24.03.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆที่แสนหวาน
ลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์เหมือนดอกบัวในขณะที่อาศัยอยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูก
ทำตามการกำหนดของพ่อผู้เดียว อย่าได้ทำความเสียหายใดๆในงานรับใช้
คำถาม:
ลูกๆคนใดที่มายาชกอย่างหนักมาก? จุดหมายปลายทางสูงสุดคืออะไร?
คำตอบ:
มายาชกลูกที่อยู่ในสำนึกที่เป็นร่างอย่างหนักมาก พวกเขาติดกับอยู่ในนามและรูป
ทันทีที่สำนึกของร่างกายเกิดขึ้น พวกเขาก็ถูกตบตี
สถานภาพของพวกเขาถูกทำลายด้วยสิ่งนี้
มันเป็นจุดหมายปลายทางที่สูงมากที่จะตัดสำนึกที่เป็นร่าง บาบาพูดว่า:
ลูกๆกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ! เช่นที่พ่อคือผู้รับใช้ที่เชื่อฟังของลูก
และดังนั้นจึงปราศจากความหลงทะนงตน
ดังนั้นลูกต้องกลับมาปราศจากความหลงทะนงตนเช่นกัน
ไม่ควรมีความหลงทะนงตนแม้น้อยนิดที่สุด
เพลง:
ท่านจะไม่แยกห่างจากเราและจะไม่มีความทุกข์ในหัวใจของเรา
โอมชานติ
ลูกๆ ได้ยินเพลงแล้ว ลูกๆ พูดว่า: เมื่อเราอยู่ในโลกที่ไม่มีตัวตน
เราเป็นของบาบาและบาบาก็เป็นของเรา ลูกๆ ได้รับความรู้ที่ชัดเจนมากนี้แล้ว
ลูกรู้ว่าลูกได้เคยวนไปรอบวงจร เวลานี้เราเป็นของท่านอีกครั้ง
ท่านได้มาเพื่อสอนราชาโยคะแก่เราและทำให้เราเป็นนายแห่งสวรรค์
ท่านได้มาอีกครั้งเหมือนกับที่ท่านได้มาในวงจรที่แล้ว พ่อพูดว่า: โอ้ ลูกๆ
ดังนั้นอย่าเพียงแค่เป็นลูกๆของท่านและนั่งที่นี่ในมธุบัน
ในขณะที่อาศัยอยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูก คงอยู่อย่างบริสุทธิ์เหมือนดอกบัว
ดอกบัวอยู่ในน้ำและกระนั้นก็คงอยู่เหนือน้ำ ไม่ถูกแตะต้องจากน้ำ พ่อพูดว่า:
ลูกต้องอยู่ที่บ้านเพียง เพียงแต่คงอยู่อย่างบริสุทธิ์
นี่คือชาติเกิดสุดท้ายของหลายต่อหลายชาติเกิดของลูก
พ่อได้มาเพื่อชำระมนุษย์ทั้งหมดให้บริสุทธิ์
ผู้ชำระให้บริสุทธิ์และผู้ประทานการหลุดพ้นเพื่อชีวิตใหม่ที่ไม่มีกิเลสสำหรับทุกคนคือผู้เดียวเท่านั้น
ไม่มีใครนอกจากท่านสามารถชำระทุกคนให้บริสุทธิ์ได้
ลูกรู้ว่าลูกได้ลงบันไดมาเป็นเวลาครึ่งวงจร อย่างแน่นอนที่ลูกต้องใช้ 84
ชาติเกิดของลูกครบสมบูรณ์ เป็นเมื่อลูกได้ครบวงจรของ 84 ชาติเกิดแล้ว
และได้ไปถึงสภาพของความเสื่อมโทรมอย่างสมบูรณ์แล้ว ที่พ่อจึงต้องมา
ไม่มีใครอื่นสามารถทำให้ลูกบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์ก่อนหน้านั้นได้
