30.01.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน ยุคบรรจบพบกันนี้เป็นยุคที่สูงส่งที่สุดของทั้งวงจร ในยุคนี้ลูกๆ
กลับมาสะโตประธานโดยการจดจำระลึกถึงหัวน้ำตาล
คำถาม:
อะไรคือสาเหตุที่คำถามหลายประเภทเกิดขึ้น
และอะไรคือวิธีแก้ปัญหาของคำถามทั้งหมดนั้น?
คำตอบ:
ความสงสัยถูกสร้างขึ้นเมื่อมีสำนึกที่เป็นร่าง
และคำถามหลายประเภทเกิดขึ้นเนื่องจากสิ่งนั้น บาบาพูดว่า:
เมื่อลูกยังคงข้องแวะอยู่ในธุรกิจ พ่อให้ลูกกลับมาบริสุทธิ์จากที่ไม่บริสุทธิ์
และทำให้ผู้อื่นบริสุทธิ์และคำถามทั้งหมดจะจบสิ้นลง
เพลง:
เมื่อบรรลุถึงท่าน เราได้บรรลุทั้งโลก ผืนดิน ท้องฟ้าและทุกสิ่งเป็นของเรา
โอมชานติ
ลูกทางจิตที่สุดแสนหวานที่สุดได้ยินเพลงนี้แล้ว ใครพูดว่า:
ลูกทางจิตที่สุดแสนหวานที่สุด? ต้องเป็นพ่อทางจิตอย่างแน่นอนที่พูดสิ่งนี้
เวลานี้ลูกทางจิตที่สุดแสนหวานที่สุดกำลังนั่งอยู่เบื้องหน้าพ่อเป็นการส่วนตัวและท่านกำลังอธิบายด้วยความรักมากมาย
เวลานี้ลูกเข้าใจแล้วว่าไม่มีมนุษย์คนใดในโลกนี้
ไม่มีใครนอกจากพ่อทางจิตที่สามารถให้ความสงบและความสุขกับทุกคนและปลดปล่อยทุกคนจากความทุกข์
เหตุนี้เองพวกเขาจึงเฝ้าแต่จดจำพ่อในเวลาของความทุกข์ ลูกๆ
กำลังนั่งอยู่เบื้องหน้าพ่อเป็นการส่วนตัว
ลูกเข้าใจว่าบาบากำลังทำให้ลูกมีค่าต่อดินแดนแห่งความสุข
ลูกได้มาอยู่เบื้องหน้าพ่อเป็นการส่วนตัวที่กำลังทำให้ลูกไปเป็นนายของดินแดนแห่งความสุขเสมอ
เวลานี้ลูกเข้าใจว่ามีความแตกต่างอย่างมากระหว่างการฟังเป็นการส่วนตัวและการฟังจากระยะไกล
ลูกมาที่มธุบันเพื่อมาพบปะพ่อเป็นการส่วนตัว มธุบันเป็นที่รู้จักกันดีมาก
พวกเขาได้แสดงภาพของศรีกฤษณะในมธุบัน อย่างไรก็ตามศรีกฤษณะไม่ได้คงอยู่ที่นั่น
ลูกๆเข้าใจว่าสิ่งนี้ต้องใช้ความพยายาม
ลูกต้องพิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ฉันดวงวิญญาณกำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกของฉันจากพ่อ
พ่อมาเพียงครั้งเดียวเท่านั้นตลอดทั้งวงจร
ยุคบรรจบพบกันนี้เป็นยุคที่สวยงามที่สุดของทั้งวงจร
ซึ่งถูกเรียกว่ายุคที่สูงส่งที่สุด
นี่คือยุคบรรจบพบกันที่มนุษย์ทุกคนกลับมาสูงส่งที่สุด
ปัจจุบันดวงวิญญาณมนุษย์ทั้งหมดตาโมประธาน และเวลานี้พวกเขากำลังกลับมาสะโตประธาน
เมื่อลูกสะโตประธานลูกก็สูงส่ง เมื่อมนุษย์กลับมาตาโมประธานพวกเขาก็กลับมาตกต่ำ
ดังนั้นเวลานี้พ่อมาและอธิบายแก่ลูกดวงวิญญาณเป็นการส่วนตัว
เป็นดวงวิญญาณไม่ใช่ร่างกายที่เล่นบทบาททั้งหมด เวลานี้อยู่ในสติปัญญาของลูกแล้วว่า
ลูกดวงวิญญาณดั้งเดิมเป็นผู้อาศัยอยู่ในโลกที่ไม่มีตัวตน ดินแดนแห่งความสงบ
