26.03.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน
ปกป้องตนเองจากอิทธิพลของมิตรที่ไม่ดีและให้ความเอาใจใส่ต่อการศึกษาเล่าเรียนอย่างเต็มที่
แล้วจะไม่มีพายุเข้ามาหาลูกได้ เลิกกล่าวโทษมายา!
คำถาม:
ลูกควรเอาใจใส่ต่อประเด็นใดอยู่เสมอเพื่อที่เรือของลูกจะสามารถข้ามฟากได้ ?
คำตอบ:
“บาบา
ไม่ว่าคำสั่งของท่านจะเป็นเช่นไร!”
ทำตามคำสั่งของพ่ออย่างต่อเนื่องแล้วเรือของลูกก็จะข้ามฟาก
ผู้ที่ทำตามคำสั่งจะได้รับการปกป้องจากการถูกจู่โจมจากมายา
ล็อคบนสติปัญญาของพวกเขาเปิดออกและพวกเขาจะมีประสบการณ์กับความสุขที่ไร้ขีดจำกัด
พวกเขาไม่เคยกระทำผิดใดๆ
เพลง:
เมื่อพบท่าน
ฉันได้พบทั้งโลก
โอมชานติ
ลูกๆ ที่สุดเเสนหวานในทุกศูนย์ได้ยินเพลงนี้เเล้ว
ลูกทั้งหมดเข้าใจว่าลูกกำลังประกาศสิทธิ์ในอำนาจในการปกครองโลกจากพ่อที่ไร้ขีดจำกัดอีกครั้งเหมือนอย่างที่ลูกเคยทำเมื่อ
5000 ปีที่แล้ว ลูกได้ประกาศสิทธิ์มาแล้วในทุกๆ วงจร
เราประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรแล้วก็สูญเสียมันไป
ลูกๆเข้าใจว่าขณะนี้ลูกได้เข้าไปนั่งบนตักของพ่อที่ไร้ขีดจำกัด
นั่นคือลูกกลายเป็นลูกของท่าน ลูกเป็นลูกเหล่านั้นอย่างแท้จริง
ขณะที่นั่งอยู่ที่บ้าน ลูกกำลังทำความเพียรพยายาม
ดำเนินการศึกษานี้ต่อไปเพื่อที่จะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงจากพ่อที่ไร้ขีดจำกัด
ลูกรู้ว่ามหาสมุทรแห่งความรู้, ผู้ชำระให้บริสุทธิ์,
ผู้ประทานหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์สำหรับทุกคน, ชีพบาบาคือพ่อ,
ครูเเละสัตกูรูของเรา เรากำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกของเราจากท่าน
และดังนั้นเราควรทำความเพียรพยายามอย่างมากเพื่อที่จะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง
ในหนทางของความไม่รู้ เมื่อเด็กๆ ศึกษาที่โรงเรียน,
คะแนนที่พวกเขาสอบผ่านนั้นก็ตามลำดับกันไปตามการศึกษาของเขา
ไม่มีใครที่นั่นพูดว่ามายากำลังสร้างอุปสรรคให้แก่เขาหรือมีพายุของมายา
พวกเขาไม่ได้ศึกษาเล่าเรียนอย่างดีหรือพวกเขาติดอยู่กับเพื่อนที่ไม่ดี
พวกเขายุ่งอยู่กับการเล่นเกม
เหตุนี้เองพวกเขาจึงไม่ศึกษาเล่าเรียนและเหตุนั้นเองพวกเขาจึงสอบตก
อย่างไรก็ตามนั่นไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นพายุมายา เมื่อใครบางคนมีพฤติกรรมไม่ดี
ใบรับรองที่ครูให้เขาบอกว่าพฤติกรรมของเขาไม่ดีมากและเขาเสียคนจากมิตรที่ไม่ดีที่เขาคบหา
ไม่มีเรื่องของการกล่าวโทษมายา,ราวันในสิ่งนี้ เด็กบางคนเป็นลูกของคนที่มีชื่อเสียง
คนดีก็กลายเป็นคนดีมาก ในขณะที่คนอื่นนิสัยเสียและเริ่มดื่มสุรา ฯลฯ
พวกเขาไปสู่หนทางที่ผิดที่สกปรก
แล้วพ่อของพวกเขาก็พูดว่าพวกเขากลายเป็นลูกที่ไร้ค่า มีหลายวิชาในการศึกษาอื่นๆ
ที่นี่มีการศึกษาประเภทเดียวเท่านั้น ที่นั่นมนุษย์สอน ในขณะที่นี่ลูกๆ
รู้ว่าพระเจ้ากำลังสอนลูก
ถ้าลูกศึกษาเล่าเรียนเป็นอย่างดีลูกจะสามารถกลายเป็นนายของโลกได้ มีลูกๆ มากมาย
บางคนก็ไม่ศึกษาเล่าเรียนได้เนื่องจากอิทธิพลของเพื่อนไม่ดี
เหตุใดลูกจึงเรียกสิ่งนั้นว่าเป็นพายุของมายา ?