ไม่มีใครรู้จักพ่อหรือสิ่งสร้างของท่าน
ตามละครทุกคนต้องกลับมาไม่บริสุทธิ์และทาโมประธานในยุคเหล็ก
พ่อมาและชำระทุกคนให้บริสุทธิ์และพาพวกเขาไปสู่ดินแดนแห่งความสงบ
แล้วลูกก็ประกาศสิทธิ์ในมรดกของดินแดนแห่งความสุขจากพ่อ ไม่มีความทุกข์ในยุคทอง
เมื่อได้ตายขณะมีชีวิตแล้ว เวลานี้ลูกก็เป็นของพ่อ พ่อพูดว่า:
ลูกต้องอาศัยอยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูก
บาบาไม่เคยบอกลูกคนใดให้ทิ้งบ้านและครอบครัวของลูก ไม่เลย
ขณะที่อาศัยอยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูก
ลูกเพียงแต่ต้องกลับมาบริสุทธิ์ในชาติเกิดสุดท้ายนี้ บาบาเคยบอกไหมว่า
ลูกต้องทิ้งบ้านและครอบครัวของลูก? ไม่เลย
ลูกจากบ้านของลูกมาด้วยตนเองเพื่อประโยชน์ของการทำงานรับใช้ของพระเจ้า
ลูกๆบางคนกำลังทำงานรับใช้ของพระเจ้าขณะที่อาศัยอยู่ที่บ้าน
พวกเขาไม่ได้ถูกบังคับให้ออกจากบ้านของพวกเขา
บาบาไม่ได้บอกลูกคนใดให้ทิ้งบ้านของลูก
ลูกได้มาที่นี่ด้วยตัวของลูกเองเพื่อทำงานรับใช้
บาบาไม่ได้บังคับให้ลูกคนใดทิ้งบ้านของลูก พ่อทางร่างของลูกบอกให้ลูกแต่งงาน
เนื่องจากลูกรู้ว่าตอนนี้เป็นเวลาสุดท้ายของดินแดนแห่งความตายที่ลูกไม่ทำเช่นนั้น
การแต่งงานหมายถึงการทำลายตนเอง และดังนั้นลูกจะสามารถกลับมาบริสุทธิ์ได้อย่างไร?
แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เหตุใดลูกจึงไม่ข้องแวะตนเองในการทำให้บารัตเป็นสวรรค์เล่า?
ลูกๆต้องการอาณาจักรของราม พวกเขาร้องเรียกหา: โอ้ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ รามของสีดา
ราม ได้โปรดมาและทำให้บารัตเป็นสวรรค์เถิด! พวกเขาพูดสิ่งนี้
แต่พวกเขาไม่เข้าใจอะไรเลย ซันยาสซีพูดว่าความสุขของเวลานี้เป็นเหมือนมูลกา
มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ ไม่มีความสุขที่นี่ พวกเขาพูดสิ่งนี้
แต่มันก็ไม่ได้เข้าไปในสติปัญญาของพวกเขาว่าพ่อจะไม่สร้างโลกที่ทำให้พวกเขาไม่มีความสุข
พ่อพูดว่า: ลูกได้ลืมไปแล้วหรือว่าไม่มีนามหรือร่องรอยของความทุกข์ในยุคทอง? คันส์
ฯลฯ มาจากที่ไหน? เวลานี้ลูกต้องทำตามการกำหนดที่พ่อไม่มีขีดจำกัดให้กับลูก
ด้วยการทำตามการกำหนดของตัวลูกเอง ลูกก็ทำลายตนเอง
บ้างก็ประหลาดใจเมื่อพวกเขาได้ยินความรู้นี้
พวกเขาถ่ายทอดความรู้แล้วก็วิ่งหนีไปและกลายเป็นคนทรยศ:
พวกเขาไปและสร้างความเสียหายให้กับงานรับใช้อย่างมากมาย! แล้วพวกเขาจะกลายเป็นอะไร?