ไม่มีใครรู้สิ่งนี้ และไม่มีใครสามารถอธิบายได้
เวลานี้ล็อคสติปัญญาของลูกได้เปิดออกแล้ว
ลูกเข้าใจว่าดวงวิญญาณอาศัยอยู่ในอาณาเขตสูงสุดอย่างแท้จริง
นั่นคือโลกที่ไม่มีตัวตน และนี่คือโลกที่มีตัวตน
เราดวงวิญญาณทั้งหมดคือนักแสดงที่นี่ เราคือผู้ที่มาเล่นบทบาทของเราก่อน
และแล้วคนอื่นก็ลงมาตามลำดับกันไป ไม่ใช่ว่านักแสดงทุกคนจะมาในเวลาเดียวกัน
นักแสดงทุกประเภทที่แตกต่างกันยังคงลงมาอย่างต่อเนื่อง
ลูกทั้งหมดมารวมๆกันเมื่อการละเล่นสิ้นสุดลงเท่านั้น
เวลานี้ลูกดวงวิญญาณได้รับการตระหนักรู้แล้วว่าดั้งเดิมลูกอาศัยอยู่ในดินแดนแห่งความสงบ
และแล้วลูกก็ลงมาที่นี่เพื่อเล่นบทบาทของลูก
พ่อไม่ได้มาตลอดเวลาเพื่อเล่นบทบาทของท่าน
เพียงเราเท่านั้นที่เล่นบทบาทอย่างต่อเนื่องและกลับมาตาโมประธานจากสะโตประธาน
เวลานี้ลูกๆ สัมผัสกับความสุขอย่างมากในการรับฟังท่านโดยตรง
ลูกไม่สัมผัสกับความสุขมากนักเพียงแค่อ่านมุรลี
เพราะลูกอยู่ที่นี่เป็นการส่วนตัวเบื้องหน้าบาบา ลูกๆ
เข้าใจว่าบารัตเคยเป็นสถานที่ของเทพบุตรและเทพธิดาและก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้นอีกต่อไป
ลูกสามารถเห็นภาพลักษณ์ของพวกเขาเพราะต้องเป็นเช่นนั้นอย่างแน่นอน
เราเป็นผู้อาศัยของสถานที่นั้น ในตอนแรกเราเคยเป็นเหล่าเทพ
ลูกจะจดจำบทบาทของลูกหรือลูกจะลืมสิ่งนั้น? พ่อพูดว่า: ลูกเล่นบทบาทของลูกที่นี่
นี่คือละคร โลกใหม่กลายเป็นโลกเก่าอย่างแน่นอน
เมื่อลูกดวงวิญญาณลงมาจากเบื้องบนในตอนแรก ลูกเข้าไปสู่ยุคทอง
ลูกมีสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดในสติปัญญาของลูกในเวลานี้ ลูกเป็นนายของโลก
จักรพรรดิและจักรพรรดินี ลูกมีอาณาจักร แต่อาณาจักรนั้นไม่คงอยู่อีกต่อไป
เวลานี้ลูกกำลังศึกษาวิธีการปกครองอาณาจักรของลูก ไม่มีที่ปรึกษาที่นั่น
ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาให้คำแนะนำที่นั่น
เพราะพวกเขากลายเป็นผู้ที่สูงส่งที่สุดโดยการทำตามศรีมัทในเวลานี้
และแล้วพวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องรับคำแนะนำจากใครบางคน
หากพวกเขาจะรับคำแนะนำจากใครบางคนก็จะเข้าใจได้ว่าสติปัญญาของพวกเขาอ่อนแอ
ศรีมัทที่ลูกได้รับในเวลานี้จะยังคงอยู่ในยุคทองด้วยเช่นกัน
เวลานี้ลูกเข้าใจแล้วว่าในตอนแรกมีอาณาจักรของเทพเป็นเวลาครึ่งวงจร
เวลานี้ลูกดวงวิญญาณกำลังกลับมาสดชื่น
ไม่มีใครนอกจากดวงวิญญาณสูงสุดเท่านั้นที่สามารถให้ความรู้นี้แก่ลูกดวงวิญญาณได้
เวลานี้ลูกๆ ต้องกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ ลูกมาจากดินแดนแห่งความสงบและเข้ามาสู่
