกเอง ดังนั้นอย่าได้หลอกลวงตัวลูกเอง
2.
เพื่อที่จะทำให้โชคของลูกสูงส่ง อย่าทำสิ่งใดที่ผิดกฎ
มีความใส่ใจต่อการศึกษาเล่าเรียน
ทำงานรับใช้เพื่อทำให้ผู้อื่นเป็นเช่นเดียวกับตัวลูกเอง
พร:
ขอให้ลูกทำให้สำนึกรู้ของลูกมีพลังด้วยความช่วยเหลือของเวลาอมฤตและด้วยการหล่อเลี้ยงของศรีมัท
กลายเป็นตัวของการจดจำระลึกถึง
หากลูกต้องการที่จะทำให้สำนึกรู้ของลูกมีพลังและกลายเป็นตัวของการจดจำระลึกถึงแล้วให้เข้าใจคุณค่าของเวลาอมฤต
เช่นเดียวกับลูกมีศรีมัท
ในทำนองเดียวกันเข้าใจเวลาและเคลื่อนไปตามเวลานั้นและแล้วลูกจะสามารถได้มาซึ่งการบรรลุผลทั้งหมดได้อย่างง่ายดายและกลับมาเป็นอิสระจากการต้องทำงานหนัก
ด้วยการก้าวไปในขณะที่เข้าใจถึงความสำคัญของเวลาอมฤต
ลูกจะทำทุกการกระทำตามความสำคัญของสิ่งนั้น ในเวลานั้นมีความเงียบเป็นพิเศษ
และดังนั้นลูกจึงสามารถทำให้สำนึกรู้ของลูกมีพลังได้อย่างง่ายดาย
คติพจน์:
ผู้ที่กลับมาเอาชนะมายาด้วยการมีการจดจำระลึกถึงและการทำงานรับใช้ผู้อื่นโดยไม่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนคือผู้ที่มีชัยชนะอย่างสม่ำเสมอ
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
ด้วยคุณสมบัติพิเศษของความเป็นหนึ่งเดียวกันและศรัทธา กลับมาเต็มไปด้วยความสำเร็จ
ให้ภาษาของลูกบราห์มินทั้งหลายเป็นความรู้สึกที่อะแวค
ให้เป็นราวกับว่าดวงวิญญาณกำลังพูดกับนางฟ้าหรือดวงวิญญาณ สำหรับสิ่งนี้
อย่าได้มีแม้กระทั่งในความคิดของลูก ความผิดพลาดของใครก็ตามที่ลูกเคยได้ยินมา
และอย่าได้สนับสนุนผู้อื่นให้ทำสิ่งนั้นด้วย เมื่อสภาพของลูกเป็นเช่นนี้
และแล้วความหวังอันบริสุทธิ์ของพ่อที่มีต่อการชุมนุมจะกลายเป็นในทางปฏิบัติ
และพ่อจะได้รับการเปิดเผยผ่านลูก