แทนที่จะทำให้ชีวิตของพวกเขามีคุณค่าเช่นเพชร พวกเขาก็กลายเป็นเช่นเปลือกหอย
ในเวลาสุดท้ายลูกจะได้นิมิตของทุกสิ่งที่ลูกได้ทำ เนื่องจากพฤติกรรมเช่นนั้น
ลูกก็จะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพนั้นๆ ลูกต้องไม่ทำบาปใดๆที่นี่
เพราะลูกจะกลับมาบริสุทธิ์และเป็นดวงวิญญาณบุญ
จะมีการลงโทษหนึ่งร้อยเท่าสำหรับบาปใดๆที่ลูกทำ แม้ว่าลูกอาจจะไปสวรรค์
ลูกก็จะได้รับสถานภาพที่ต่ำมาก ลูกมาที่นี่เพื่อศึกษาราชาโยคะ
แล้วลูกกลายเป็นปวงประชา มีความแตกต่างมากในสถานภาพที่ลูกได้รับ
มีการอธิบายว่าใครก็ตามที่ให้บางสิ่งแก่ยักย่า แล้วนำสิ่งนั้นกลับคืนไป
ก็จะใช้ชาติเกิดเป็นสัปเหร่อ พฤติกรรมของลูกๆบางคนเป็นเช่นนั้น
ที่สถานภาพของพวกเขาลดลง บาบาอธิบายว่า:
อย่าได้ทำการกระทำเช่นนั้นที่จะทำให้ลูกประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่ต่ำในท่ามกลางปวงประชาแทนที่จะเป็นราชาหรือราชินี
ใครบางคนที่อุทิศตนให้กับยักย่าแล้ววิ่งหนีไปจะกลายเป็นอะไร?
พ่อได้อธิบายแล้วด้วยว่า: ลูกๆ อย่าได้ทำการกระทำบาปใดๆ
มิฉะนั้นจะได้รับการลงโทษหนึ่งร้อยเท่า ดังนั้น
เหตุใดลูกจึงควรสร้างความสูญเสียให้กับตนเองเล่า?
ผู้ที่อาศัยอยู่ที่บ้านและทำงานรับใช้มากมายก็ประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงกว่าผู้ที่อาศัยอยู่ที่นี่
มีลูกๆ ที่ยากจนมากมายที่ส่งเงิน 8 แอนนาหรือ 1 รูปี
คนจนประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงกว่าผู้ที่ให้เงินหลายพันที่นี่
คนที่ยากไร้ประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงกว่าเพราะพวกเขาไม่ทำการกระทำที่เป็นบาป
เมื่อมีการทำบาป การลงโทษหนึ่งร้อยเท่าก็ถูกสะสม
ลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์และเป็นดวงวิญญาณบุญ และให้ความสุขแก่ทุกคน
หากลูกเป็นเหตุของความทุกข์ แล้วก็จะมีการตั้งศาล
จะได้นิมิตในสิ่งที่ลูกได้ทำและมีการลงโทษอะไรสำหรับสิ่งนั้น
แม้กระทั่งสถานภาพของลูกก็ถูกทำลาย ลูกๆบางคนรับฟังสิ่งนี้
และกระนั้นพวกเขาก็เฝ้าแต่มีพฤติกรรมผิดๆ พ่อพูดว่า:
จงมีชีวิตเช่นน้ำนมและน้ำตาลอย่างสม่ำเสมอ หากลูกมีชีวิตเหมือนน้ำเกลือ
ลูกก็สร้างความเสียหายมากมายในงานรับใช้ หากลูกติดกับในนามหรือรูปของใคร
นั่นก็เป็นบาปที่ใหญ่โตเช่นกัน มายาเป็นเหมือนหนู เธอเป่าและกัดลูกในลักษณะที่
แม้กระทั่งเลือดออกลูกก็ไม่ตระหนักรู้ มายาทำให้ลูกเลือดออกด้วยเช่นกัน
เธอทำให้ลูกทำการกระทำเช่นนั้นที่ลูกไม่ตระหนักรู้ด้วยซ้ำว่าลูกกำลังทำอะไร
กิเลสทั้งห้าถลกหนังศีรษะลูกอย่างสมบูรณ์! บาบาต้องเตือนลูกแน่นอน
เพื่อที่ลูกจะไม่พูดต่อหน้าศาลว่าลูกไม่ได้รับการเตือน ลูกรู้ว่าพระเจ้ากำลังสอนลูก
ท่านเองนั้นปราศจากความหลงทะนงตนอย่างมาก ท่านพูดว่า:
พ่อเป็นคนรับใช้ที่เชื่อฟังของลูก ลูกๆบางคนมีความหยิ่งยโสมาก หลังจากเป็นของบาบา
พวกเขาก็ทำการกระทำเช่นนั้น อย่าได้ถามเลย! เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว
ผู้ที่อาศัยอยู่ข้างนอกที่บ้านกับครอบครัวของพวกเขานั้นล้ำหน้าพวกเขามาก
ทันที่ที่ลูกมีสำนึกที่เป็นร่าง มายาก็ต่อยลูกอย่างหนัก
การทำลายสำนึกที่เป็นร่างคือจุดหมายปลายทางที่สูง
ทันทีที่สำนึกที่เป็นร่างเกิดขึ้นลูกก็ถูกตบตี ดังนั้น
เหตุใดลูกจึงมีสำนึกที่เป็นร่างมากจนทำให้สถานภาพของลูกถูกทำลายเล่า?