“เสียง” ที่นี่ ลูกไม่สามารถแสดงการกระทำได้โดยปราศจากการเข้ามาสู่ “เสียง”
เรื่องเหล่านี้ต้องเป็นที่เข้าใจ เช่นที่พ่อมีความรู้นี้ทั้งหมด
ดังนั้นลูกดวงวิญญาณก็มีความรู้นี้ด้วยเช่นกัน ดวงวิญญาณพูดว่า:
ฉันออกจากร่างนี้และรับอีกร่างหนึ่งตามซันสการ์ของฉัน
มีการกลับชาติมาเกิดอย่างแน่นอน ดวงวิญญาณยังคงเล่นบทบาทตามที่พวกเขาได้รับต่อไป
ดวงวิญญาณยังคงกลับมาใช้ชาติเกิดอยู่เรื่อยๆตามซันสการ์ของพวกเขา
องศาของความบริสุทธิ์ของดวงวิญญาณลดลงเรื่อยๆในแต่ละวัน คำว่า “ไม่บริสุทธิ์”
ถูกใช้ตั้งแต่ยุคทองแดงเป็นต้นมา
ถึงอย่างนั้นก็ตามก็มีความแตกต่างเล็กน้อยอย่างแน่นอน
เมื่อลูกสร้างบ้านใหม่หลังจากผ่านไปหนึ่งเดือนจะต้องมีความแตกต่างอย่างแน่นอน
เวลานี้ลูกๆเข้าใจว่าบาบากำลังให้มรดกแก่ลูก พ่อพูดว่า:
พ่อมาเพื่อให้มรดกของลูกแก่ลูก
ลูกแต่ละคนจะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพตามความพยายามที่ลูกทำ
ไม่มีความแตกต่างตราบเท่าที่พ่อใส่ใจ ท่านรู้ว่าท่านกำลังสอนดวงวิญญาณ
ดวงวิญญาณมีสิทธิ์ที่จะประกาศสิทธิ์ในมรดกของพวกเขาจากพ่อ
ไม่มีสายตาที่มองเห็นความเป็นชายหรือหญิงที่นี่
ลูกทั้งหมดคือลูกๆและกำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกจากพ่อ
ดวงวิญญาณทั้งหมดเป็นพี่น้องกัน พ่อกำลังสอนลูกและกำลังให้มรดกของลูกแก่ลูก
มีเพียงพ่อเท่านั้นที่พูดกับลูกๆ ทางจิต: ลูกที่น่ารัก
ที่สุดแสนหวานที่จากหายไปนานและเวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง
ลูกเล่นบทบาทของลูกมาเป็นเวลานานและในที่สุดเวลานี้ก็ได้พบพ่อเพื่อที่จะประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูก
สิ่งนี้ได้ถูกกำหนดไว้ในละครเช่นกัน บทบาทถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ตอนเริ่มต้น
ลูกนักแสดงก็แสดงต่อไปในขณะที่ลูกเล่นบทบาทของลูก
ดวงวิญญาณไม่สูญสลายและมีบทบาทที่ไม่สูญสลายบันทึกไว้ในพวกเขา
ดวงวิญญาณเปลี่ยนจากบริสุทธิ์เป็นไม่บริสุทธิ์เมื่อพวกเขาเปลี่ยนร่างกายของพวกเขาไปเรื่อยๆ
ดวงวิญญาณกลับมาไม่บริสุทธิ์ ในยุคทองดวงวิญญาณบริสุทธิ์
สิ่งนี้ถูกเรียกว่าโลกที่ไม่บริสุทธิ์
เมื่อเป็นอาณาจักรของเทพก็เป็นโลกที่ปราศจากกิเลส ไม่ได้เป็นเช่นนั้นอีกต่อไป
นี่คือการละเล่น โลกใหม่กลายเป็นโลกเก่า และโลกเก่านี้กลายเป็นโลกใหม่
เวลานี้ดินแดนแห่งความสุขกำลังถูกก่อตั้งสำหรับลูก
และดวงวิญญาณที่เหลือทั้งหมดจะไปและอาศัยอยู่ในดินแดนแห่งการหลุดพ้น
การละเล่นที่ไม่มีขีดจำกัดเวลานี้กำลังจะสิ้นสุดลงและดวงวิญญาณทั้งหมดจะกลับบ้านเหมือนฝูงยุง
คุณค่าของดวงวิญญาณที่เข้ามาในโลกที่ไม่บริสุทธิ์ในเวลานี้เป็นอย่างไร?