ถ้าใครบางคนไม่ศึกษาเล่าเรียนเนื่องจากอิทธิพลของเพื่อนที่ไม่ดี
เหตุใดลูกเรียกสิ่งนั้นว่าพายุของมายาเล่า? ถ้าบางคนไม่ได้ศึกษาเพราะเพื่อนไม่ดี
มายา, ครูหรือพ่อจะทำอะไรได้ ? เมื่อพวกเขาไม่สามารถศึกษาเล่าเรียน
พวกเขาก็กลับบ้าน ตามละครพวกเขาต้องเข้ามาสู่บัตตีในตอนแรก พวกเขาได้มาและลี้ภัย
บางคนก็ถูกทุบตีและถูกรบกวนโดยสามีและคนอื่นก็เพิกเฉยไม่สนใจใยดี
พวกเขาไม่สามารถอยู่บ้านได้ ดังนั้นจึงมาที่นี่
แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็ทิ้งที่นี่ไปเช่นกัน
พวกเขาไม่สามารถศึกษาเล่าเรียนได้และดังนั้นพวกเขาจึงหางานทำหรือแต่งงาน
ที่นี่พวกเขามีข้ออ้างว่าพวกเขาไม่สามารถศึกษาเล่าเรียนได้เพราะพายุของมายา
พวกเขาไม่เข้าใจว่าสภาพของเขากลายเป็นเช่นนั้นเนื่องจากอิทธิพลของเพื่อนที่ไม่ดีและพวกเขามีกิเลสที่รุนแรงมากมาย
ทำไมลูกถึงพูดว่าลูกล้มเหลวเพราะลูกประสบกับพายุของมายา? ทั้งหมดนั้นขึ้นอยู่กับลูก!
ทำตามคำสอนที่ลูกได้รับจากพ่อ,ครูและสัตกูรู ถ้าลูกไม่ทำตามคำสอนเหล่านั้น
นั่นหมายความว่ามีอิทธิพลของเพื่อนที่ไม่ดีหรือความซาบซึ้งของตัณหาราคะหรือสำนึกที่เป็นร่าง
ลูกจากทุกศูนย์เข้าใจว่าลูกกำลังศึกษาเล่าเรียนกับพ่อที่ไร้ขีดจำกัดเพื่อได้รับอำนาจในการปกครองโลก
หากลูกไม่มีศรัทธานี้ ทำไมลูกถึงมานั่งอยู่ที่นี่? มีอาศรมอื่นๆมากมาย อย่างไรก็ตาม
ไม่มีการได้มาซึ่งการบรรลุผลที่นั่น ไม่มีเป้าหมายหรือวัตถุประสงค์ที่นั่น
สิ่งเหล่านั้นเป็นลัทธินิกายกิ่งก้านสาขาเล็กๆ ต้นไม้ต้องเติบโต
ที่นี่ทั้งหมดนี้เชื่อมโยงกัน ผู้ที่เป็นของต้นไม้เทพที่แสนหวานจะปรากฏออกมา
ใครคือผู้ที่อ่อนหวานที่สุด ? ผู้ที่กลายเป็นจักรพรรดิและจักรพรรดินีของยุคทอง
เวลานี้ลูกเข้าใจแล้วว่าผู้ที่ประกาศสิทธิ์ในอันดับหนึ่งต้องศึกษาเล่าเรียนเป็นอย่างดีมากอย่างแน่นอน
พวกเขาเข้าไปในอาณาจักรสุริยวงศ์
มีหลายคนที่ดำเนินชีวิตอย่างอุทิศตนและทำงานรับใช้มากมายขณะที่อยู่ที่บ้าน
มีความแตกต่างมากมาย! แม้ว่าบางคนจะอาศัยอยู่ที่นี่ แต่ก็ไม่สามารถสอนได้
และดังนั้นพวกเขาเองจึงข้องแวะในงานอื่นๆ