มันไม่ควรเป็นว่า ลูกต้องกวาดพื้นเมื่อลูกไปที่นั่น หากลูกคนใดจะถามบาบา
บาบาก็จะบอกลูกได้ ลูกแต่ละคนสามารถเข้าใจได้ด้วยตนเองว่าลูกทำงานรับใช้มากแค่ไหน
และกี่คนที่ลูกได้ให้ความสุข มาม่าและบาบาให้ความสุขทุกคน พวกเขามีความสุขมาก!
บาบาเคยทำการร่ายรำความรู้นี้อย่างมากในบอมเบย์ มีหลายคนที่เป็นเหมือนนกชัทรัค (นกในตำนานที่ดื่มน้ำทิพย์)
บาบาพูดว่า:
พ่อทำการร่ายรำความรู้นี้เบื้องหน้าผู้ที่กระตือรือร้นอย่างมากที่จะได้ยิน
และดังนั้นประเด็นที่ดีมากมายก็ปรากฏขึ้น นกชัทรัคดึงสิ่งนี้เข้าไปหาพวกเขาเอง
ลูกด้วยเช่นกันต้องเป็นเหมือนพวกเขา เพราะเพียงนั้นที่ลูกจะสามารถทำตามได้
ลูกต้องทำตามศรีมัท หากลูกทำตามการกำหนดของตนเองและประณามพ่อ
ลูกก็เป็นเหตุของความเสียหายมากมาย เวลานี้พ่อกำลังทำให้ลูกรู้คิด
บารัตเคยเป็นสวรรค์ ไม่มีใครคิดว่าบารัตเป็นเช่นนั้นในเวลานี้
ไม่มีแผ่นดินอื่นใดบริสุทธิ์เช่นบารัต พวกเขาพูดสิ่งนี้ แต่พวกเขาไม่เข้าใจว่า
พวกเขาชาวบารัตเคยเป็นชาวสวรรค์ เคยมีความสุขที่ไร้ขีดจำกัดที่นั่น
กูรูนานักเคยร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าและวิธีที่ท่านมาและชำระเสื้อผ้าที่สกปรกไม่บริสุทธิ์
คำสรรเสริญของท่าน คือท่านคือผู้ที่ไม่มีตัวตน แทนชื่อ “ชีพลิงกัม” พวกเขาก็ใช้ชื่อ
“บัลลังก์อมตะ” เวลานี้พ่อกำลังอธิบายความลับของทั้งโลกแก่ลูก ลูกๆ
อย่าได้ทำบาปแม้แต่บาปเดียว! มิฉะนั้นแล้วการลงโทษจะถูกสะสมหนึ่งร้อยเท่า
หากลูกทำให้พ่อถูกประณาม สถานภาพของลูกก็จะถูกทำลาย ลูกต้องระมัดระวังอย่างมาก
ทำให้ชีวิตของลูกมีค่าเช่นเพชร มิฉะนั้นก็จะมีการสำนึกผิดอย่างใหญ่หลวง
ไม่ว่าการกระทำผิดใดที่ลูกได้ทำ สิ่งนั้นจะเฝ้าแต่กัดกร่อนลูกอยู่ภายใน
ฉันจะทำสิ่งเดียวกันนั้นทุกวงจรเพื่อให้สถานภาพของฉันกลับมาต่ำแบบนั้นหรือ?