ผู้ที่ไปสู่โลกใหม่ในตอนเเรกเท่านั้นที่มีคุณค่า
ลูกรู้ว่าโลกที่เคยใหม่นั้นเวลานี้ได้กลับมาเก่าอีกครั้ง
ในโลกใหม่มีเพียงเราเหล่าเทพเท่านั้น ไม่มีการกล่าวถึงความทุกข์ที่นั่น
ที่นี่มีความทุกข์ที่ไม่มีขีดจำกัด พ่อมาและปลดปล่อยลูกออกจากโลกแห่งความทุกข์นี้
โลกเก่านี้จะต้องเปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอน
ลูกเข้าใจว่าเราเคยเป็นนายของยุคทองอย่างแท้จริง และเรากลายเป็นเช่นนี้หลังจากใช้
84 ชาติเกิด พ่อพูดว่า: เวลานี้จดจำพ่อและลูกจะกลายเป็นนายแห่งสวรรค์
ดังนั้นเหตุใดเราจึงไม่มีศรัทธาว่าเราเป็นดวงวิญญาณและจดจำระลึกถึงพ่อ?
ต้องใช้ความพยายามบางอย่าง ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะประกาศสิทธิ์ในอาณาจักร
ลูกต้องจดจำระลึกถึงพ่อ เป็นความอัศจรรย์ของมายาที่เธอทำให้ลูกลืมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
จะต้องสร้างวิธีขึ้นมาสำหรับสิ่งนี้
อย่าคิดว่าการจดจำจะกลับมามั่นคงเพียงแค่เป็นของพ่อ แล้วลูกจะทำความพยายามอะไรอีก?
ไม่เลย ตราบเท่าที่ลูกมีชีวิตอยู่
ลูกต้องทำความพยายามและเฝ้าแต่ดื่มน้ำทิพย์แห่งความรู้นี้
ลูกเข้าใจว่านี่คือชาติเกิดสุดท้ายของลูก
จงละทิ้งสำนึกที่เป็นร่างของลูกและกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ
ลูกต้องอาศัยอยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูกและทำความพยายามอย่างแน่นอน
เพียงแค่มีศรัทธาว่าลูกแต่ละคนคือดวงวิญญาณและจดจำพ่อ “ท่านคือแม่และท่านคือพ่อ”
การยกย่องทั้งหมดนั้นมาจากหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา
ลูกเพียงแค่ต้องจดจำอัลฟ่าผู้เดียว นี่คือหัวน้ำตาลที่มีแต่ความหวานเท่านั้น
ละทิ้งทุกสิ่งอื่นและจดจำหัวน้ำตาล(พ่อ)ผู้เดียวนี้
เวลานี้ลูกดวงวิญญาณได้กลับมาตาโมประธาน
เพื่อที่จะทำให้ดวงวิญญาณของลูกสะโตประธานจงอยู่ในการจาริกแสวงบุญของการทรงจำระลึกถึง
บอกทุกคนว่า: จงประกาศสิทธิ์ในมรดกแห่งความสุขของลูกจากพ่อ!