พวกเขาจะได้รับสภานภาพที่สูงศักดิ์เล็กน้อยในตอนท้าย
เห็นได้ว่าผู้ที่อาศัยอยู่ข้างนอกอยู่ที่บ้านกับครอบครัวไปล้ำหน้าอย่างเร็วมากในการศึกษาเเละการสอนผู้อื่น
ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นผู้ครองเรือน กุมารีและกุมารไม่ได้เรียกว่าผู้ครองเรือน
มันเคยเป็นอย่างนั้นที่คนซึ่งปลดเกษียณเมื่ออายุ 60 ปีจะมอบทุกสิ่งให้กับลูกๆ
ของพวกเขาและก็ไปใช้ชีวิตอยู่กับนักปราชญ์หรือผู้รู้ ฯลฯ
ทุกวันนี้ทุกคนตาโมประธานและดังนั้นพวกเขาจึงไม่แม้แต่จะวางมือจากธุรกิจจนกว่าพวกเขาจะตาย
ในสมัยก่อนพวกเขาจะปลดเกษียณเมื่ออายุ 60 ปี พวกเขาจะไปและอยู่ที่เบนาเรส ลูกๆ
เข้าใจว่าไม่มีใครสามารถกลับบ้านได้ ไม่มีใครสามารถได้มาซึ่งการหลุดพ้นในชีวิต
เพียงพ่อเท่านั้นที่เป็นผู้ประทานการหลุดพ้นและการหลุดพ้นในชีวิต
ไม่ใช่ทุกคนจะสามารถได้รับการหลุดพ้นในชีวิต บางคนเข้าไปสู่การหลุดพ้น
ศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไป ขณะนี้กำลังถูกก่อตั้งขึ้น
แล้วสิ่งนี้ก็ขึ้นอยู่กับความเพียรพยายามที่แต่ละคนทำ ในสิ่งนั้นเช่นกัน,กุมารีมีโอกาสที่ดีมาก
พวกเธอกลายเป็นทายาทของพ่อเหนือโลก ที่นี่ลูกๆ
ทั้งหมดมีสิทธิ์ที่จะประกาศสิทธิ์ในมรดกจากพ่อ ในโลกภายนอกลูกสาวไม่ได้รับมรดก
ลูกชายมีความละโมบต่อสิ่งนี้
มีบางคนที่รู้สึกว่าพวกเขาควรจะประกาศสิทธิ์ในมรดกที่ถึงอย่างไรพวกเขาก็จะได้รับอยู่แล้วเเละสงสัยว่าทำไมพวกเขาควรปล่อยสิ่งนั้นไป
พวกเขาศึกษาทั้งสองการศึกษา มีลูกหลากหลายประเภท
ลูกเข้าใจว่าผู้ที่ศึกษาเล่าเรียนเป็นอย่างดีจะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง
พวกเขาจะกลายเป็นปวงประชาที่มั่งคั่งมาก ผู้ที่อยู่ที่นี่จะอยู่ภายใน(พระราชวัง)
พวกเขาจะกลายเป็นสาวใช้และคนรับใช้ และบางทีพวกเขาอาจจะได้ไช้สาม
สี่หรือห้าชาติเกิดในอาณาจักรในตอนปลายยุคเงิน
คนที่มั่งคั่งที่มีความมั่งคั่งเสมอตั้งแต่ตอนเริ่มต้นยุคทองนั้นจะดีกว่าอย่างมาก
ทำไมผู้ที่อยู่ที่บ้านกับครอบครัวถึงไม่ประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่มั่งคั่ง ?