พ่อพูดว่า: หากลูกปรารถนาที่จะทำตามแม่และพ่อ แล้วจงทำงานรับใช้ด้วยความซื่อสัตย์
มายาจะพยายามผลักดันตัวเธอเข้ามาในตัวลูกไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
หัวหน้าศูนย์ต้องปราศจากความหลงทะนงตนอย่างสมบูรณ์
ดูสิว่าพ่อปราศจากความหลงทะนงตนเพียงใด ลูกๆบางคนรับการรับใช้ส่วนตัวจากคนอื่น
พ่อนั้นปราศจากความหลงทะนงตนอย่างมาก ท่านไม่เคยโกรธใครเลย หากลูกๆไม่เชื่อฟัง
พ่อก็สามารถอธิบายให้กับพวกเขา: ลูกกำลังทำอะไร?”
เพียงพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดเท่านั้นที่รู้ทุกสิ่ง ไม่ใช่ลูกๆทุกคนจะมีค่าเหมือนกัน
ยังคงมีบางคนที่ไม่มีค่า บาบาเฝ้าแต่อธิบายให้กับลูก มีลูกๆมากมาย
จำนวนของลูกๆจะเพิ่มขึ้นและจะมีจำนวนหลายๆแสน พ่อเฝ้าแต่เตือนลูกว่า: ลูกๆ
อย่าได้ไม่ระมัดระวังและทำความผิด!
ลูกได้มาที่นี่เพื่อกลับมาบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์
ดังนั้นอย่าได้ทำการกระทำที่ไม่บริสุทธิ์! อย่าได้ติดกับในชื่อหรือรูปของใคร!
อย่าได้มีสำนึกที่เป็นร่าง! จงมีสำนึกที่เป็นดวงวิญญาณและเฝ้าแต่จดจำพ่อ!
เฝ้าแต่ทำตามศรีมัท! มายานั้นทรงพลังมาก บาบาสามารถอธิบายทุกสิ่ง อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักที่จากหายไปนานและเวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง
และสวัสดีตอนเช้าจากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดมนัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
กลับมาปราศจากความหลงทะนงตนเช่นพ่อ อย่ารับการรับใช้ส่วนตัวจากใคร
อย่าทำให้ใครมีความทุกข์
อย่าทำการกระทำกรรมที่เป็นบาปใดๆที่จะทำให้มีประสบการณ์ของการลงโทษ
มีชีวิตด้วยกันเหมือนน้ำนมและน้ำตาล
2.
ทำตามศรีมัทของพ่อผู้เดียวและไม่ใช่การกำหนดของจิตใจลูกเอง
พร:
ขอให้ลูกเต็มไปด้วยทุกพลังและได้รับชัยชนะเหนือความทุกข์ทรมานของกรรมด้วยการละวางจากเครื่องแต่งกายของร่างกายของลูกในหนึ่งวินาที
เมื่อมีความรุนแรงของความทุกข์ทรมานของกรรม
อวัยวะร่างกายของลูกก็จะดึงลูกไปสู่ความทุกข์ทรมานของกรรมของลูก
ไม่ว่าเวลาใดเมื่อมีความเจ็บปวดมาก เนื่องจากผลกระทบของความทุกข์ทรมานนั้น
ผู้ที่เปลี่ยนความทุกข์ทรมานนั้นของกรรม (คาร์มาโบ๊ก) เป็นคาร์มาโยคะ
ผู้ที่ผ่านความทุกข์ทรมานกับอวัยวะทางร่างของพวกเขาอย่างเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละวาง
พวกเขาถูกเรียกว่าเพชรพลอยแห่งชัยชนะทั้งแปดผู้ที่เต็มไปด้วยทุกพลัง สำหรับสิ่งนี้