ในยุคทองเท่านั้นที่มีความสุข เป็นบาบาผู้ก่อตั้งดินแดนแห่งความสุขนั้น
เป็นสิ่งที่ง่ายมากที่จะจดจำพ่อ แต่มีการต่อต้านอย่างมากจากมายา
ดังนั้นพยายามที่จะจดจำระลึกถึงฉันผู้เป็นพ่อแล้วอัลลอยด์จะถูกขจัดออกไป “การหลุดพ้นในชีวิตในหนึ่งวินาที”
ได้รับการจดจำ เราดวงวิญญาณเป็นลูกๆของพ่อทางจิตวิญญาณ
เราคือผู้ที่อาศัยของสถานที่นั้น และแล้วเราจะต้องเล่นบทบาทของเราซ้ำอีก
บทบาทของเรายาวที่สุดในละครนี้ เราได้รับความสุขมากที่สุดด้วยเช่นกัน พ่อพูดว่า:
ศาสนาเทพของลูกเป็นศาสนาที่ให้ความสุขมากมาย
ผู้อื่นจะไปยังดินแดนแห่งความสงบโดยอัตโนมัติหลังจากชำระสะสางบัญชีกรรมของพวกเขา
ทำไมเราไปสู่การขยายตัวมากเกินไป? พ่อมาเพื่อพาทุกคนกลับบ้าน
ท่านพาทุกคนกลับไปเหมือนฝูงยุง ในยุคทองมีผู้คนจำนวนน้อยมาก
ทั้งหมดนี้ได้ถูกกำหนดไว้ในละคร ร่างกายจะถูกทำลาย
และดวงวิญญาณที่ไม่สูญสลายจะชำระสะสางบัญชีกรรมของพวกเขาและกลับบ้าน
ไม่ใช่ว่าดวงวิญญาณจะถูกทำให้บริสุทธิ์โดยการถูกเผาไฟ
ดวงวิญญาณต้องกลับมาบริสุทธิ์ด้วยการมีการจดจำระลึกถึง,ไฟของโยคะ นี่คือไฟของโยคะ
อย่างไรก็ตามพวกเขานั่งและแล้วสร้างละครขึ้นมาที่นางสีดาลุยไฟ
ไม่มีใครที่จะถูกทำให้บริสุทธิ์ในไฟ พ่ออธิบายว่า:
เวลานี้ลูกทั้งหมดผู้เป็นสีดาไม่บริสุทธิ์ ลูกอยู่ในอาณาจักรของราวัน
เวลานี้ลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์โดยการจดจำระลึกถึงพ่อผู้เดียว
มีเพียงรามผู้เดียวเท่านั้น เมื่อได้ยินคำว่า “ไฟ” พวกเขาคิดว่านางสีดาเดินลุยไฟ
มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างไฟของโยคะและไฟอื่นๆ
ดวงวิญญาณจะกลับมาบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์โดยการมีโยคะกับพ่อสูงสุดดวงวิญญาณสูงสุดเท่านั้น
มีความแตกต่างของกลางวันและกลางคืน ในนรกสีดาทั้งหมดอยู่ในคุกของราวัน
ในกระท่อมของความทุกข์ ความสุขที่นี่เป็นเหมือนหยดหนึ่งของมูลอีกา
เมื่อเปรียบเทียบกับสิ่งนั้น ความสุขในยุคทองนั้นไม่มีที่สิ้นสุด
เวลานี้ลูกดวงวิญญาณได้หมั้นหมายกับชีวาผู้เป็นเจ้าบ่าวและดังนั้นลูกดวงวิญญาณจึงเป็นเพศหญิง
ชีพบาบาพูดว่า: เพียงแค่จดจำพ่อและลูกจะกลับมาบริสุทธิ์
ลูกจะไปยังดินแดนแห่งความสงบและแล้วไปยังดินแดนแห่งความสุข ดังนั้นลูกควรเติมย่าม(aprons)ของลูกด้วยเพชรพลอยแห่งความรู้นี้
ลูกต้องไม่มีความสงสัยประเภทใดๆ เมื่อลูกกลับมามีสำนึกที่เป็นร่าง คำถามประเภทต่างๆ
มากมายก็เกิดขึ้น และแล้วลูกก็ไม่ได้ทำธุรกิจที่พ่อให้กับลูก
สิ่งหลักคือลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์ วางเรื่องอื่นไว้ก่อน
ไม่ว่าจะมีขนบธรรมเนียมและประเพณีใดในอาณาจักรสิ่งเหล่านั้นจะดำเนินต่อไป
เช่นเดียวกับที่ปราสาทราชวังถูกสร้างขึ้นมาและแล้วสิ่งนี้ก็จะถูกสร้างขึ้นมาอีกครั้ง
สิ่งหลักคือต้องกลับมาบริสุทธิ์ ลูกร้องเรียกหา: “โอ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์!”