พวกเขาพยายามที่จะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงศักดิ์ อย่างไรก็ตาม
ถ้าลูกลื่นและล้มลง
แล้วลูกก็จะต้องใช้ความพยายามที่จะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงในบรรดาปวงประชา
นั่นก็เป็นสถานภาพที่สูงเช่นกัน
ผู้ที่อาศัยอยู่ภายนอกก็สามารถประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงยิ่งกว่าผู้ที่อาศัยอยู่ที่นี่
ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับความพยายามที่ลูกทำ ความพยายามไม่สามารถอยู่อย่างซ่อนเร้นได้
ผู้ที่กลายเป็นผู้ที่มั่งคั่งที่สุดในบรรดาปวงประชาจะไม่อยู่อย่างซ่อนเร้น
ไม่ใช่ว่าผู้ที่อาศัยอยู่ภายนอกจะได้รับสถานภาพที่ต่ำ
จะเป็นการดีกว่าที่จะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงในตอนท้ายหรือได้รับสถานภาพที่มั่งคั่งในตอนเริ่มต้น
? ผู้ที่อาศัยอยู่ที่บ้านกับครอบครัวจะไม่ประสบกับพายุของมายามากมายนัก
ผู้ที่อยู่ที่นี่ประสบกับพายุมากมาย
พวกเขามีความกล้าหาญเเละกำลังนั่งในที่หลบภัยของชีพบาบา
แต่พวกเขาไม่ศึกษาเล่าเรียนเพราะอิทธิพลของเพื่อนที่ไม่ดี
ทุกสิ่งจะรู้ในเวลาสุดท้าย จะได้รับนิมิตของสถานภาพที่แต่ละคนประกาศสิทธิ์
ทุกคนศึกษาเล่าเรียนตามลำดับกันไป บางคนดำเนินการศูนย์ด้วยตนเอง ในบางสถานที่,ผู้ที่กำลังศึกษาเล่าเรียนนั้นก็ไปล้ำหน้าผู้ที่กำลังดำเนินงานศูนย์
ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับความเพียรพยายามที่ลูกทำ ไม่ใช่ว่าพายุของมายาจะมา ไม่เลย
เป็นเพียงพฤติกรรมของลูกไม่ดีและลูกไม่ได้ทำตามศรีมัท
นี่เป็นเช่นเดียวกันในครอบครัวทางโลก
พวกเขาไม่ได้ทำตามคำแนะนำสั่งสอนของครูหรือพ่อแม่ของพวกเขา ลูกกลายเป็นลูกๆ ของพ่อ
ผู้ที่ไม่ได้มีพ่อของตัวท่านเอง ที่นั่น (ในโลกภายนอก) พวกเขาต้องออกไปมากมาย ลูกๆ
บางคนก็ติดอยู่กับเพื่อนที่ไม่ดีและดังนั้นจึงล้มเหลว
เหตุใดพวกเขาจึงพูดว่ามีพายุของมายา? มันเป็นความโง่เขลาของพวกเขาเอง
พวกเขาไม่ได้ทำตามคำแนะนำสั่งสอนและเหตุนี้เองพวกเขาจึงพลาดพลั้งล้มเหลวด้วยพฤติกรรมเช่นนั้น
ลูกหลายคนมีความละโมบมาก บางคนมีความโกรธและบางคนมีนิสัยของการลักขโมย
ในที่สุดแล้วทุกสิ่งก็จะรู้ได้ คนนั้นคนนี้จากไปเพราะพฤติกรรมเช่นนั้น
และแล้วก็เป็นที่เข้าใจว่าเขาได้จากไปและกลายเป็นของสกุลศูทร
และเขาจะไม่สามารถเรียกว่าบราห์มินได้ หลังจากทิ้งการศึกษาไป
เขาจึงกลายเป็นศูทรอีกครั้ง
ผู้ที่ได้ยินความรู้แม้เพียงเล็กน้อยจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของปวงประชา
ต้นไม้นั้นใหญ่มาก ส่วนผู้อื่นก็จะปรากฏตัวในที่ใดที่หนึ่ง
ผู้ที่เคยเป็นของศาสนาเทพและแปรเปลี่ยนไปสู่ศาสนาอื่นจะปรากฏตัวขึ้น
ผู้คนมากมายจะมาและทุกคนจะสงสัย! ผู้คนของศาสนาอื่นๆ