จงฝึกฝนการละวางจากเครื่องแต่งกายของร่างกายเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน
ขอให้เครื่องแต่งกายของลูกไม่คับเกินไปเนื่องจากการถูกดึงดูดจากโลก นั่นคือ
ขออย่าได้ถูกดึงรั้ง เพียงนั้นที่เครื่องแต่งกายจะถูกๅถอดออกได้อย่างง่ายดาย
คติพจน์:
เพื่อที่จะได้รับความเคารพของทุกคน จงมีหัวใจที่ถ่อมตน
ความถ่อมตนคือสิ่งชี้บอกของความยิ่งใหญ่
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
ทำให้รากฐานแห่งศรัทธาของลูกแข็งแกร่ง
และคงอยู่อย่างไม่ขลาดกลัวและไร้กังวลอย่างสม่ำเสมอ
หากดวงวิญญาณเครื่องมือที่สูงส่งอยู่กับลูกในทางกายภาพ
และลูกได้ให้เขาหรือเธอตรวจสอบสิ่งใดก็ตาม ลูกก็สามารถทำเช่นนั้นได้
เพราะสติปัญญาของลูกมีศรัทธา
ลูกจะทำสิ่งนี้ขณะที่รักษาคุณธรรมทั้งสองของความไม่ขลาดกลัวและศรัทธาไว้เบื้องหน้าลูก
เมื่อลูกมีศรัทธาและความไม่ขลาดกลัวอยู่กับลูกอย่างสม่ำเสมอ
ก็จะมีชัยชนะในความคิดที่สูงส่งของลูกอยู่เสมอ ไม่ว่าความคิดใดก็ตามที่ลูกมี
และผู้ที่ปราศจากตัวตนและผู้ที่มีตัวตนนั้นอยู่กับลูกหรืออยู่เบื้องหน้าลูก
จงให้ท่านตรวจสอบด้วยศรัทธาและความไม่ขลาดกลัว และแล้วเวลาก็จะไม่สูญเปล่า
คำพูดที่สูงส่งอันล้ำค่าของมาเตชวารีจี
1)
อะไรคือข้อพิสูจน์ว่าพระเจ้าไม่ได้อยู่ทุกหนแห่งในเวลาเดียวกัน?
ในกีตะซึ่งเป็นเพชรพลอยของคัมภีร์ทั้งหมด มีคำพูดของพระเจ้าว่า: ลูกๆ
ที่ซึ่งมีชัยชนะ พ่ออยู่ที่นั่น เหล่านี้คือคำพูดที่สูงส่งของพระเจ้า
ฉันอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยซึ่งเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในบรรดาทั้งหมด และในบรรดางู
ฉันคืองูสีดำ เหตุนี้เองในบรรดาภูเขา พวกเขาแสดงภูเขาไกลาช
และในบรรดางูพวกเขาแสดงงูสีดำ สิ่งนี้พิสูจน์ว่า ในบรรดางูทั้งหมด
พระเจ้าเพียงแต่อยู่ในงูดำ ท่านไม่ได้อยู่ในงูทั้งหมด
ถ้าพระเจ้าอยู่บนภูเขาที่สูงที่สุด แล้วท่านก็ไม่ได้อยู่ในภูเขาที่ต่ำกว่า
แล้วก็มีการกล่าวว่า: ที่ซึ่งมีชัยชนะ ก็มีการกำเนิด นั่นคือท่านไม่ได้พ่ายแพ้
สิ่งเหล่านี้พิสูจน์ว่า พระเจ้าไม่ได้อยู่ทุกหนแห่งในเวลาเดียวกัน
ในด้านหนึ่งพวกเขาพูดสิ่งนี้ และในอีกด้านหนึ่งพวกเขาพูดว่าพระเจ้ามาในหลายรูป
และพวกเขาได้แสดง 24 อวตารของพระเจ้า พวกเขากล่าวว่าปลาและจระเข้ ฯลฯ
คือรูปทั้งหมดของพระเจ้า นั่นเป็นความรู้ที่ผิดๆของพวกเขา
พวกเขาเพียงแต่คิดว่าพระเจ้าอยู่ในทุกหนแห่ง ในเมื่อความเป็นจริงอยู่ในยุคเหล็ก
เป็นมายาที่อยู่ในทุกหนทุกแห่ง ดังนั้น พระเจ้าจะสามารถอยู่ในทุกหนแห่งได้อย่างไร?