โดยการกลับมาบริสุทธิ์ลูกก็จะกลับมามีความสุข ผู้ที่บริสุทธิ์ที่สุดคือเทพ
เวลานี้ลูกกำลังกลายเป็นผู้ที่บริสุทธิ์ที่สุดเป็นเวลา 21 ชาติเกิด
พวกเขาถูกเรียกว่าบริสุทธิ์และปราศจากกิเลสโดยสิ้นเชิง
ลูกต้องทำตามศรีมัทที่พ่อให้แก่ลูก ไม่จำเป็นต้องมีความคิดใดๆเกี่ยวกับสิ่งนี้
ก่อนอื่นใดจงกลับมาบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์ ผู้คนร้องเรียกหา: “โอ
ผู้ชำระให้บริสุทธิ์!” แต่พวกเขาไม่เข้าใจสิ่งใดเลย
พวกเขาไม่เข้าใจแม้กระทั่งผู้ชำระให้บริสุทธิ์คือใคร
นี่คือโลกที่ไม่บริสุทธิ์และนั่นคือโลกที่บริสุทธิ์ สิ่งหลักคือการกลับมาบริสุทธิ์
พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าใครจะทำให้พวกเขาบริสุทธิ์
พวกเขาร้องเรียกหาผู้ชำระให้บริสุทธิ์
แต่เมื่อลูกบอกว่าพวกเขาว่าพวกเขาไม่บริสุทธิ์พวกเขาก็กลับมาไม่พอใจ
ไม่มีใครพิจารณาว่าตนเองมีกิเลส พวกเขาพูดว่า: “ทุกคนอาศัยอยู่ในครัวเรือน
ลักษมีและนารายณ์ก็มีลูกด้วยเช่นกัน” เด็กๆ ที่นั่นเกิดผ่านพลังของโยคะ
พวกเขาลืมสิ่งนั้นไปแล้ว โลกนั้นถูกเรียกว่าโลกที่ปราศจากกิเลสแห่งสวรรค์
นั่นคือวัดของชีวา พ่อพูดว่า:
ไม่มีคนที่บริสุทธิ์แม้แต่คนเดียวในโลกที่ไม่บริสุทธิ์ พ่อคือพ่อ ครู และสัตกูรู
ผู้ประทานหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์แก่ทุกคน ที่อื่นๆ เมื่อกูรูจากไป
บัลลังก์ของเขาจะถูกมอบให้แก่ลูกชายของเขา
เขาจะสามารถนำใครไปสู่การหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์ได้อย่างไร?
มีเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่ประทานหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์ให้แก่ทุกคน
ในยุคทองมีเพียงเทพเท่านั้น ดวงวิญญาณอื่นๆทั้งหมดจะไปยังดินแดนแห่งความสงบ
พวกเขาได้รับการปลดปล่อยจากอาณาจักรของราวัน
พ่อชำระล้างทุกคนให้บริสุทธิ์และพาพวกเขาทั้งหมดกลับบ้าน
ไม่มีใครกลับมาไม่บริสุทธิ์จากบริสุทธิ์ในทันที
พวกเขาทั้งหมดลงมาเรื่อยๆตามลำดับกันไป จากสะโตประธาน พวกเขาต้องผ่านสภาพของสะโต
ราโจ และตาโม วงจรของ 84 ชาติเกิดนี้อยู่ในสติปัญญาของลูก
เวลานี้ลูกเป็นเช่นประภาคาร ลูกเข้าใจความรู้ของวงจรนี้
ลูกเข้าใจว่าวงจรนี้หมุนไปอย่างไร เวลานี้ลูกๆ ต้องแสดงหนทางให้กับผู้คนอื่น
ทั้งหมดคือเรือ ลูกคือนักบินที่แสดงให้ทุกคนเห็นหนทาง จงบอกกับทุกคนว่า:
จงจดจำระลึกถึงดินแดนแห่งความสงบและดินแดนแห่งความสุข และลืมยุคเหล็กนี้
นี้คือดินแดนของความทุกข์ อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
ตราบเท่าที่ลูกยังมีชีวิตอยู่จงเฝ้าแต่ดื่มน้ำทิพย์ของความรู้นี้ต่อไป เติมย่าม(aprons)ของลูกด้วยเพชรพลอยแห่งความรู้
อย่าได้ตั้งคำถามใดๆ โดยมีความสงสัย
2.
ชำระดวงวิญญาณผู้เป็นสีดาให้บริสุทธิ์ในไฟของโยคะ
อย่าได้เข้าไปสู่การขยายความเกี่ยวกับสิ่งใดมากเกินไป
แต่ทำความพยายามที่จะกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ
จดจำดินแดนแห่งความสงบและดินแดนแห่งความสุข
พร:
ขอให้ลูกกลายเป็นตัวของประสบการณ์ด้วยการไตร่ตรองความรู้นี้อย่างสม่ำเสมอและสัมผัสกับสภาพของการดูดซับอยู่ในมหาสมุทร
พื้นฐานของการเพิ่มประสบการณ์ของลูกคือพลังแห่งการไตร่ตรองของลูก
ผู้ที่ไตร่ตรองความรู้นี้จะอยู่อย่างดูดซับโดยอัตโนมัติ
ในสภาพของการดูดซับลูกไม่ต้องทำความพยายามที่จะมีโยคะ
แต่โยคะของลูกถูกเชื่อมต่ออย่างสม่ำเสมอ “ดูดซับ”
หมายถึงการหลอมรวมในมหาสมุทรแห่งความรัก
การหลอมรวมในวิธีการเช่นนี้ไม่มีใครสามารถแยกลูกออกไปได้
ดังนั้นกลับมาเป็นอิสระจากการทำงานหนัก ลูกเป็นลูกๆของมหาสมุทร
ดังนั้นอย่าเพียงแค่อาบน้ำในสระแห่งประสบการณ์ แต่กลับมาหลอมรวมอยู่ในมหาสมุทร
และแล้วลูกจะถูกเรียกว่าเป็นตัวของประสบการณ์
คติพจน์:
ทุกความคิดและทุกวินาทีของดวงวิญญาณผู้เป็นตัวของความรู้นี้เต็มไปด้วยพลัง
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
ในเดือนอะแวคนี้
จงอยู่อย่างเป็นอิสระจากบ่วงพันธะและสัมผัสกับสภาพของการหลุดพ้นในชีวิต
หากบ่วงพันธะของธรรมชาติ สันสการ์ บุคคล หรือความสะดวกสบายทางวัตถุใดๆ ดึงดูดลูก
ก็จะไม่สามารถจดจำระลึกถึงพ่อได้อย่างสม่ำเสมอ
การกลับมาอยู่เหนือบ่วงกรรมหมายถึงการเป็นอิสระจากบ่วงพันธะทั้งหมด การละวาง
และกระทำผ่านวัตถุธาตุเป็นเพียงในนามเท่านั้น
จงทำความพยายามที่จะละวางนี้อย่างต่อเนื่องซ้ำๆ
จะมีประสบการณ์ว่าผู้ที่กำลังทำนั้นแยกจากผู้ที่ทำให้เกิดการกระทำได้อย่างเป็นธรรมชาติและง่ายดาย