สามารถประกาศสิทธิ์ในมรดกของการหลุดพ้นของเขาได้เช่นกัน! ใครก็ตามสามารถมาที่นี่ได้
หากพวกเขาต้องการประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงในอาณาจักรของเขาเอง
พวกเขาจะมาที่นี่และรับเป้าหมายของพวกเขา
บาบาให้นิมิตแก่ลูกว่าดวงวิญญาณเหล่านั้นมาที่นี่อย่างไรและรับเป้าหมายของพวกเขาอย่างไร
ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะได้รับเป้าหมายของพวกเขาเมื่อพวกเขาอยู่ที่นี่เท่านั้น
ใครก็ตามในศาสนาใดๆ ก็สามารถรับเป้าหมายของเขาได้ เป้าหมายที่พวกเขาได้รับคือ:
จดจำระลึกถึงพ่อและดินแดนแห่งความสงบและลูกจะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงในศาสนาของลูกเอง
พวกเขาจะไม่ได้รับการหลุดพ้นในชีวิตและพวกเขาก็จะไม่ได้ไปที่นั่น
หัวใจของพวกเขาจะไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งนั้น
ผู้ที่เป็นของศาสนานี้อย่างแท้จริงเท่านั้นที่จะมีหัวใจมุ่งมั่นที่จะไปที่นั่น
ในตอนสุดท้ายดวงวิญญาณต้องรู้จักพ่อ
ที่ศูนย์หลายแห่งมีหลายคนที่ไม่ได้ให้ความสนใจกับการศึกษานี้มากนัก
ดังนั้นเป็นที่เข้าใจว่าพวกเขาไม่สามารถประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงได้
ถ้าพวกเขามีศรัทธาจะไม่มีใครพูดว่าพวกเขาไม่มีเวลา อย่างไรก็ตาม
เป็นเพราะมันไม่ได้อยู่ในโชคของเขา
พวกเขาจึงบอกว่าพวกเขาไม่มีเวลาหรือมีสิ่งอื่นที่ต้องทำ ถ้าอยู่ในโชคของพวกเขา
พวกเขาจะเริ่มทำความเพียรพยายามทั้งวันทั้งคืน ในขณะที่กำลังเคลื่อนไป
พวกเขานิสัยเสียเนื่องจากเพื่อนที่ไม่ดี นั่นก็เรียกได้ว่าเป็นลางร้ายเช่นกัน
ลางดีสูงสุดเปลี่ยนเป็นลางที่ลดต่ำลงเล็กน้อย บางทีในขณะที่พวกเขาเคลื่อนไป
ลางนั้นก็จะถูกขจัดออกไป สำหรับบางคน,บาบาพูดว่า:
พวกเขามีลางที่เลวร้ายที่สุดเหนือพวกเขา พวกเขาไม่แม้กระทั่งรับฟังพระเจ้า!
พวกเขาคิดว่าเป็นบราห์มาที่กำลังพูดสิ่งนี้
ลูกบางคนไม่ได้ตระหนักรู้ว่าเป็นใครที่กำลังให้คำแนะนำและแนวทางแก่พวกเขา
เนื่องจากการมีสำนึกที่เป็นร่าง
พวกเขาจึงคิดว่าเป็นผู้ที่มีตัวตนคือผู้ที่ให้คำแนะนำและแนวทาง
ถ้าพวกเขามีสำนึกที่เป็นดวงวิญญาณ
พวกเขาจะเข้าใจว่าพวกเขาต้องทำทุกสิ่งที่ชีพบาบาพูด
แล้วความรับผิดชอบก็จะอยู่กับชีพบาบา ลูกต้องทำตามคำแนะนำสั่งสอนของชีพบาบา
ด้วยการกลับมามีสำนึกที่เป็นร่าง พวกเขาลืมชีพบาบา
ในกรณีนั้นชีพบาบาก็ไม่สามารถรับผิดชอบได้ คำสั่งของท่านควรจะเขียนบนป้ายประกาศ
อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่เข้าใจว่าใครกำลังพูดกับพวกเขา ไม่มีใครอื่นให้คำสั่งแก่ลูก
เพียงพ่อเท่านั้นที่พูดว่า: พ่อให้ศรีมัทแก่ลูก
ประการแรกจดจำพ่อและซึมซับความรู้ที่พ่อให้ลูกแล้วสร้างแรงบันดาลใจให้คนอื่นทำเช่นเดียวกัน
เพียงแค่ทำธุรกิจนี้ “โอเค บาบา, ไม่ว่าคำสั่งของท่านจะเป็นอะไร!”