มีการกล่าวถึงในกีตะด้วยว่า: ฉันไม่ได้อยู่ในมายา
สิ่งนี้พิสูจน์ว่าพระเจ้าไม่ได้อยู่ในทุกหนแห่ง
2) โลกที่ไม่มีตัวตน ที่ซึ่งดวงวิญญาณและดวงวิญญาณสูงสุดอาศัยอยู่
เรารู้ว่าเมื่อเราพูดถึงโลกที่ไม่มีตัวตน ไม่มีตัวตนไม่ได้หมายความว่ามันไม่มีรูป
เมื่อเราพูดถึงโลกที่ไม่มีตัวตน อย่างแน่นอนที่มันมีความหมาย ที่นั่นแน่นอนคือโลก
แต่มันไม่มีรูปเหมือนโลกวัตถุนี้ ในทำนองเดียวกันดวงวิญญาณสูงสุดนั้นไม่มีตัวตน
แต่แน่นอนที่ท่านมีรูปที่ละเอียดอ่อนของท่านเอง
ดังนั้นดินแดนของเราดวงวิญญาณและดวงวิญญาณสูงสุดคือโลกที่ไม่มีตัวตน
ดังนั้นเมื่อเราพูดถึงโลก ก็แสดงว่ามีโลกที่นั่นและเราอาศัยอยู่ที่นั่น
และเหตุนี้เองจึงได้ให้ชื่อว่า 'โลก' ผู้คนในโลกคิดว่า
รูปของพระเจ้าคือรูปของธาตุแสงที่คงอยู่ตลอดไป
แต่นั่นคือสถานที่อาศัยของพระเจ้าซึ่งเรียกด้วยเช่นกันว่า บ้านของผู้ปลดเกษียณ
ดังนั้นเราจึงไม่สามารถพูดว่าบ้านของพระเจ้าเป็นพระเจ้า อีกโลกคือโลกที่ละเอียดอ่อน
ที่ซึ่งเทพบราห์มา วิษณุ และชางการ์อาศัยอยู่ในรูปที่ละเอียดอ่อนของพวกเขา
นี่คือโลกวัตถุซึ่งมีสองส่วน หนึ่งคือโลกแห่งสวรรค์ที่ปราศจากกิเลสซึ่งมีความสุข
ความบริสุทธิ์ และความสงบที่สมบูรณ์เป็นเวลาครึ่งหนึ่งของแต่ละวงจร
อีกโลกหนึ่งคือโลกยุคเหล็กแห่งความทุกข์และความไม่สงบที่มีกิเลสนี้
ทำไมเราจึงพูดว่ามีสองโลกเหล่านี้?
เพราะผู้คนพูดว่าทั้งโลกสวรรค์และนรกถูกสร้างโดยพระเจ้า
แต่คำพูดของพระเจ้าสำหรับสิ่งนี้คือ: ลูกๆ พ่อไม่ได้สร้างโลกแห่งความทุกข์นี้
โลกที่พ่อสร้างคือโลกแห่งความสุข
โลกแห่งความทุกข์และความไม่สงบนี้เป็นเพราะดวงวิญญาณมนุษย์ได้หลงลืมตนเอง
และลืมพ่อดวงวิญญาณสูงสุด และเหตุนี้เองพวกเขาจึงกำลังทุกข์ทรมาน อย่างไรก็ตาม
ไม่ใช่ว่าในขณะที่มีโลกแห่งความสุขและเป็นบุญนั้น ไม่มีโลกอยู่ที่นั่น ใช่
เมื่อเราพูดว่าเทพอาศัยอยู่ที่นั่นแล้ว อย่างแน่นอนก็มีกิจกรรมทั้งหมดที่นั่น
อย่างไรก็ตาม เป็นที่แน่นอนว่าไม่มีสิ่งสร้างใดเกิดผ่านกิเลสที่นั่น
และเป็นเพราะสิ่งนี้จึงไม่มีบ่วงกรรม โลกนั้นเรียกว่าโลกแห่งสวรรค์
และเป็นอิสระจากบ่วงกรรม ดังนั้นหนึ่งคือโลกที่ไม่มีตัวตน
แล้วก็มีโลกที่ละเอียดอ่อน และโลกที่สามคือโลกวัตถุนี้ อัจชะ