ผู้ที่อยู่เบื้องหน้าราชาจะพูดว่า “ความประสงค์ของท่านคือคำสั่งของฉัน”
ราชาเคยออกคำสั่ง ในขณะที่นี่, คำสั่งนี้มาจากชีพบาบา ลูกควรพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ไม่ว่าคำสั่งของท่านจะเป็นเช่นไร
ชีพบาบา”
แล้วลูกก็จะอยู่อย่างมีความสุขเพราะลูกจะเข้าใจว่าชีพบาบากำลังออกคำสั่งแก่ลูก
เมื่อลูกมีการจดจำระลึกถึงชีพบาบา ล็อคของสติปัญญาของลูกก็เปิดขึ้น ชีพบาบาพูดว่า:
พัฒนาการฝึกฝนนี้และเรือของลูกจะข้ามฝากไป
อย่างไรก็ตามความยากคือลูกลืมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำไมลูกถึงพูดว่ามายาทำให้ลูกลืม?
ลูกลืมและเหตุนี้เองทุกสิ่งที่ลูกทำจึงผิด ลูกหลายคนให้ความรู้เป็นอย่างดี
แต่พวกเขาไม่มีโยคะที่จะทำให้บาปของพวกเขาได้รับการปลดเปลื้อง
มีลูกที่ดีมากมายที่ไม่ได้มีโยคะเลย
เป็นที่เข้าใจได้จากพฤติกรรมของพวกเขาที่พวกเขาไม่อยู่ในโยคะ
และดังนั้นบาปจึงยังคงอยู่ซึ่งพวกเขาจะต้องทุกข์ทรมาน ไม่มีเรื่องของพายุในสิ่งนี้
เพียงแค่เข้าใจว่านั่นเป็นความผิดของลูกเพราะลูกไม่ได้ทำตามศรีมัท
ลูกมาที่นี่เพื่อศึกษาราชาโยคะ ลูกไม่ได้รับการสอนโยคะให้กลายเป็นปวงประชา(ประชาโยคะ)
มีแม่และพ่อ: ทำตามท่านและลูกก็สามารถนั่งบนบัลลังก์ได้เช่นกัน
สำหรับพวกเขาเป็นสิ่งที่แน่นอนว่าพวกเขากลายเป็นศรีลักษมีและนารายณ์
ดังนั้นทำตามแม่และพ่อ ผู้คนของศาสนาอื่นๆ ไม่ได้ทำตามแม่และพ่อ
พวกเขาเชื่อในพ่อเท่านั้น ที่นี่ลูกมีทั้งสอง พระเจ้าคือผู้สร้าง
แม่เป็นความลับที่แฝงตัว แม่กับพ่อก็เฝ้าแต่ให้การศึกษาแก่ลูก พวกเขาอธิบายแก่ลูก:
ห้ามทำสิ่งนี้ ให้ทำสิ่งนี้! ถ้าครูลงโทษลูก เขาก็ทำสิ่งนั้นที่โรงเรียน
นักเรียนจะไม่พูดว่า: ท่านกำลังไม่เคารพฉัน! พ่อแม้กระทั่งอาจจะตีลูกต่อหน้าลูกๆ 5
หรือ 6 คน ลูกไม่สามารถพูดว่า: ทำไมท่านถึงตีฉันต่อหน้าลูกๆ 5 หรือ 6 คน? ไม่เลย
ที่นี่ลูกๆ ได้รับคำสอน
ถ้าลูกไม่สามารถทำตามคำสอนก็ให้อยู่ที่บ้านและทำความเพียรพยายาม
ถ้าลูกก่อให้เกิดความเสียหายในงานรับใช้ในขณะที่นั่งอยู่ที่นี่
และแล้วไม่ว่าลูกจะหารายได้เพียงเล็กน้อยสิ่งนั้นก็จะจบสิ้นเช่นกัน
ถ้าถูกไม่ต้องการศึกษาเล่าเรียน ก็จงปล่อยไปเลย! “ฉันไม่สามารถดำเนินต่อไปกับสิ่งนี้ได้!”
ทำไมลูกถึงประณามบาบา? มีลูกหลายคน บางคนจะศึกษาเล่าเรียนและบางคนจะจากไป
ลูกแต่ละคนต้องอยู่อย่างซาบซึ้งกับการศึกษาของลูก พ่อพูดว่า:
ห้ามรับการรับใช้จากกันและกัน ไม่ควรมีความหยิ่งยโสใดๆ
การรับการรับใช้ส่วนตัวจากผู้อื่นคือความหยิ่งยโสของร่างกาย
บาบาต้องอธิบายให้แก่ลูก มิเช่นนั้นเมื่อมีการนั่งในศาล ลูกจะพูดว่า:
ฉันไม่ได้รู้ถึงกฎเเละข้อบังคับ ด้วยเหตุนี้เองพ่อจึงอธิบายทุกสิ่งแก่ลูก
ภายหลังจะมีการให้นิมิตและแล้วจะมีการลงโทษ
จะไม่สามารถมีการลงโทษโดยที่ไม่มีการพิสูจน์ได้
บาบาอธิบายให้แก่ลูกอย่างมากมายเหมือนกับที่ท่านทำในวงจรที่แล้ว
โชคของแต่ละคนมองเห็นได้ บางคนทำงานรับใช้และทำให้ชีวิตของเขาเป็นเช่นเพชร
ในขณะที่คนอื่นนั้นได้ขีดฆ่าโชคของพวกเขาเอง อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
ทำตามคำสอนที่ลูกได้รับจากพ่อครูและสัตกูรู ห้ามกล่าวโทษมายา
แต่ตรวจสอบความอ่อนแอของลูกเองและขจัดสิ่งนั้นออกไป
2.
สละละทิ้งความหยิ่งยโสและอยู่อย่างซาบซึ้งในการศึกษาของลูก
ห้ามรับการรับใช้ส่วนตัวใดๆ จากผู้อื่น
ปกป้องตนเองเป็นอย่างดีจากอิทธิพลของเพื่อนที่ไม่ดี
พร:
ขอให้ลูกสวมมงกุฎแห่งแสงอยู่เสมอและทำกิจกรรมทั้งหมดของลูกด้วยสัญญาณจากความคิดของลูก
ลูกที่อยู่อย่างเป็นแสงอยู่เสมอจะไม่มีวันสูญเสียเวลาหรือความคิดของพวกเขา
พวกเขามีแต่ความคิดที่จะเกิดขึ้นจริงในทางปฏิบัติเท่านั้น
เช่นเดียวกับที่ลูกทำให้บางสิ่งกระจ่างชัดโดยพูดถึงสิ่งนั้น ในทำนองเดียวกัน
กิจกรรมทั้งหมดของพวกเขาดำเนินไปโดยความคิดของพวกเขา เมื่อลูกนำวิธีนี้มาใช้
โลกที่มีตัวตนจะกลายเป็นอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน สำหรับสิ่งนี้
จงสะสมพลังแห่งความเงียบและสวมมงกุฎแห่งแสงของลูกอย่างสม่ำเสมอ
คติพจน์:
ก้าวออกจากดินแดนแห่งความทุกข์และคลื่นแห่งความทุกข์จะไม่มีวันมาถึงลูก
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
ทำให้รากฐานแห่งศรัทธาของลูกแข็งแกร่ง
และคงอยู่อย่างไม่ขลาดกลัวและไร้กังวลอย่างสม่ำเสมอ
เมื่อแบตเตอรี่รถยนต์กลับมาอ่อนลง และรถไม่สามารถวิ่งได้ด้วยตัวเอง
และแล้วลูกต้องขอให้คนอื่นช่วยผลัก ในทำนองเดียวกัน เมื่อลูกมีความศรัทธาในผู้เดียว
และรู้สึกว่าลูกจะสามารถได้รับความช่วยเหลือจากผู้เดียวนั้น
จงรับความช่วยเหลือจากผู้เดียวเล็กน้อย และก้าวต่อไปข้างหน้า
ห้ามคิดถึงความอ่อนแอใดๆ มากเกินไป
เพราะเมื่อนั้นลูกจึงจะสามารถก้าวไปข้างหน้าได้อย่างมีความสุข